ILPB2/415-492/13-4/AJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 lutego 2013 r. (data wpływu do Biura KIP w Lesznie 1 marca 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 maja 2013 r. (data wpływu 3 czerwca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odsetek od pożyczki – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 5 lutego 2013 r. Pan złożył do Urzędu Skarbowego wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie opodatkowania odsetek od pożyczki. Pismem z dnia 7 lutego 2013 r. nr , Naczelnik Urzędu Skarbowego– działając na podstawie przepisu art. 15 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa – przekazał ww. wniosek do rozpatrzenia Naczelnikowi Urzędu Skarbowego (…). W dniu 12 lutego 2013 r. przedmiotowy wniosek wpłynął do Urzędu Skarbowego (…). Pismem z dnia 26 lutego 2013 r. nr , Naczelnik Urzędu Skarbowego – działając na podstawie przepisu art. 170 w związku z art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego – przekazał ww. wniosek do rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej w Poznaniu. Wyjaśnić bowiem należy, że zgodnie ze znowelizowanym art. 14a ustawy Ordynacja podatkowa, z dniem 1 lipca 2007 r. organem właściwym do dokonywania interpretacji przepisów prawa podatkowego został Minister Finansów. Natomiast, stosownie do art. 14b § 6 Ordynacji podatkowej Minister Finansów upoważnił – w drodze ww. rozporządzenia – dyrektorów pięciu izb skarbowych do wydawania interpretacji indywidualnych w jego imieniu i w ustalonym zakresie, określając jednocześnie właściwość rzeczową i miejscową upoważnionych organów. W analizowanym przypadku, właściwym miejscowo organem podatkowym do wydania pisemnej interpretacji od dnia 1 lipca 2007 r. jest – w związku z § 6 ww. rozporządzenia – Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu. Z uwagi na fakt, że ww. wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 oraz art. 14f § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 20 maja 2013 r. nr ILPB2/415-492/13-2/AJ, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Zainteresowanego do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie poinformowano Wnioskodawcę, iż nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Pouczono również Zainteresowanego, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a uzupełnieniem wniosku przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Wezwanie wysłano w dniu 20 maja 2013 r. (skutecznie doręczono dnia 22 maja 2013 r.). W dniu 28 maja 2013 r. na konto Izby Skarbowej w Poznaniu wpłynęła brakująca kwota w wysokości 40 zł. Natomiast w dniu 3 czerwca 2013 r. Zainteresowany uzupełnił ww. wniosek w zakresie pozostałych braków (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego – 29 maja 2013 r.). W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W dniu 3 sierpnia 2012 r. Wnioskodawca jako osoba fizyczna (pożyczkobiorca) zawarł umowę pożyczki w PLN z obywatelem Niemiec zamieszkałym na stałe w Niemczech (osoba fizyczna - pożyczkodawca), posiadający konto bankowe w banku na terenie Polski. Od umowy pożyczki został opłacony w dniu 20 sierpnia 2012 r. podatek PCC. Umowa pożyczki zobowiązuje Zainteresowanego do zapłaty odsetek w okresach półrocznych od kwoty niespłaconej pożyczki. W dniu 4 lutego 2013 r. Wnioskodawca zapłacił na konto bankowe pożyczkodawcy całą kwotę należnych odsetek. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Kto (pożyczkobiorca czy pożyczkodawca) odprowadza podatek w wysokości 19% od kwoty uzyskanych odsetek? W jakim terminie od wypłaty odsetek i na czyje konto powinien być odprowadzony podatek od odsetek? Jakie deklaracje, w jakim terminie i gdzie powinny być złożone? Zdaniem Wnioskodawcy, podatek od odsetek, zgodnie z art. 30a ustawy o podatku od osób fizycznych powinien odprowadzić pożyczkodawca w kraju zamieszkania (Niemcy) w oparciu o obowiązujące w tym kraju przepisy podatkowe. Zatem pożyczkobiorca nie dokonuje żadnych czynności związanych z zapłatą podatku od odsetek od pożyczki. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Jak wynika z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów są m. in. kapitały pieniężne. Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. W myśl art. 30a ust. 1 pkt 1, od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a z odsetek od pożyczek, z wyjątkiem gdy udzielanie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej. Z uwagi na fakt, że Zainteresowany nie jest osobą uprawnioną do otrzymania odsetek nie osiąga On przychodu. W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Zgodnie z art. 41 ust. 4 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10. Przytoczony wyżej przepis wskazuje, iż płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych są wyłącznie podmioty w nim wymienione. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 3 sierpnia 2012 r. Zainteresowany zawarł umowę pożyczki z obywatelem Niemiec zamieszkałym na stałe w Niemczech. Zainteresowany jest zobowiązany do zapłaty odsetek od pożyczki. W dniu 4 lutego 2013 r. Wnioskodawca zapłacił na konto bankowe pożyczkodawcy całą kwotę należnych odsetek. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy stwierdzić należy, że z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca nie spełnia definicji płatnika, nie ciążą na Nim żadne obowiązki związane z płaceniem podatku dochodowego od osób fizycznych oraz złożeniem deklaracji. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.