ILPB1/415-1016/08-4/AG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2008 r. (data wpływu 9 grudnia 2008 r.), uzupełnionym w dniu 27 stycznia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości: w części dotyczącej opodatkowania budynków niewykorzystywanych w działalności gospodarczej – jest prawidłowe, w części dotyczącej opodatkowania sprzedaży budynku wykorzystywanego w działalności gospodarczej – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 9 grudnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 9 stycznia 2009 r. znak ILPP1/443-1136/08-2/AW, ILPB1/415-1016/08-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 19 stycznia 2009 r., a w dniu 27 stycznia 2009 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 26 stycznia 2009 r.). W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca wraz z żoną w 1996 roku zakupili nieruchomość (grunt wraz z budynkami) jako osoby fizyczne. Podatek od nieruchomości oraz decyzję o jego wysokości też wystawiane są imiennie. W międzyczasie Wnioskodawca wraz z żoną rozpoczął działalność gospodarczą jako spółka jawna. Nieruchomość zabudowana jest: budynkiem mieszkalnym, w którym cały czas zamieszkuje Wnioskodawca wraz z żoną, budynkiem garażowo-magazynowym, budynkiem, w którym prowadzona była działalność. W tym ostatnim budynku prowadzone były inwestycje (inwestycja w obcym środku trwałym). Faktury na ww. inwestycje wystawiane były na firmę, odliczany był VAT. Budynek został wniesiony do firmy na stan środków trwałych i amortyzowany. Po upływie ok. 5-6 lat (ok. 2001 roku) Wnioskodawca wraz z małżonką zakończył prowadzenie działalności gospodarczej, a budynek stał ok. 2-3 lat pusty. W chwili obecnej jest on wydzierżawiany przez małżeństwo jako spółkę jawną innemu podmiotowi gospodarczemu. Obecnie Wnioskodawca zamierza sprzedać całą nieruchomość wraz z wszystkimi budynkami. Wnioskodawca uzupełnił opisane zdarzenie przyszłe o informacje, iż przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ nieruchomość została nabyta przez osoby fizyczne – małżeństwo. Na ulepszenie budynku, w którym była prowadzona działalność były ponoszone wydatki niższe niż 30% wartości początkowej obiektu. Budynek był ulepszony i wykorzystywany przez firmę do czynności opodatkowanych przez okres ośmiu lat. Spółka jawna nadal prowadzi działalność. Wnioskodawca podał również, że planowana sprzedaż obejmie całą nieruchomość wraz ze wszystkimi budynkami. W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Co z podatkiem dochodowym od osób fizycznych od ostatecznej sprzedaży? Wnioskodawca podał, że przy sprzedaży jako osoba fizyczna jest zwolniony z podatku od podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ nieruchomość jest w posiadaniu przez małżonków już ponad 10 lat. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za: prawidłowew części dotyczącej opodatkowania sprzedaży budynków niewykorzystywanych w działalności gospodarczej, nieprawidłowe w części dotyczącej sprzedaży budynku wykorzystywanego w działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Zasady ustalania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 ww. ustawy, który w ust. 1 stanowi, że za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Jak stanowi art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat. Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących: środkami trwałymi, składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł, wartościami niematerialnymi i prawnymi    - ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio. Z istoty rozwiązań zawartych w ww. przepisach wynika, że kwota uzyskana ze sprzedaży lokalu użytkowego wykorzystywanego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowić będzie przychód z tej działalności gospodarczej. Dlatego też stanowisko Wnioskodawcy stwierdzające, iż sprzedaż prawa wieczystego użytkowania m.in. budynku wykorzystywanego w działalności gospodarczej będzie zwolniona z opodatkowania, ponieważ od jego nabycia minęło 10 lat (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy) jest nieprawidłowe. Prawidłowe jest natomiast stanowisko Wnioskodawcy uznające, że przychód uzyskany z odpłatnego zbycia pozostałych budynków niewykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ od momentu nabycia budynków przez osoby fizyczne minęło 10 lat. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Tut. Organ informuje, że w zakresie problematyki dotyczącej podatku od towarów i usług wniosek zostanie rozstrzygnięty odrębnym pismem. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.