IBPBII/1/436-329/13/JP

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 listopada i 7 grudnia 2013 r. (data wpływu do Biura – odpowiednio: 9 grudnia i 10 grudnia 2013 r.), uzupełnionym 14 i 17 lutego 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie obowiązku odprowadzenia podatku z tytułu nabycia samochodu osobowego – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 9 grudnia 2013 r. wpłynął do Biura, przesłany za pismem Naczelnika Urzędu Skarbowego z 2 grudnia 2013 r. wniosek z 25 listopada 2013 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącego podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie obowiązku odprowadzenia podatku z tytułu nabycia samochodu osobowego. Natomiast w dniu 10 grudnia 2013 r. wpłynął do Biura kolejny wniosek z 7 grudnia 2013 r., złożony na urzędowym druku ORD-IN dotyczący podatku od czynności cywilnoprawnych. We wniosku tym Wnioskodawca przedstawił takie samo zagadnienie podatkowe, jakie zostało poruszone w piśmie z 25 listopada 2013 r. Z tych względów oba ww. dokumenty zostały potraktowane jako jeden wspólny wniosek. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z 10 lutego 2014 r. znak: IBPB II/1/436-329/13/JP wezwano o jego uzupełnienie. Uzupełnienie wniosku wpłynęło 14 lutego 2014 r. (uiszczenie brakującej opłaty) oraz 17 lutego 2014 r. (pozostałe braki formalne). W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca w dniu 15 listopada 2013 r. dokonał zakupu samochodu osobowego. Jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Zakup został potwierdzony rachunkiem. Sprzedawcą samochodu był lekarz prowadzący indywidualną specjalistyczną praktykę lekarską. Przed sprzedażą samochód wykorzystywany był w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Sprzedawca ujmował samochód w ewidencji środków trwałych. Z tytułu sprzedaży samochodu i uzyskanego w związku z tym przychodu sprzedający uiścił należny podatek dochodowy. Sprzedający wykonuje usługi w zakresie ochrony zdrowia korzystające ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 ustawy. Nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT zwolniony. Czynność sprzedaży samochodu korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca jest zobowiązany do odprowadzenia podatku od czynności cywilnoprawnych od zakupionego samochodu? Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku gdy sprzedający odprowadza podatek (w odpowiedniej wysokości) to kupujący jest z niego zwolniony. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649, z późn. zm.) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej (art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy) i przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym (art. 4 pkt 1 ww. ustawy). W związku powyższym należy zauważyć, że co do zasady umowa sprzedaży, ze względu na to, że mieści się w zakresie przedmiotowym ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Jednakże w omawianej ustawie przewidziano sytuacje, w których czynność, mimo że podlega zakresowi przedmiotowemu ustawy – jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jedną z takich sytuacji normuje art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ww. ustawy. Zgodnie z jego postanowieniami, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest: opodatkowana podatkiem od towarów i usług, zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem: umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach, umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych. Zgodnie z postanowieniami art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.; aktualne brzmienie: Dz.U. z 2011 r., poz. 1054 z późn. zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich. Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca nabył samochód osobowy na podstawie umowy kupna-sprzedaży. Nabycie to jest czynnością zwolnioną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Należy wskazać, że jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych sprzedaży samochodu, to okoliczność objęcia tej czynności podatkiem (lub zwolnieniem od podatku) od towarów i usług może – zgodnie z powołanymi powyżej regulacjami – skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych. Przy czym należy zauważyć, iż zgodnie z dyspozycją powyższego przepisu o wyłączeniu m.in. umowy sprzedaży spod działania przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy są podatnikami podatku od towarów i usług w rozumieniu ww. odrębnych przepisów o podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron, co istotne – z tytułu dokonania tej konkretnej czynności – jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że przy zawieraniu umowy sprzedaży status podatnika podatku od towarów i usług musi posiadać sprzedający. Odnosząc powyższe stwierdzenia do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego, zgodnie z którym strona sprzedająca samochód osobowy korzysta z tytułu tej czynności ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, należy uznać, że umowa kupna-sprzedaży samochodu osobowego jest wyłączona spod opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Tym samym Wnioskodawca nie jest zobowiązany do uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu omawianej transakcji. Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dołączono dokumenty. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.