IBPP1/443-1188/10/AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 grudnia 2010r. (data wpływu 10 grudnia 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 lutego 2011r. (data wpływu 28 lutego 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 10 grudnia 2010r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 21 lutego 2011r., (data wpływu 28 lutego 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 11 lutego 2011r. znak IBPP1/443-1188/10/AW, IBPB II/2/415-1326/10/CJS. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca nabył udział w nieruchomości w spadku po zmarłym ojcu na podstawie postanowienia z dnia 12 października 1993r. Ojciec zmarł dnia 29 lipca 1993r. Następnie, dnia 14 marca 1994r. matka Wnioskodawcy, poprzez umowę darowizny, darowała mu swój udział wynoszący 1/2 części we własności nieruchomości rolnych. Dnia 20 maja 2002r. doszło do zawarcia ugody, w ramach której: dokonano podziału majątku dorobkowego rodziców Wnioskodawcy, zniesiono współwłasność nieruchomości, dokonano działu spadku po ojcu Wnioskodawcy. W wyniku tej ugody przyznano na własność Wnioskodawcy udział w wysokości 7/8 części i siostrze Wnioskodawcy udział w wysokości 1/8 części nieruchomości. Następnie doszło do zniesienia współwłasności nieruchomości postanowieniem z dnia 18 listopada 2008r., w którym siostra Wnioskodawcy zrzekła się swojej części w nieruchomościach na rzecz Wnioskodawcy. Aktualnie Wnioskodawca jest właścicielem gruntów o powierzchni 7,8379 ha. Ostateczną decyzją o warunkach zabudowy wydaną 26 października 2009r., część gruntu została przekształcona na grunt budowlany, a następnie podzielona geodezyjnie na 6 działek budowlanych i drogę dojazdową o powierzchni 0,6436 ha. Wnioskodawca zamierza w 2010r. i 2011 sukcesywnie sprzedać działki budowlane wraz z udziałem w drodze dojazdowej. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży działek Wnioskodawca chce przeznaczyć na remont domu i budynków gospodarczych. W uzupełnieniu wniosku podano, że dnia 20 maja 2002r. doszło do zniesienia współwłasności w spadku po ojcu Wnioskodawca, w wyniku czego matka Wnioskodawcy i jedna siostra Wnioskodawcy zrzekły się na rzecz Wnioskodawcy w 7/8 części i drugiej siostry Wnioskodawcy w 1/8 części. Następnie doszło do zniesienia współwłasności nieruchomości postanowieniem z dnia 18 listopada 2008r. Wnioskodawca jest właścicielem gruntów o powierzchni 7,8379 ha. Podano również, że Wnioskodawca nie jest VAT-owcem, nie wystawia faktur VAT, nie prowadzi działalności gospodarczej. Działalność rolną Wnioskodawca prowadzi na własny użytek. Ponadto podano, że: Grunt o powierzchni 7,8379 ha to działki: 2095/111, 2650/112, 2739/113, 2740/113, 2741/113, 2742/113, 2743/113, 2744/113, 2745/113, 2746/113, 2747/113, 2765/113, 1217/120. Planu zagospodarowania przestrzennego nie ma, a w ewidencji gruntów i budynków Starostwa, działki te określono jako użytki rolne; jedynie działka 2746/113 BR V. Warunki zabudowy obejmują 6 działek przeznaczonych do sprzedaży i drogi dojazdowej. Przewidują one powstanie budynków jednorodzinnych. Jest to obszar o powierzchni 0,6436 ha. Wnioskodawca występował o warunki zabudowy w 2009r. żeby działki sprzedać i uzyskać środki na poprawę bytu rodzinnego. Powierzchnia działek do sprzedaży: 2739/113 – 0,0900; 2740/113 – 0,0700; 2741/113 – 0,0700; 2742/113 – 0,0810; 2743/113 – 0,1000; 2744/113 – 0,1000; 2745/113 – 0,1326 – droga dojazdowa do działek. Działki w momencie sprzedaży nie będą zabudowane. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT. Wnioskodawca nabył działki drogą spadku, darowizny i zniesienia współwłasności w celu prowadzenia działalności rolnej, nie jest na nich prowadzona żadna działalność gospodarcza. Działki nie są przedmiotem najmu ani dzierżawy. Innych niż wymienione wyżej działek Wnioskodawca nie ma i nie posiada, ale być może w przyszłości będzie wydzielonych jeszcze kilka działek do sprzedaży. Wszystkie działki stanowią gospodarstwo rolne. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym. Produktem rolnym z działek jest zboże do własnych potrzeb. Dopłaty unijne Wnioskodawca dostaje od początku do nadal na podstawie wniosków o dopłaty unijne. Przyczyną sprzedaży działek jest potrzeba poprawy warunków życia rodziny, w tym stanu budynków gospodarczych i domu mieszkalnego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy podatnik zobowiązany jest uregulować od sprzedaży sukcesywnej podatek VAT (od działek budowlanych i drogi dojazdowej)? Zdaniem Wnioskodawcy, od sprzedaży działek i zbycia udziału w drodze dojazdowej, nie powinien on płacić podatku VAT. Podatek VAT nie dotyczy tej sprzedaży, ponieważ Wnioskodawca nie nabył nieruchomości celem odsprzedaży, nabył ją w spadku po ojcu, a później w wyniku zniesienia współwłasności. Wnioskodawca nie jest VAT-owcem, nie wystawia faktur VAT, nie prowadzi działalności gospodarczej. Działalność rolną Wnioskodawca prowadzi na własny użytek. Europejski Trybunał Sprawiedliwości sprawę VAT-u od rolników rozstrzygnął na korzyść rolników, orzekając, że VAT-u nie ma. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). Według przepisu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010r., przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym także gruntów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonana będzie przez podmiot mający status podatnika tj. prowadzącego samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu powołanej wyżej definicji. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod zabudowę, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe, w przedmiotowej sprawie sprzedaż gruntów, jako dokonaną z majątku osobistego należy uznać za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Wnioskodawcy nie można w tym zakresie uznać za podatnika podatku VAT, a okoliczności dokonania okazjonalnej transakcji zbycia gruntu nie można przypisać znamion częstotliwości. Wnioskodawca sprzedając grunt korzysta zatem z przysługującego mu prawa do rozporządzenia własnym majątkiem. Wnioskodawca nabył grunty o powierzchni 7,8379 ha w drodze spadku po zmarłym ojcu, darowizny po matce oraz zniesieniu współwłasności. Ostateczną decyzją o warunkach zabudowy wydaną 26 października 2009r., część gruntu została przekształcona na grunt budowlany, a następnie podzielona geodezyjnie na 6 działek budowlanych i drogę dojazdową o powierzchni 0,6436 ha. Warunki zabudowy obejmują 6 działek przeznaczonych do sprzedaży i drogi dojazdowej. Przewidują one powstanie budynków jednorodzinnych. Jest to obszar o powierzchni 0,6436 ha. Wnioskodawca występował o warunki zabudowy w 2009r. żeby działki sprzedać i uzyskać środki na poprawę bytu rodzinnego. Działki w momencie sprzedaży nie będą zabudowane. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem VAT, na działkach nie jest prowadzona żadna działalność gospodarcza. Działki nie są przedmiotem najmu ani dzierżawy. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym. Wszystkie działki stanowią gospodarstwo rolne. Produktem rolnym z działek jest zboże do własnych potrzeb. Dopłaty unijne Wnioskodawca dostaje od początku do nadal na podstawie wniosków o dopłaty unijne. Przyczyną sprzedaży działek jest potrzeba poprawy warunków życia rodziny, w tym stanu budynków gospodarczych i domu mieszkalnego. Zatem w ocenie tut. organu nie można uznać przedmiotowej sprzedaży z majątku osobistego niezabudowanych działek za częstotliwą dostawę gruntów, grunt ten nie służył Wnioskodawcy do prowadzenia działalności gospodarczej, jego rolny charakter był wykorzystywany przez Wnioskodawcę do uprawy zbóż przeznaczonej na własny użytek. Zatem sprzedaż ta, w przedstawionym we wniosku opisie, nie mieści się w definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, a co za tym idzie dostawa przedmiotowego gruntu nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego do dnia 31 grudnia 2010r., jak i w dniu wydania interpretacji. Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (stanu faktycznego)lub zmiany stanu prawnego. Równocześnie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Zatem dokumenty te nie były przedmiotem merytorycznej analizy. Wszelkie konsekwencje z tytułu niezgodności stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku ze stanem rzeczywistym ponosi Wnioskodawca. Dodatkowo informuje się, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.