IBPBII/1/415-91/14/MK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 25 października 2013 r. (wpływ do Biura – 31 stycznia 2014 r.), uzupełnionym 15 kwietnia 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania z Hiszpanii świadczenia emerytalnego – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 31 stycznia 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania z Hiszpanii świadczenia emerytalnego. Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z 8 kwietnia 2014 r. znak: IBPB II/1/415-91/14/MK wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 15 kwietnia 2014 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni od 1991 r. pracowała w Hiszpanii. Praca ta została uwzględniona przez ZUS i z tytułu tej pracy i pracy w Polsce przyznano Wnioskodawczyni w Polsce emeryturę. Dodatkowo z Hiszpanii w 2012 r. Wnioskodawczyni otrzymała dodatkowe świadczenie, tzw. premię jubilacką, od którego w Hiszpanii nie jest pobierany podatek ze względu na jego niewielką wysokość. Z uzupełnienia wniosku z 11 kwietnia 2014 r., które wpłynęło do Biura 14 kwietnia 2014 r. wynika, iż: Świadczenie jest emeryturą wypłacaną w związku z legalną pracą Wnioskodawczyni w Hiszpanii. Pracodawca hiszpański co miesiąc odprowadzał do Rządu Hiszpanii – Ministerstwa Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wymaganą kwotę tak na świadczenie zdrowotne jak i emerytalne, co zostało uwzględnione przez ZUS w Polsce i doliczono Wnioskodawczyni lata przepracowane w Hiszpanii do pobieranej już emerytury (w pkt V decyzji ZUS z 16 sierpnia 2007 r. wskazano, że emeryturę ustala się wg proporcji 299 m-cy pracy w Polsce do 368 m-cy łącznej pracy z uwagi na ubezpieczenie za granicą). Świadczenie to wypłacane jest przez Rząd Hiszpanii – Ministerstwo Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w związku z legalną pracą Wnioskodawczyni na rzecz osoby prywatnej, która (jak Wnioskodawczyni wspomniała wyżej) odprowadzała co miesiąc do Rządu Hiszpanii – Ministerstwa Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wymaganą kwotę tak na świadczenie zdrowotne jak i emerytalne. Wnioskodawczyni jest obywatelką Polski. Jednocześnie Wnioskodawczyni nadmienia, iż wypłacane świadczenie nie jest premią jubilacką, tylko emeryturą. Użyte przez Wnioskodawczynię określenie premia jubilacką wynika z wolnego, błędnego przetłumaczenia zaświadczenia o dochodach wystawionego przez Rząd Hiszpanii – Ministerstwo Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, które Wnioskodawczyni otrzymuje co roku. Ponadto Wnioskodawczyni wyjaśnia, iż z otrzymywanego co rok od Rządu Hiszpanii – Ministerstwa Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zaświadczenia o dochodach wynika, iż wypłacana kwota emerytury ze względu na to, że jest niewielką kwotą, jest na tym zaświadczeniu wykazana jako dochód zwolniony z podatku. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy od dodatkowego świadczenia otrzymywanego z Hiszpanii Wnioskodawczyni ma obowiązek zapłacić w Polsce podatek dochodowy od osób fizycznych skoro obowiązuje umowa z Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania? Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powinna płacić w Polsce podatku dochodowego od tego dodatkowego świadczenia z uwagi na przepis art. 18 umowy zawartej pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, bowiem to świadczenie podlega opodatkowaniu w Hiszpanii, która jednak ze względu na jego wysokość nie pobiera podatku, to tym bardziej w Polsce to świadczenie powinno być zwolnione od podatku dochodowego od osób fizycznych. Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje: Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). W myśl art. 3 ust. 1a tej ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Przepisy art. 3 ust. 1 i 1a stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy). Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni od 1991 r. pracowała w Hiszpanii. Praca ta została uwzględniona przez ZUS i z tytułu tej pracy i pracy w Polsce przyznano Wnioskodawczyni w Polsce emeryturę. Dodatkowo z Hiszpanii w 2012 r. Wnioskodawczyni otrzymała dodatkowe świadczenie, tzw. premię jubilacką, od którego w Hiszpanii nie jest pobierany podatek ze względu na jego niewielką wysokość. Świadczenie to jest emeryturą wypłacaną w związku z legalną pracą Wnioskodawczyni w Hiszpanii. Wnioskodawczyni jest obywatelką Polski. Z uzupełnienia wniosku wynika, że wypłacane świadczenie nie jest premią jubilacką, tylko emeryturą. Użyte przez Wnioskodawczynię określenie premia jubilacką wynika z wolnego, błędnego przetłumaczenia zaświadczenia o dochodach wystawionego przez Rząd Hiszpanii – Ministerstwo Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie przepisy umowy polsko-hiszpańskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania. W myśl art. 18 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Madrycie w dniu 15 listopada 1979 r. (Dz.U. z 1982 r., Nr 17, poz. 127), stosownie do postanowień ustępu 2 artykułu 19 emerytury i inne świadczenia o podobnym charakterze, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (w Polsce) w związku z jej zatrudnieniem w przeszłości, będą opodatkowane tylko w tym Państwie (w Polsce). Zgodnie z treścią art. 19 ust. 2 lit. a) ww. umowy, jakakolwiek renta lub emerytura, wypłacana przez Umawiające się Państwo (Hiszpanię), jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną albo z funduszy utworzonych przez to Państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną jakiejkolwiek osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz tego Państwa, jego jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej, będzie opodatkowana tylko w tym Państwie (w Hiszpanii). Jednakże takie renty lub emerytury będą opodatkowane tylko w tym drugim Umawiającym się Państwie (w Polsce), jeżeli osoba je otrzymująca jest obywatelem tego Państwa i ma w nim miejsce zamieszkania (w Polsce) - art. 19 ust. 2 lit. b) ww. umowy. W świetle powyższego, świadczenie emerytalne otrzymywane z systemu ubezpieczeń społecznych Hiszpanii przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce są opodatkowane wyłącznie w Polsce. Renty lub emerytury są opodatkowane wyłącznie w Hiszpanii, wtedy gdy są wypłacane w związku z pełnieniem w przeszłości funkcji publicznych na rzecz Hiszpanii, jednakże pod warunkiem, że nie zachodzi wyłączenie określone w art. 19 ust. 2 lit. b) umowy. Jak wynika z treści wniosku oraz jego uzupełnienia, Wnioskodawczyni, która jest obywatelką Polski i ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, otrzymuje świadczenie emerytalne wypłacane z Hiszpanii. Świadczenie emerytalne jest wypłacane na podstawie hiszpańskiego systemu ubezpieczeń społecznych. Z wniosku nie wynika, iżby świadczenie to wypłacane było w zamian za pełnienie funkcji publicznych na rzecz państwa – Hiszpanii oraz że pracując w Hiszpanii Wnioskodawczyni pełniła funkcje publiczne. Dochody w Hiszpanii Wnioskodawczyni uzyskiwała z legalnej pracy na rzecz osoby prywatnej. Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 18 ww. umowy polsko-hiszpańskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, wypłacane Wnioskodawczyni świadczenie emerytalne w związku z jej legalną pracą w Hiszpanii jest – wbrew twierdzeniu Wnioskodawczyni – opodatkowane wyłącznie w Polsce. Brak jest bowiem jakichkolwiek podstaw prawnych do zwolnienia z podatku dochodowego w Polsce ww. świadczenia. Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe. Do wniosku Wnioskodawczyni dołączyła kserokopie dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do jego oceny (weryfikacji); jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i jej stanowiskiem. Zatem treść dołączonych do wniosku dokumentów pozostaje bez wpływu na załatwienie sprawy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.