IBPP1/443-495/10/AZb

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 maja 2010r. (data wpływu 28 maja 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT usług świadczonych na rzecz jednostki budżetowej – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 28 maja 2010r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT usług świadczonych na rzecz jednostki budżetowej. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest zakładem budżetowym powołanym przez Radę Miasta uchwałą z dnia 27 marca 2002r. Wnioskodawca działa jako kryta pływalnia. Jednostka została zarejestrowana jako czynny podatnik VAT 4 lipca 2002r. w Urzędzie Skarbowym. Do końca 2009r. działalność Wnioskodawcy była sklasyfikowana według Polskiej Klasyfikacji Działalności jako działalność stadionów i innych obiektów sportowych: 9261 Z. Usługi wejścia na basen w celu rekreacyjno-sportowym sklasyfikowano według PKWiU jako 9261 i do 30 kwietnia 2004r. objęto zwolnieniem a od 1 maja 2004r. ze stawką 7% VAT, ponadto basen prowadzi usługi sauny, aerobiku w wodzie i stosuje stawkę 22%. Od 2010 zmieniła się ww. klasyfikacja na działalność obiektów sportowych: 9311 Z, jednak do celów VAT Wnioskodawca stosuje starą klasyfikację. Zakład sprzedaje karnety wejścia na basen i saunę, jest to obsługa elektroniczna i odbywa się za pomocą kart chipowych, jedynym niezbędnym warunkiem jest zakup usług za minimum 50 zł. Wnioskodawca sprzedaje karnety wejścia na basen Urzędowi Skarbowemu, który poinformował pismem, że jest jednostką budżetową a zakup karnetów finansowany jest częściowo przez pracowników oraz ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Na podstawie § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799) zwalnia się od podatku: usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy oraz usługi komunikacji miejskiej. Ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminów: „gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych”, „jednostka budżetowa”, „zakład budżetowy”. Ponadto rozporządzenie nie określa, w jaki sposób mają się identyfikować w celu zastosowania tego zwolnienia ww. jednostki. Nie ma też określonej zamkniętej listy z wymienionymi podmiotami działającymi w tej formie. Wnioskodawca przyjął, że jeżeli podmiot kupujący usługi sam oświadczy, iż działa w jednej z form pozwalającej na zwolnienie z podatku to będzie stosować zwolnienie. Nie ma możliwości weryfikowania oświadczeń i co w przypadku gdy nie jest ono zgodne ze stanem faktycznym, albo są uzasadnione wątpliwości czy pomimo oświadczenia na pewno Wnioskodawca ma do czynienia z taką jednostką, lub czy każdą sprzedaż na rzecz takiej jednostki należy zwalniać. Używając sformułowania „uzasadnione wątpliwości” Wnioskodawca ma na myśli, np.: rozbieżne interpretacje Izb Skarbowych i Naczelnych Sądów Administracyjnych. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy sprzedaż przez zakład budżetowy usług świadczonych na rzecz jednostki budżetowej pokrywanych w całości bądź w części z ZFŚS podlega zwolnieniu? Ponadto Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego sformułował następujące pytanie: Czy samo przytoczone rozporządzenie daje prawo do stosowania zwolnienia bez jakichkolwiek ograniczeń? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przez zakład budżetowy usług świadczonych na rzecz jednostki budżetowej pokrywanych w całości bądź w części z ZFŚS nie podlega zwolnieniu. Rozporządzenie mówi: „(…) zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej” i nie definiuje, kto decyduje o zwolnieniu: czy sprzedający, czy kupujący. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże, zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku. Zgodnie z przepisem § 12 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.) zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej. Z powyższego przepisu wynika, iż: zwolnienie o którym mowa, dotyczy wyłącznie usług świadczonych pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi (bez ograniczeń dotyczących terytorialnego zakresu działania tych jednostek), zwolnienie to nie obejmuje usług w zakresie rozprowadzania wody (PKWiU-41.00.2) oraz usług w zakresie gospodarki ściekami oraz wywozu i unieszkodliwiania odpadów, a także usług sanitarnych i pokrewnych (PKWiU-90.0) oraz usług komunikacji miejskiej. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest zakładem budżetowym, działającym jako kryta pływalnia. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Usługi wejścia na basen w celu rekreacyjno-sportowym Wnioskodawca sklasyfikował według PKWiU jako 9261. Ponadto basen prowadzi usługi sauny i aerobiku w wodzie. Zakład sprzedaje karnety wejścia na basen i saunę, jest to obsługa elektroniczna i odbywa się za pomocą kart chipowych, jedynym niezbędnym warunkiem jest zakup usług za minimum 50 zł. Wnioskodawca sprzedaje karnety wejścia na basen Urzędowi Skarbowemu, który poinformował pismem, że jest jednostką budżetową a zakup karnetów finansowany jest częściowo przez pracowników oraz ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Zatem w oparciu o przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż o ile Urząd Skarbowy jest jednostką budżetową, wówczas świadczone przez Wnioskodawcę (zakład budżetowy) opisane we wniosku usługi na jego rzecz, zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 13 cytowanego rozporządzenia, korzystają ze zwolnienia od podatku, z wyłączeniem usług, których zwolnienie to nie dotyczy. Należy podkreślić, iż w przedmiotowej sytuacji bez znaczenia pozostaje fakt, iż zakup karnetów finansowany jest częściowo przez pracowników kontrahenta Wnioskodawcy oraz ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, bowiem dla zasadności zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług nieistotne jest źródło finansowania tych usług, tj. czy u kontrahenta Wnioskodawcy zakup ten sfinansowany zostanie z jego środków własnych, czy też ze środków pieniężnych pochodzących od pracowników lub Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Jak już bowiem wskazano wyżej, zastosowanie zwolnienia od podatku wynikającego z przepisu § 12 ust. 1 pkt 13 ww. rozporządzenia następuje na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, wynikających z tej właśnie regulacji prawnej. Tak więc o objęciu danej czynności zwolnieniem od podatku na mocy ww. przepisu rozporządzenia nie decydują strony transakcji (sprzedający czy nabywający usługę), lecz zaistnienie (bądź nie) sytuacji określonej ściśle w powołanym wyżej przepisie. Nie można zatem mówić o „ograniczeniach” w stosowaniu cyt. przepisu rozporządzenia, jeśli bowiem pomiędzy stronami zachodzą okoliczności, które zostały wskazane w tym przepisie, to daje to podstawę do zastosowania zwolnienia dla danej czynności, jeśli nie – to przepis nie znajduje zastosowania. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy oceniane całościowo należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Należy jednak zauważyć, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego. Zaznaczyć należy, iż w zakresie pozostałych kwestii podnoszonych we wniosku zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.