IBPP3/443-1581/13/AZ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 19 grudnia 2013 r. (data wpływu 23 grudnia 2013 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania transakcji darowizny praw własności przemysłowej w postaci praw ochronnych do znaku towarowego, praw do jego uzyskania, a także praw ochronnych do wzorów przemysłowych i użytkowych oraz praw do ich uzyskania – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 23 grudnia 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie braku obowiązku opodatkowania transakcji darowizny praw własności przemysłowej w postaci praw ochronnych do znaku towarowego, praw do jego uzyskania, a także praw ochronnych do wzorów przemysłowych i użytkowych oraz praw do ich uzyskania. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego: Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą Z.P.H „P.” będąc zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca planuje założenie spółki jawnej i wniesienie do niej wraz z małżonką w drodze darowizny praw własności przemysłowej w postaci praw ochronnych do znaku towarowego, praw do jego uzyskania, a także praw ochronnych do wzorów przemysłowych i użytkowych oraz praw do ich uzyskania. Przedsiębiorstwo (w znaczeniu materialnym) Wnioskodawcy w znacznej mierze oparte jest na majątku znajdującym się we współwłasności małżonków (majątek dorobkowy). W ramach prowadzonej działalności, zostały w nim wytworzone opisane prawa własności przemysłowej. Pomimo tego, że wyłącznie Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, ze względu na to, że zostały one wytworzone w trakcie trwania wspólności majątkowej w ramach przedsiębiorstwa, w którym z prywatnoprawnego punktu widzenia współwłaścicielem majątku jest małżonka Wnioskodawcy (z wyjątkiem tych składników majątku przedsiębiorstwa, które stanowią majątek osobisty), na gruncie prawa cywilnego jest ona współwłaścicielem w przedmiotowych prawach na zasadach wspólności małżeńskiej. Wnioskodawca planuje reorganizację majątku, a nowo założona spółka jawna ma także w przyszłości służyć do prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę i jego małżonkę z wykorzystaniem darowanych praw. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Czy opisana powyżej transakcja będzie podlegała podatkowi od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, przekazanie w formie darowizny wskazanych praw własności przemysłowej nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Przedmiotem darowizny z cywilistycznego punktu widzenia mogą być prawa. Z kolei na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług (zwanej dalej VATU) przeniesienie praw traktowane jest jako świadczenie usług. Świadczenie usług, co do zasady, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli jest dokonywane odpłatnie (po myśli art. 5 ust. 1 pkt 1 „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają: 1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju)”. Warto zauważyć, że w przypadku przekazania opisanych praw ochronnych oraz praw do ich uzyskania w formie darowizny, nie dochodzi do żadnej odpłatności z tytułu przeniesienia tych praw. Wyjątek w tej materii uregulowany został w art. 8 ust. 2 pkt 2 VATU, zgodnie z którym za odpłatne świadczenie usług uznaje się również nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Można z tego wyinterpretować normę, zgodnie z którą nieodpłatne świadczenie usług podlega podatkowi VAT, gdy dotyczy celów innych, niż działalność gospodarcza podatnika. Tak więc a contrario, nieodpłatne świadczenie usług (także darowizna praw) związane z prowadzeniem działalności gospodarczej nie podlega podatkowi od towarów i usług.Porównując wyinterpretowaną z przepisów normę prawną z przedstawionym zdarzeniem przyszłym, Wnioskodawca uważa, że w przypadku zaistnienia opisanego zdarzenia przyszłego, umowa darowizny nie wywoła skutków na gruncie VAT; powinna ona zostać potraktowana w jego przypadku jako nieodpłatne świadczenie usług związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, a więc transakcja leżąca poza zakresem podatku od towarów i usług. Przedmiotowe prawa własności przemysłowej zostały wytworzone w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Aktualnie planuje on reorganizację majątku, a nowo założona spółka ma także w przyszłości służyć do prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę. W pewnym zakresie, będzie ona oparta o mienie dotychczas istniejącego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. W związku z powyższym, należy uznać, że w opisanym zdarzeniu przyszłym spełniona zostanie przesłanka spełnienia nieodpłatnego świadczenia usług do celów działalności gospodarczej Wnioskodawcy; stąd opisana transakcja nie będzie podlegać podatkowi od towarów i usług. Stanowisko zaprezentowane powyżej znajduje swoje potwierdzenie również w innych interpretacjach indywidualnych, gdzie zostały przestawione podobne stany faktyczne (zdarzenia przyszłe). Przykładem tutaj może być interpretacja indywidualna z 31 stycznia 2013 r. nr ILPP1 /443-1029/12-2/AW, wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, czy też interpretacja nr ILPP1/443-701/13-2/AWa z 4 listopada 2013 r. także wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. W ostatniej z nich, organ podniósł następujące stwierdzenie: „Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza przekazać nieodpłatnie (w drodze darowizny) znak słowno-graficzny spółce komandytowej. Należy zatem zauważyć, że wartość znaku słowno-graficznego mieści się w kategorii „wartości niematerialnych i prawnych”, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy. Wynika z tego, że przeniesienie tych wartości ww. znaku zalicza się do świadczenia usług. Jak stanowi cyt. wyżej art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika – należy traktować jako odpłatne świadczenie usług. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca dokona darowizny znaku słowno-graficznego na rzecz spółki komandytowej, jednakże nie na cele osobiste, ale na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. W świetle powyższych regulacji prawnych oraz odnosząc się do opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że przeniesienie znaku towarowego (znaku słowno-graficznego) w drodze darowizny na rzecz spółki komandytowej nastąpi w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Tym samym z uwagi na niedopełnienie warunku określonego w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy ww. czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Reasumując, czynność nieodpłatnego przekazania (darowizny) zarejestrowanego znaku towarowego (znaku słowno-graficznego) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.” Do praw do uzyskania wskazanych praw własności przemysłowej przedstawiona argumentacja także powinna znaleźć zastosowanie, a całość przytoczonego wywodu organu administracji podatkowej można odnieść także do przedstawionego w niniejszym wniosku zdarzenia przyszłego. Powyższe przemawia za uznaniem prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności sformułowany został odpowiednio w art. 7 oraz w art. 8 ww. ustawy. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Stosownie zaś do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Z treści art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Słownik języka polskiego definiuje czasownik „świadczyć” jako „wykonywać coś na czyjąś rzecz”, „świadczenie” zaś, to – według niego – obowiązek wykonywania, przekazania czegoś. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Spod pojęcia usługi będzie natomiast wyłączone takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo usługę, albo dostawę towarów. Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. W myśl art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych; nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Z powołanego przepisu wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą być spełnione określone warunki: w przypadku użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa – użycie ich do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika oraz istnienie prawa podatnika do odliczenia – w całości lub w części – podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych (warunki te muszą być spełnione łącznie), w przypadku świadczenia usług – świadczenie ich do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Zatem dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą Z.P.H „P”.będąc zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca planuje założenie spółki jawnej i wniesienie do niej wraz z małżonką w drodze darowizny praw własności przemysłowej w postaci praw ochronnych do znaku towarowego, praw do jego uzyskania, a także praw ochronnych do wzorów przemysłowych i użytkowych oraz praw do ich uzyskania. W ramach prowadzonej działalności, zostały w nim wytworzone opisane prawa własności przemysłowej. Wnioskodawca planuje reorganizację majątku, a nowo założona spółka jawna ma także w przyszłości służyć do prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę i jego małżonkę z wykorzystaniem darowanych praw. W ujęciu cywilistycznym istotą darowizny jest to, że darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku (art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny t.j. Dz.U. z 2014 poz. 121). W definicji świadczenia usług sformułowanej na potrzeby ustawy o podatku od towarów i usług niewątpliwie mieści się darowizna praw własności przemysłowej, ponieważ w takim przypadku dochodzi do darowania praw do wartości niematerialnych i prawnych. W przedmiotowej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii uznania za czynność podlegającą opodatkowaniu nieodpłatnego przekazania (darowizny) praw własności przemysłowej w postaci praw ochronnych do znaku towarowego, praw do jego uzyskania, a także praw ochronnych do wzorów przemysłowych i użytkowych oraz praw do ich uzyskania. Jak stanowi, cytowany art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy – nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika – należy traktować jako odpłatne świadczenie usług. Wnioskodawca dokona darowizny praw własności przemysłowej w postaci praw ochronnych do znaku towarowego, praw do jego uzyskania, a także praw ochronnych do wzorów przemysłowych i użytkowych oraz praw do ich uzyskania, do nowo utworzonej spółki jawnej. W zamiarze Wnioskodawcy darowizna ta służyć będzie nowo utworzonej spółce jawnej, w której wspólnikiem będzie Wnioskodawca, oraz jego żona. Nowo założona spółka jawna powstanie w wyniku planowanej reorganizacji majątku, a ma także w przyszłości służyć do prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę i jego małżonkę z wykorzystaniem darowanych praw. Tym samym Wnioskodawca dokona darowizny tych praw na cele działalności innego podmiotu – przyszłej spółce jawnej a nie obecnie prowadzonej działalności. Przedmiotowa darowizna nie będzie służyć działalności darczyńcy – Wnioskodawcy, lecz obdarowanej spółce jawnej. Niewątpliwie darowanie przez Wnioskodawcę praw własności przemysłowej będzie miało wpływ na działalność nowo utworzonej spółki, jednakże w żadnej mierze nie będzie to, darowizna dokonana w celu działalności, w ramach której wartości te zostały wytworzone. Tym samym Wnioskodawca dokonując planowanej darowizny przysługującego mu prawa własności przemysłowej będzie realizował nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż jego indywidualna działalność gospodarcza. Powyższego nie zmienia fakt, że Wnioskodawca będzie wspólnikiem spółki jawnej, która darowiznę tę otrzyma. Jak wynika z brzmienia art. 8 oraz art. 22 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1030), spółka jawna (będąca spółką osobową) może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana, a swoje przedsiębiorstwo prowadzi pod własną firmą. Każdy wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką. Z art. 28 wynika z kolei, że jej majątek stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia. Z regulacji tych wynika zatem, że spółka jawna jest odrębnym podmiotem prawa, mającym zdolność prawną, zdolność do czynności prawnych, zdolność sądową, swój własny, niezależny od wspólników majątek i jest od nich wyodrębniona również organizacyjnie. Majątek spółki jawnej nie stanowi współwłasności łącznej wspólników, lecz jest majątkiem spółki jako odrębnego podmiotu prawa. Wypełnienie warunku określonego w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Biorąc pod uwagę fakt, że prawa własności przemysłowej nie będą przekazane do celów związanych z indywidualną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, w ramach której prawa te zostały wytworzone, lecz wyłącznie do celów działalności spółki jawnej, czynność ta będzie stanowić odpłatne świadczenie usług. W konsekwencji, w opisanej sytuacji, darowizna praw własności przemysłowej będzie podlegała opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Podsumowując, stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego darowizna praw własności przemysłowej nie będzie podlegała podatkowi od towarów i usług – jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), zatem niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana Marka Rzepka jako Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.