ILPB1/4511-1-233/16-3/KS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 marca 2016 r. (data wpływu 7 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia części odsetek od kredytu – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 7 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia części odsetek od kredytu. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Firma, założona w 1996 r. przez A i B, zaciągnęła w Banku kredyt na zakup nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej (tartak), w kwocie 200 tys. złotych. Wyżej wymieniona nieruchomość stała się zabezpieczeniem zaciągniętego kredytu na podstawie wpisu do hipoteki. Z przyczyn gospodarczych w dniu 07.06.1997 r. firma na podstawie aktu notarialnego sprzedała nieruchomość wraz z maszynami i wyposażeniem za cenę 200 tys. złotych. gdzie wyżej wymieniona kwota, za zgodą sprzedającego i kupującego, nie została wypłacona do rąk sprzedającego, lecz zaliczona została w całości na poczet długu sprzedających wobec Banku, który to dług kupujący przyjmuje do spłaty na warunkach określonych w umowie kredytowej. Firma po sprzedaży została wyrejestrowana i na ten czas nie posiadała żadnych zobowiązań wobec Skarbu Państwa i banków. Niestety nowy właściciel nie wywiązał się z zobowiązań wynikających z aktu notarialnego i nie spłacał przejętego kredytu na należącą do niego nieruchomość. W wyniku tej sytuacji Bank potraktował A i B jako poręczycieli i wystąpił o spłatę należności, która nie była już ich długiem. Trwało to kilka lat. W 2008 r. komornik sądowy sprzedał nieruchomość i w większej części zaspokoił Bank. Pozostała część zobowiązań w dalszym ciągu była do spłaty. W związku z tym, iż nie było przesłanek co do spłaty zobowiązań pozostałej części zadłużenia przez nabywcę nieruchomości od A i B, wyżej wymienieni zawarli umowę ugody z bankiem zgadzając się na spłatę pozostałej części kapitału w zamian za umorzenie narosłych odsetek. Ugoda zawarta została w dn. 14.03.2008 na okres pięciu lat i spłacona zgodnie z harmonogramem w terminie i całości. Bank wystawił PIT-8C z tytułu umorzonych odsetek w grudniu 2015 r. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Czy w związku z zaistniałą sytuacją – spłatą kredytu nienależącego do pytającego, umorzone odsetki należy traktować jako przychód do opodatkowania? Czy bank, znając sytuację, prawidłowo wystawił PIT-8C, wiedząc, że Wnioskodawca spłacił zobowiązania, które należały do nowego właściciela nieruchomości, który zobowiązał się na spłatę kredytu w zamian za otrzymaną nieruchomość na podstawie aktu notarialnego? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedając nieruchomość i nie otrzymując z tego tytułu żadnych pieniędzy, a przekazując należności swojego długu na nowego kupującego, Wnioskodawca przestał być właścicielem nieruchomości oraz zobowiązań na niej figurujących. Spłacając pozostałą część zobowiązań wynikającą z uchylenia się nowego właściciela do spłaty kredytu, zgodnie z umową ugody umorzone odsetki nie stanowią dla Wnioskodawcy przychodu, gdyż właścicielem zobowiązania była inna osoba i to ona miała z tego tytułu korzyści majątkowe. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach. Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności”, definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Takimi przychodami są również przychody z tytułu umorzenia części kredytu lub odsetek od kredytu dla kredytobiorcy. Według art. 876 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.) przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał. Poręczenie kredytu bankowego jest praktyką powszechnie stosowaną. W przypadku braku spłat od kredytobiorcy, banki często podpisują ugodę z poręczycielem i zwalniają go z części długu w zamian za częściową jego spłatę. Rodzi to kilka jasno określonych konsekwencji podatkowych. W wyniku zawarcia takiej ugody nie powstaje przychód po stronie poręczyciela. Mimo, że została umorzona część spłat, faktycznie jednak jego majątek nie powiększa się o umorzoną kwotę, gdyż to nie on był kredytobiorcą. W sytuacji kiedy kredytobiorca nie wywiązuje się z zawartej umowy, bank dochodzi swoich wierzytelności od poręczycieli. Bank podpisuje z poręczycielami umowę ugody. W sytuacji opisanej we wniosku, w związku z tym, że nowy właściciel nie spłacał kredytu, Wnioskodawca wraz ze wspólnikiem zawarli ugodę z bankiem, zgadzając się na spłatę podstawowego kredytu na nowych zasadach oprocentowania w zamian za umorzenie odsetek. Wobec powyższego, jeżeli bank umorzył poręczycielowi (tu: Wnioskodawcy) odsetki, to kwota tego umorzenia nie będzie stanowiła dla poręczyciela przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym. U poręczyciela nie następuje jakiekolwiek przysporzenie majątkowe na skutek tego zdarzenia. Reasumując, kwota z tytułu umorzenia odsetek nie stanowi u poręczyciela przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji bank nie był zobowiązany do sporządzenia informacji PIT-8C. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie skutków podatkowych umorzenia części odsetek od kredytu jest prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.