ILPP1/443-1023/10-2/AI

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Ośrodka Kultury, przedstawione we wniosku z dnia 8 września 2010 r. (data wpływu 20 września 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w przypadku zakupów dotyczących zarówno działalności statutowej, jak i opodatkowanej – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 20 września 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w przypadku zakupów dotyczących zarówno działalności statutowej, jak i opodatkowanej. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca –Ośrodek Kultury (OK) – prowadzi działalność statutową, finansowaną przez Radę Miejską oraz działalność gospodarczą. Działalność statutowa obejmuje czynności niepodlegające opodatkowaniu i jest to m. in.: upowszechnianie kultury na terenie Miasta i Gminy (poprzez działalność OK i podległych 10 placówek na terenach wiejskich), organizacja imprez kulturalnych, wspieranie amatorskiego ruchu artystycznego, tworzenie warunków do rozwoju twórczości ludowej, współpraca z lokalnymi twórcami kultury, upowszechnianie kultury fizycznej i sportu, organizowanie klubów sportowych, administrowanie obiektami sportowymi, organizacja imprez sportowych itp. Działalność Wnioskodawcy określana przez statut, jest finansowana przez Radę Miejską z wpływów z dotacji przyznanych na podstawie podpisanych umów oraz z wpływów z pozostałej działalności i innych źródeł. Działalność statutowa nie jest fakturowana. Czynności opodatkowane dotyczą przede wszystkim wynajmu sali, sprzętu nagłaśniającego i pozostałych sprzętów w poszczególnych placówkach OK oraz usług promocyjnych dla firm i innych instytucji spoza gminy. Do października 2008 r. Wnioskodawca nie był podatnikiem podatku od towarów i usług. Od listopada 2008 r. Zainteresowany jest czynnym podatnikiem podatku VAT (ze względu na przekroczenie kwoty przychodu ponad 50.000 zł). w roku 2009 nie była ustalona proporcja bazowa do odliczenia podatku naliczonego, w związku z tym, zgodnie z art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług, w miesiącu czerwcu biuro rachunkowe (zajmujące się rozliczaniem podatku VAT dla OK na podstawie zawartej umowy) wyliczyło proporcję bazową na poziomie 18%, na podstawie czynności opodatkowanych i zwolnionych w miesiącach listopad i grudzień 2008 r. i zaproponowało ją Naczelnikowi Urzędu Skarbowego Proporcja bazowa została wyliczona według następujących danych: wartość czynności nieopodatkowanych za miesiąc listopad i grudzień 2008 r. (fundusze przyznane przez Radę Miejską w na działalność statutową) - wpływy wg zapisów księgowych - 56.950 zł (Xl) + 58.950 zł (XII) = 115.900 zł obrót ze sprzedaży opodatkowanej – 11.836 zł (Xl) + 11.987 zł (XII) = 23.823 zł obrót ogółem – 139.723 zł. Proporcja bazowa: 23.823 zł/139 723 zł = 18,00% Zgodnie z tym wyliczeniem w miesiącu lipcu 2009 r., oprócz korekt za listopad i grudzień 2008 r., dokonano również korekt deklaracji za miesiące od stycznia do maja 2009. Następnie, po uzgodnieniu z pracownikiem Urzędu Skarbowego, korekty wycofano ze względu na błędną interpretację przepisów podatkowych. Zgodnie z przepisami prawa podatkowego zwrócono się z propozycją proporcji bazowej w wysokości 18% do Naczelnika Urzędu Skarbowego w. Naczelnik Urzędu Skarbowego poinformował, iż zaproponowany sposób wyliczenia proporcji jest nieprawidłowy ze względu na uwzględnienie w wyliczeniach wartości przyznanej dotacji na finansowanie czynności niepodlegających opodatkowaniu. Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazuje, iż czynności pozostające poza zakresem ustawy o VAT nie mają wpływu na ustalenie proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT. Według Urzędu Skarbowego należy zastosować miarodajny i uzasadniony klucz podziału. Ponadto, Wnioskodawca informuje, iż część faktur, z których można odliczyć podatek naliczony, w całości dotyczą sprzedaży opodatkowanej. Pojawiają się jednak takie zakupy, z których nie wynika jednoznacznie, czy są przyporządkowane działalności statutowej, czy działalności opodatkowanej. w tym celu zaproponowano proporcję bazową, aby ustalić w jakim zakresie odliczenie podatku VAT przysługuje. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Jaki sposób odliczenia podatku naliczonego w przypadku zakupów dotyczący zarówno działalności statutowej, jak i działalności opodatkowanej, ma zastosowanie w Ośrodku Kultury? Zdaniem Wnioskodawcy, proporcję bazową powinno ustalić się zgodnie z zapisami art. 90 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, proporcjonalnie za miesiące listopad i grudzień 2008 r. i odnieść do roku: 2008 i 2009, a następnie skorygować rok 2009 na podstawie proporcji bazowej wyliczonej dla tego roku. Według Zainteresowanego, działalność statutowa stanowi czynności zwolnione od podatku od towarów i usług i tym samym stanowi udział w obrocie jako czynności nieopodatkowane. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu    - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Z treści powyższego przepisu wynika, że odliczenie podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym czynnym podatnikom podatku od towarów i usług, jeżeli nabyte towary i usługi służą czynnościom opodatkowanym, tzn. czynnościom, które generują podatek należny. Natomiast prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie przysługuje m.in. przy nabyciu towarów i usług: wykorzystywanych do czynności nie objętych zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług (tzn. niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem), wykorzystywanych do czynności wprawdzie podlegających zakresowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług, nie mniej jednak na podstawie przepisów szczególnych zwolnionych od tego podatku. Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. u. UE serii l Nr 347, str. 1 ze zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie ETS. Z uwagi na konstrukcję podatku od towarów i usług (opartą na zasadzie potrącalności w danej fazie obrotu), podatek ten jest z punktu widzenia jego podatników neutralny, gdyż pełnią oni jedynie rolę płatników, przerzucając jego ekonomiczny ciężar na kolejnych nabywców, czyli finalnie na konsumentów. Możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związana jest jednak z wykonaniem przez podatnika takich czynności, które podlegają ustawie o podatku od towarów i usług, zaś jeśli dana czynność ustawie tej nie podlega, to nie powstaje ani obowiązek w zakresie podatku należnego, ani uprawnienie w zakresie podatku naliczonego. Ponadto, zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. W myśl natomiast art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. W świetle art. 90 ust. 4 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 3 określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności (art. 90 ust. 5 ustawy). W myśl art. 90 ust. 6 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy w poz. 3, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie. Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30.000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu. Przepis ten stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna (art. 90 ust. 8 ustawy). Zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8: przekroczyła 98% - podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, nie przekroczyła 2% - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2. Nadmienia się, iż kwota podatku naliczonego do odliczenia ustalona na podstawie proporcji wyliczonej przy zastosowaniu powyższych zasad, nie jest jednak ostateczna. Stosownie bowiem do art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych. W myśl art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Korekty, o której mowa w ust. 1 i ust. 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy). Obrotem – zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy – jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Sprzedażą natomiast – w myśl art. 2 pkt 22 ustawy – jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Jak wynika z konstrukcji cyt. wyżej przepisów, obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Przy czym odliczenie przysługuje tylko i wyłącznie od zakupów związanych ze sprzedażą opodatkowaną czyli taką, która generuje podatek należny. Brak jest natomiast podstaw do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych ze sprzedażą niepodlegającą opodatkowaniu i zwolnioną od podatku. Należy zauważyć, iż zasada proporcjonalnego odliczania podatku wskazana w art. 90 ust. 2 i ust. 3 ustawy, ma zastosowanie wyłącznie do tej kategorii zakupów, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży, czyli do zakupów kwalifikowanych jako „zakupy związane ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną”. Jak wskazano wyżej, proporcja, o której mowa w art. 90 ustawy (zarówno ustalana wstępnie, na podstawie danych z poprzedniego roku podatkowego, jak i proporcja ustalana po zakończeniu roku podatkowego w celu korekty odliczonego wcześniej podatku naliczonego), wyliczana jest jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. W liczniku ustalanej proporcji uwzględnia się zatem roczny obrót z tytułu czynności, w związku z którymi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego, tzn. wartość transakcji, które zgodnie z art. 86 ustawy, dają podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego. w mianowniku proporcji uwzględnia się natomiast całkowity obrót uzyskany z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (czyli kwotę z licznika) oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. Tak ustalony obrót, zgodnie z cyt. wyżej art. 90 ust. 5 i ust. 6 ustawy, pomniejsza się o wartość: obrotu z tytułu dostawy środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności, sporadycznych transakcji dotyczących nieruchomości, sporadycznych usług wymienionych w załączniku nr 4 w poz. 3, czyli usług pośrednictwa finansowego. Zarówno licznik, jak i mianownik proporcji ustalany jest w oparciu o obrót. To z obrotu bowiem wydziela się wartości potrzebne do wyliczenia. Ponadto w świetle powołanych wyżej regulacji prawnych należy stwierdzić, że czynności pozostające poza zakresem działania ustawy o VAT nie generują prawa do odliczenia podatku naliczonego i jednocześnie nie mają wpływu na ustalenie proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i ust. 3 ustawy, bowiem nie stanowią obrotu w rozumieniu ustawy. Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawca, jako instytucja kultury, prowadzi zarówno działalność statutową (finansowaną przez Radę Miejską z wpływów z dotacji), jak i działalność gospodarczą. Czynności opodatkowane dotyczą przede wszystkim wynajmu sali, sprzętu nagłaśniającego i pozostałych sprzętów w poszczególnych placówkach OK oraz usług promocyjnych dla firm i innych instytucji spoza Gminy. Ponadto, Wnioskodawca poinformował, iż część faktur, z których można odliczyć podatek naliczony, w całości dotyczy sprzedaży opodatkowanej. Pojawiają się jednak takie zakupy, z których nie wynika jednoznacznie, czy są przyporządkowane działalności statutowej, czy działalności opodatkowanej. Od listopada 2008 r. Zainteresowany jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Zatem, w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której Wnioskodawca dokonuje nabycia towarów i usług związanych zarówno z wykonywaniem czynności niepodlegających, jak i podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Należy podkreślić, że czynności niepodlegające opodatkowaniu nie są w ogóle objęte regulacją ustawy o podatku od towarów i usług. w rezultacie, odliczenie podatku naliczonego związanego z tymi czynnościami stanowiłoby nieuprawnione rozszerzenie zakresu stosowania ustawy na sferę, której ta ustawa w ogóle nie dotyczy. Ponadto, brak jest w ustawie przepisów, które dopuszczałyby możliwość odliczenia w takiej sytuacji. W związku z powyższym w celu prawidłowej realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego Wnioskodawca zobowiązany jest przyporządkować w odpowiednich częściach podatek naliczony wynikający z faktur zakupu, dotyczących poszczególnych kategorii działalności: niepodlegającej i podlegającej opodatkowaniu – (w tym opodatkowanej i zwolnionej – jeśli taka występuje u Wnioskodawcy), w oparciu o miarodajny i uzasadniony klucz podziału. Wskazać należy, że wyboru tego klucza powinien dokonać sam Podatnik, uwzględniając specyfikę, organizację i podział pracy w swojej jednostce. Zastosowany przez Wnioskodawcę klucz podziału musi stanowić faktyczne odzwierciedlenie rzeczywistych wartości dotyczących działalności opodatkowanej Wnioskodawcy. Wnioskodawca ma zatem obowiązek odrębnego określenia, czy podatek wynikający z otrzymanych faktur związany będzie z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, czy też niepodlegającymi opodatkowaniu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku – jeśli takie u podatnika występują. Natomiast, art. 90 ustawy, ma zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do zakupów związanych z działalnością zarówno opodatkowaną, jak i zwolnioną. Reasumując, w celu prawidłowego wypełnienia prawa do odliczenia z tytułu dokonywanych zakupów, Wnioskodawca w pierwszym etapie, w oparciu o art. 86 ust. 1 ustawy z całości zakupów, powinien wyodrębnić zakupy służące sprzedaży opodatkowanej i do nich zastosować odliczenie w pełnej wysokości (dotyczy to zakupów, które można wprost przypisać do tego rodzaju sprzedaży). Następnie z pozostałych zakupów powinien wydzielić tę ich część, która związana jest z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu i część, która związana jest z działalnością gospodarczą (podlegającą opodatkowaniu). Podziału tego Wnioskodawca powinien dokonać w oparciu o miarodajny i uzasadniony klucz podziału, gdyż na tym etapie nie ma zastosowania proporcja, o której mowa w art. 90 ustawy. Jednocześnie podkreśla się, że Wnioskodawca w żadnym razie nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie ponoszonych wydatków w części związanej z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT. Prawo to przysługuje tylko w odniesieniu do zakupów związanych z czynnościami opodatkowanymi. Natomiast, w drugim etapie – który ma zastosowanie tylko wówczas, gdy Zainteresowany dokonuje również sprzedaży zwolnionej od podatku – w odniesieniu do zakupów związanych z działalnością zarówno opodatkowaną, jak i zwolnioną, Wnioskodawca winien ustalić właściwą proporcję jako udział rocznego obrotu z działalności gospodarczej opodatkowanej w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu działalności gospodarczej opodatkowanej i zwolnionej, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 90 ustawy. Wskazać ponadto należy, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisanym stanie faktycznym, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii obowiązku składania korekt przez Wnioskodawcę oraz opodatkowania przyznanych dotacji. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.