IBPP1/443-393/14/LSz

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 kwietnia 2014 r. (data wpływu 18 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z 14 lipca 2014 r. (data wpływu 16 lipca 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT przekazania samochodu osobowego na cele osobiste - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 18 kwietnia 2014 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT przekazania samochodu osobowego na cele osobiste. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 14 lipca 2014 r. (data wpływu 16 lipca 2014 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 8 lipca 2014 r. znak IBPP1/443-393/14/LSz. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca od dnia 2 listopada 1998 r. prowadził jednoosobową działalność usługowo-handlową. W dniu 11 października 2007 r. Wnioskodawca zakupił samochód osobowy HYUNDAI GETZ 1.1. Dowodem zakupu była faktura VAT Nr ... Samochód został wciągnięty do środków trwałych przedsiębiorstwa. Z faktury VAT zakupu auta został odliczony VAT w wysokości 60% nie więcej niż 6.000 zł. W dniu 15 marca 2012 r. działalność została zawieszona na okres 24 miesięcy. Likwidacja działalności nastąpiła w dniu 10 marca 2014 r. a opisany wyżej samochód został nieodpłatnie przekazany na cele osobiste podatnika. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. opublikowanym 31 grudnia 2013 r. Dz.Ust. z 2013 r. poz. 1722 zwalnia się od podatku VAT dostawę towarów i samochodów – przez co Wnioskodawca rozumie również nieodpłatne przekazanie na cele osobiste podatnika samochodu osobowego, któremu przy nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w wysokości 50% lub 60% podatku nie więcej niż 6.000 zł. Biorąc pod uwagę powyższe przy przekazaniu na cele osobiste nie został naliczony VAT od wartości rynkowej samochodu a Wnioskodawca zastosował stawkę VAT ZW. W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na pytanie tut. organu „Czy samochód osobowy był wykorzystywany przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych?”, Wnioskodawca odpowiedział, że tak. Samochód był wykorzystywany przede wszystkim do szybkiego przemieszczania się. Wnioskodawca pracował w usługach jako mechanik maszyn spawalniczych w różnych firmach i w ciągu dnia musiał być mobilny żeby szybko naprawiać awarie, jak również do przewozu towaru. Wnioskodawca był VATowcem. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy stanowisko Wnioskodawcy jest słuszne? Czy w zaistniałej sytuacji Wnioskodawca powinien naliczyć VAT od wartości rynkowej samochodu przy nieodpłatnym przekazaniu go na cele osobiste? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem § 3 ust. 1 pkt 20 nieodpłatne przekazanie na cele osobiste samochodu od którego w roku 2007 Wnioskodawca odliczył 60% VAT (nie więcej niż 6.000 zł) z FV zakupu jest zwolnione z podatku VAT na podstawie ww. przepisu. Przez dostawę towaru Wnioskodawca rozumie nie tylko sprzedaż, ale także na mocy art. 7 ust. 2 ustawy o VAT nieodpłatne przekazanie samochodu osobowego na cele osobiste podatnika. Wnioskodawca zasięgnął w tej sprawie informacji telefonicznej w Ogólnopolskiej Informacji Podatkowej gdzie poinformowano Wnioskodawcę, że na podstawie Dz.U. z 2013 r. poz. 1722 opublikowanego 31 grudnia 2013 r. Rozporządzenie Ministra Finansów § 3 ust. 1 pkt 20 nieodpłatne przekazanie samochodu osobowego na cele osobiste, przy nabyciu którego przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w wysokości 50% lub 60% nie więcej niż 6.000 zł jest zwolnione od podatku. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy). Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne darowizny -jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane). Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W świetle powyższego stwierdzić należy, że każdy kto dokonuje czynności dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, podatnik VAT, w ramach działalności gospodarczej zakupił 11 października 2007 r. Wnioskodawca samochód osobowy. Dowodem zakupu była faktura VAT. Samochód został wciągnięty do środków trwałych przedsiębiorstwa. Z faktury VAT zakupu auta został odliczony VAT w wysokości 60% nie więcej niż 6.000 zł. Wnioskodawca wykorzystywał samochód w działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych. Samochód był wykorzystywany przede wszystkim do szybkiego przemieszczania się, gdyż Wnioskodawca pracował jako mechanik maszyn spawalniczych w różnych firmach i w ciągu dnia musiał być mobilny żeby szybko naprawiać awarie, jak również do przewozu towaru. W dniu 15 marca 2012 r. działalność została zawieszona na okres 24 miesięcy. Likwidacja działalności nastąpiła w dniu 10 marca 2014 r. Przy przekazaniu na cele osobiste nie został naliczony VAT od wartości rynkowej samochodu - Wnioskodawca zastosował stawkę VAT ZW. W przedmiotowej sprawie wyjaśnienia wymaga, czy przekazanie przedmiotowego samochodu wykorzystywanego do działalności gospodarczej Wnioskodawcy na cele osobiste Wnioskodawcy jest zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT. Z cytowanego wyżej art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT wynika, że opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatna czynność z nią zrównana po spełnieniu warunków zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, tj. jeżeli: dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług, przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa, przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub jego części składowych. Powyższe oznacza, że nieodpłatne przekazanie towarów uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem (w tym części składowych). Niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towaru – w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT – jako czynności wyłączonej spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ww. ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy o VAT w brzmieniu zobowiązującym od 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Do dnia 31 grudnia 2013 r. powyższy przepis miał brzmienie: „kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług – z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.” Z wniosku wynika, że z tytułu nabycia samochodu Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 60% nie więcej niż 6.000 zł. Ponadto samochód był wykorzystywał w działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych. Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że przekazanie samochodu na cele osobiste stanowić będzie, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, odpłatną dostawę towarów, a więc czynność podlegającą opodatkowaniu, z uwagi na fakt, że przy nabyciu tego samochodu Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w części. Stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Na podstawie § 3 ust. 1 pkt 20 (w brzmieniu obowiązującym do 31 marca 2014 r.) obowiązującego od dnia 1 stycznia 2014 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2013 r., poz. 1722), zwalnia się od podatku dostawę samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych przez podatników, którym przy nabyciu tych samochodów i pojazdów przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 50% lub 60% kwoty podatku: określonej w fakturze lub wynikającej z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 ustawy, lub należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, lub należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca -nie więcej jednak niż odpowiednio 5.000 zł lub 6.000 zł. Należy w tym miejscu zauważyć, że zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2014r. do 31 marca 2014 r. przepisem § 3 ust. 1 pkt 20 lit. a ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, jedynym warunkiem zastosowania zwolnienia z podatku VAT do sprzedaży samochodu osobowego oraz innego pojazdu samochodowego jest to czy podatnikowi przy nabyciu tego samochodu (pojazdu) przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 50% lub 60% kwoty podatku określonej w fakturze, nie więcej jednak niż odpowiednio 5.000 zł lub 6.000 zł. Zauważa się, że Wnioskodawca wskazał, że przy nabyciu przedmiotowego samochodu przysługiwało mu prawo do odliczenia 60% VAT nie więcej niż 6.000 zł. Likwidacja działalności nastąpiła w dniu 10 marca 2014 r., a opisany samochód został nieodpłatnie przekazany na cele osobiste podatnika. Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że przekazanie w dniu 10 marca 2014 r. na cele osobiste środka trwałego, tj. samochodu, podlega opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jako czynność stanowiąca dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, z uwagi na fakt, że przy jego nabyciu przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego w części, jednak w przypadku przekazania samochodu osobowego na cele osobiste zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 20 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.