ILPP1/443-118/11-2/NS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2, § 6 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni, przedstawione we wniosku z dnia 18 stycznia 2011 r. (data wpływu 24 stycznia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy lokalu użytkowego wraz z przeniesieniem prawa użytkowania wieczystego gruntu – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24 stycznia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy lokalu użytkowego wraz z przeniesieniem prawa użytkowania wieczystego gruntu. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Umową z dnia 6 maja 1990 r. Spółdzielnia A w X zwana dalej również „Inwestorem”, zobowiązała się do zrealizowania „zadania inwestycyjnego”, a B w Y zwana dalej również „Użytkownikiem”, zobowiązała się zagospodarować i przekazać środki finansowe. Wnioskodawca wybudował sklep i faktycznie przekazał go w użytkowanie bezumowne dla B, jednakże bez formalnego przeniesienia własności. Z dokumentów Spółdzielni wynika, iż lokal został przekazany w użytkowanie B w dniu 1 kwietnia 1992 r. Lokal ten jest w ciągłym użytkowaniu przez B, przy zachowaniu prawa własności przez Spółdzielnię A. Zainteresowany nie dokonywał żadnych nakładów na lokal. Z uwagi na spór prawny zaistniały pomiędzy B a Spółdzielnią A, dotyczący rozliczeń majątkowych, obecny Zarząd Spółdzielni zamierza przenieść własność na rzecz B. W związku z zaistniałym stanem sprawy powstaje pytanie odnośnie powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług związanego z przeniesieniem prawa własności lokalu użytkowego wraz z prawem użytkowania wieczystego nieruchomości. Przy czym Zarząd Spółdzielni chce skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy przeniesienie własności nieruchomości, której budowa zakończyła się w roku 1992, gdzie wydatki na budowę nie powodowały odliczenia podatku naliczonego VAT będzie zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, wybudowanie i przekazanie w użytkowanie nieruchomości nastąpiło przed wejściem w życie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Zatem z pewnością właściciel ponoszący wydatki na budowę lokalu nie odliczał podatku naliczonego. Ponadto, z uzyskanych informacji wynika, iż jedynym użytkownikiem nieruchomości był B, a Spółdzielnia była pozbawiona faktycznego władztwa nad rzeczą. Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o podatku od towarów i usług, za sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Przeniesienie własności tytułem rozliczeń pomiędzy Zainteresowanym a B w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług należy rozumieć, jako sprzedaż na gruncie ustawy o VAT. Zgodnie z art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zatem należy uznać, iż przeniesienie prawa własności lokalu użytkowego pomiędzy Spółdzielnią A a B w rozumieniu powyższego przepisu jest uznawane jako czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega przeniesienie własności lokalu użytkowego wraz z użytkowaniem wieczystym działki gruntu. Na mocy art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo ich części z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Wobec tego do podstawy opodatkowania włącza się wartość prawa wieczystego użytkowania gruntu, jeżeli jest ono związane z nieruchomością. W takim przypadku prawo wieczystego użytkowania gruntu opodatkowuje się według zasad jakie są stosowane do opodatkowania budynku. W myśl § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnione od podatku jest zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle lub ich części są zwolnione od podatku. Jeżeli dochodzi do zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu to zgodnie z powyższymi przepisami jest ono opodatkowane według zasad opodatkowania, jakie stosuje się do opodatkowania sprzedaży budynków położonych na działce objętej prawem użytkowania wieczystego. W świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Powyższy zapis wskazuje, iż co do zasady zwolniona z opodatkowania jest dostawa budynków za wyjątkiem, gdy jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub gdy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, pierwszym zasiedleniem jest oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Pierwsze zasiedlenie ma miejsce w momencie oddania do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Mając na uwadze powyższy opis sprawy, Wnioskodawca wybudował lokal, a po wybudowaniu przekazał B do użytkowania. Pozornie ten stan sprawy wskazuje, iż lokal został wydany w ramach czynności podlegających opodatkowaniu. Jednakże podkreślić należy, iż samo korzystanie z lokalu przez B nie wskazuje, iż następuje w ramach czynności opodatkowanych. B tytułem korzystania z nieruchomości nie odprowadza żadnych należności na rzecz Spółdzielni A tytułem najmu/dzierżawy, a żadna forma korzystania z tej nieruchomości nie została uregulowana w postaci konkretnych zapisów umownych (korzystanie bezumowne). Regułą ustanowioną w ustawie o podatku od towarów i usług jest, iż podlega opodatkowaniu odpłatne świadczenie usług (między innymi: najem i dzierżawa). Możliwość uznania za pierwsze zasiedlenie czynności przekazania budynku (lub jego części) do użytkowania w wyniku realizacji zawartych umów najmu znajduje potwierdzenie między innymi w praktyce organów podatkowych, np. w interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 lutego 2010 r., sygn. IPPP2-443-82/10-2/JB oraz z dnia 11 marca 2010 r., sygn. IPPP1-443-1331/09-4/AW. W opinii Zainteresowanego, odnosząc powyższe do przedstawionego stanu sprawy, bezwzględne stwierdzenie, iż doszło tutaj do wykonania jednej z czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (najmu, dzierżawy itp.) jest problematyczne. Pomimo, iż przytoczony opis sprawy wskazuje, iż doszło do pierwszego zasiedlenia budynku na podstawie jego wydania po wybudowaniu, to restrykcyjne interpretowanie przepisów prawa podatkowego może prowadzić do odmiennej wykładni. Na potrzeby omawianej sytuacji należy przyjąć, iż wątpliwe jest uznanie, iż doszło do pierwszego zasiedlenia nieruchomości, chociaż gdyby uznać, iż taka sytuacja miała miejsce, sprzedaż lokalu byłaby zwolniona na gruncie omawianego przepisu art. 43 ust.1 pkt 10 ustawy o VAT. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10 (z tytułu pierwszego zasiedlenia) pod warunkiem, że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie budynku, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Mając na uwadze stan sprawy należy zauważyć, że budynek został w stanie gotowym oddany do używania w roku 1992. Tym samym Spółdzielnia A nie miała możliwości dokonania odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakup materiałów, zatem w stosunku do budynku nie przysługiwało Spółdzielni prawo do odliczenia podatku naliczonego. Ponadto, od chwili oddania do użytkowania w roku 1992 nie dokonywała ona żadnych nakładów na modernizację lub ulepszenie budynku. Mając na uwadze powyższe należy uznać, iż dostawa budynku przez Spółdzielnię A będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, z uwagi na fakt, iż Spółdzielni nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z budową tego budynku. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., nadanym ustawą z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476), rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Z kolei art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie; wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione; wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej; wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta; ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego; oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. Podstawowa stawka podatku – na mocy art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie natomiast do treści obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a pkt 1 ustawy, wprowadzonego art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578) i zmienionego art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m. in. w art. 43 ustawy. W świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Z treści ww. przepisu wynika, iż dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku lub budowli kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Według art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekraczają 30% jego wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem lub dzierżawę – bowiem zarówno sprzedaż, najem jak i dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku, budowli lub ich części do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy). W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu. Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b – zgodnie z zapisem art. 43 ust. 7a – nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Podkreślenia wymaga, że dla rozstrzygnięcia, czy możliwe jest skorzystanie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy ważne jest, czy Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Literalne brzmienie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy wskazuje bowiem, że jednym z warunków skorzystania ze zwolnienia jest to, by w stosunku do dostawy danego obiektu nie przysługiwało dokonującemu jego dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Należy również zauważyć, iż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. Na mocy art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; adres budynku, budowli lub ich części. Tak więc, ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i opodatkowania transakcji. Natomiast kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy, w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Analogiczna sytuacja ma miejsce, gdy wraz z dostawą budynków lub budowli następuje również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym budynki te są posadowione. Jak wskazuje przepis § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392), zwanego dalej rozporządzeniem, zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca na podstawie umowy z dnia 6 maja 1990 r. wybudował sklep i w dniu 1 kwietnia 1992 r. przekazał go w użytkowanie bezumowne B, jednakże bez formalnego przeniesienia własności. Z uwagi na spór prawny zaistniały pomiędzy B a Wnioskodawcą dotyczący rozliczeń majątkowych, obecny Zarząd Spółdzielni A zamierza przenieść własność budynku na rzecz B wraz z użytkowaniem wieczystym gruntu. Przy czym, jak podkreśla Zainteresowany, wybudowanie i przekazanie w użytkowanie budynku nastąpiło przed wejściem w życie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Jedynym użytkownikiem nieruchomości był i jest nadal B. Podmiot ten tytułem korzystania z nieruchomości nie odprowadza żadnych należności na rzecz Wnioskodawcy, a korzystanie z tej nieruchomości nie zostało uregulowane w postaci konkretnych zapisów umownych (korzystanie bezumowne). Spółdzielnia ponosząc wydatki na budowę przedmiotowego lokalu nie odliczała podatku naliczonego. Nie dokonywała również żadnych nakładów na przedmiotowy lokal. Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz odnosząc się do opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że dostawa przedmiotowego lokalu użytkowego nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia. Ww. lokal został bowiem wybudowany i oddany do użytkowania w roku 1992, kiedy nie obowiązywała ustawa o podatku od towarów i usług. A zatem nie nastąpiło wówczas oddanie do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dostawa ww. lokalu będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, bowiem – jak wskazał Wnioskodawca – przy budowie tego lokalu nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz nie ponosił wydatków na jego ulepszenie. Tym samym, w oparciu o § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia w związku z art. 29 ust. 5 ustawy, zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym posadowiony jest wskazany lokal, również będzie korzystało ze zwolnienia od podatku. Podkreślić należy, iż zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono w oparciu o opis zdarzenia przyszłego, przy założeniu, że po wybudowaniu nie dokonano przeniesienia prawa do rozporządzania lokalem jak właściciel na B, a jedynie wydano lokal do nieodpłatnego użytkowania. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Na marginesie należy zauważyć, że powołane przez Wnioskodawcę we własnym stanowisku interpretacje, zostały wydane w indywidualnych sprawach, w których indywidualnie oceniono stany faktyczne (zdarzenia przyszłe) i stanowiska poszczególnych wnioskodawców. Końcowo wyjaśnia się, iż pomimo zaznaczenia we wniosku ORD-IN poz. 35 „zaistniały stan faktyczny”, to jednak, mając na uwadze fakt, iż podano liczbę zdarzeń przyszłych jako „1” (poz. 38 wniosku) oraz przedstawiony opis sprawy, z którego wynika, iż Wnioskodawca planuje dokonać dostawy nieruchomości wraz z przeniesieniem prawa wieczystego użytkowania gruntu, a także dokonanie wpłaty w wysokości 40 zł odnoszącej się do jednego zdarzenia przyszłego, tut. Organ uznał, że przedmiotowy wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.