IBPBII/1/415-789/12/BD

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 04 września 2012 r. (data wpływu do tut. Biura – 10 września 2012 r.), uzupełnionym w dniu 26 listopada 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do przychodu pracownika świadczeń w postaci wykorzystania do celów prywatnych jachtu pracodawcy przez tychże pracowników jak i członków ich rodzin - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 10 września 2012 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do przychodu pracownika świadczeń w postaci wykorzystania do celów prywatnych jachtu pracodawcy przez tychże pracowników jak i członków ich rodzin. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z dnia 16 listopada 2012 r. znak: IBPBI/2/423-1156/12/AK, IBPB II/1/415-789/12/BD wezwano o jego uzupełnienie. W dniu 26 listopada 2012 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Spółka od kilkunastu lat funkcjonuje w branży X, oferując specjalistyczne towary i usługi klientom krajowym oraz zagranicznym. Zdobyta przez lata wiedza i doświadczenie w branży badań nieniszczących oraz instalacji procesowych, umożliwiają Spółce oferowanie polskim i zagranicznym klientom najwyższej jakości usług, które charakteryzują się wysokim zaawansowaniem technicznym i nowoczesnością. Przez kontrahentów Spółka chce być postrzegana jako firma nowoczesna i otwarta na nowe technologie. Specyfika działalności Spółki polega na wysokim wyspecjalizowaniu świadczonych usług i dostarczanych towarów. Wymaga to indywidualnego podejścia do każdego klienta i każdego zadania; doboru właściwych metod pracy, narzędzi i odpowiedniego personelu. Współpraca z klientami odbywa się więc także poprzez prowadzenie doradztwa technicznego i indywidualne planowanie z klientem wykonania usługi. Ważnym elementem kooperacji są bezpośrednie i pośrednie kontakty, tj. spotkania, prezentacje możliwości sprzętowych i umiejętności pracowników, omawianie szczegółowych kwestii technicznych i organizacyjnych kontraktu. Dla uatrakcyjnienia bezpośrednich kontaktów z klientami, Spółka planuje zakup środka trwałego w postaci jachtu żaglowego (dla 8-10 osób). Jacht ma być przeznaczony do organizowania spotkań z kontrahentami firmy, prowadzenia rozmów i tworzenia relacji biznesowych z klientami Spółki. Pracownicy Spółki będą uczestniczyli w spotkaniach z kontrahentami prezentując możliwości sprzętowe oferowanych towarów, a tym samym wykonując obowiązujące ich czynności służbowe. Ponadto pracownikom będzie udostępniany jacht do celów prywatnych, tj. wypoczynkowych. W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie: Czy korzystanie z przedmiotowego jachtu przez pracowników jak i członków ich rodzin do celów prywatnych związanych z wypoczynkiem, będzie rodziło po ich stronie przychód podatkowy ze stosunku pracy, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Specyfika usług świadczonych przez Spółkę powoduje, że tradycyjne spotkania biznesowe, np. w siedzibie klienta czy na targach branżowych, nie zawsze są skuteczne. Bardzo istotnym czynnikiem w pozyskiwaniu nowych kontraktów są spotkania z kontrahentami „face to face”, kiedy nawiązuje się nieformalne relacje z klientami i poznaje ich potrzeby. Dodatkowym atutem takich spotkań jest odpowiednia aranżacja i zapewnianie przyjaznego, ciekawego otoczenia. Z wieloletniego doświadczenia Spółki we współpracy z klientami z zagranicy wynika, że spotkania organizowane w Polsce połączone z prezentacją kraju, np. zwiedzaniem interesujących miejsc, przyczyniają się do wzrostu zaufania klientów do Spółki. Zagraniczni kontrahenci kierują się często opartymi na stereotypach, nieuzasadnionymi obawami przed współpracą z firmami polskimi. Zaproszenie ich na rozmowy do Polski, pokazanie kraju, jego dynamicznego rozwoju i solidnej tradycji oraz innych atutów, pomaga w budowaniu długoletnich relacji biznesowych. Dlatego inwestycja w zakup jachtu, umożliwiałaby organizowanie bezpośrednich spotkań z kontrahentami w ciekawym otoczeniu i nieformalnej atmosferze. Ponadto jacht byłby miejscem promowania firmy, eksponowania reklamy (nazwa, logo firmy), co mogłoby zachęcić potencjalnych nowych klientów do odwiedzenia strony internetowej Spółki i zapoznania się z proponowaną ofertą. Koszty wynajmu jachtu, w przypadku ich nieodpłatnego świadczenia dla pracowników i ich rodzin Spółka będzie traktować jako przychód ze stosunku pracy, a tym samym będą one opodatkowane i oskładkowane tak, jak wynagrodzenia. Innym rozwiązaniem może też być odpłatny wynajem jachtu na cele prywatne pracowników. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do przychodu pracownika świadczeń w postaci wykorzystania do celów prywatnych jachtu pracodawcy przez tychże pracowników jak i członków ich rodzin. Natomiast odnośnie pytania dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych oraz kwestii „oskładkowania” świadczenia wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia. Zawarta w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) zasada stanowi, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Wyrazem jej praktycznej realizacji jest art. 11 ust. 1 ww. ustawy, z którego treści wynika, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta. W myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Z powyższej definicji przychodów pracownika wynika, iż ustawodawca zaliczył do nich nie tylko otrzymane pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy, wykonywania usług, bądź udostępniania rzeczy lub praw. Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, iż w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych na rzecz pracowników związanych ze stosunkiem pracy zaliczać należy również nieodpłatne udostępnienie przez pracodawcę na rzecz pracowników jaki i członków ich rodzin jachtu z przeznaczeniem na cele prywatne, tj. wypoczynkowe, a w zasadzie wartość tegoż świadczenia. W sytuacji, gdy świadczeniem objęty jest również członek rodziny pracownika – to wartość tegoż świadczenia stanowić będzie także przychód ze stosunku pracy, bowiem świadczenia związane są ze stosunkiem pracy łączącym pracownika z pracodawcą. Należy zwrócić bowiem uwagę, że gdyby nie łączący pracownika z pracodawcą stosunek pracy, członek rodziny nie otrzymałby nieodpłatnego świadczenia. Jak wynika z wniosku oprócz spotkań pracowników z kontrahentami w ramach obowiązków służbowych, Spółka ma zamiar nieodpłatnie udostępniać jacht swoim pracownikom oraz członkom ich rodzin do celów prywatnych, tj. wypoczynkowych. Według art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b. Z treści art. 11 ust. 2 ww. ustawy wynika, iż wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania. Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się: jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców; jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu; jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku; w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia. Zatem koszty jakie poniesie Spółka w związku z udostępnieniem pracownikom i członkom ich rodzin do celów prywatnych, tj. wypoczynkowych, jachtu należącego do Spółki, w sytuacji gdy pracownik nie poniesie z tego tytułu żadnego wydatku (kosztów) - będą stanowić dla nich nieodpłatne świadczenie podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Świadczenie to – w przypadku pracowników jak i członków ich rodzin – należy zakwalifikować wówczas do przychodów ze stosunku pracy, określonych w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (doliczając do tego przychodu również wartość świadczenia przypadającą na każdego członka rodziny danego pracownika). W sytuacji natomiast odpłatnego wynajmu przez Spółkę jachtu do celów prywatnych pracownikom i członkom ich rodzin, tj. gdy pracownicy za wynajęcie jachtu do celów prywatnych będą sami ponosić koszty tego wynajmu na rzecz Spółki nie wystąpi po ich stronie przychód. Tym samym nie otrzymują oni nieodpłatnego świadczenia, gdyż Spółka odpłatnie będzie świadczyła na ich rzecz usługę wynajmu. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.