ILPP1/443-687/13-2/AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 23 lipca 2013 r. (data wpływu 30 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania sprzedaży przedsiębiorstwa za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania sprzedaży przedsiębiorstwa za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na przetwarzaniu i konserwowaniu mięsa. Zainteresowany produkuje wyroby wędliniarskie (masarnia). Wyroby i mięso Wnioskodawca sprzedaje zarówno odbiorcom zewnętrznym, jak też we własnym sklepie firmowym. Cała produkcja odbywa się w zakładzie położonym pod adresem K(…). W skład zakładu wchodzi budynek mieszkalny – przekształcony w sklep, pomieszczenia biurowe i sanitarne; budynek produkcyjny oraz magazyny. Przy zakupie nieruchomości Zainteresowany nie odliczył podatku VAT. W okresie prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca dokonał zakupów, gdzie przysługiwało Mu prawo do odliczenia podatku VAT (maszyny, urządzenia, wyposażenie masarni i sklepu). W ciągu ostatnich pięciu lat Zainteresowany dokonał modernizacji zakładu, gdzie wartość zakupów przekroczyła 30% wartości początkowej nieruchomości – również przysługiwało Mu prawo do odliczenia podatku VAT. Ponadto Wnioskodawca ma zawartą małżeńską rozdzielność majątkową – zakład jest wyłącznie Jego własnością. Zainteresowany zamierza sprzedać cały zakład. Jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Przyszły nabywca (negocjuje warunki sprzedaży), jest też czynnym podatnikiem podatku VAT. Sprzedaży będzie podlegać całe zorganizowane przedsiębiorstwo: cała nieruchomość znajdująca się pod adresem K(…) (budynek, w którym znajduje się sklep, biura i pomieszczenia sanitarne), masarnia, maszyny do produkcji i wszelkie wyposażenie niezbędne do produkcji i sprzedaży (agregaty i lady chłodnicze, zmywarka próżniowa, wyposażenie sklepu), prawo wieczystego użytkowania gruntów, wszystkie receptury. Kupujący zamierza zatrudnić część obecnych pracowników. Kupujący będzie korzystać z usług obecnych dostawców Zainteresowanego i sprzedawać wyroby Jego dotychczasowym odbiorcom. Wnioskodawca interpretując literalnie przepisy uważa, że w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego przedmiotem sprzedaży nie będzie sprzedaż przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników materialnych i niematerialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności: Oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części. Nazwa przedsiębiorstwa to: Przetwórstwo Mięsne J.N. Nazwa kupującego: Przetwórstwo Mięsne (wyraz fantazyjny) Sp. z o.o. Własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe w nieruchomości lub ruchomości. Cała wartość nieruchomości, wszystkie ruchomości, materiały, towary i wyroby – przejmie nabywca. Prawa wynikające z umowy o wieczyste użytkowanie gruntów – przejdą na nabywcę. Wierzytelności i środki pieniężne – nie przejdą na nabywcę. Koncesje, licencje i zwolnienia – nie przejdą na nabywcę, ponieważ przepisy prawa nakazują wystąpić o nie nowemu podmiotowi . Patentów i innych praw własności przemysłowej – Wnioskodawca nie posiada. Majątkowych praw autorskich i majątkowych praw pokrewnych – Zainteresowany nie posiada. Tajemnice przedsiębiorstwa – przejdą na nabywcę. Księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej – nie przejdą na nabywcę. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że po dokonaniu sprzedaży majątku przedsiębiorstwa nie zamierza całkowicie zlikwidować prowadzonej działalności gospodarczej. Będzie nadal prowadził działalność gospodarczą jedynie w zakresie handlu, pod adresem zamieszkania. Nie będzie prowadził działalności w K. Zespół składników majątkowych, który ma być przedmiotem sprzedaży stanowi wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania. Zespół składników posiada samodzielność finansową, pozwalającą na autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym. Na podstawie prowadzonej ewidencji księgowej można przyporządkować przychody, koszty, należności i zobowiązania do wymienionej działalności. Z działalności tej na podstawie prowadzonej dokumentacji można określić wynik finansowy. Zespół składników majątkowych, który ma być przedmiotem sprzedaży stanowi potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze. Przedmiotem sprzedaży nie będą wszystkie składniki majątku. Nie zostaną przeniesione na kupującego żadne zobowiązania (warunek kupna stawiany przez nabywcę), nie zostaną przeniesione zezwolenia weterynaryjne (warunek stawiany przepisami prawa), kupujący nie zatrudni wszystkich pracowników (warunek stawiany przez nabywcę). Zespół składników majątkowych będzie wystarczający do samodzielnego wykonywania zadań przez nabywcę. Prowadzenie działalności przez nabywcę nie będzie wymagać udziału pozostałych struktur działalności Wnioskodawcy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawca może całą sprzedaż potraktować jako sprzedaż przedsiębiorstwa i uznać, że przyszła transakcja w całości nie podlega ustawie o podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług – przepisów ustawy nie stosuje się do: transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Żaden z przepisów ustawy o VAT nie precyzuje, co należy rozumieć przez „przedsiębiorstwo”. Dlatego należałoby odnieść się do przepisów Kodeksu cywilnego (potwierdza to np. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 15 lipca 2010 r., nr IPPP1-443-536/10-2/PR). Z art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz.93 ze zm.) wynika, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników materialnych i niematerialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności: własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów towarów i wyrobów oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości – Wnioskodawca zamierza sprzedać takie składniki: tajemnice przedsiębiorstwa – w Jego przypadku receptury, przekazanie współpracy z dostawcami i nabywcami. Sprzedażą objęte będą wszystkie elementy, które umożliwiają nabywcy kontynuowanie działalności gospodarczej w takim samym zakresie, jak dotychczas. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 19 października 2011 r. nr IPTPP2/443-406/11-2/SJ stwierdził, że nawet w przypadku zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa (Wnioskodawca zamierza sprzedać całe przedsiębiorstwo), jeśli przyszły nabywca będzie kontynuować działalność w oparciu o nabyte składniki majątku, to uznać należy że jej dostawa stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT. Zainteresowany uważa, że opisana sprzedaż, to sprzedaż przedsiębiorstwa i w związku z tym, nie będzie podlegała ustawie o podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te – chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług – nie podlegają opodatkowaniu. I tak, w świetle art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Należy zauważyć, że regulacja zawarta w art. 6 pkt 1 ustawy, stanowi implementację art. 19 ust. 1 i 2 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE.L.06.347.1), zwanej dalej Dyrektywą 112. W myśl art. 19 ust. 1 i ust. 2 Dyrektywy 112, w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu. Wobec tego w niniejszej sprawie kwestią wymagającą interpretacji jest ustalenie istnienia lub nieistnienia podstaw do zastosowania przepisu art. 6 pkt 1 ustawy. Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport) itp. Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie art. 6 pkt 1 ustawy obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” wykorzystuje się regulację zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Należy tu wskazać również art. 552 Kodeksu cywilnego, w którym ustawodawca wprowadza zasadę, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Zatem składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami tak, żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Podsumowując, przedsiębiorstwem w rozumieniu Kodeksu cywilnego jest takie przedsiębiorstwo, które jest zorganizowane i wyposażone w składniki zapewniające realizowanie celów gospodarczych, jest samodzielnym podmiotem prawa funkcjonującym w obrocie gospodarczym. Ponadto, nie można traktować jako przedsiębiorstwo wyodrębnionej gospodarczo części będącej zespołem składników majątkowych i niemajątkowych, jeżeli nie będzie obejmować ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności. Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa – zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy – rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych. Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Ocena ta musi być dokonana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie całość). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa obrotowe, ale także czynnik ludzki, a więc pracowniczy. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Podsumowując, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa. Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Zatem wydzielona jednostka jeszcze przed jej zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym podmiocie (u nabywcy). Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że nie wystarczy zatem zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można bowiem uznać, że dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze. Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa. Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na przetwarzaniu i konserwowaniu mięsa. Wyroby i mięso Wnioskodawca sprzedaje zarówno odbiorcom zewnętrznym, jak też we własnym sklepie firmowym. W skład zakładu wchodzi budynek mieszkalny – przekształcony w sklep, pomieszczenia biurowe i sanitarne, budynek produkcyjny oraz magazyny. Zainteresowany zamierza sprzedać cały zakład. Sprzedaży będzie podlegać całe zorganizowane przedsiębiorstwo: cała nieruchomość (budynek, w którym znajduje się sklep, biura i pomieszczenia sanitarne), masarnia, maszyny do produkcji i wszelkie wyposażenie niezbędne do produkcji i sprzedaży (agregaty i lady chłodnicze, zmywarka próżniowa, wyposażenie sklepu), prawo wieczystego użytkowania gruntów, wszystkie receptury. Kupujący zamierza zatrudnić część obecnych pracowników. Kupujący będzie korzystać z usług obecnych dostawców Zainteresowanego i sprzedawać wyroby Jego dotychczasowym odbiorcom. Wnioskodawca uważa, że w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego przedmiotem sprzedaży nie będzie sprzedaż przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników materialnych i niematerialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności: Oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części. Własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe w nieruchomości lub ruchomości. Cała wartość nieruchomości, wszystkie ruchomości, materiały, towary i wyroby – przejmie nabywca. Prawa wynikające z umowy o wieczyste użytkowanie gruntów – przejdą na nabywcę. Wierzytelności i środki pieniężne – nie przejdą na nabywcę. Koncesje, licencje i zwolnienia – nie przejdą na nabywcę, ponieważ przepisy prawa nakazują wystąpić o nie nowemu podmiotowi . Patentów i innych praw własności przemysłowej – Wnioskodawca nie posiada. Majątkowych praw autorskich i majątkowych praw pokrewnych – Zainteresowany nie posiada. Tajemnice przedsiębiorstwa – przejdą na nabywcę. Księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej – nie przejdą na nabywcę. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że po dokonaniu sprzedaży majątku przedsiębiorstwa nie zamierza całkowicie zlikwidować prowadzonej działalności gospodarczej i będzie nadal prowadził działalność gospodarczą jedynie w zakresie handlu, pod adresem zamieszkania. Zespół składników majątkowych, który ma być przedmiotem sprzedaży stanowi wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania. Zespół składników posiada samodzielność finansową, pozwalającą na autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym. Na podstawie prowadzonej ewidencji księgowej można przyporządkować przychody, koszty, należności i zobowiązania do wymienionej działalności. Z działalności tej na podstawie prowadzonej dokumentacji można określić wynik finansowy. Przedmiotem sprzedaży nie będą wszystkie składniki majątku. Nie zostaną przeniesione na kupującego żadne zobowiązania (warunek kupna stawiany przez nabywcę), nie zostaną przeniesione zezwolenia weterynaryjne (warunek stawiany przepisami prawa), kupujący nie zatrudni wszystkich pracowników (warunek stawiany przez nabywcę). Zespół składników majątkowych będzie wystarczający do samodzielnego wykonywania zadań przez nabywcę. W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii uznania sprzedaży składników majątku za przedsiębiorstwo i stwierdzenia, że ww. czynność nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W ocenie tut. Organu, nie wystarczy, że ze względu na pewną samodzielność pod względem technicznym, czy nawet organizacyjnym, zespół składników majątkowych mógłby potencjalnie stanowić odrębne przedsiębiorstwo, bądź zorganizowaną część przedsiębiorstwa, ponieważ art. 6 pkt 1 ustawy wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie wszystkich składników majątkowych i niemajątkowych, uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia pewnych składników majątkowych przedsiębiorstwa. Przedstawiając opis sprawy Wnioskodawca poinformował, że przedmiotem sprzedaży nie będzie sprzedaż przedsiębiorstwa. W związku z tym wyłączenie ww. transakcji z opodatkowania podatkiem VAT – na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy – w analizowanej sprawie nie ma miejsca. Natomiast analiza definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa i opisanego zdarzenia przyszłego, które wskazuje, że przedmiotem sprzedaży nie będą zobowiązania, prowadzi do wniosku, że w tej sytuacji nie ma miejsca również transakcja zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy. Należy zatem uznać, że wyłączenie z masy majątkowej, będącej przedmiotem transakcji sprzedaży, wszystkich zobowiązań, ksiąg oraz dokumentacji związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej, pozbawia ww. kompleks majątkowy cech przedsiębiorstwa czy też zorganizowanej jego części, powodując jednocześnie, że nie posiada ona potencjalnej zdolności do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego. Odnosząc zatem przedstawiony stan prawny do opisanego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że przedmiotem przyszłego zbycia przez Wnioskodawcę będą składniki majątku przedsiębiorstwa, a nie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, ani też zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 27e ustawy. W konsekwencji art. 6 pkt 1 ustawy nie będzie miał zastosowania w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Przepisy te – jak wyżej wskazano – odnoszą się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Tym samym zbycie ww. składników majątku będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy. Biorąc pod uwagę cytowane wyżej przepisy oraz okoliczności przedstawione we wniosku należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie planowana przez Wnioskodawcę transakcja zbycia części majątku będzie sprzedażą składników majątkowych, prowadzącą do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi składnikami jak właściciel, a zatem stanowić będzie odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu na zasadach ogólnych, tj. według właściwych stawek podatkowych lub z zastosowaniem zwolnienia, o ile takie będzie wynikało z przepisów. Wobec tego zamierzone zbycie składników majątkowych wykorzystywanych w ramach funkcjonującego przedsiębiorstwa nie będzie transakcją zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.