ILPP1/443-473/12-5/AI

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 22 maja 2012 r. (data wpływu 24 maja 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 sierpnia 2012 r. (data wpływu 6 sierpnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy działki gruntu – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24 maja 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy działki gruntu. Wniosek uzupełniono w dniu 6 sierpnia 2012 r. o informacje doprecyzowujące opis sprawy oraz sformułowanie pytania. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Data urodzin:J.– 11 października 1959 r., R. – 1 grudnia 1955 r. Zakup nieruchomości gruntowej niezabudowanej – umowa sprzedaży Repertorium A Numer XX/1995 z dnia 1 grudnia 1995 r. oraz umowa o rozszerzenie wspólności ustawowej Repertorium A numer XX/1997 z dnia 17 marca 1997 r. Z treści aktu wynika, iż grunt miał przeznaczenie rolnicze. Data zakończenia budowy siedliska rolniczego – rok 2002. Okres pracy: J. – czynna praca została zakończona w roku 1989; R. – czynna praca została zakończona w kwietniu 2011 r. (praca kontraktowa na morzu – Firma …). Data urodzin dzieci: B.– 15 października 1984 r. (zawarcie związku małżeńskiego – 3 czerwca 2011 r. - zamieszkuje razem z Wnioskodawcą i jego małżonką, spodziewają się dziecka); M. - 14 września 1989 r., absolwent studiów poszukujący pracy. Uchwalenie nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w Gminie w roku 2006. Data podziału nieruchomości – decyzja Nr GK.... z dnia 14 czerwca 2011 r. wydana przez Wójta Gminy. Na podstawie wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Nr PP..... wynika, iż wydzielone działki znajdują się na terenie skoncentrowanej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Daty aktów sprzedaży: umowa sprzedaży Repertorium A Numer ..../2011 z dnia 9 sierpnia 2011 r., umowa sprzedaży Repertorium A Numer ...../2012 z dnia 5 kwietnia 2012 r., umowa sprzedaży Repertorium A Numer ...../2012 z dnia 27 kwietnia 2012 r. W roku 1995 małżonka Wnioskodawcy nabyła działkę nr 623/1 o powierzchni 1,0488 ha, położoną w z przeznaczeniem w planie zagospodarowania przestrzennego na cele rolnicze. W roku 1997 Wnioskodawca z małżonką rozszerzył wspólność małżeńską i oboje stali się właścicielami tej nieruchomości. Wnioskodawca z małżonką dokonał zakupu z majątku prywatnego do majątku prywatnego w celu budowy domu jednorodzinnego. Wybudowanie się na tej działce było możliwe jedynie w trybie rolnym jako siedlisko rolnicze i tak też zrobił Zainteresowany wraz z małżonką. Po zakupie działki Wnioskodawca wraz z małżonką postarał się o status rolnika. Po około 14 latach mieszkania, wychowywania dzieci oraz korzystania z ogrodu i sadu Zainteresowany z małżonką zmuszeni zostali w wyniku różnych okoliczności życiowych (dorosłe dzieci niewiążące swojego życia z mieszkaniem na wsi, utrata pracy zawodowej przez małżonkę, wiek uniemożliwiający dbanie o tak duży teren) do sprzedaży części ziemi. W roku 2006 Urząd Gminy uchwalił nowy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który zmienił przeznaczenie posiadanego przez Wnioskodawcę i jego małżonkę terenu z roli na tereny budowlane. W roku 2011 aktualny już plan zagospodarowania przestrzennego obejmujący działkę Zainteresowanego i jego małżonki określał ją jako teren skoncentrowanej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W związku z tym, Wnioskodawca z małżonką pozostawili sobie dom mieszkalny z częścią ogrodu o powierzchni 4221 m2 (teren możliwy przez Zainteresowanego i jego małżonkę do zagospodarowania i dbania o niego). Pozostały teren został podzielony na pięć działek. W sierpniu 2011 r. Wnioskodawca z małżonką dokonał sprzedaży jednej z działek, natomiast w kwietniu 2012 r. sprzedane zostały kolejne dwie działki. Zainteresowany z małżonką wiedzieli, że sprzedaż działek budowlanych z majątku prywatnego osoby fizycznej nieprowadzącej działalności w tym zakresie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca wraz z małżonką słyszą w mediach, że urzędy skarbowe naliczają taki podatek. Przedmiotowa nieruchomość została nabyta do majątku własnego i nigdy nie była wykorzystywana do celów zarobkowych. Ponadto, z pisma z dnia 2 sierpnia 2012 r., stanowiącego uzupełnienie do wniosku, wynika, iż oferta sprzedaży działek zgłoszona została do biura pośredniczącego w sprzedaży nieruchomości dnia 19 maja 2011 r. Samodzielnie Wnioskodawca wraz z małżonką nie podejmował żadnych innych działań mających na celu zbycie nieruchomości. Ani przed podziałem, ani po podziale gruntu Zainteresowany wraz z małżonką nie podjął żadnych kroków w celu uzbrojenia posiadanego terenu w media. W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie zredagowane w piśmie z dnia 2 sierpnia 2012 r.). Czy w sytuacji opisanej we wniosku oraz uzupełnieniu do wniosku dokonana sprzedaż przez Wnioskodawcę działek gruntu stanowiących majątek osobisty podlega opodatkowaniu podatkiem VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, opisana sytuacja nie kwalifikuje się do opodatkowania podatkiem VAT, gdyż: nieruchomość została zakupiona bez podatku VAT do majątku osobistego ze środków pochodzących z majątku osobistego; teren (przed podziałem) był ogrodzony i użytkowany jako ogród/sad jako integralna część domu mieszkalnego zamieszkiwanego przez Wnioskodawcę i jego małżonkę; teren nigdy, przez cały okres własności (tj. 14-15 lat) nie był użytkowany w celach dochodowych; Zainteresowany wraz z małżonką nie prowadził nigdy działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT; Wnioskodawca wraz z małżonką nie prowadzą działalności związanej z obrotem nieruchomościami; podział terenu i sprzedaż działek zostały wymuszone aktualną sytuacją życiową. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie dokonanej sprzedaży działek gruntu przez Zainteresowanego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Jak stanowi art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne. Wyjaśnić jednocześnie należy, iż przedmiotami stosunków prawnych są dobra materialne i niematerialne. Wśród dóbr materialnych wyróżniamy m. in. rzeczy (Bednarek Małgorzata, „Mienie”, „Komentarz do art. 44-553 Kodeksu cywilnego”, Zakamycze 1997, komentarz do art. 45 k.c.). Rzeczy dzieli się na nieruchomości i rzeczy ruchome (Piasecki Kazimierz, „Kodeks cywilny, Księga pierwsza. Część ogólna. Komentarz”, Zakamycze 2003, komentarz do art. 45 k.c.). Natomiast w myśl art. 46 § 1 ww. Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Zgodnie zatem z ww. przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją podmiotu wykonującego określoną czynność, z którą łączą się skutki podatkowoprawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie i w okolicznościach noszących znamiona działalności gospodarczej. W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. W oparciu o przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że jeśli osoba fizyczna dokonuje dostawy ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary, czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności. W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT. W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jego za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. U. UE L 347.1 ze zm. – (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Z opisu sprawy wynika, iż w roku 1995 małżonka Wnioskodawcy nabyła działkę nr 623/1 o powierzchni 1,0488 ha, z przeznaczeniem w planie zagospodarowania przestrzennego na cele rolnicze. W roku 1997 Wnioskodawca z małżonką rozszerzył wspólność małżeńską i oboje stali się właścicielami tej nieruchomości. Wnioskodawca z małżonką dokonał zakupu z majątku prywatnego do majątku prywatnego w celu budowy domu jednorodzinnego. Wybudowanie się na tej działce było możliwe jedynie w trybie rolnym jako siedlisko rolnicze i tak też Zainteresowany zrobił wraz z małżonką. Po zakupie działki Wnioskodawca wraz z małżonką postarał się o status rolnika. Po około 14 latach mieszkania, wychowywania dzieci oraz korzystania z ogrodu i sadu Zainteresowany z małżonką zmuszeni zostali w wyniku różnych okoliczności życiowych do sprzedaży części ziemi. W roku 2006 Urząd Gminy uchwalił nowy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który zmienił przeznaczenie posiadanego przez Wnioskodawcę i jego małżonkę terenu z roli na tereny budowlane. W roku 2011 aktualny już plan zagospodarowania przestrzennego obejmujący działkę Zainteresowanego i jego małżonki określał ją jako teren skoncentrowanej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W związku z tym, Wnioskodawca z małżonką postawili sobie dom mieszkalny z częścią ogrodu o powierzchni 4221 m2. Pozostały teren został podzielony na pięć działek. W sierpniu 2011 r. Wnioskodawca z małżonką dokonał sprzedaży jednej z działek, natomiast w kwietniu 2012 r. sprzedane zostały kolejne dwie działki. Ponadto, Wnioskodawca wskazał, iż oferta sprzedaży działek zgłoszona została do biura pośredniczącego w sprzedaży nieruchomości dnia 19 maja 2011 r. Samodzielnie Wnioskodawca wraz z małżonką nie podejmował żadnych innych działań mających na celu zbycie nieruchomości. Ani przed podziałem, ani po podziale gruntu Zainteresowany wraz z małżonką nie podjął żadnych kroków w celu uzbrojenia posiadanego terenu w media. Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy opisanych działek Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika. Zainteresowany nie wykorzystywał nieruchomości w działalności gospodarczej. Uwzględniając ponadto fakt wykorzystywania gruntu na potrzeby własne (ogród/sad) stwierdzić należy, iż z opisu zdarzenia nie wynika, aby nabyciu nieruchomości towarzyszył zamiar jej późniejszego zbycia oraz wykorzystywania w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Ponadto, Zainteresowany wskazał, że nie podejmował jakichkolwiek czynności zmierzających do przygotowania działek do zorganizowanej, handlowej sprzedaży, tj. nie występował do Gminy o przekwalifikowanie przedmiotowych działek na działki przeznaczone pod zabudowę, nie dokonywał uzbrojenia w przyłącza do sieci energetycznej, gazowej lub wodnej oraz nie ogłaszał zamiaru sprzedaży działek w prasie, w radiu lub innych mediach. Zatem, Zainteresowany dokonując sprzedaży opisanych we wniosku działek gruntu korzystać będzie z prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Wnioskodawcę cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy w zakresie sprzedaży działek, a dostawę działek cech czynności opodatkowanej, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Reasumując, dokonana sprzedaż przez Wnioskodawcę działek gruntu stanowiących majątek osobisty nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Informuje się ponadto, iż w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT dostawy działki gruntu w stanie faktycznym. Natomiast wniosek w tym samym zakresie w zdarzeniu przyszłym został załatwiony interpretacją indywidualną nr ILPP1/443-473/12-6/AI w dniu 16 sierpnia 2012 r. Ponadto w dniu 16 sierpnia 2012 r. wydano postanowienie nr ILPP1/443-473/12-4/AI o odmowie wszczęcia postępowania dla małżonki Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.