ILPP1/443-1099/12-4/AWa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2012 r. (data wpływu 26 listopada 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 lutego 2013 r. (data wpływu 14 lutego 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej wydatki poniesione na zakup windy – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej wydatki poniesione na zakup windy. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 11 lutego 2013 r. o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego oraz dokumenty, z których wynika prawo osoby podpisanej na wniosku do reprezentowania Wnioskodawcy. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wspólnota Lokalowa X to wspólnota, w której istnieją tylko lokale użytkowe, tworzą ją przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą. Wspólnota Lokalowa jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Rozlicza się z podatku od towarów i usług kwartalnie. Wspólnota uzyskuje przychody z wpłat na fundusz remontowy dokonywanych przez właścicieli lokali oraz pożytki z najmu części wspólnych. Przedmiotem najmu jest dach wynajmowany operatorom sieci komórkowych. Od wszystkich uzyskiwanych przychodów Wspólnota odprowadza zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób prawnych. Remonty dokonywane w budynku Wspólnoty pokrywane są ze środków zgromadzonych na funduszu remontowym. Rozliczenia między Wspólnotą a właścicielami z tytułu przeprowadzonych remontów dokonywane są w formie not księgowych, ponieważ: nie istnieje bezpośredni związek nabytych usług z uzyskaniem sprzedaży podlegającej opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług, zaliczki wpłacane przez członków wspólnoty na pokrycie kosztów dotyczących części wspólnych nie stanowią obrotu w rozumieniu art. 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Naliczony podatek z faktur za usługi remontowe nie był zatem odliczany ani przez Wspólnotę, ani przez członków Wspólnoty. W budynku, w którym istnieje Wspólnota są dwie 20-letnie windy. Uchwałą z dnia 18 września 2012 r. członkowie Wspólnoty Lokalowej X powzięli zamiar przeprowadzenia w roku 2013 inwestycji polegającej na usunięciu jednej z wind, która ulegała częstym awariom i zamontowaniu nowej. Przewidywany koszt zakupu i montażu windy wyniesie 110.000,00 zł netto. Z uwagi na wysoki koszt inwestycji, Wspólnota zamierza sfinansować ją w części ze środków własnych, a w części z kredytu zaciągniętego na ten cel. Wspólnota ma zamiar podpisać umowy na korzystanie z nowej windy z najemcami, nie będącymi właścicielami lokali we Wspólnocie i czerpać z tego tytułu pożytki. W piśmie z dnia 11 lutego 2013 r., stanowiącym uzupełnienie do wniosku, doprecyzowano opisane zdarzenie przyszłe o następujące informacje: Winda, o której mowa we wniosku, wykorzystywana będzie przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niepodlegających podatkowi od towarów i usług. Po zamontowaniu i oddaniu windy do użytkowania Wspólnota Lokalowa podpisze umowy z osobami fizycznymi bądź firmami będącymi najemcami pomieszczeń w lokalach członków Wspólnoty na odpłatne korzystanie z wind. Wspólnota za te czynności wystawi faktury VAT, ponieważ są to osoby trzecie nie wchodzące w skład Wspólnoty. Winda więc będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych, ale również do czynności niepodlegających podatkowi od towarów i usług, ponieważ z windy będą korzystać również sami członkowie Wspólnoty. Z windy będą korzystać również klienci członków Wspólnoty. We Wspólnocie Lokalowej X nie zachodzą czynności zwolnione od podatku. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wspólnota Lokalowa ma prawo do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług z faktur za zakup windy i usług związanych z jej uruchomieniem ? Zdaniem Wnioskodawcy, Wspólnocie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu windy i usług związanych z uruchomieniem i oddaniem do eksploatacji. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu    - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Podkreślić należy, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze, jednak transakcja nie podlega opodatkowaniu. Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Wyrażoną wyżej generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają w sposób technicznoprawny regulacje zawarte w art. 90 ustawy. W myśl art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 – art. 90 ust. 2 ustawy. Proporcję, o której mowa w ust. 2, na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. Zatem, dokonując analizy cyt. wyżej przepisów stwierdzić należy, iż na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wspólnota jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Obejmuje ona wyłącznie lokale użytkowe. Wspólnotę tworzą zatem przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą. Rozlicza się ona z podatku VAT kwartalnie. Wspólnota uzyskuje przychody z wpłat na fundusz remontowy dokonywanych przez właścicieli lokali oraz pożytki z najmu części wspólnych. Przedmiotem najmu jest dach wynajmowany operatorom sieci komórkowych. Remonty dokonywane w budynku Wspólnoty pokrywane są ze środków zgromadzonych na funduszu remontowym. Rozliczenia między Wspólnotą a właścicielami z tytułu przeprowadzonych remontów dokonywane są w formie not księgowych, ponieważ nie istnieje bezpośredni związek nabytych usług z uzyskaniem sprzedaży podlegającej opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług, a zaliczki wpłacane przez członków wspólnoty na pokrycie kosztów dotyczących części wspólnych nie stanowią obrotu w rozumieniu art. 29 ustawy. Naliczony podatek z faktur za usługi remontowe nie był zatem odliczany ani przez Wspólnotę, ani przez członków Wspólnoty. W budynku, w którym istnieje Wspólnota są dwie 20-letnie windy. Uchwałą z dnia 18 września 2012 r. członkowie Wspólnoty Lokalowej powzięli zamiar przeprowadzenia w roku 2013 inwestycji polegającej na usunięciu jednej z wind, która ulegała częstym awariom i zamontowaniu nowej. Przewidywany koszt zakupu i montażu windy wyniesie 110.000,00 zł netto. Z uwagi na wysoki koszt inwestycji, inwestycję Wspólnota zamierza sfinansować w części ze środków własnych, a w części z kredytu zaciągniętego na ten cel. Wspólnota ma zamiar podpisać umowy na korzystanie z nowej windy z najemcami, nie będącymi właścicielami lokali we Wspólnocie i czerpać z tego tytułu pożytki. Winda, o której mowa we wniosku, wykorzystywana będzie przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niepodlegających podatkowi od towarów i usług. Po zamontowaniu i oddaniu windy do użytkowania Wspólnota Lokalowa podpisze umowy z osobami fizycznymi bądź firmami będącymi najemcami pomieszczeń w lokalach członków Wspólnoty na odpłatne korzystanie z wind. Wspólnota za te czynności wystawi faktury VAT, ponieważ są to osoby trzecie niewchodzące w skład Wspólnoty. Winda więc będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych, ale również do czynności niepodlegających podatkowi od towarów i usług, ponieważ z windy będą korzystać również sami członkowie Wspólnoty. Z windy będą korzystać również klienci członków Wspólnoty. We Wspólnocie Lokalowej nie zachodzą czynności zwolnione od podatku. Z powyższego wynika więc, iż Wnioskodawca wykonuje zarówno czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (najem windy na rzecz osób trzecich niewchodzących w skład Wspólnoty), jak i czynności niepodlegające przepisom ustawy (korzystanie z części wspólnej, tj. windy przez członków należących do Wspólnoty – właścicieli lokali użytkowych). Z cytowanych powyżej regulacji art. 90 wynika, iż proporcja ustalana jest w oparciu o obrót. Natomiast obrotem, w myśl art. 29 ust. 1 ustawy, jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Przy obliczaniu proporcji istotne jest zatem ustalenie, czy analizowane czynności stanowią podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a więc czy w odniesieniu do nich istnieje obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy. W sytuacji, gdy są to czynności niebędące sprzedażą (niestanowiące obrotu, tj. czynności niepodlegające opodatkowaniu) – wówczas nie uwzględnia się ich przy ustalaniu proporcji. W świetle powyższego należy stwierdzić, że czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie powinny być uwzględniane w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W konsekwencji, w przypadku podatku naliczonego wynikającego z wydatków związanych z czynnościami opodatkowanymi oraz z czynnościami niepodlegającymi podatkowi, których nie można jednoznacznie przypisać do jednego rodzaju działalności, nie stosuje się odliczenia częściowego wg proporcji określonej na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy, lecz odliczenie pełne. Wartość czynności niepodlegających opodatkowaniu nie wchodzi bowiem do sumy wartości obrotów ustalanych dla potrzeb liczenia proporcji sprzedaży. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 9/10, gdzie Sąd wskazał: „(...) w świetle przepisów art. 86 ust. 1 oraz art. 90 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie mogą wpłynąć na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu art. 90 ust. 3 powołanej wyżej ustawy”. Wskazać również należy, iż art. 17 Szóstej Dyrektywy Rady nr 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 1977 r., Nr 145, poz. 1) oraz art. 173 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.) przewiduje, że ustalenie metody odliczenia podatku VAT naliczonego w przypadku zakupu towarów i usług wykorzystywanych przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych, jak również wyłączonych z zakresu opodatkowania, pozostawione zostało uznaniu państw członkowskich. Natomiast w ustawie o podatku od towarów i usług brak jest unormowania zagadnienia określania proporcji, dającego podstawę do odliczenia podatku naliczonego od wydatków służących zarówno działalności gospodarczej podatnika (opodatkowanej i zwolnionej), jak i działalności niepodlegającej opodatkowaniu. Wprowadzone w art. 90 ustawy ograniczenie w prawie do odliczenia podatku naliczonego, jak wyżej wykazano, dotyczy wyłącznie zakupów wykorzystywanych zarówno do działalności opodatkowanej, jak i zwolnionej. Tym samym, brak jest podstaw do ograniczania możliwości podatnika do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych jednocześnie z czynnościami opodatkowanymi i niepodlegającymi opodatkowaniu. Reasumując stwierdzić należy, że w sytuacji gdy, zakup windy i usług związanych z jej uruchomieniem i oddaniem do eksploatacji jest wykorzystywany przez Wspólnotę Lokalową – jak wskazał Zainteresowany – zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, jak i do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT i nie jest wykorzystywany do czynności zwolnionych od VAT, a ponadto nie ma obiektywnej możliwości przyporządkowania dokonywanych zakupów do jednego konkretnego rodzaju prowadzonej działalności, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu wskazanych zakupów. Jednocześnie tut. Organ informuje, iż w sytuacji, gdy Podatnik odliczy podatek naliczony związany z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu, może wówczas powstać u niego obowiązek opodatkowania, wynikający z art. 8 ust. 2 ustawy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej wydatki poniesione na zakup windy. Natomiast kwestia dotycząca podatku dochodowego od osób prawnych zostanie rozstrzygnięta odrębnym pismem. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.