IBPP2/443-220/14/IK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 26 lutego 2014 r. (data wpływu 4 marca 2014 r.) uzupełnionym pismem z 22 maja 2014 r. (data wpływu 26 maja 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wniesienia przez Wnioskodawcę wkładu niepieniężnego do Spółki Komandytowej w postaci nieruchomości – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 4 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wniesienia przez Wnioskodawcę wkładu niepieniężnego do Spółki Komandytowej w postaci nieruchomości. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 22 maja 2014 r. (data wpływu 26 maja 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 12 maja 2014 r. znak: IBPP2/443-220/14/IK. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca wraz z osobami trzecimi zamierza założyć spółkę komandytową (zwaną dalej „Spółką Komandytową”) dla realizacji inwestycji polegającej na: (i) przebudowie, nadbudowie i rozbudowie dwóch istniejących (acz zrujnowanych) kamienic, (ii) budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych (oficyna boczna i tylna) oraz (iii) budowie parkingu podziemnego - z przeznaczeniem całości inwestycji na umiejscowienie w niej głównie lokali mieszkalnych na sprzedaż, częściowo też lokali użytkowych i miejsc parkingowych, również na sprzedaż (typowe przedsięwzięcie deweloperskie). Budynki, które powstaną w ramach inwestycji będzie głównie o charakterze mieszkalnym (ponad 50% powierzchni planowane jest na cele mieszkalne). Przedsięwzięcie w pierwszej fazie będzie realizowane ze środków Spółki Komandytowej, pochodzących z wkładów wspólników (w tym Wnioskodawcy), zaś w następnej fazie z zewnętrznych źródeł finansowania: kredyt bankowy lub pożyczka, ewentualnie system mieszany. Wspólnikami Spółki Komandytowej będą: Wnioskodawca, trzy osoby fizyczne (w tym małżeństwo) oraz inna spółka z o.o. (zwana „SPZOO2”). Wszystkie osoby fizyczne oraz Wnioskodawca będą komandytariuszami Spółki Komandytowej, zaś SPZOO2 będzie jej komplementariuszem. Każdy ze wspólników będzie wnosić wkład do Spółki Komandytowej, ale wspólnicy będą mieć prawo do udziałów w zyskach i stratach, ustalone nieproporcjonalnie do wkładów wniesionych do Spółki Komandytowej, a konkretnie: 1.Wnioskodawca jako komandytariusz wniesie do Spółki Komandytowej wkład niepieniężny w postaci zabudowanej kamienicą nieruchomości (jednej z dwu kamienic wymienionych wyżej w opisie przedsięwzięcia deweloperskiego) tj.: -działkę z położonym na niej budynkiem, wyłączonym obecnie z użytkowania z powodu złego stanu technicznego, pochodzącym z roku 1890, co najmniej od czasu zakupu przez Wnioskodawcę niezasiedlonym; nabytym w roku 2012 za kwotę 2.953.500 zł przez Wnioskodawcę w ramach licytacji komorniczej w postępowaniu egzekucyjnym; zakup tej nieruchomości był zwolniony z podatku od towarów i usług; lokale wchodzące w skład nieruchomość nie były wynajmowane przez Wnioskodawcę, ponieważ budynek wymaga remontu kapitalnego; Wnioskodawca poniósł wydatki na zabezpieczenie budynku (konieczny remont dachu) będącego przedmiotem wkładu, ale te wydatki netto nie przekroczyły wartości 5% podanej ceny zakupu nieruchomości; w zamian za wkład w postaci ww. nieruchomości, na podstawie zawieranej umowy spółki, Wnioskodawca - komandytariusz uzyska udział w majątku Spółki Komandytowej, w momencie jej tworzenia, w wysokości ceny jej nabycia tj. kwoty 2.953.500 zł oraz prawo do udziału w zyskach i stratach Spółki Komandytowej w wysokości 8%. W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że: Ad. 1. Wykonywanie na terenie nieruchomości działalności relewantnej w podatku VAT Od momentu nabycia, nieruchomość Wnioskodawcy nie była wykorzystywana w żaden sposób. Jest to kamienica w stanie nie nadającym się do użytku, z zapadającym się dachem i stropami, opuszczona (bez mieszkańców, najemców). W takim stanie pozostawała przez cały czas, od chwili nabycia i przekazania przez Komornika Wnioskodawcy, do dnia dzisiejszego. Ten stan kamienicy uniemożliwiał jakiekolwiek jej wykorzystywanie i dlatego odpowiedź na postawione pytanie, zgodnie z powyższym stanem faktycznym, jest następująca: budynek nie był wykorzystywany przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych. Ad. 2. Prawo do obniżenia podatku VAT przy nabyciu nieruchomości Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę w ramach postępowania egzekucyjnego, na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla K. - ... w K. Wydział VI Cywilny z dnia 21 lutego 2012 r. (prawomocnego z dniem 10 kwietnia 2012 r.) do sygnatury VI Co 3645/10/S o przysądzeniu własności, w ramach czynności zwolnionej od podatku VAT. Wynikało to również z informacji (ogłoszenia) Komornika. W tej sytuacji, Wnioskodawcy przy nabyciu nie przysługiwało prawo obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Ad. 3. i 4 Wydatki na ulepszenie budynku Wnioskodawca nie ponosił nakładów (wydatków) na ulepszenie, w rozumieniu ustawy o podatku CIT, w stosunku do których miał prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej nabytego budynku. W związku z powyższym, odpowiedź na pytanie 4 jest następująca: dotychczas nie nastąpił moment, w którym nakłady na ulepszenie budynku przekroczyłyby 30% jego wartości początkowej. Ad. 5. Nabycie budynku Nieruchomości przy ul. ... w K. Wnioskodawca nabył w postępowaniu egzekucyjnym na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla K. - ... w dniu 21 lutego 2012 r. (data postanowienia Sądu o przesądzeniu własności, prawomocne z dniem 10 kwietnia 2012 r.), opisanego szczegółowo w pkt 1. Ad. 6. Data dostawy (wniesienia) budynku do spółki komandytowej Wniosek o interpretację dotyczy zdarzeń przyszłych. W związku z powyższym, Wnioskodawca dopiero zmierza wnieść ww. nieruchomość do spółki komandytowej jako wkład i uczyni to w drugiej połowie 2014 r. Ad. 7. Najem lub inne tego typu umowy w zakresie budynku Przedmiotowy budynek z przyczyn wskazanych w odpowiedzi na pytanie 1, nie był przedmiotem najmu, dzierżawy, ani innej umowy o podobnym charakterze, którą zawarłby Wnioskodawca lub inna osoba, w okresie od chwili nabycia jego własności przez Wnioskodawcę do dnia dzisiejszego. W wymienionym okresie budynek nie był też przedmiotem innej czynności, która podlegałaby opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z powyższym, w zakresie podatku od towarów i usług, zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 1): Czy czynność wniesienia przez Wnioskodawcę wkładu niepieniężnego do Spółki Komandytowej w postaci własności ww. nieruchomości będzie czynnością zwolnioną od podatku od towarów i usług ? Stanowisko Wnioskodawcy. Czynność wniesienia przez wnioskodawcę wkładu niepieniężnego do Spółki Komandytowej w postaci własności opisanej nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem będzie czynnością zwolnioną od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 (a dla gruntu w związku z art. 29a ust. 8) ustawy o podatku od towarów i usług (zwanej dalej „ustawą VAT”). Uzasadnienie W sytuacji, gdy przedmiotem wkładu do spółki komandytowej będą towary, w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 6 ustawy VAT i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy VAT, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W treści ustawy przewidziane zostały zwolnienia od podatku dla dostawy budynków i ich części. Stosownie bowiem do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Przez pierwsze zasiedlenie - art. 2 pkt 14 ustawy VAT - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem, dzierżawę, bowiem zarówno sprzedaż jak i najem, dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zatem należy uznać że pierwsze zasiedlenie zachodzi w momencie sprzedaży lub oddania budynku (budowli) do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy). Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, w pewnych okolicznościach może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej 2 lata. W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas należy poddać badaniu zaistnienie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Analizując powołaną wcześniej definicję pierwszego zasiedlenia stwierdzić należy, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu obiekt musi zostać oddany do użytkowania, a ponadto czynność ta powinna podlegać opodatkowaniu. Z powyższej definicji wynika zatem, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a za taką należy uznać umowę sprzedaży, najmu czy dzierżawy, pod warunkiem, że jest to czynność objęta zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, nawet jeśli na podstawie przepisów szczególnych korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższy opis stanu faktycznego podany przez Wnioskodawcę oraz powołane przepisy, odnosząc się do nieruchomości, jaką do Spółki Komandytowej zamierza wnieść Wnioskodawca (tj. kamienicy do remontu), należy stwierdzić, że jej dostawa nie nastąpi w ramach tzw. pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Zatem wniesienie wkładu w postaci ww. budowli do Spółki Komandytowej może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i dlatego takie stanowisko zajął Wnioskodawca w odpowiedzi na pytanie nr 1. Ponadto, z uwagi na fakt, iż dostawa budynku, o której mowa wyżej będzie zwolniona od podatku, to zbycie gruntu, na którym ww. budynek jest posadowiony, w myśl art. 29a ust. 8 ustawy, również będzie korzystało ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). Według art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe. Wniesienie wkładu wiąże się z przeniesieniem na spółkę wszelkich praw do przedmiotu wkładu, a więc także prawa własności, jeżeli przysługuje ono wspólnikowi. W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) do spółki prawa handlowego lub cywilnego spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, zawartej w art. 5 ust. 1 ustawy, a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż, ponieważ dostawa ta odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu spełnia przymiot odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podstawowa stawka podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Ustawodawca od powyższej zasady ustanowił szereg wyjątków, a jednym z nich jest zwolnienie od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Przez pierwsze zasiedlenie, w myśl art. 2 pkt 14 ustawy, rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Zatem pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany w stopniu nie niższym niż 30% wartości początkowej obiekt budowlany będzie przedmiotem dostawy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy lub np. przedmiotem najmu, dzierżawy (przedmiotem świadczenia usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy). Bowiem zarówno dostawa, jak i najem czy dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie od podatku od towarów i usług stosuje się w odniesieniu do sprzedaży całości budynków, budowli lub ich części, jeżeli w momencie ich dostawy są one już zasiedlone, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a ich dostawą jest dłuższy niż 2 lata. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca ma zamiar wnieść aportem do spółki komandytowej nieruchomość tj. działkę z położonym na niej budynkiem, który Wnioskodawca nabył 10 kwietnia 2012 r., a czynność ta była zwolniona z podatku VAT. Dotychczas nie nastąpił moment, w którym nakłady na ulepszenie budynku przekroczyłyby 30% jego wartości początkowej. Budynek nie był przedmiotem najmu, dzierżawy, ani innej umowy o podobnym charakterze, którą zawarłby Wnioskodawca lub inna osoba, w okresie od chwili nabycia jego własności przez Wnioskodawcę do dnia dzisiejszego. W wymienionym okresie budynek nie był też przedmiotem innej czynności, która podlegałaby opodatkowaniu podatkiem VAT. Do dostawy budynku ma dojść w drugiej połowie 2014 r. Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis zdarzenia należy stwierdzić, że dostawa budynku będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż pomiędzy pierwszym zasiedleniem, do którego doszło w momencie nabycia tego budynku w 2012 r., a dostawą tego budynku upłynie okres dłuższy niż 2 lata, jednakże pod warunkiem że nakłady na ulepszenie do czasu dostawy tej nieruchomości nie przekroczą 30% wartości początkowej tego budynku. Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Z uwagi na fakt, że dostawa budynku będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, to również zbycie gruntu, na którym budynek jest posadowiony będzie korzystało ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 29a ust. 8 ustawy o VAT. Związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Dodatkowo należy wskazać, że Wnioskodawca ma prawo zrezygnować z ww. zwolnienia od podatku na warunkach określonych w art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy dotycząca podatku od czynności cywilnoprawnych i podatku dochodowego od osób prawnych zostanie zawarta w odrębnych rozstrzygnięciach. Zmiana któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego powoduje, że interpretacja indywidualna traci swoją ważność. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K., ul. Rakowicka 10, 31-511 K., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.