ILPP1/443-1111/13-3/AWa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni Mieszkaniowej przedstawione we wniosku z dnia 13 grudnia 2013 r. (data wpływu 16 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego dla transakcji sprzedaży budynku wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 16 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego dla transakcji sprzedaży budynku wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest Spółdzielnią Mieszkaniową. Spółdzielnia na podstawie decyzji Walnego Zgromadzenia zamierza dokonać sprzedaży nieruchomości, składającej się z działki nr 22/4 o łącznej powierzchni 0,3624 ha, zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej 1 384,50 m2. Budynek stanowi własność Zainteresowanego i został wybudowany w roku 1984. Nieruchomość jest w wieczystym użytkowaniu. Dla nieruchomości prowadzona jest w Sądzie Rejonowym księga wieczysta. Charakterystyka sprzedaży obejmuje: sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z budynkiem, budynek wybudowany i przyjęty na stan środków trwałych w Spółdzielni 24 maja 1984 r., wynajmowany na cele działalności handlowo-usługowej od roku 1989, w ostatnich 5 latach nie były dokonywane wydatki na ulepszenie na tym obiekcie przekraczające 30% wartości początkowej. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Ww. budynek jest trwale związany z gruntem i sklasyfikowany wg Klasyfikacji Środków Trwałych w grupie 1. Spółdzielni nie przysługiwał przy budowie zwrot podatku VAT naliczonego, ze względu, że w tym czasie nie obowiązywała ustawa o VAT. Od roku 1989 budynek był wynajmowany, nie były to jednak czynności opodatkowane – w związku z nie obowiązywaniem ustawy o VAT. Po wejściu w życie ustawy o VAT (po 4 lipca 1993 r.) najem był nadal kontynuowany. Wielokrotnie zmieniali się najemcy lokali handlowo-usługowych znajdujących się w przedmiotowym budynku, wobec czego zawierane były nowe umowy najmu z nowymi najemcami. Budynek był nieprzerwanie użytkowany do czynności opodatkowanych. Zdarzały się sytuacje, gdzie wszystkie lokale były w najmie, a były także okresy, że Zainteresowany miał chwilowe trudności ze znalezieniem najemców na niektóre lokale użytkowe znajdujące się w przedmiotowym budynku. Wszystkie pomieszczenia lokali użytkowych (powierzchnia 1 279,5 m2) wraz z piwnicami przynależnymi do lokali (powierzchnia 225,70 m2) oraz powierzchnią przynależną poza piwnicami po 4 lipca 1993 r. były przedmiotem najmu. W budynku znajduje się również wymiennikownia o powierzchni 44,50 m2, w której znajduje się węzeł cieplny obsługujący wyłącznie przedmiotowy budynek. Pomieszczenie wymiennikowni nigdy nie było przedmiotem najmu, jednak koszty utrzymania pomieszczenia obciążały koszty lokali użytkowych. Jest to pomieszczenie niezbędne do prawidłowego użytkowania budynku i prowadzenia w nim działalności gospodarczej. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Kiedy powstanie obowiązek VAT z przedmiotowej sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz sprzedaży budynku? Czy będzie to ten sam moment zarówno dla sprzedaży budynku, jak i prawa wieczystego użytkowania gruntu? Zdaniem Wnioskodawcy od 1 stycznia 2014 r. obowiązek VAT dla sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z budynkiem powstawał będzie zgodnie z art. 19a ust. 1, czyli z chwilą dokonania dostawy budynku wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu, tj. z chwilą podpisania aktu notarialnego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Towarami natomiast, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży nieruchomości składającej się z działki nr 22/4 o łącznej powierzchni 0,3624 ha, zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym o powierzchni użytkowej 1 384,50 m2. Budynek stanowi własność Zainteresowanego i został wybudowany w roku 1984. Nieruchomość jest w wieczystym użytkowaniu. Charakterystyka sprzedaży obejmuje: sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z budynkiem, budynek wybudowany i przyjęty na stan środków trwałych 24 maja 1984 r., wynajmowany na cele działalności handlowo-usługowej od roku 1989, w ostatnich 5 latach nie były dokonywane wydatki na ulepszenie na tym obiekcie przekraczające 30% wartości początkowej. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zainteresowanemu nie przysługiwał przy budowie zwrot podatku VAT naliczonego, ze względu, że w tym czasie nie obowiązywała ustawa o VAT. Od roku 1989 budynek był wynajmowany, nie były to jednak czynności opodatkowane – w związku z nie obowiązywaniem ustawy o VAT. Po wejściu w życie ustawy o VAT (po 4 lipca 1993 r.) najem był nadal kontynuowany. Wielokrotnie zmieniali się najemcy lokali handlowo-usługowych znajdujących się w przedmiotowym budynku, wobec czego zawierane były nowe umowy najmu z nowymi najemcami. Budynek był nieprzerwanie użytkowany do czynności opodatkowanych. Zdarzały się sytuacje, gdzie wszystkie lokale były w najmie, a były także okresy, że Zainteresowany miał chwilowe trudności ze znalezieniem najemców na niektóre lokale użytkowe znajdujące się w przedmiotowym budynku. Wszystkie pomieszczenia lokali użytkowych (powierzchnia 1 279,5 m2) wraz z piwnicami przynależnymi do lokali (powierzchnia 225,70 m2) oraz powierzchnią przynależną poza piwnicami po 4 lipca 1993 r. były przedmiotem najmu. W budynku znajduje się również wymiennikownia o powierzchni 44,50 m2, w której znajduje się węzeł cieplny obsługujący wyłącznie przedmiotowy budynek. Pomieszczenie wymiennikowni nigdy nie było przedmiotem najmu, jednak koszty utrzymania pomieszczenia obciążały koszty lokali użytkowych. Jest to pomieszczenie niezbędne do prawidłowego użytkowania budynku i prowadzenia w nim działalności gospodarczej. Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca ma wątpliwości dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz posadowionego na nim budynku. Kwestię obowiązku podatkowego od 1 stycznia 2014 r. reguluje art. 19a ust. 1 ustawy, wprowadzony art. 1 pkt 17 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 35), zgodnie z którym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Generalna zasada wynikająca z brzmienia powołanego powyżej art. 19a ust. 1 ustawy, obowiązującego od 1 stycznia 2014 r., wskazuje, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. Zgodnie z tą regulacją podatek stanie się wymagalny w miesiącu dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi i co do zasady zostanie rozliczony za ten okres rozliczeniowy. Wprowadzenie generalnej zasady, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, oznacza zmianę terminu rozliczenia podatku – co do zasady – jedynie w odniesieniu do przypadków gdy dla sprzedaży dokonywanej pod koniec miesiąca, możliwe było wystawienie faktury w następnym miesiącu (nie później niż 7. dnia od dokonania sprzedaży). Tylko w takiej bowiem sytuacji (tj. jeżeli podatnik wystawi fakturę w miesiącu następnym po miesiącu, w którym miały miejsce czynności opodatkowane) termin rozliczenia podatku zostanie przesunięty o jeden okres rozliczeniowy. W pozostałym zakresie podatek stanie się wymagalny w miesiącu dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi i co do zasady zostanie rozliczony za ten okres rozliczeniowy. Ponadto, należy wskazać, że regulacja art. 19a ust. 1 jest zgodna z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz.Urz. UE.L. Nr 347, str. 1 ze zm.), który mówi, że zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług. W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono zapłatę (art. 19a ust. 2 ustawy). W myśl art. 19a ust. 3 ustawy, usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Przepis ust. 3 – stosownie do art. 19a ust. 4 ustawy – stosuje się odpowiednio do dostawy towarów, z wyjątkiem dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2. W oparciu o art. 19a ust. 8 ustawy, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4. Powyższy przepis znajduje odzwierciedlenie w art. 65 Dyrektywy 2006/112/WE, z którego wynika, że w przypadku wpłaty zaliczek przed dostawą towarów lub świadczeniem usług, VAT staje się wymagalny w momencie otrzymania wpłaty i naliczany jest od wartości otrzymanej wpłaty. Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa podatkowego w kontekście wskazanego opisu sprawy stwierdzić należy, że w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu, obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z zasadą ogólną wynikającą z art. 19a ust. 1 ustawy. W ustawie brak jest szczególnego przepisu odnoszącego się do momentu powstania obowiązku podatkowego w tym zakresie. Oznacza to, że od 1 stycznia 2014 r. obowiązek podatkowy z tytułu dostawy budynku, budowli lub ich części powstaje z chwilą dokonania dostawy tych towarów. Zatem, biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że obowiązek podatkowy w stosunku do tych transakcji będzie powstawał z chwilą przeniesienia prawa do rozporządzania nimi jak właściciel. Zazwyczaj będzie miało to miejsce w chwili podpisania aktu notarialnego. Jeżeli jednak przed podpisaniem tego aktu będzie miało miejsce wydanie tych budynków, budowli lub ich części obowiązek podatkowy powstanie z tym dniem. Natomiast jeśli przed dokonaniem dostawy zostanie uiszczona całość lub część należnej zapłaty obowiązek podatkowy powstanie z tą chwilą i w części otrzymanej zapłaty. Analogiczna sytuacja będzie miała miejsce w przypadku dostawy prawa wieczystego użytkowania gruntu. Przenosząc zatem powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że jeżeli z chwilą podpisania aktu notarialnego nastąpi dostawa opisanego we wniosku budynku handlowo-usługowego łącznie z prawem wieczystego użytkowania gruntu na którym budynek ten jest posadowiony, to w tym dniu powstanie obowiązek podatkowy z tytułu transakcji ich sprzedaży (tj. zarówno dla budynku jak i dla prawa wieczystego użytkowania gruntu). Reasumując, obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu przedmiotowej sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz sprzedaży budynku powstanie z chwilą dokonania dostawy tych towarów. Zarówno dla sprzedaży budynku jak i prawa wieczystego użytkowania gruntu będzie to ten sam moment, tj. z chwilą podpisania aktu notarialnego – pod warunkiem, że wcześniej nie nastąpi ich wydanie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Ponadto tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego dla transakcji sprzedaży budynku wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu. Natomiast rozstrzygnięcie pozostałej części wniosku w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży budynku wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu, zostało zawarte w interpretacji indywidualnej o nr ILPP1/443-1111/13-2/AWa z 10 marca 2014 r. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.