IBPBII/1/415-703/14/BJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 sierpnia 2014 r. (data wpływu do Biura – 1 września 2014 r.), uzupełnionym 10 listopada 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych obniżenia opłaty za czesne – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 1 września 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych obniżenia opłaty za czesne. Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 27 października 2014 r. znak: IBPB II/1/415-703/14/BJ wezwano Wnioskodawcę o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono 10 listopada 2014 r. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest zespołem placówek oświatowych nieposiadających osobowości prawnej. Organem założycielskim i prowadzącym zespół jest kościelna osoba prawna. Wnioskodawca, jako zespół placówek niepublicznych, pobiera czesne za usługi edukacyjne jako częściowy zwrot kosztów za te usługi. Wysokość czesnego ustala organ prowadzący placówki wraz z dyrektorem zespołu placówek zapisując postanowienia dotyczące czesnego w regulaminach placówek. W związku z uczęszczaniem do placówek rodzeństwa dyrekcja wraz z organem prowadzącym w ramach zachęty przewidziała dla nich ulgi w postaci obniżonego czesnego. Zasady przyznawania zniżki na drugie i kolejne dziecko z tej samej rodziny zawiera regulamin stypendiów. Obniżenie opłaty za czesne nie jest przyznawane na podstawie przepisów o systemie oświaty (art. 90b o systemie oświaty) i nie ma charakteru świadczenia pomocy materialnej. Z przywileju obniżenia czesnego korzystają wszyscy uczniowie bez względu na sytuację materialną, jedynym kryterium przyznania jest posiadanie rodzeństwa uczęszczającego w tym samym czasie do tej samej placówki. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy po zakończeniu roku kalendarzowego Wnioskodawca ma obowiązek wystawiać PIT-8C swoim podopiecznym korzystającym z tej ulgi w celu rozliczenia i opodatkowania ww. przychodu? Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien wystawiać PIT-8C z tytułu obniżenia czesnego dla członków rodzin, ponieważ ulgi te są przykładem typowej promocji „jego produktu” (usług edukacyjnych) dla rodzeństwa i zarazem zachętą dla innych zainteresowanych edukacją w jego placówkach. W związku z tym, że z przywileju tego korzysta każdy kto spełnia wymagane kryterium (posiada rodzeństwo w szkole lub w przedszkolu), nie stanowi to dla niego przychodu do opodatkowania. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Wyrazem jej praktycznej realizacji jest art. 11 ust. 1 ww. ustawy, z którego treści wynika, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Należy zauważyć, iż za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego. Również zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 9 ust. 1) są nie tylko aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów. Równocześnie przepis art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach. Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. Otwarta formuła cyt. wyżej przepisu art. 20 ustawy nie oznacza jednak, że pojęcie przychodów z innych źródeł ma nieograniczony zakres, obejmujący wszelkie relacje mogące zachodzić pomiędzy podmiotami, w tym wszelkie formy rezygnacji z wierzytelności przysługujących jednemu z podmiotów wobec drugiego z nich. Z powyższych wyjaśnień wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód, uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia. Tak więc, podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe. Z wniosku wynika, że Wnioskodawca pobiera czesne za usługi edukacyjne. W związku z uczęszczaniem do placówek rodzeństwa dyrekcja wraz z organem prowadzącym w ramach zachęty przewidziała dla nich ulgi w postaci obniżonego czesnego. Zasady przyznawania zniżki na drugie i kolejne dziecko z tej samej rodziny zawiera regulamin stypendiów. Obniżenie opłaty za czesne nie jest przyznawane na podstawie przepisów o systemie oświaty (art. 90b o systemie oświaty) i nie ma charakteru świadczenia pomocy materialnej. Z przywileju obniżenia czesnego korzystają wszyscy uczniowie bez względu na sytuację materialną; jedynym kryterium przyznania jest posiadanie rodzeństwa uczęszczającego w tym samym czasie do tej samej placówki. Powyższe wskazuje, że z ulgi w postaci obniżenia opłaty za czesne mogą korzystać wszyscy uczniowie spełniający określone w regulaminie warunki. Tym samym, świadczenia te nie mają charakteru indywidualnego a tym samym wartość obniżenia czesnego nie stanowi dla uczniów, wobec których zastosowano tę ulgę, przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegającego opodatkowaniu. Należy więc zgodzić się z Wnioskodawcą, że w związku z tym, iż z przywileju tego korzysta każdy kto spełnia wymagane kryterium (posiada rodzeństwo w szkole lub w przedszkolu ) nie stanowi to dla nich przychodu do opodatkowania. W okolicznościach opisanych we wniosku obniżenie opłaty za czesne nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, Wnioskodawca nie ma obowiązku sporządzenia swoim podopiecznym informacji PIT-8C. Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.