ILPP1/443-572/08-3/AK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 4 czerwca 2008 r. (data wpływu: 6 czerwca 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 września 2008 r. (data wpływu: 3 września 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży działek – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 6 czerwca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży działek. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 września 2008 r. o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawczyni jest rolnikiem indywidualnym i prowadzi gospodarstwo rolne, w skład którego wchodzi m. in. działka nr 4(…) o wielkości 32,8 ha, położona w B., gmina K.. Zainteresowana jest właścicielką przedmiotowej działki od roku 1997. Ww. działka została podzielona na mniejsze działki – nr 4X i nr 4Y (1,0953 ha). W planach miejscowych Urzędu Gminy działki te oznaczone są jako tereny pod aktywacje gospodarczą. Działki nr 4Y i 4X nie są uprawiane i leżą odłogiem. Wnioskodawczyni nie jest podatnikiem podatku VAT, nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, płaci podatek rolny i opłaca składki KRUS, utrzymuje się z rolnictwa. W uzupełnieniu do wniosku, Zainteresowana oświadczyła, że działkę nr 4(…) otrzymała w darowiźnie, nie posiada i nie posiadała statusu rolnika ryczałtowego w świetle ustawy o VAT. Ww. działka (zarówno przed podziałałem na mniejsze działki, jak i po podziale) nie była przedmiotem dzierżawy, najmu (użyczenia). Grunt w większości leży ugorem, a w pozostałej części jest uprawiany na potrzeby własne. Zainteresowana do wniosku dołączyła następujące dokumenty: Decyzja N(…) z dnia 23 listopada 2007 r. Wypis i wyrys ze Starostwa w S. z dnia 11 grudnia 2007 r., z którego wynika, że grunty są użytkowane jako grunty rolne. Decyzja ostateczna podziałowa Wójta z Urzędu Gminy z dnia 7 grudnia 2007 r. Nr P(…). Wyciąg z wykazu zmian gruntowych z dnia 10 grudnia 2007 r. Zaświadczenie nr B(…) o przeznaczeniu terenu. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawczyni jest zobligowana do sprzedaży tego terenu wraz z 22% podatkiem VAT? Zdaniem Wnioskodawczyni, nie zachodzi potrzeba opłaty 22% podatku VAT, ponieważ Zainteresowana nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie handlu gruntami. Grunt nie jest uprawiany – leży odłogiem i pochodzi z majątku własnego. Fakt, że Zainteresowana odprowadza podatek rolny dowodzi że jest to grunt niezabudowany, wykorzystywany w gospodarstwie rolnym. Gruntem rolnym w rozumieniu przepisu art. 46 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), jest nieruchomość, która jest lub może być wykorzystywana do prowadzenia działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie produkcji zwierzęcej lub roślinnej, nie wyłączając produkcji ogrodniczej, sadowniczej i rybnej. Jeśli więc, przedmiotem transakcji jest grunt niezabudowany, który w momencie sprzedaży figuruje w ewidencji gruntów jako grunt rolny, to dostawa takiego gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, bez względu na fakt czy dokonywana jest jednorazowo czy w sposób powtarzający się. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2). W związku z powyższym, aby dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawczyni otrzymała w darowiźnie działkę nr 49/3, którą później podzieliła na mniejsze działki. Przedmiotowy grunt jest w części uprawiany na potrzeby własne, a w części leży odłogiem. Zainteresowana nie jest podatnikiem podatku VAT, nie jest również rolnikiem ryczałtowym. Zgodnie z obowiązującą ustawą o podatku od tworów i usług, grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Jednakże nic nie wskazuje na to, aby dokonując sprzedaży działek Wnioskodawczyni działała w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, że nabyła przedmiotowe działki w celu odsprzedaży, ponieważ pochodzą one z majątku prywatnego, otrzymanego w formie darowizny. Wnioskodawczyni sprzedając działki korzysta z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Wobec powyższego, należy stwierdzić, że jeżeli przeznaczone do sprzedaży działki nr 4X i 4Y nigdy nie były wykorzystywane przez Wnioskodawczynię w działalności rolniczej, nie były również przedmiotem najmu ani dzierżawy (użyczenia), mając na uwadze fakt, że działkę z której zostały wyodrębnione, Zainteresowana nabyła w drodze darowizny i stanowi ona majątek osobisty Wnioskodawczyni, należy uznać, że ich sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.