ILPP1/443-163/12-5/KG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 lutego 2012 r. (data wpływu 21 lutego 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 maja 2012 r. (data wpływu 9 maja 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług polegających na prowadzeniu szkoleń komputerowych oraz korekty podatku – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 21 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług polegających na prowadzeniu szkoleń komputerowych oraz korekty podatku. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 4 maja 2012 r. o doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Firma Wnioskodawczyni prowadzi szkolenia komputerowe dla osób pracujących i nie pozostających w stosunku pracy. Wnioskodawczyni złożyła ofertę na przeprowadzenie szkolenia zgodnie z wytycznymi zapytania ofertowego Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Zapytanie ofertowe nie zawierało podstaw prawnych, które skutkowałyby wykluczeniem firmy z postępowania oraz obligowałoby firmę do wystawienia faktury VAT ze stawką „zw”. W ramach swojej działalności firma wystawiła w listopadzie 2011 r. fakturę VAT ze stawką podatku w wysokości 23% za wykonaną usługę szkoleniową. Firma wpisana jest do Rejestru Instytucji Szkoleniowych, jest płatnikiem VAT i nie posiada akredytacji Ministerstwa Edukacji. Uczestnikami szkolenia byli podopieczni Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z orzeczonym stopniem niepełnosprawności oraz niezdolności do pracy. Brali oni udział w projekcie (…) współfinansowanym w ponad 70% z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Poddziałanie 7.1.1. Wojewódzki Urząd Pracy nie uznał Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej wydatku jako kwalifikowany ze względu na stawkę 23% VAT. W związku z tym GOPS zwrócił się do firmy Wnioskodawczyni z prośbą o korektę faktury VAT ze stawki 23% na „zw”. Firma realizowała szkolenie w daniach 3-16 listopada 2011 r. w wymiarze 30h lekcyjnych. W odpowiedzi dla GOPS firma podparła się przepisami: rozporządzeniem wykonawczym Rady UE 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej punkt 32, ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, art. 5 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 43, jak również § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzania wykonawczego do ustawy o VAT z dnia 4 kwietnia 2011 r. (Dz. U. Nr 73, poz. 392), a wcześniej rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2010 r. Ponadto, w piśmie z dnia 4 maja 2012 r., stanowiącym uzupełnienie do wniosku, Zainteresowana wskazała co następuje: Wnioskodawczyni nie jest podmiotem objętym systemem oświaty zgodnie z ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.). Usługi świadczone przez Wnioskodawczynię nie są świadczone przez: jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania, uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane; Wnioskodawczyni nie jest jednostką objętą systemem oświaty, uczelnią ani jednostką naukową X i jednostką Y. Szkolenia nie są usługami w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego dorosłych, gdyż szkolące się osoby mają status osób bezrobotnych, nie mogą podjąć pracy ze względu na swoją niepełnosprawność. Nie można szkoleń uznać zatem za przekwalifikowanie zawodowe lub kształcenie zawodowe. Osoby szkolone nie pozostają w stosunku pracy. Świadczone usługi szkoleniowe nie są prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Sformułowane w części G poz. 69 wniosku pytanie oznaczone nr 4, tj. „Czy istnieją przepisy, które obligowałyby firmę do korekty faktury VAT z 23% na „zw”?, bezpośrednio dotyczy sfery praw i obowiązków podatkowych Wnioskodawczyni. Zainteresowana chce postąpić zgodnie z obowiązującym prawem podatkowym i w związku z tym zwraca się z prośbą o wskazanie prawidłowej stawki podatku, którą powinna zastosować w związku z zaistniałą sprawą. Zaistniała sprawa dotyczy sfery praw i obowiązków Wnioskodawczyni. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy wobec zaistnienia okoliczności współfinansowania projektu w ponad 70% ze środków publicznych i faktu, że osoby uczestniczące w szkoleniu nie mają możliwości podjęcia pracy ze względu na orzeczoną niezdolność do pracy podlega to zwolnieniu od VAT? Czy istnieją przepisy, które obligowałyby firmę do korekty faktury VAT z 23% na „zw”? Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Rady UE nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, punkt 32 oraz zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług art. 5 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 43, jak również z § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia wykonawczego do ustawy o VAT z dnia 4 kwietnia 2011 r. (Dz. U. Nr 73, poz. 392), a wcześniej rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2010 r. firma wystawiła fakturę z naliczonym podatkiem VAT 23% w sposób prawidłowy podpierając swoje stanowisko następującymi faktami: uczestnicy projektu są bezrobotni i bez możliwości podjęcia późniejszej pracy, w związku z tym nie można uznać, że szkolenie dotyczyło dokształcania lub uaktualniania wiedzy do celów zawodowych, firma nie posiada akredytacji, firma nie kwalifikuje się do zwolnienia od VAT jako uczelnia, jednostka naukowa X ani jednostka Y, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym, firma nie jest objęta systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania, jako osoba prowadząca działalność gospodarczą Zainteresowana nie jest zatrudniona jako nauczyciel, ale posiada uprawnienia pedagogiczne. W piśmie z dnia 4 maja 2012 r. Wnioskodawczyni doprecyzowała własne stanowisko w sprawie i stwierdziła, iż nie ma podstaw prawnych aby Wnioskodawczyni mogła zaksięgować wykonane szkolenie na stawce „zw” z VAT gdyż Wnioskodawczyni nie jest jednostką objętą systemem oświaty, uczelnią ani jednostką naukową X, jednostką Y. Szkoleń nie można uznać za przekwalifikowanie zawodowe lub kształcenie zawodowe. Osoby szkolone nie pozostają w stosunku pracy i nie mają możliwości zatrudnienia gdyż posiadają orzeczoną niezdolność do pracy. Ponadto firma nie posiada akredytacji MEN na przeprowadzane szkolenia, które to uprawniałoby do wystawienia faktury VAT ze stawką „zw”. Zatem zdaniem Wnioskodawczyni stawka podatku do opisanej usługi wynosi 23%, a nie „zw”, czego oczekuje Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej. Wedle wskazanych przepisów faktura została wystawiona prawidłowo. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ( …). Ponadto, zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. przepisem art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. Jak wynika z regulacji art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie natomiast z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku. Z dniem 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchyliły załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku, który w pozycji 7 wymieniał jako zwolnione usługi w zakresie edukacji (ex 80) i przeniosły uregulowania dotyczące tej tematyki do treści ustawy. Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku dodanie do art. 43 ust. 1 ustawy punktów 26-29, regulujących zwolnienia od podatku działalności edukacyjnej. Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów. Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 347, str. 1 ze zm.). Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. W tym kontekście wskazać należy – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV). Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez: jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania, uczelnie, jednostki naukowe X oraz jednostki Y, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym – oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Zatem aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia, przewidzianego w powołanym przepisie ustawy, dany podmiot musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia. Natomiast jeśli chodzi o kwestię wychowania, należy wskazać, iż jest ona przypisana podmiotom, do których uczęszczanie jest obowiązkowe i regulowane przepisami. Zatem to szkoły obowiązkowe mają za zadanie realizować program wychowywania. Nie jest przy tym konieczne, by usługa w zakresie kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania. Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą natomiast korzystać uczelnie, jednostki naukowe X oraz jednostki Y, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia na poziomie wyższym. W myśl natomiast art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26: prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub finansowane w całości ze środków publicznych – oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane. Jednocześnie, stosownie do treści § 13 ust. 1 pkt 19 obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe X oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane. Natomiast na podstawie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia, zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane. W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) środkami publicznymi są: dochody publiczne; środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA); środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2; przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące: ze sprzedaży papierów wartościowych, z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego, ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych, z otrzymanych pożyczek i kredytów, z innych operacji finansowych; przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł. W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 77 str. 1). Rozporządzenie Rady nr 282/2011 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2011 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 282/2011 zastąpiło rozporządzenie Rady nr 1777/2005, które przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.). Przepis art. 44 ww. rozporządzenia nr 282/2011 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia. Z treści wniosku wynika, iż firma Wnioskodawczyni prowadzi szkolenia komputerowe dla osób pracujących i nie pozostających w stosunku pracy. Wnioskodawczyni złożyła ofertę na przeprowadzenie szkolenia zgodnie z wytycznymi zapytania ofertowego Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Zapytanie ofertowe nie zawierało podstaw prawnych, które skutkowałyby wykluczeniem firmy z postępowania oraz obligowałoby firmę do wystawienia faktury VAT ze stawką „zw”. W ramach swojej działalności firma wystawiła w listopadzie 2011 r. fakturę VAT ze stawką podatku w wysokości 23% za wykonaną usługę szkoleniową. Uczestnikami szkolenia byli podopieczni Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z orzeczonym stopniem niepełnosprawności oraz niezdolności do pracy. Brali oni udział w projekcie (…) współfinansowanym w ponad 70% z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Poddziałanie 7.1.1. Wojewódzki Urząd Pracy nie uznał Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej wydatku jako kwalifikowany ze względu na stawkę 23% VAT. W związku z tym GOPS zwrócił się do firmy Wnioskodawczyni z prośbą o korektę faktury VAT ze stawki 23% na „zw”. Firma realizowała szkolenie w daniach 3-16 listopada 2011 r. w wymiarze 30h lekcyjnych. Wnioskodawczyni nie jest podmiotem objętym systemem oświaty zgodnie z ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.). Usługi świadczone przez Wnioskodawczynię nie są usługami w zakresie kształcenia lub wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług. Szkolenia nie są usługami w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego dorosłych, gdyż szkolące się osoby mają status osób bezrobotnych, nie mogą podjąć pracy ze względu na swoją niepełnosprawność. Nie można szkoleń uznać zatem za przekwalifikowanie zawodowe lub kształcenie zawodowe. Osoby szkolone nie pozostają w stosunku pracy. Świadczone usługi szkoleniowe nie są prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla oceny tego, czy szkolenia wykonywane przez Wnioskodawczynię są zwolnione od podatku od towarów i usług, konieczne jest stwierdzenie: czy są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę objętą systemem oświaty lub czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub czy są świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty lub czy szkolenia finansowane są w co najmniej 70% ze środków publicznych. W opisie sprawy Zainteresowana wskazała, iż świadczone przez nią usługi polegające na prowadzeniu szkoleń komputerowych dla podopiecznych Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z orzeczonym stopniem niepełnosprawności oraz niezdolności do pracy nie są usługami w zakresie kształcenia i wychowania. Wnioskodawczyni nie jest podmiotem objętym systemem oświaty zgodnie z ustawą o systemie oświaty. Ponadto, świadczone usługi nie są usługami kształcenia na poziomie wyższym świadczonymi przez uczelnię, jednostkę naukową czy też badawczo-rozwojową. Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, iż prowadzone przez Wnioskodawczynię szkolenia komputerowe, nie spełniają przesłanek umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy. W związku z czym należy przeanalizować, czy spełnione są przesłanki warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Aby przedmiotowe usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a-c powyższego przepisu. Powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, iż świadczone przez Zainteresowaną usługi polegające na prowadzeniu szkoleń komputerowych dla podopiecznych Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z orzeczonym stopniem niepełnosprawności oraz niezdolności do pracy – jak wskazuje Wnioskodawczyni – nie są usługami kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, zatem nie spełniają podstawowego warunku do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Ponadto, jak wynika z opisu sprawy, przedmiotowe usługi szkoleniowe nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, a Wnioskodawczyni nie jest podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Okoliczność, iż prowadzone przez Wnioskodawczynię szkolenia komputerowe finansowane są w co najmniej 70% ze środków publicznych, pozostaje bez wpływu na możliwość zastosowania zwolnienia od podatku, bowiem jak wskazano wyżej, zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy obejmuje usługi kształcenia i przekwalifikowania zawodowego, a opisane we wniosku szkolenia – jak wynika z oświadczenia Zainteresowanej – usługami tego typu nie są. Reasumując, prowadzone przez Wnioskodawczynię szkolenia komputerowe dla podopiecznych Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z orzeczonym stopniem niepełnosprawności oraz niezdolności do pracy nie spełniają przesłanek do skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy. Przedmiotowe szkolenia pomimo, iż są finansowane w ponad 70% ze środków publicznych nie mogą zostać objęte również zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, nie są bowiem usługami w zakresie kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego. W związku z tym, że świadczenie przedmiotowych usług nie korzysta ze zwolnienia od podatku oraz z uwagi na fakt, iż nie zostały objęte preferencyjnymi stawkami, podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 23%. W konsekwencji powyższego, w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego pytanie Wnioskodawczyni dotyczące ewentualnej korekty podatku ze stawki 23% na zwolnioną, stało się bezprzedmiotowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.