ILPP1/443-343/08-4/HW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Jawnej, przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2008 r. (data wpływu 28 marca 2008 r.) uzupełnionym pismem z dnia 12 czerwca 2008 r. (data wpływu 16 czerwca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla świadczonych przez producenta usług montażu bramy garażowej, stolarki okiennej i drzwiowej – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 28 marca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla świadczonych przez producenta usług montażu bramy garażowej, stolarki okiennej i drzwiowej. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 12 czerwca 2008 r. (data wpływu 16 czerwca 2008 r.) o klasyfikację świadczonych przez Podatnika usług stolarki okiennej i drzwiowej. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki jawnej i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Działalność gospodarcza obejmuje produkcję stolarki okiennej i drzwiowej PVC i ALU. Przedsiębiorstwo w ramach swojej działalności oferuje kompleksowe wykonanie usługi – produkcja i montaż stolarki wraz z parapetami, roletami, bramami garażowymi. Oprócz typowych okien przedsiębiorstwo ma w ofercie zabudowy tarasów, balkonów (tzw. ogrody zimowe). Produkt ten cieszy się zainteresowaniem odbiorców indywidualnych (właścicieli domków jednorodzinnych). Ogrody zimowe produkowane są z aluminium, przez pracowników Wnioskodawcy. Po zakończeniu produkcji ogrody te są montowane u klienta i fakturowane (cena obejmuje materiał i montaż). Wnioskodawca otrzymał zapytanie dotyczące wyprodukowania ogrodu zimowego wolnostojącego. Budynek ten będzie trwale związany z gruntem (fundamenty). Budynek ten będzie znajdował się na terenie działki, na której stoi budynek mieszkalny klienta. Wnioskodawca dla świadczonych przez siebie usług montażu stolarki okiennej i drzwiowej stosuje symbol PKWiU 45.42.11-00.00 i podaje klasyfikację, w zależności od obiektu:   - w przypadku budynków jednorodzinnych PKOB 111 (pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych, rezydencje wiejskie, domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma własne wejście z poziomu gruntu),  - w przypadku budynków o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowych PKOB 112 (mieszkania w blokach, domy wielorodzinne),  - w przypadku budynków zbiorowego zamieszkania (z wyłączeniem budynków kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztorów, domów zakonnych, plebanii, kurii, rezydencji biskupich oraz rezydenci Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej) PKOB ex 113 (domy mieszkalne dla ludzi starszych, studentów, dzieci np. domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dla bezdomnych. Na fakturach wystawianych dla odbiorców indywidualnych, Wnioskodawca oprócz symbolu PKWiU oraz PKOB podaje podstawę prawną do zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT, a mianowicie art. 41 ust. 12-12c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), a w przypadku, gdy metraż budynku przekroczy 300 m2, a mieszkania 150 m2 - § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.). W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Jaką stawkę podatku VAT Wnioskodawca powinien zastosować na fakturze dotyczącej montażu bramy garażowej, stolarki okiennej i drzwiowej w garażu wolnostojącym lub znajdującym się w budynku mieszkalnym? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT do dnia 31 grudnia 2007 r. usługi związane z budownictwem i infrastrukturą towarzyszącą objęte były podatkiem VAT w wysokości 7%. Jak wynika z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2007 r. utrzymano stawkę 7%. m. in. na remonty dotyczące budynków mieszkalnych bez względu na ich powierzchnię użytkową. Zgodnie z nową definicją ustawową za budynki mieszkalne uznaje się wszystkie trzy rodzaje budynków mieszkalnych wskazanych w dziale 11 PKOB. Zdaniem Spółki sprzedaż bramy garażowej wraz z montażem na rzecz osób fizycznych powinna podlegać opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 7%. Powyższe Wnioskodawca argumentuje tym, że garaż jest częścią lokalu mieszkalnego (pomieszczeniem przynależnym) i zarówno sprzedaż lokalu mieszkalnego jak i usługi budowlano – remontowe prowadzone w tym budynku powinny być opodatkowane jednolitą stawką podatkową w wysokości 7%. Na potwierdzenie swego stanowiska Wnioskodawca powołuje pismo Naczelnika Pomorskiego Urzędu Skarbowego z dnia 23 maja 2005 r. znak PV/443-181/IV/2005/JW oraz decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 2 listopada 2006 r. znak L.IS.II/2-443/223/06. Montaż stolarki okiennej i drzwiowej wraz z bramą garażową jest jedną usługą i podlega opodatkowaniu 7% stawką podatku VAT. W związku z powyższym Spółka powołuje wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 oraz wyrok z dnia 27 października 2005 r. sprawa C-41/04. Stanowisko powyższe, zdaniem Wnioskodawcy jest zgodne z interpretacją indywidualną z dnia 17 marca 2008 r. znak ILPP2/443-236/07-2/ISN. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W art. 7 ust. 1 ustawy postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Stosownie do art. 8 ust. 3 ustawy o VAT, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. Zgodnie z art. 41 ust. 1 cyt. ustawy o VAT stawka podatku VAT wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 - 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust.1. W myśl art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, 7% stawkę podatku stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o VAT przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych. W myśl ust. 12b ww. artykułu do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²; lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m². W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku w wysokości 7% stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy). Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Ponadto zgodnie z § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do: robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy. Wskazać należy, że nie zawsze budynki mają jednorodny charakter. W sytuacji, gdy część budynku wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, a pozostała część do innych celów, wówczas sposób zakwalifikowania danego budynku znajduje się w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. W przepisach tych zdefiniowano m. in. pojęcia takie jak: obiekty budowlane – to konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych; budynki – to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne: budynki mieszkalne – to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem, budynki niemieszkalne – to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych. W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny. Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne – kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie, pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie). Natomiast z uregulowań zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 1 lit. a i pkt 2). Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy, nie precyzują terminu „lokal mieszkalny”. W związku z tym, należy posiłkować się definicją lokalu mieszkalnego zawartą w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.), który stanowi, że samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Do lokalu mieszkalnego przynależeć mogą, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet bezpośrednio do niego nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż (art. 2 ust. 4 ww. ustawy). W tym miejscu należy podkreślić, iż na gruncie ww. ustawy o własności lokali ustawodawca czyni wyraźne rozróżnienie pomiędzy dwoma pojęciami normatywnymi: pojęciem „pomieszczenie pomocnicze” - pomieszczenie, które wraz z izbą lub zespołem izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych (w danym przypadku chodzi więc wyraźnie o taki funkcjonalny związek tych „pomieszczeń”) z „izbą lub zespołem izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi”, który polega na wykorzystaniu całej tej „przestrzeni” bezpośrednio dla zaspokajania mieszkalnych potrzeb ludzi) - art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r., pojęciem „pomieszczenie przynależne”, które w sensie funkcjonalnym nie zawsze jest przestrzenią przeznaczoną dla bezpośredniego zaspokajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, lecz ma służyć zaspokojeniu innych potrzeb tych osób, które korzystają z samodzielnego lokalu mieszkalnego – art. 2 ust. 4 cytowanej wyżej ustawy. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, iż definicję pojęcia „lokal użytkowy” zawiera § 3 pkt 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690). Zgodnie z tą definicją, pod pojęciem lokalu użytkowego należy rozumieć jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym. Natomiast pomieszczeniem gospodarczym w budynku jest pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku oraz przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, a także opału lub odpadów stałych. Zgodnie z przepisem § 2 pkt 1 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. (Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zm.) do celów podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), o której mowa w § 3, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2008 r. W przepisie § 3 ww. rozporządzenia wymienione jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.). W dziale 45 tej klasyfikacji mieszczą się roboty budowlane. Dział ten obejmuje: prace polegające na wznoszeniu nowych budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, począwszy od przygotowania terenu przez zróżnicowany zakres robót ziemnych, fundamentowych (stan zerowy), wykonywanie elementów nośnych, przegród budowlanych, układanie i pokrywanie dachów (stan surowy) do robót montażowych, instalacyjnych i wykończeniowych, prace związane z przebudową, rozbudową, nadbudową, modernizacją, rozbiórką, odbudową, remontem i konserwacją już istniejących budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, prace związane z inżynierią lądową i wodną, montaż i wznoszenie budynków i budowli z prefabrykatów, montaż i wznoszenie konstrukcji stalowych. W tym miejscu należy podkreślić, że fakt zaklasyfikowania budynku do grupy PKOB 11 nie stanowi jednoznacznej przesłanki do zastosowania od dnia 1 stycznia 2008 r. 7% stawki podatku od towarów i usług. Zgodnie bowiem z cyt. powyżej przepisami art. 41 ust. 12 i 12a ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 5 ust. 1a pkt 2 rozporządzenia, stawką 7% nie są objęte lokale użytkowe. Jednocześnie w poz. 19 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. zawierającego listę towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku do wysokości 7% wymienione zostały usługi montażu okien i drzwi przez producenta tych towarów, dokonywane w obiektach budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich częściach, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz w lokalach mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także w obiektach sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie w budynkach instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych. Należy wskazać, iż intencją ustawodawcy było objęcie preferencyjną stawką wyłącznie obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, które spełniają funkcje mieszkaniowe. W zasadach metodycznych do ww. Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług określono, że roboty instalacyjne i montażowe wykonywane przez producentów klasyfikuje się łącznie z wyrobem w tym samym grupowaniu. Montaż lub instalacja wyrobu budowlanego przez producenta stanowi dostawę towarów a nie usługę. Oznacza to, że montaż przez producentów elementów budowlanych takich jak np. balustrady w obiektach budownictwa mieszkaniowego opodatkowany jest stawką podatku przyporządkowaną dla danego wyrobu, a nie usługi. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest producentem stolarki okiennej i drzwiowej z PVC i ALU. W ramach swojej działalności oferuje kompleksowe wykonanie usługi - produkcja i montaż stolarki wraz z parapetami, roletami i bramami garażowymi. Zdaniem Wnioskodawcy świadczone usługi montażu stolarki okiennej i drzwiowej zaklasyfikowane są do grupowania PKWiU 45.42.11-00.00. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż gdy Spółka, jako producent dokonuje montażu okien i drzwi (w tym bram garażowych), w ramach kompleksowej usługi (dotyczącej budynku mieszkalnego), w garażach zlokalizowanych w obiektach (ich częściach), o których mowa w poz. 19 załącznika nr 1 do rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to usługa ta podlega opodatkowaniu 7% stawką podatku, na podstawie § 5 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia. W przypadku przedmiotowych usług, świadczonych w poszczególnych lokalach użytkowych np. garażach znajdujących się w ww. obiektach zastosowanie znajdzie stawka podatku VAT w wysokości 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Należy zauważyć, iż dom jednorodzinny (zgodnie z prawem budowlanym) tworzy jedną całość. Garaż znajdujący się w domu jednorodzinnym stanowi z nim jeden budynek. Zatem w przypadku usług montażu przez Wnioskodawcę (będącego producentem) okien i drzwi (w tym bram garażowych) w garażach będących integralną częścią budynku mieszkalnego jednorodzinnego zaklasyfikowanego do symbolu PKOB 111 zastosowanie znajdzie preferencyjna 7% stawka podatku VAT, na podstawie cyt. § 5 ust. 1 w związku z poz. 19 załącznika nr 1 powołanego wyżej rozporządzenia wykonawczego do ustawy o VAT. Natomiast w przypadku świadczenia usług montażu okien i drzwi (w tym bram garażowych) w garażach wolnostojących, będących budynkami niemieszkalnymi, służącymi funkcjom innym niż mieszkaniowe należy zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT. Powołane przez Wnioskodawcę interpretacje przepisów prawa podatkowego są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa. Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stawki podatku VAT dotyczącej montażu bramy garażowej, stolarki okiennej i drzwiowej przez producenta w garażu wolnostojącym i garażu znajdującym się w budynku mieszkalnym. Rozstrzygnięcia dotyczące stawki podatku VAT na montaż przez producenta ogrodów zimowych na tarasach i balkonach domów jednorodzinnych oraz ogrodów wolnostojących zawarte zostały w odrębnych interpretacjach z dnia 3 lipca 2008 r. nr ILPP1/443-343/08-5/HW i ILPP1/443-343/08-6/HW. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.