ILPP1/443-1036/08-2/BD

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 27 października 2008 r. (data wpływu: 3 listopada 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 3 listopada 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka prowadzi działalność w zakresie lombardu oraz udzielania pożyczek poza systemem bankowym. Spółka udziela pożyczek pod zastaw przejmując grunty, nieruchomości. Umowa pożyczki zawierana jest aktem notarialnym, a w celu zabezpieczenia zwrotu pożyczki przenoszona jest własność, np. gruntu lub nieruchomości na pożyczkodawcę z zapisem, iż w momencie spłaty pożyczki, pożyczkodawca powrotnie przeniesie własność na pożyczkobiorcę. Pożyczkobiorca nie spłaca pożyczki w określonym w akcie notarialnym terminie. Po przeprowadzeniu procedur powiadomienia pożyczkobiorcy o konsekwencjach wynikających z umowy z tytułu niespłacania w terminie pożyczki, Spółka przystępuje do sprzedaży przedmiotu. Sprzedaż zabudowanej nieruchomości wraz z gruntem. Zgodnie z art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, Spółka opodatkowuje sprzedaż przedmiotu (gruntu, nieruchomości) na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług jako towar używany, zwolniony od podatku VAT. Spółka stoi na stanowisku, iż niespłacona pożyczka, a tym samym zabezpieczenie tej pożyczki (w formie gruntu, nieruchomości) jest jej własnością. Zainteresowana traktuje ją jako towar używany (księgując na koncie 330), ale nadający się do dalszego użytkowania i odsprzedaży. Od momentu kiedy towar zostaje wystawiony do sprzedaży, do finalizacji umowy upływa średnio około 1 rok. Spółka ponosi w tym czasie koszty utrzymania bieżących opłat, ponieważ zgodnie z aktem notarialnym jest właścicielem przedmiotowych nieruchomości. Sprzedaż gruntu rolnego z prawem pierwokupu – art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Sprzedaż gruntu niezabudowanego, z planem zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę – stawka podstawowa 22%. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy sprzedaż zabudowanej nieruchomości wraz z gruntem jest zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług? Czy sprzedaż gruntu rolnego z prawem pierwokupu przez X jest zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług? Czy sprzedaż gruntu niezabudowanego z planem zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę podlega opodatkowaniu wg stawki podstawowej – 22%? Zdaniem Wnioskodawcy: Ad. 1 Spółka może korzystać na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług ze zwolnienia od podatku dostawy towarów używanych, zgodnie z art. 43 ust. 2 pkt. 1 ustawy o VAT, ponieważ: w przypadku budynków i budowli upłynęło ponad 5 lat od momentu zakończenia budowy. Jest to wystarczająca przesłanka dla uznania ich za towar używany, przy ich nabyciu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, towary nie były ulepszane, prowadzone były jedynie prace konserwatorsko – naprawcze w celu np. zabezpieczenia nieruchomości przed zimą, były również ponoszone bieżące opłaty, np. podatek od nieruchomości lub opłata za prąd. Ad. 2 Spółka stoi na stanowisku, iż może zastosować zwolnienie, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt. 9 ustawy o VAT, ponieważ grunt spełnia wymogi rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Ad. 3 Sprzedaż gruntu niezabudowanego, z planem zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę, opodatkowana jest stawką podstawową 22%, ponieważ tereny przeznaczone pod zabudowę lub tereny budowlane opodatkowane są stawką podstawową. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 cyt. ustawy o VAT, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Stawka podstawowa podatku od towarów i usług, określona w art. 41 ust. 1 ww. ustawy wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W art. 43 ustawy o VAT zawarto katalog czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r., zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. W myśl art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez towary używane rozumie się budynki i budowle lub ich części, jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat. Stosownie do art. 43 ust. 6 ustawy o VAT zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 ustawy, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie ich użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik: miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków, użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych. Aby cytowany przepis art. 43 ust. 6 ww. ustawy wyłączający zwolnienie od podatku VAT znalazł zastosowanie, wszystkie trzy wyżej wspomniane warunki muszą zostać spełnione łącznie. Nie wystąpienie jednego z nich oznacza prawo do zastosowania zwolnienia przy sprzedaży używanych budynków, budowli i ich części. Stosownie do zapisu art. 29 ust. 5 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntów. Zatem, co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są sprzedawane budynki, budowle lub ich części. Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług w art. 43 ust. 1 pkt 9 posługuje się kryterium przeznaczenia terenu, a nie jego klasyfikacją gleboznawczą. Jednakże ustawodawca zwalniając od podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę nie sprecyzował w ustawie, jakimi kryteriami należy się kierować, aby ustalić przeznaczenie danego gruntu. W myśl art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), ustawa określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań. Natomiast art. 4 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zatem, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza plan miejscowy. Tam należy szukać wyjaśnienia, czy przedmiotem transakcji jest teren budowlany, czy też szerzej – przeznaczony pod zabudowę. W przypadku jego braku, zgodnie z art. 4 ust. 2 tej ustawy określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy. W myśl art. 9 ust. 1 i ust. 4 ww. ustawy, w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zwanego dalej „studium”. Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Natomiast dane z ewidencji gruntów i budynków mogą być stosowane wyłącznie posiłkowo, gdyż nie zawierają danych o „przeznaczeniu” danego gruntu, co jest warunkiem decydującym o zwolnieniu od podatku w świetle art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, a jedynie obejmują dane, w przypadku gruntów, dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych – art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. z 2005 r. Dz. U. Nr 240, poz. 2027 ze. zm.). Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Spółka prowadząca działalność w zakresie lombardu oraz udzielania pożyczek poza systemem bankowym, udziela pożyczek pod zastaw przejmując grunty oraz nieruchomości. W przypadku, gdy pożyczkobiorca nie spłaca pożyczki w określony w akcie notarialnym terminie, po przeprowadzeniu procedur powiadomienia pożyczkobiorcy o konsekwencjach wynikających z umowy z tytułu niespłacania w terminie pożyczki, Spółka staje się właścicielem zastawionych przedmiotów oraz przystępuje do ich sprzedaży. W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz odnosząc się do opisu stanu faktycznego, tut. Organ na zadane we wniosku pytania udzielił następujących odpowiedzi: Ad. 1 Z uwagi na fakt, iż od momentu zakończenia budowy przedmiotowych budynków i budowli minęło 5 lat, a przy ich nabyciu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz, że nie ponoszono wydatków na ulepszenie nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej – sprzedaż nieruchomości korzysta ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, jako towar używany. Zwolnienie dotyczy również całego gruntu, na którym znajduje się budynek trwale z nim związany. Ad. 2 Sprzedaż gruntu rolnego korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, pod warunkiem, że ani z planu zagospodarowania przestrzennego, ani ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie wynika, iż jest to teren budowlany lub przeznaczony pod zabudowę oraz, że dla przedmiotowej nieruchomości nie wydano decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ad. 3 Sprzedaż gruntu niezabudowanego z planem zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki podatku w wysokości 22%, stosownie do art. 41 ust. 1 cyt. ustawy o VAT. Tut. Organ pragnie zauważyć, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. (z wyjątkami określonymi w art. 15 tej ustawy) weszła w życie ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320). Należy wskazać, że stosownie do art. 1 pkt 34 lit. a ww. ustawy w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT, zawierającym wykaz czynności zwolnionych od podatku, wprowadzono m. in. następujące zmiany: pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;”, pkt 10 otrzymuje brzmienie: „10) dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata;”, po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu: „10a) dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów;”. Powołany wyżej art. 1 pkt 34 lit. b-d ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. wprowadza ponadto m. in. następujące zmiany w treści art. 43: ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.”, uchyla się ust. 6, po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu:„7a. Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.” Powyższe przepisy weszły w życie z dniem 1 stycznia 2009 r. (zgodnie z art. 15 ww. ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw). Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.