IBPP3/443-569/08/AŚ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 31 lipca 2008r. (data wpływu 5 sierpnia 2008r.), uzupełnionym pismami z dnia 17 października 2008r. (data wpływu) oraz 21 października 2008r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług przy sprzedaży lokali mieszkalnych i lokalu użytkowego - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 5 sierpnia 2008r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismami z dnia 17 października 2008r. (data wpływu 17 października 2008r.) oraz 21 października 2008r. (data wpływu 21 października 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług przy sprzedaży lokali mieszkalnych i lokalu użytkowego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Spółka w 1989 roku zakupiła od osoby fizycznej lokal mieszkalny wraz z częścią wieczystego użytkowania gruntu wyodrębniony z części wspólnej nieruchomości położonej w K., dla którego w momencie zakupu była już założona oddzielna księga wieczysta. Następnie w roku 1993 spółka dokupiła drugi lokal mieszkalny od osoby fizycznej mieszczący się w tej samej nieruchomości w K.. Oba te lokale posiadają oddzielną księgę wieczystą oraz posiadają równy udział w prawie wieczystego użytkowania gruntu i prawie własności budynku (po 1/2). W pomieszczeniach tych od momentu zakupu prowadzona jest działalność gospodarcza (biura i magazyn). Spółka postanowiła rozbudować nieruchomość poprzez zaadoptowanie strychu na pomieszczenia biurowe w związku z czym w okresie do 1998 roku poniosła wydatki na rozbudowę i modernizację nieruchomości. Wartość nakładów wyniosła więcej niż 30% wartości nieruchomości i od wartości poniesionych nakładów został odliczony podatek naliczony VAT. W latach 2000 i 2003 spółka poniosła jeszcze wydatki na modernizację budynku, ale stanowiły one mniej niż 30% wartości nieruchomości. Od kwoty tych wydatków został odliczony podatek naliczony VAT. W marcu 2003 roku dla rozbudowanego piętra (lokalu użytkowego) została założona oddzielna księga wieczysta oraz zmieniono udziały w części wspólnej nieruchomości i prawie użytkowania wieczystego z jednej drugiej (1/2) na jedną trzecią (1/3). Spółka zamierza sprzedać przedmiotową nieruchomość. W związku z tym pojawiają się wątpliwości zastosowania zwolnienia o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr. 54, poz. 535, z późn. zm.), który stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych z zastrzeżeniem pkt 10 pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z kolei ust. 2 pkt 1 tego artykułu mówi, że pod pojęciem towarów używanych rozumieć należy budynki, budowle lub ich części jeżeli od końca roku w którym zakończono ich budowę minęło co najmniej 5 lat. Dalej w ust. 6 tego artykułu zostały wpisane dodatkowe zastrzeżenia w odniesieniu do nieruchomości polegające na tym, że dostawa używanych nieruchomości nie może korzystać ze zwolnienia, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości a podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków i użytkował nieruchomość w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych. Spółka ma wątpliwości czy w świetle przestawionych powyżej faktów oraz zapisów zawartych w artykule 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1 oraz ust. 6 można zastosować zwolnienie z opodatkowania dostawy wszystkich trzech lokali? Czy też zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 będzie miało zastosowanie do dwóch pierwszych lokali, natomiast lokal powstały poprzez rozbudowę strychu i wyodrębniony w oddzielnej księdze wieczystej z uwagi na fakt, że przy jego modernizacji od zakupów odliczono podatek Vat będzie wyłączony ze zwolnienia i spółka powinna opodatkować sprzedaż tego lokalu 22% podatkiem VAT. Ponadto w pismach, będących uzupełnieniem wniosku z dnia 31 lipca 2008r. Wnioskodawca wskazał, że: lokale zakupione przez Wnioskodawcę w 1989r. i w 1993r. są lokalami mieszkalnymi w których prowadzona jest działalność gospodarcza, ww. lokale były przed dokonaniem ich nabycia były zamieszkane przez osoby fizyczne, od lokalu nabytego w 1993r., spółka nie odliczyła VAT naliczonego (lokal ten był zakupiony od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej). W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy w przypadku sprzedaży przedmiotowej nieruchomości Spółka może zastosować zwolnienie o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług dla wszystkich trzech lokali opisanych powyżej? Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka może zastosować zwolnienie z opodatkowania dostawy nieruchomości dla dwóch pierwszych lokali, ponieważ nieruchomości te są towarem używany w rozumieniu art. 43 ust 2 pkt 1 - od momentu zakupu przedmiotowej nieruchomości minęło więcej niż 5 lat oraz przy zakupie tych nieruchomości nie przysługiwało nam prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jeżeli chodzi o trzeci lokal powstały poprzez nadbudowę i rozbudowę, wydzielony jako odrębna nieruchomość dla której założona została oddzielna księga wieczysta, spółka nie może skorzystać ze zwolnienia od podatku o którym mowa w art. 43 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr. 54 poz. 535 ze zm.) i musi opodatkować sprzedaż tego lokalu 22% podatkiem VAT dlatego, iż od wszystkich wydatków na rozbudowę i modernizację został odliczony podatek VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.) o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy – wynosi 22%. Jednakże, zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do ustawy, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 powołanej ustawy zwalnia się od podatku dostawę obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyjątkiem obiektów i ich części, które mają być zasiedlone lub zamieszkane po raz pierwszy; zwolnienie nie dotyczy części budynków przeznaczonych na cele inne niż mieszkaniowe. W rozumieniu art. 2 pkt 14 cyt. wyżej ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie rozumie się wydanie pierwszemu nabywcy lub pierwszemu użytkownikowi obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. W art. 2 pkt 12 ustawodawca określił, że obiektami budownictwa mieszkaniowego są budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym położone są budynki rozstrzygają przepisy art. 29 ust. 5 cyt. ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, bądź też opodatkowana jest 22% stawką podatku, na takich samych zasadach opodatkowana jest dostawa gruntu, na którym posadowione są budynki. Natomiast kwestię zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym położone są budynki rozstrzygają przepisy § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.). Zgodnie z ww. przepisem zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0%. Przedstawiony opis zdarzenia przyszłego w zestawieniu z powołanymi regulacjami prawnymi wskazuje, że sprzedaż lokali mieszkalnych wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu jako prawa związanego z własnością lokalu zakupionych w 1989r. i w 1993r. podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z § 8 ust. 1 pkt 12 cyt. wyżej rozporządzenia. W opisanej sytuacji Wnioskodawca zamierza sprzedać dwa lokale mieszkalne, tj. części obiektów budownictwa mieszkaniowego, które wcześniej były zasiedlone przez osoby fizyczne. W przedmiotowej sprawie podstawowe znaczenie ma powołana wyżej definicja pierwszego zasiedlenia, która wskazuje na wydanie mieszkania pierwszemu nabywcy lub pierwszemu użytkownikowi do użytkowania. Nie ma w tym wypadku znaczenia, że przedmiotowe lokale były przez Spółkę wykorzystywane do działalności gospodarczej. W tym miejscu należy zauważyć, że powołany art. 2 pkt 14 ustawy nie nakłada obowiązku wykorzystania wydanego lokalu mieszkalnego wyłącznie na cele mieszkaniowe. Należy także podkreślić, że art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy nie pozwala zastosować zwolnienia przedmiotowego w odniesieniu do części budynków przeznaczonych na cele inne niż mieszkaniowe, jednak ta część powołanego przepisu nie odnosi się do mieszkań, o których mowa we wniosku. Natomiast w odniesieniu do powstałego w wyniku zaadaptowani strychu, lokalu użytkowego wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu jako prawa związanego z własnością lokalu, dla którego w 2003r. utworzono oddzielną księgę wieczystą, nie będzie miało zastosowanie zwolnienie o którym mowa w art. 43. ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, bowiem nie został spełniony podstawowy warunek uprawniający do zastosowania tego zwolnienia, tj. brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Bowiem zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka zamierza sprzedać lokal użytkowy powstały w wyniku zaadaptowania strychu, w stosunku do którego przysługiwało jej prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy poniesieniu nakładów powstanie tego lokalu użytkowego. Zatem lokal ten nie spełnia definicji towaru używanego zgodnie z ar. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. A zatem – jak wynika z ww. przepisów oraz przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego – w analizowanej sprawie, w odniesieniu do transakcji dotyczącej sprzedaży dwóch lokali mieszkalnych wraz z ułamkową częścią prawa wieczystego użytkowania gruntu będzie miało zastosowanie zwolnienie z podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz § 8 ust. 1 pkt 12 cyt. wyżej rozporządzenia. Natomiast w odniesieniu do lokalu użytkowego zasadnym jest zastosowanie do sprzedaży tego lokalu użytkowego, wraz z ułamkową częścią prawa użytkowania wieczystego gruntu - 22% stawki podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z § 8 ust. 1 pkt 12 cyt. wyżej rozporządzenia. Wobec powyższego stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę uznać należy za prawidłowe, jednakże należy wskazać, iż prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy wynika z innej podstawy prawnej niż wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę, zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.