ILPP1/443-560/10-4/AI

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2010 r. (data wpływu 19 maja 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 czerwca 2010 r. (data wpływu 18 czerwca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku przy sprzedaży nieruchomości zabudowanej – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 19 maja 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku przy sprzedaży nieruchomości zabudowanej. Powyższy wniosek uzupełniono pismem z dnia 15 czerwca 2010 r. o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca zamierza sprzedać nieruchomość zabudowaną, składającą się z 4 działek zabudowanych obiektami w latach 60-tych. Zainteresowany otrzymał nieruchomość aportem w momencie przekształcenia z jednostki budżetowej. Wnioskodawca jest jednoosobową spółką Skarbu Państwa. W momencie otrzymania aportu VAT nie występował. Wnioskodawca nie ponosił nakładów na ulepszenie tej nieruchomości w wysokości 30% lub więcej. Nieruchomość była przez Spółkę używana do wykonywania czynności opodatkowanych VAT od 1 maja 2004 r. (wcześniej do czynności opodatkowanych i zwolnionych). Nieruchomość nie była wynajmowana innym podmiotom. Z pisma z dnia 15 czerwca 2010 r., stanowiącego uzupełnienie do wniosku wynika, iż: Spółka otrzymała przedmiotową nieruchomość w roku 2000 w momencie przekształcenia z jednostki budżetowej i powstania jednoosobowej spółki Skarbu Państwa; VAT w momencie wnoszenia do Spółki nieruchomości aportem przez Skarb Państwa nie występował; tym samym nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w momencie sprzedaży Wnioskodawca powinien opodatkować transakcję sprzedaży 22% podatkiem VAT, czy potraktować tę sprzedaż jako sprzedaż zwolnioną od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a? Czy Spółka może zrezygnować ze zwolnienia od podatku i wybrać opodatkowanie dostawy budynków i budowli na podstawie art. 43 ust.10 ustawy? Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie może zrezygnować ze zwolnienia od podatku i wybrać opodatkowanie stawką 22% po spełnieniu warunków, o których mowa w art. 43 ust.10 i art. 43 ust. 11 ustawy. Sprzedaż nieruchomości zabudowanej powinna zatem podlegać zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie; wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione; wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej; wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta; ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego; oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. W oparciu o art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisach wykonawczych do niej, przewidziane zostały zwolnienia od podatku oraz obniżone stawki. Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. W świetle wyżej przytoczonego przepisu, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m. in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Z powyższej definicji wynika, iż oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie należy rozumieć nie tylko sprzedaż ale także umowy najmu i dzierżawy. Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment sprzedaży lub oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy). Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa powyżej, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Jednocześnie na mocy art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków korzystających ze zwolnienia od podatku, po spełnieniu określonych warunków, możliwość do zrezygnowania ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy, w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że w sytuacji, gdy dostawa budynków, budowli lub ich części opodatkowana jest stawką VAT w wysokości 22%, również dostawa gruntu (w tym zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu), z którym te obiekty są trwale związane, jest taką stawką opodatkowana. Natomiast jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, również dostawa gruntu ze zwolnienia takiego będzie korzystać. Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest jednoosobową spółką Skarbu Państwa i zamierza sprzedać nieruchomość zabudowaną, składającą się z 4 działek zabudowanych obiektami w latach 60-tych. Zainteresowany otrzymał nieruchomość aportem w momencie przekształcenia z jednostki budżetowej w roku 2000. W momencie otrzymania aportu VAT nie występował i tym samym nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości. Wnioskodawca nie ponosił nakładów na ulepszenie tej nieruchomości w wysokości 30% lub więcej. Nieruchomość była przez Spółkę używana do wykonywania czynności opodatkowanych VAT od 1 maja 2004 r. (wcześniej do czynności opodatkowanych i zwolnionych). Nieruchomość nie była wynajmowana innym podmiotom. Nadmienić należy, że w przedmiotowej sprawie nieruchomość zabudowana będąca przedmiotem dostawy przez okres użytkowania była ulepszana, ale wydatki na ulepszenie nie przekroczyły 30% wartości początkowej. Zatem pierwsze zasiedlenie nastąpiło w roku 2000, kiedy Wnioskodawca otrzymał ją w formie aportu. Tut. Organ pragnie zaakcentować, iż istnieje różnica pomiędzy zwolnieniem danej czynności od podatku od towarów i usług a niepodleganiem tej czynności opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W roku 2000, kiedy to Wnioskodawca otrzymał w formie aportu nieruchomość zabudowaną, zwolnieniu od podatku podlegały wkłady niepieniężne (aport) wnoszone do spółek prawa handlowego i cywilnego na podstawie § 69 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 109, poz. 1245 ze zm.). Mając na uwadze przedstawione przepisy prawa oraz okoliczności opisanego zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie, dostawa nieruchomości zabudowanej będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bowiem nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, lub przed nim, jak również okres czasu, który upłynął od pierwszego zasiedlenia do dostawy jest dłuższy niż dwa lata. Z uwagi na fakt, iż dostawa przedmiotowych obiektów, o których mowa wyżej będzie zwolniona od podatku, sprzedaż gruntu, na którym posadowione są one posadowione, w myśl art. 29 ust. 5 ustawy, będzie również korzystała ze zwolnienia od podatku. Reasumując, w momencie sprzedaży Wnioskodawca ma prawo do zastosowania zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, z którego może zrezygnować na podstawie art. 43 ust. 10 i ust. 11, pod warunkiem spełnienia przesłanek w tych przepisach zawartych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.