ILPP1/443-417/13-3/MK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. , przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2013 r. (data wpływu 16 maja 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 16 maja 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest działalność deweloperska, polegająca na budowie i sprzedaży budynków mieszkalnych. Spółka zajmuje się również zarządzaniem, głównie wybudowanymi przez siebie budynkami mieszkalnymi. Grunty, na których Spółka buduje, są przedmiotem własności, bądź użytkowania wieczystego. Firma jest aktualnie w trakcie realizacji osiedla mieszkaniowego składającego się z 3 budynków mieszkalnych budowanych na jednej działce gruntowej, będącej własnością firmy. Realizacja osiedla mieszkaniowego jest rozłożona w czasie i składa się z trzech etapów (3 budynków) – na każdy z nich wydane jest oddzielne pozwolenie na budowę. Dwa budynki zostały wybudowane i przekazane do użytkowania w roku 2012 (tj. I i II etap), trzeci budynek (ostatni - III etap budowy osiedla) jest w trakcie budowy, a jego zakończenie planowane jest na czerwiec/lipiec 2013 r. W budynkach znajdują się 82 lokale mieszkalne, których sprzedaż podlega opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT oraz 23 garaże, których sprzedaż podlega opodatkowaniu 23% stawką podatku VAT. Sprzedaż lokali I i II etapu rozpoczęła się w roku 2012 – część lokali I i II etapu została sprzedana a część nie. Przez sprzedaż firma rozumie przeniesienie własności na nabywcę zawartą w formie aktu notarialnego. W związku z rozłożeniem w czasie budowy ww. osiedla firma rozlicza koszty poszczególnych jej etapów oddzielnie, przyporządkowując koszty budowy do poszczególnych etapów na podstawie faktur i innych dokumentów potwierdzających poniesione koszty, po zakończeniu danego etapu budowy (tj. odbioru przez Nadzór Budowlany i wydania zgody na użytkowanie danego budynku). Na podstawie wszystkich zgromadzonych kosztów przypadających na dany etap (budynek) firma kalkuluje koszt wytworzenia przypadający na poszczególne lokale znajdujące się w budynku i tak obliczony koszt, jako koszt bezpośredni uznaje za koszt uzyskania przychodu w momencie sprzedaży danego lokalu. Spółka w związku z realizacją ww. przedsięwzięcia zawarła umowę z Gminą, w której zobowiązała się na własny koszt zaprojektować, uzyskać wszelkie niezbędne uzgodnienia i decyzje oraz wybudować na terenach należących do Gminy parking publiczny (60 miejsc postojowych wraz z komunikacją wewnętrzną, zjazdem do drogi publicznej, oświetleniem, odwodnieniem i oznakowaniem). Parking będzie zlokalizowany w pobliżu budowanych przez dewelopera ww. budynków mieszkalnych, na sąsiedniej działce, będzie on miał charakter ogólnodostępny i publiczny, ale w praktyce będzie głównie służył mieszkańcom budynków budowanych przez firmę - ww. osiedla mieszkaniowego (3 budynki). Budowa parkingu będzie przebiegała w dwóch etapach – na każdy z nich będzie oddzielne pozwolenie na budowę – I etap budowa 49 miejsc parkingowych, II etap – budowa 11 miejsc parkingowych. Po wybudowaniu wszystkich 60 miejsc parkingowych (I i II etap) parking wraz ze zjazdem do drogi publicznej, instalacjami, oświetleniem i oznakowaniem (infrastruktura towarzysząca) będzie przekazany nieodpłatnie na majątek Gminy. Przekazanie parkingu na majątek Gminy nastąpi prawdopodobnie najpóźniej do zakończenia budowy ostatniego budynku mieszkalnego tego osiedla i będzie miało charakter odrębnej nieodpłatnej umowy. Spółka budując parking i przekazując go Gminie dąży do zwiększenia atrakcyjności sprzedawanych przez siebie lokali, bowiem zapewnienie dodatkowych miejsc postojowych zarówno dla właścicieli mieszkań w budynku jak i ich potencjalnych gości może wpłynąć na decyzję potencjalnego klienta firmy o zakupie bądź nie oferowanego przez Wnioskodawcę lokalu. Infrastruktura towarzysząca budowie budynku mieszkalnego – w postaci parkingu jest jednym z istotnych czynników wyboru lokalizacji przez potencjalnych nabywców. Zapewnienie dodatkowych miejsc parkingowych, zlokalizowanych w obrębie budowanych budynków mieszkalnych zwiększa więc niewątpliwie atrakcyjność inwestycji i przyczynia się do większego zainteresowania nabyciem lokali wybudowanych przez Spółkę, co z kolei pozwala na uzyskanie wyższych cen ze sprzedaży, bądź też zwiększenia popytu na lokale i zwiększenie przychodów ze sprzedaży. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Spółka ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z budową parkingu wraz ze zjazdem, który będzie przekazany nieodpłatnie Gminie? Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka ma prawo obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z budową parkingu wraz ze zjazdem, który będzie przekazany nieodpłatnie Gminie, z uwagi na ścisły związek pomiędzy poniesieniem przedmiotowych wydatków a prowadzeniem przez Wnioskodawcę działalności opodatkowanej podatkiem VAT (sprzedaż mieszkań i lokali użytkowych). Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust.4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Ustawodawca nie precyzuje w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek ten może być bezpośredni lub pośredni. W niniejszej sprawie, zdaniem Wnioskodawcy można mówić o bezpośrednim związku z działalnością podatnika, gdyż możliwe jest wychwycenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy dokonywanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu – wybudowanie dodatkowych miejsc parkingowych w obrębie realizowanego przez Spółkę osiedla mieszkaniowego zwiększa atrakcyjność inwestycji i przyczynia się do większego zainteresowania nabyciem lokali wybudowanych przez Spółkę, co z kolei pozwala na uzyskanie większego obrotu ze sprzedaży tychże lokali. Z tego względu, zdaniem Wnioskodawcy, przysługiwać będzie mu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych na nabycie towarów i usług związanych z budową parkingu wraz ze zjazdem, co pozostanie w zgodzie z zasadą neutralności – podstawową zasadą dla podatku VAT. Podobne stanowiska wyrażone zostały w wielu interpretacjach indywidualnych – w tym m. in. w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 6 lutego 2013 r. ILPP1/443-1038/12-2/HW oraz w interpretacji indywidualnej dnia 25 lutego 2013 r. IPP2/443-47/l3-2/MM wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Art. 86 ust. 1 ustawy określa, że podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Ponadto podkreślić należy, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Ponadto, w oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona powyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym, związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu. Z opisu sprawy wynika, że głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność deweloperska, polegająca na budowie i sprzedaży budynków mieszkalnych. Grunty, na których Spółka buduje, są przedmiotem własności, bądź użytkowania wieczystego. Firma jest aktualnie w trakcie realizacji osiedla mieszkaniowego składającego się z 3 budynków mieszkalnych budowanych na jednej działce gruntowej, będącej własnością firmy. Realizacja osiedla mieszkaniowego jest rozłożona w czasie i składa się z trzech etapów (3 budynków) – na każdy z nich wydane jest oddzielne pozwolenie na budowę. Dwa budynki zostały wybudowane i przekazane do użytkowania w roku 2012 (tj. II etap), trzeci budynek (ostatni - III etap budowy osiedla) jest w trakcie budowy, a jego zakończenie planowane jest na czerwiec/lipiec 2013 r. W budynkach znajdują się 82 lokale mieszkalne, których sprzedaż podlega opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT oraz 23 garaże, których sprzedaż podlega opodatkowaniu 23% stawką podatku VAT. Spółka w związku z realizacją ww. przedsięwzięcia zawarła umowę z Gminą, w której zobowiązała się na własny koszt zaprojektować, uzyskać wszelkie niezbędne uzgodnienia i decyzje oraz wybudować na terenach należących do Gminy parking publiczny (60 miejsc postojowych wraz z komunikacją wewnętrzną, zjazdem do drogi publicznej, oświetleniem, odwodnieniem i oznakowaniem). Parking będzie zlokalizowany w pobliżu budowanych przez dewelopera ww. budynków mieszkalnych, na sąsiedniej działce, będzie on miał charakter ogólnodostępny i publiczny, ale w praktyce będzie głównie służył mieszkańcom budynków budowanych przez firmę - ww. osiedla mieszkaniowego (3 budynki). Po wybudowaniu wszystkich 60 miejsc parkingowych (I i II etap) parking wraz ze zjazdem do drogi publicznej, instalacjami, oświetleniem i oznakowaniem (infrastruktura towarzysząca) będzie przekazany nieodpłatnie na majątek Gminy. Spółka budując parking i przekazując go Gminie dąży do zwiększenia atrakcyjności sprzedawanych przez siebie lokali, bowiem zapewnienie dodatkowych miejsc postojowych zarówno dla właścicieli mieszkań w budynku jak i ich potencjalnych gości może wpłynąć na decyzję potencjalnego klienta firmy o zakupie bądź nie oferowanego przez Wnioskodawcę lokalu. Infrastruktura towarzysząca budowie budynku mieszkalnego – w postaci parkingu jest jednym z istotnych czynników wyboru lokalizacji przez potencjalnych nabywców. Zapewnienie dodatkowych miejsc parkingowych, zlokalizowanych w obrębie budowanych budynków mieszkalnych zwiększa więc niewątpliwie atrakcyjność inwestycji i przyczynia się do większego zainteresowania nabyciem lokali wybudowanych przez Spółkę, co z kolei pozwala na uzyskanie wyższych cen ze sprzedaży, bądź też zwiększenia popytu na lokale i zwiększenie przychodów ze sprzedaży. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W niniejszej sprawie warunek ten zostanie spełniony, gdyż – jak wynika z opisu sprawy – budowa parkingu ze zjazdem związana jest z sprzedażą opodatkowaną podatkiem VAT prowadzonej przez Spółkę. Zrealizowanie inwestycji w postaci infrastruktury towarzyszącej obejmującej parking i zjazd służy zwiększeniu atrakcyjności inwestycji mieszkalnej i jest czynnikiem wyboru lokalizacji przez potencjalnych nabywców mieszkań. A zatem jest niezbędne w celu dokonania sprzedaży lokali mieszkalnych znajdujących się w ww. budynkach. Istnieje zatem ścisły związek pomiędzy budową parkingu oraz zjazdu, a czynnościami składającymi się na prowadzenie przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Reasumując, Spółka będzie miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z budową parkingu wraz ze zjazdem, który będzie przekazany nieodpłatnie Gminie, jeżeli poniesione wydatki służyć będą Zainteresowanemu wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy. Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT. Natomiast kwestia dotycząca opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego przekazania Gminie parkingu wraz ze zjazdem, została załatwiona w interpretacji nr ILPP1/443-417/13-2/MK z dnia 13 sierpnia 2013 r. Ponadto informuje się, że w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.