ILPB3/423-395/12-4/JG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 20 września 2012 r. (data wpływu 25 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przedmiotu opodatkowania – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 25 września 2012 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 12 grudnia 2012 r. (data wpływu 17 grudnia 2012 r.), w którym ostatecznie określono stan faktyczny, pytanie podatkowe oraz własne stanowisko w sprawie – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przedmiotu opodatkowania. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Prowadzi pełną księgowość. Wnioskodawca zakupił na firmę obligacje w biurze maklerskim. Od zakupionych obligacji zostały naliczone i przelane na konto maklerskie Spółki odsetki od obligacji. Przy zakupie obligacji, Wnioskodawca poniósł koszty, którymi obciążył koszty prowadzonej przez Niego działalności. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy otrzymane odsetki od obligacji Spółka może zaliczyć do przychodów finansowych z tytułu prowadzonej przez Nią działalności gospodarczej i odprowadzić od nich podatek dochodowy od osób prawnych CIT-2? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawca uważa, że otrzymane odsetki od obligacji stanowią dochód objęty opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób prawnych (CIT-2). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Przez użyty w ww. przepisie zwrot „bez względu na rodzaj źródeł przychodów” należy rozumieć wszelkie przychody, w wyniku których następuje przyrost majątku podatnika. Jednocześnie zaznaczyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu „przychody”. Przepis art. 12 tej ustawy określa jedynie zdarzenia, których wystąpienie powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w kolejnych ustępach art. 12 ustawodawca precyzuje rodzaje przychodów, ponadto wylicza jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów. I tak, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Jednocześnie zauważyć należy, iż ustawodawca nie zastrzega, że przychodem są tylko wymienione w art. 12 ustawy pożytki, które są wprost wynikiem realizacji celu działalności gospodarczej osoby prawnej. Wszelkie wpłaty pieniężne, o ile spełniają inne wymagania podane w rozdziale 2 ustawy, mogą być uznane za przychód osoby prawnej zwłaszcza, że listę pożytków (stanowiącą katalog zamknięty, którego zakres nie podlega rozszerzeniu, czy też zawężeniu), które nie mogą być zaliczone do przychodów, zawarto w ust. 4 cytowanego przepisu. Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przychodów nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów). Z powyższego przepisu można więc wywieść, że odsetki od należności (w tym od udzielonych kredytów i pożyczek) naliczone, lecz nieotrzymane nie stanowią przychodów, przychodem będą jednak odsetki otrzymane. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zakupił na firmę obligacje w biurze maklerskim. Od zakupionych obligacji zostały naliczone i przelane na konto maklerskie Spółki odsetki od obligacji. W świetle powyższego, stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie, na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka uzyskała przychód podatkowy, a w konsekwencji dochód z tego tytułu podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Końcowo dodać należy, iż zakres niniejszej interpretacji odnosi się – adekwatnie do treści pytania postawionego przez Wnioskodawcę – wyłącznie do kwestii przedmiotu opodatkowania. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.