ILPB3/423-454/12-2/JG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 22 października 2012 r. (data wpływu 25 października 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu korekty przychodów – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 25 października 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu korekty przychodów. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca (dalej: Spółka) jest podmiotem prowadzącym działalność w zakresie sprzedaży i dystrybucji maszyn rolniczych, ogrodniczych, komunalnych, itd. (dalej: Maszyny) na rynku w Polsce za pośrednictwem sieci dealerów, którzy ofertują i sprzedają Maszyny klientom końcowym. Model biznesowy zakłada, że Spółka występuje w charakterze generalnego dystrybutora Maszyn na Polskę, które są sprzedawane lokalnym dealerom prowadzącym salony sprzedaży współpracujące ze Spółką (dalej: Dealerzy). Ceny sprzedaży Maszyn przez Spółkę do Dealerów są ustalone jako tzw. Dealer Net Price, czyli sugerowana cena detaliczna netto Maszyny pomniejszona o rabat handlowy w wysokości 23% tej ceny detalicznej netto. W dalszej kolejności, Dealerzy odprzedają zakupione od Spółki maszyny na rzecz ostatecznych klientów (np. na rzecz rolników). Skutkiem stosowanego przez Spółkę modelu biznesowego jest to, że wartość przychodów realizowanych przez Spółkę ze sprzedaży Maszyn na rzecz Dealerów jest pochodną wielkości (ilości) sprzedaży Maszyn przez Dealerów na rzecz ich klientów końcowych. W konsekwencji, Spółka podejmuje działania mające na celu zachęcanie Dealerów do intensyfikacji wielkości sprzedaży na rzecz klientów końcowych, gdyż - ostatecznie - przełoży się to na wartość przychodów realizowanych przez Spółkę ze sprzedaży Maszyn na rzecz Dealerów. W związku z powyższym, Spółka planuje zaproponować części lub wszystkim Dealerom ograniczoną czasowo „Ofertę Specjalną”, w ramach której w związku z oznaczeniem przez danego Dealera danego zamówienia na wszystkie lub wybrane Maszyny od Spółki jako sprzedanego, dany Dealer otrzyma od Spółki promocyjny rabat ustalony jako % wartości ceny zakupu tych Maszyn przez Dealera od Spółki (tj. od Dealer Net Price). Ponadto, po zaraportowaniu tych Maszyn przez Dealera, Dealer otrzyma rabat dodatkowy również ustalony jako % wartości ceny zakupu Maszyny przez Dealera od Spółki (tj. od Dealer Net Price). W konsekwencji, „Oferta Specjalna” będzie bazowała na systemie udzielania przez Spółkę Dealerom tzw. rabatów potransakcyjnych – wyrażonych jako % ceny zakupu Maszyn przez Dealerów od Spółki (dalej: Rabaty), czyli rabatów, których udzielenie będzie warunkowane realizacją zdarzeń przyszłych, niepewnych w momencie sprzedaży przez Spółkę Maszyn na rzecz Dealerów. Pomimo tego, iż Spółka ustali z Dealerami z góry warunki oraz zasady przyznawania oraz wypłaty Rabatów, to w chwili dokonywania sprzedaży Maszyn na rzecz Dealerów ani Spółka, ani Dealerzy nie będą w stanie określić, czy i jakie Rabaty zostaną przyznane, czy nie. Z uwagi na powyższe, w praktyce przyznawanie i rozliczenie Rabatów przez Spółkę na rzecz Dealerów będzie następowało w innym momencie (okresie rozliczeniowym) niż sprzedaż Maszyn do Dealerów. W konsekwencji, możliwe będą sytuacje, w których sprzedaż Maszyny oraz przyznanie Rabatu nastąpi w tym samym roku podatkowym Spółki, lecz również możliwe są sytuacje, w których sprzedaż Maszyn wystąpi w jednym roku podatkowym Spółki, zaś Rabaty zostaną przyznane przez Spółkę w Jej kolejnym roku podatkowym. Jednocześnie, z uwagi na to, że Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT, udzielenie Rabatów będzie przez Nią dokumentowane poprzez wystawienie faktury korygującej do pierwotnej faktury dokumentującej sprzedaż Maszyn objętych „Ofertą Specjalną” i w stosunku do których Dealer spełnił warunki przyznania Rabatów. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. W jakim okresie rozliczeniowym (w szczególności w którym roku podatkowym) Spółka powinna rozpoznać zmniejszenia przychodów ze sprzedaży Maszyn na rzecz Dealerów, które wynikają z wystawionych przez Spółkę faktur korygujących dokumentujących udzielenie Rabatów? Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku udzielenia Rabatów na rzecz Dealerów, Spółka powinna rozpoznać zmniejszenie przychodów ze sprzedaży Maszyn na rzecz Dealerów w okresach rozliczeniowych, w których Rabaty zostały udzielone i udokumentowane fakturami korygującymi. W konsekwencji, korekty przychodów w związku z udzielonymi przez Spółkę Rabatami powinny być rozpoznawane przez Spółkę „na bieżąco”. Tym samym, Rabaty udzielone i udokumentowane przez Spółkę w danym roku podatkowym powinny być uwzględniane w rozliczeniu z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za ten rok podatkowy. W ocenie Wnioskodawcy, Spółka powinna rozpoznawać Rabaty „na bieżąco” również w sytuacji, w której Rabaty korygują przychody z tytułu sprzedaży Maszyn przez Spółkę na rzecz Dealerów uwzględnionych w rozliczeniu z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych, w roku podatkowym Spółki poprzedzającym rok podatkowy, w którym Rabaty zostały udzielone i udokumentowane przez Spółkę. W ocenie Spółki, za powyższym stanowiskiem przemawiają następujące argumenty: ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera regulacji odnoszących się do rabatów, w tym również przepisów determinujących moment (rok podatkowy) ujmowania rabatów jako korekt przychodów; jednocześnie, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych definiują ten podatek jako podatek roczny; w konsekwencji, dochód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, osiągnięty w danym roku podatkowym powinien być kształtowany wyłącznie przez zdarzenia faktyczne i prawne, które mają miejsce w tym roku podatkowym, a nie w innych latach podatkowych; w efekcie, Rabaty udzielone w danym roku podatkowym powinny być ujmowane w rozliczeniu z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych Spółki w tymże roku podatkowym, w tym również w przypadkach, gdy przychód z pierwotnej sprzedaży Maszyn, która stanowiła podstawę do udzielenia Rabatów, został osiągnięty przez Spółkę w poprzednim roku podatkowym; jednocześnie, ponieważ: przyznanie Rabatów jest uzależnione od zdarzeń przyszłych, których wystąpienie nie jest pewne w momencie dokonywania sprzedaży Maszyn przez Spółkę na rzecz Dealerów, a zatem faktura dokumentująca pierwotną sprzedaż Maszyn prawidłowo odzwierciedla wysokość przychodów Spółki z tego tytułu, to w konsekwencji, udzielenie Rabatów dotyczących tej sprzedaży Maszyn należy uznać za niezależne zdarzenie gospodarcze kształtujące dochód Spółki w okresie rozliczeniowym (roku podatkowym), w którym to zdarzenie wystąpiło; dodatkowo, wspomniany brak regulacji kwestii ujmowania rabatów w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przy jednoczesnym uregulowaniu innych kwestii dotyczących rozpoznawania elementów konstrukcyjnych podatku dochodowego od osób prawnych na przełomie lat podatkowych (np. kosztów) potwierdza tezę, że intencją ustawodawcy było to, aby podatnicy rozpoznawali udzielone rabaty „na bieżąco”. Poniżej Spółka przedstawia szczegółowe uzasadnienie swojego stanowiska. Brak regulacji ustawowych dotyczących rabatów. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera szczegółowych regulacji dotyczących zasad rozliczania korekt przychodów związanych z udzielanymi rabatami, w tym w szczególności – w zakresie momentu ujmowania rabatów stanowiących korektę przychodów. W konsekwencji, w celu określenia momentu, w którym należy ująć korekty przychodów związane z udzielanymi Rabatami, należy odwołać się do ogólnych zasad rozpoznawania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych. Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za przychody związane z działalnością gospodarczą osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Jednocześnie, w świetle art. 12 ust. 3a ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 3, uważa się co do zasady dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: (i) wystawienia faktury albo (ii) uregulowania należności. Z treści przywołanego powyżej art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że za przychody związane z działalnością gospodarczą, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat oraz skont. Tym samym, ustawodawca odniósł się wprost do możliwości obniżania przychodu wyłącznie w trzech wyraźnie określonych sytuacjach. Pierwsza z okoliczności określonych w art. 12 ust. 3 ww. ustawy, nie zachodzi w przypadku udzielania przez Spółkę Rabatów, gdyż zmniejszenie przychodów należnych z tytułu sprzedaży Maszyn na rzecz Dealerów nie wynika ze zwrotu Maszyn. Rozważenia wymagają zatem dwa pozostałe pojęcia wskazane w omawianym przepisie, tj. „bonifikata” oraz „skonto”. Ponieważ pojęcia te nie mają swoich legalnych definicji na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, powinny być interpretowane na gruncie języka potocznego. Słownikowe znaczenie nakazuje rozumieć bonifikatę jako „zniżkę od ustalonej ceny towaru, zwłaszcza jako forma odszkodowania za poniesioną stratę”. Definicja kładzie zatem szczególny nacisk na charakter odszkodowawczy bonifikaty. Przyznawanych przez Spółkę na rzecz Dealerów Rabatów nie można jednak uznać za odszkodowanie - nie pełnią bowiem roli rekompensaty za jakiekolwiek szkody Dealerów, czy też wady dostarczonych przez Spółkę Maszyn. Tym samym, Rabaty nie mogą być uznane za bonifikatę. Z kolei, przez „skonto” rozumieć należy „zniżkę ceny towaru objętego sprzedażą kredytową lub ratalną udzieloną nabywcy płacącemu gotówką przed ustalonym terminem”. W konsekwencji, udzielane Dealerom przez Spółkę Rabaty nie stanowią również „skonta”, gdyż warunkiem ich udzielenia nie jest ani terminowość zapłaty za dostawę Maszyn, ani dokonanie płatności gotówką przez Dealerów na rzecz Spółki. Podatek dochodowy od osób prawnych jako podatek roczny. Powyższe prowadzi do wniosku, że art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie reguluje wprost kwestii Rabatów, w tym w szczególności momentu (okresu rozliczeniowego, roku podatkowego) ich ujmowania dla celów rozliczeń Spółki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych. W konsekwencji, uzasadnione jest odwołanie się do innych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W ocenie Spółki, powyższa ustawa powinna być rozpatrywana jako systemowa całość. Żaden przepis prawa nie jest bowiem oderwaną jednostką, lecz występuje w pewnym kontekście systemowym. Dokonując wykładni określonego przepisu, należy zatem brać pod uwagę jego relacje do innych przepisów danego aktu normatywnego. W konsekwencji, unormowania art. 12 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, powinny być interpretowane wspólnie z pozostałymi przepisami tej ustawy, w szczególności tymi przepisami, które formułują kluczowe elementy konstrukcyjne opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Takimi przepisami są art. 7 oraz art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które określają podstawę opodatkowania tym podatkiem. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych jest - co do zasady - dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty. Ponadto, stosownie do art. 7 ust. 2 ww. ustawy, dochodem jest - co do zasady - nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Rokiem podatkowym - stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników i zawiadomi o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych. Zdaniem Spółki, powyższe przepisy jednoznacznie przesądzają o tym, że podatek dochodowy od osób prawnych jest podatkiem rocznym. Wysokość tego podatku jest tym samym kształtowana przez zjawiska faktyczne i prawne mające miejsce w całym roku podatkowym i tylko w tym roku podatkowym. Tym samym, wpływ na kształtowanie przychodów i kosztów uzyskania przychodów w danym roku podatkowym powinny mieć zdarzenia zaistniałe właśnie w tym roku podatkowym, a nie w następnych latach podatkowych. Naruszeniem tej zasady, w opinii Spółki, byłoby uwzględnianie przychodów lub korekty przychodów wynikających ze zdarzeń, które wystąpiły już po zakończeniu roku podatkowego. Rabat jako niezależne zdarzenie gospodarcze. Jednocześnie, mając na uwadze, iż udzielenie Rabatów jest uzależnione od realizacji zdarzeń faktycznych i prawnych występujących dopiero po zakończeniu pierwotnej transakcji (w szczególności w roku podatkowym następującym po roku podatkowym, w którym dokonano pierwotnej sprzedaży Maszyn): Spółka w momencie wystawienia faktury dokumentującej pierwotną sprzedaż Maszyn na rzecz Dealerów nie miała możliwości określenia czy i w jakiej wysokości (w jakiej kwocie) Rabaty zostaną przyznane Dealerom, a w konsekwencji pierwotnie wystawiona faktura (dokumentująca dokonaną sprzedaż Maszyn na rzecz Dealerów) odzwierciedlała prawidłową (ostateczną na moment dokonania sprzedaży Maszyn na rzecz Dealerów) wysokość przychodu z tytułu sprzedaży Maszyn przez Spółkę, udzielenie Rabatów przez Spółkę należy uznać za niezależne od pierwotnej sprzedaży Maszyn na rzecz Dealerów zdarzenie gospodarcze, a korekta przychodów z tytułu sprzedaży Maszyn związana z udzieleniem Rabatów powinna zostać ujęta w rozliczeniu z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za okres (rok podatkowy), w którym Spółka udzieliła Rabatów. Racjonalność ustawodawcy. Dodatkowym argumentem przemawiającym za słusznością prezentowanego przez Spółkę stanowiska jest również to, że zgodnie z zasadą racjonalnego ustawodawcy, gdyby wolą prawodawcy było powiązanie udzielonych Rabatów zmniejszających przychodu z tytułu sprzedaży Maszyn z momentem dokonania tej sprzedaży, to związek taki byłby wyraźnie zapisany w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Taka konkluzja znajduje potwierdzenie m.in. poprzez fakt, iż ustawodawca w art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wprost wskazał zasady rozliczania kosztów ponoszonych w jednym roku podatkowym, ale dotyczących innych lat podatkowych, podczas gdy nie określił tego typu zasad dla przychodów, a w szczególności - w odniesieniu do korekt przychodów mających miejsce w innych latach podatkowych. W konsekwencji, w ocenie Spółki, brak w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych szczegółowych regulacji w zakresie zasad korygowania przychodów na przestrzeni kolejnych lat podatkowych wskazuje na to, że ustawodawca wyklucza możliwość korygowania przychodów osiągniętych w jednym roku podatkowym w związku z ich korektami (zmniejszeniami) następującymi w kolejnych latach. To z kolei prowadzi do wniosku, że tego typu korekty (zmniejszenia) przychodów powinny być ujmowane w rozliczeniach z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych w roku podatkowym, w którym zostały dokonane („na bieżąco”). Jednocześnie, nie bez znaczenia pozostaje fakt, że udzielane przez Spółkę Dealerom Rabaty - pomimo, że kalkulowane są w oparciu o „historyczną” sprzedaż Maszyn - w zamierzeniu Spółki mają również wywoływać skutki w zakresie wielkości „teraźniejszej” oraz „przyszłej” sprzedaży Maszyn. Udzielenie przez Spółkę Rabatów ma bowiem motywować Dealerów również do zwiększenia rozmiarów obecnej i przyszłej sprzedaży. Mając na uwadze powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie stanowiska przedstawionego we wniosku. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. W myśl art. 12 ust. 3 ww. ustawy, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Zatem, przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, których rzeczywiste otrzymanie, a w niektórych przypadkach już sam fakt, że są należne, powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Co do zasady, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa. Podstawowa zasada określania daty powstania przychodu związanego z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej została uregulowana przez ustawodawcę w treści art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Na mocy tego przepisu, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c - 3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: wystawienia faktury albo uregulowania należności. Wykładnia powołanego powyżej przepisu art. 12 ust. 3 cytowanej ustawy prowadzi do wniosku, iż objęte hipotezą tego przepisu przychody muszą być następstwem prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem, między przychodem a wymienionymi rodzajami działalności gospodarczej musi istnieć związek, skutkujący powstaniem przychodu. Omawiany przepis stanowi, że przychodami uznanymi za przychody z działalności gospodarczej są nie tylko przychody otrzymane, ale także należne, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane. Przychodami należnymi są przychody, które w następstwie działalności gospodarczej stały się należnością (wierzytelnością), chociaż faktycznie jeszcze ich nie uzyskano. W tym miejscu zauważyć należy, że przepisy analizowanej ustawy podatkowej, poza cytowanym przepisem art. 12 ust. 3 (w części dotyczącej wyłączenia z przychodów należnych określonych kategorii, wymienionych w tym przepisie), nie regulują zasad dokonywania korekt przychodów. Brak jest również uregulowań dotyczących momentu powiększenia (zmniejszenia) przychodów, tj. czy przychód powiększa się (pomniejsza) w dacie korekty, czy też w dacie powstania przychodu należnego. Wobec powyższego, należy posłużyć się literalną wykładnią wyżej powołanych przepisów, która prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które są należne podatnikowi, czyli są wymagalne, niewątpliwe i bezwarunkowe, choć nie ma znaczenia, czy już je faktycznie uzyskał. Dla ustalenia przychodu istotnym zagadnieniem jest określenie daty uzyskania przychodu, z którą ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych łączy moment powstania obowiązku podatkowego. Pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania przychodu należnego ma dzień dokonania czynności – wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego, wykonania usługi lub jej częściowego wykonania. Późniejsze wystawienie faktury VAT korygującej nie powoduje zmiany daty powstania przychodu, który powstał na powyższych zasadach. W tym miejscu należy podkreślić, iż faktura stanowi dowód księgowy będący podstawą ujmowania w księgach rachunkowych przychodu należnego oraz wskazuje na wielkość i wartość sprzedaży. Powinna potwierdzać więc jednoznacznie wartość transakcji. Natomiast faktury korygujące tę wartość korygują. Przychód należny wskazany na fakturze może być zatem korygowany poprzez wystawienie faktury korygującej. Tak więc faktura korygująca odnosi się do konkretnej faktury sprzedaży. Innymi słowy faktura korygująca nie dokumentuje odrębnego, niezależnego zdarzenia gospodarczego, lecz odnosi się ściśle do stanu zaistniałego w przeszłości. Przyczyny jej wystawienia mogą być zróżnicowane. Niezależnie jednak od przyczyny korekty wskazać należy, że punktem odniesienia dla faktury korygującej jest zawsze faktura pierwotna. Faktura korygująca nie generuje bowiem nowego (innego) momentu powstania przychodu lecz modyfikuje jedynie „pierwotną” wysokość przychodu. Jak wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą w zakresie sprzedaży i dystrybucji maszyn rolniczych, ogrodniczych, komunalnych za pośrednictwem sieci dealerów, Spółka podejmuje działania mające na celu zachęcenie dealerów do intensyfikacji wielkości sprzedaży na rzecz klientów końcowych. W związku z tym, Spółka zamierza udzielać dealerom rabatów, określonych jako procent wartości ceny zakupu maszyny przez dealera. Wnioskodawca wskazał ponadto, że w praktyce przyznawanie i rozliczenie rabatów na rzecz dealerów będzie następowało w innym momencie (okresie rozliczeniowym) niż sprzedaż maszyn, co skutkuje tym, że możliwe będą sytuacje, w których sprzedaż maszyny oraz przyznanie rabatu nastąpi w tym samym roku podatkowym Spółki, lecz również możliwe są sytuacje, w których sprzedaż maszyn wystąpi w jednym roku podatkowym Spółki, zaś rabaty zostaną przyznane przez Spółkę w Jej kolejnym roku podatkowym. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, iż termin „rabat” nie został zdefiniowany w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, dlatego należy posłużyć się wykładnią językową. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN 1996, „rabat” jest to zniżka, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towaru jednorazowo lub w określonym czasie. Innymi słowy, wartość rabatu obniża kwotę należną zbywcy danego towaru, w konsekwencji obniża określony przychód u zbywcy tego towaru. W związku z tym, udzielenie rabatu powinno skutkować dokonaniem korekty tych przychodów uzyskanych z tytułu sprzedaży towarów, z którymi dany rabat jest związany. Udzielenia rabatu, nie należy traktować jako odrębnego zdarzenia gospodarczego, ale jak skorygowanie mającej wcześniej miejsce czynności prawnej. W tym miejscu należy zaznaczyć, że faktury korygujące wystawiane przez podatników służą rzetelnemu obliczeniu (doprecyzowaniu) prawidłowej wysokości już osiągniętego przychodu należnego za dany okres rozliczeniowy. W związku z tym, przychody objęte takimi fakturami winny korygować przychody właściwego okresu rozliczeniowego, w dacie powstania pierwotnego przychodu związanego ze sprzedażą. Późniejsze wystawienie faktury korygującej nie powoduje bowiem zmiany daty powstania tego przychodu. Faktura korygująca powinna mieć wpływ na przychody należne określone w fakturze podstawowej, bowiem dotyczy uprzednio wykazanych przychodów, a nie jakichkolwiek innych przychodów. Mając zatem na uwadze powyższe, nie ma podstaw prawnych, aby przyjąć za Wnioskodawcą, że korekty przychodów w związku z udzielonymi przez Spółkę rabatami powinny być rozpoznawane przez Nią „na bieżąco”. Reasumując, w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – rabaty, które zostały udzielone przez Spółkę i udokumentowane fakturami korygującymi, powinny pomniejszać przychody okresu rozliczeniowego, w którym wykazane zostały przychody podatkowe z pierwotnej faktury dokumentującej sprzedaż maszyn na rzecz dealerów. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.