ILPP1/443-69/12-11/KG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia – brak daty sporządzenia wniosku (data wpływu 24 stycznia 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r. (data wpływu 25 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania rozliczeń między współwłaścicielami – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania rozliczeń między współwłaścicielami. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r. o doprecyzowanie opisanego zdarzenia. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca - Sp. k. (dalej: Spółka) powstała na podstawie umowy spółki komandytowej z dnia 14 stycznia 2011 r. Dnia 8 kwietnia 2011 r. w oparciu o zawartą aktem notarialnym „umowę ustanowienia odrębnej własności lokali i sprzedaż lokali” Spółka nabyła wspólnie z X na współwłasność łączną (w stosunku 70% Spółka - 30% X) od Sp. z o.o. lokale mieszkalne nr 5 (o pow. 138,70 m2 - wraz z przynależnym pomieszczeniem lokatorskim) i nr 6 (o pow. 118,10 m2- wraz z przynależnym pomieszczeniem lokatorskim), wraz z udziałem w gruncie. Przedmiotowa transakcja była w Sp. z o.o. zwolniona od VAT, z faktury zakupu nie wynika dla nabywców prawo do odliczenia. Przedmiotowe lokale w momencie zakupu nadawały się do remontu. Ze względu na fakt, że przedmiotowe lokale znajdują się w zabytkowej kamienicy ich remont objęty jest nadzorem konserwatora zabytków. W momencie nabycia przedmiotowych lokali Spółka nie była zarejestrowana ani jako podatnik VAT czynny ani podatnik VAT zwolniony. Sprzedający przedmiotowe lokale, Sp. z o.o nabyła je na podstawie umowy sprzedaży w roku 2007. Wnioskodawca jest więc kolejnym właścicielem przedmiotowych lokali mieszkalnych (co najmniej trzecim), są to lokale mające kilkadziesiąt lat, od ich wydania po wybudowaniu pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi minęło więcej niż 2 lata. jednocześnie poprzedni właściciel, Sp. z o.o. po ich nabyciu nie ponosił nakładów ani na ich remont, ani ulepszenie. Współwłaściciele nieruchomości: Spółka (70% udział we współwłasności) oraz X (30% udział we współwłasności) podjęli decyzję o remoncie przedmiotowych lokali mieszkalnych oraz ich ulepszeniu, m. in. poprzez przebudowę z dwóch dużych na trzy mniejsze. Prace te obejmą w szczególności: naprawę okien; jako alternatywa rozważana jest również wymiana tych okien już istniejących, których naprawa nie będzie technicznie możliwa albo byłaby droższa niż zakup nowych okien (budynek znajduje się pod nadzorem konserwatora zabytków, okna muszą zostać wykonane na indywidualne zamówienie ściśle wg wymagań konserwatora), naprawa podłóg drewnianych (istniejące podłogi drewniane zostaną poddane gruntownej renowacji, w przypadku ubytków, bądź gdyby naprawa była technicznie niemożliwa, niektóre deski mogą zostać wymienione na nowe), wymianę tynków (skucie tynków już istniejących i położenie nowych tynków na mokro bądź jako płyty gipsowo kartonowe), wymianę instalacji elektrycznej (aktualna instalacja elektryczna ma kilkadziesiąt lat, jest uszkodzona i nie odpowiada aktualnym normom), wymianę instalacji wodno - kanalizacyjnej, montaż nowej instalacji centralnego ogrzewania wraz z piecami gazowymi, odrębnymi dla każdego z trzech lokali (istniejące dotychczas dwa lokale ogrzewane były piecami kaflowymi), renowacja drzwi wewnętrznych, renowacja drzwi wejściowych, odnowienie sztukaterii istniejących, wymiana zniszczonej sztukaterii, która nie nadaje się do odnowienia, na identyczną, wykonaną z tych samych materiałów (głównie gips), odnowienie lub częściowa wymiana listew przypodłogowych, wyburzenie niektórych ścian działowych i postawienie nowych, w tym również w celu podziału dwóch lokali dużych na dwa mniejsze, montaż drzwi wejściowych, których dotychczas nie było, montaż kilku drzwi wewnętrznych, których dotychczas nie było, urządzenie łazienek od podstaw (nowa glazura, terakota, armatura etc.) - dotychczas, w stanie sprzed remontu, istniały dwie łazienki w jednym mieszkaniu (mieszkały tam dwie rodziny) oraz jedna łazienka w drugim mieszkaniu. Stan łazienek był jednak na tyle zły, że nie można mówić o odnowieniu, lecz wymianie, wymiana pionów kanalizacyjnych i wodnych, malowanie ścian (dotychczas ściany również były malowane), montaż na stałe mebli kuchennych na wymiar wraz z zabudowanym na stałe sprzętem AGD, montaż na stałe szaf wnękowych (typu tzw. Komandor), wyposażenie mieszkania w meble sypialniane, jadalne oraz wypoczynkowe czyli zaprojektowanie wnętrza oraz wykonanie projektu oraz wyposażenie. Reasumując: część prac będzie miała charakter remontowy (przywrócenie stanu pierwotnego przy zastosowaniu materiałów odpowiadających aktualnym normom i standardom technicznym i technologicznym), część prac będzie miała charakter modernizacji (np. wyburzenie i budowa dotychczas nieistniejących ścianek działowych, wyposażenie lokalu w instalację, której dotychczas nie było, montaż nieistniejących dotychczas drzwi, wyposażenie łazienek), przy czym na moment złożenia przedmiotowego wniosku część z nich została już wykonana. Łączne koszty/nakłady związane z remontem, przebudową i modernizacją przedmiotowych lokali mieszkalnych poniosą współwłaściciele proporcjonalnie do udziałów we własności. Przedmiotowy remont, przebudowa i modernizacja przedmiotowych lokali mieszkalnych ma na celu doprowadzenie ich do takiego stanu technicznego i wizualnego, aby można je zaoferować do sprzedaży potencjalnym klientom. Współwłaściciele zamierzają wyremontować lokale „pod klucz” i zaoferować je w takim stanie potencjalnym klientom, z jednoczesną możliwością zakupu od Spółki kompleksowego wyposażenia lokalu i umeblowania przy czym będzie możliwość zakupu tylko mieszkania w stanie „pod klucz”, bez wyposażenia i umeblowania. Ze względu na fakt, że współwłaścicielami nieruchomości są Spółka (70% udział we własności) oraz (30% udział we własności) oraz, że łączne koszty/nakłady związane z remontem, przebudową i modernizacją przedmiotowych lokali mieszkalnych poniosą współwłaściciele proporcjonalnie do udziałów we własności techniczny sposób formalnego rozliczenia ww. nakładów jest następujący: każdy zakup usług remontowo-budowlanych będzie dzielony na dwie faktury: jedna będzie dotyczyć 70% kosztów wykonania danej usługi i wystawiona będzie na Spółkę a druga będzie dotyczyć 30% kosztów wykonania danej usługi i będzie wystawiona na X; zakupy towarów, których nie da się rozdzielić, będą dokonywane częściowo wyłącznie przez Spółkę a częściowo wyłącznie przez X w takich kwotach, aby łączna ich wartość po zakończeniu remontu i modernizacji mieszkań była jak najbardziej zbliżona do udziału we współwłasności. W przypadku różnic na niekorzyść któregokolwiek ze współwłaścicieli, drugi współwłaściciel zostanie obciążony kwotą wyrównującą nakłady do stosunku 70% Spółka - 30% X. Natomiast zakupu i sprzedaży wyposażenia mieszkań dokona wyłącznie Spółka. W piśmie z dnia 23 kwietnia 2012 r. stanowiącym uzupełnienie do wniosku Zainteresowany wskazał, że: Spółka nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, w momencie rozliczenia wartości zakupów towarów związanych z remontem i ulepszeniem zarówno Spółka jak i X nie będą zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Spółka powinna udokumentować obciążenie X ew. różnicą w wartości zakupu towarów związanych z remontem i ulepszeniem lokali w oparciu o notę obciążeniową? Zdaniem Wnioskodawcy, przypadku różnic na niekorzyść Spółki, Spółka ta może obciążyć X w oparciu o notę obciążeniową niezależnie od faktu czy będzie zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT czynnym czy zwolnionym, czy też nie będzie zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT w ogóle. Obciążenie będzie miało charakter wyrównania rozliczeń i nie będzie stanowiło dostawy żadnych konkretnych towarów ani żadnych konkretnych usług. Kwocie obciążenia nie da się bowiem przypisać dostawy żadnych konkretnych towarów, ani żadnych konkretnych usług na rzecz X. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, zawiera legalną definicję pojęcia „dostawy towarów”, przez którą, jak już wskazano wyżej, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Z cytowanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w tak sformułowanej definicji usługi. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć związek bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika. Podatnikami – stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat tej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wtedy, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 cyt. ustawy). W myśl art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Przez sprzedaż – zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 22 ustawy - rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Jak wynika z powyższego fakturę VAT wystawia podatnik w celu udokumentowania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji należy przyjąć, iż czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług dokumentuje się zwykłymi rachunkami, notami księgowymi lub innymi dowodami księgowymi zewnętrznymi w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.). Art. 106 ust. 8 pkt 1 ustawy zawiera delegację, na mocy której minister właściwy do spraw finansów publicznych został zobligowany do określenia w drodze rozporządzenia szczegółowych zasad wystawiania faktur, danych, które powinny zawierać oraz sposób ich przechowywania. W oparciu o powołaną wyżej delegację, wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), zwane dalej rozporządzeniem. Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że dnia 8 kwietnia 2011 r. w oparciu o zawartą aktem notarialnym „umowę ustanowienia odrębnej własności lokali i sprzedaż lokali” Spółka nabyła wspólnie z X współwłasność łączną (w stosunku 70% Spółka - 30% X) od Sp. z o.o. lokale mieszkalne nr 5 (o pow. 138,70 m2 - wraz z przynależnym pomieszczeniem lokatorskim) i nr 6 (o pow. 118,10 m2 - wraz z przynależnym pomieszczeniem lokatorskim), wraz z udziałem w gruncie. Przedmiotowa transakcja była w Sp. z o.o. zwolniona od VAT, z faktury zakupu nie wynika dla nabywców prawo do odliczenia. Przedmiotowe lokale w momencie zakupu nadawały się do remontu. Ze względu na fakt, że przedmiotowe lokale znajdują się w zabytkowej kamienicy ich remont objęty jest nadzorem konserwatora zabytków. W momencie nabycia przedmiotowych lokali Spółka nie była zarejestrowana ani jako podatnik VAT czynny ani podatnik VAT zwolniony. Współwłaściciele nieruchomości: Spółka (70% udział we współwłasności) oraz X (30% udział we współwłasności) podjęli decyzję o remoncie przedmiotowych lokali mieszkalnych oraz ich ulepszeniu, m. in. poprzez przebudowę z dwóch dużych na trzy mniejsze. Łączne koszty/nakłady związane z remontem, przebudową i modernizacją przedmiotowych lokali mieszkalnych poniosą współwłaściciele proporcjonalnie do udziałów we własności. Przedmiotowy remont, przebudowa i modernizacja przedmiotowych lokali mieszkalnych ma na celu doprowadzenie ich do takiego stanu technicznego i wizualnego, aby można je zaoferować do sprzedaży potencjalnym klientom. Współwłaściciele zamierzają wyremontować lokale „pod klucz” i zaoferować je w takim stanie potencjalnym klientom, z jednoczesną możliwością zakupu od Spółki kompleksowego wyposażenia lokalu i umeblowania przy czym będzie możliwość zakupu tylko mieszkania w stanie „pod klucz”, bez wyposażenia i umeblowania. Ze względu na fakt, że współwłaścicielami nieruchomości są Spółka (70% udział we własności) oraz X (30% udział we własności) oraz, że łączne koszty/nakłady związane z remontem, przebudową i modernizacją przedmiotowych lokali mieszkalnych poniosą współwłaściciele proporcjonalnie do udziałów we własności techniczny sposób formalnego rozliczenia ww. nakładów jest następujący: każdy zakup usług remontowo-budowlanych będzie dzielony na dwie faktury: jedna będzie dotyczyć 70% kosztów wykonania danej usługi i wystawiona będzie na Spółkę a druga będzie dotyczyć 30% kosztów wykonania danej usługi i będzie wystawiona na X; zakupy towarów, których nie da się rozdzielić, będą dokonywane częściowo wyłącznie przez Spółkę a częściowo wyłącznie przez X w takich kwotach, aby łączna ich wartość po zakończeniu remontu i modernizacji mieszkań była jak najbardziej zbliżona do udziału we współwłasności. W przypadku różnic na niekorzyść któregokolwiek ze współwłaścicieli, drugi współwłaściciel zostanie obciążony kwotą wyrównującą nakłady do stosunku 70% Spółka - 30% X. Natomiast zakupu i sprzedaży wyposażenia mieszkań dokona wyłącznie Spółka. Aktualnie Spółka nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. W momencie rozliczenia wartości zakupów towarów związanych z remontem i ulepszeniem zarówno Spółka jak i X nie będą zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Jak wynika z powyższego charakter rozliczeń między Spółką a X sprowadza się do rozliczenia nakładów poniesionych na wspólną inwestycję. Czynność ta nie stanowi na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług dostawy towarów ale świadczenie usług, a zatem mieści się w określonym w art. 5 ustawy, katalogu czynności opodatkowanych VAT. Należy jednak zaznaczyć, że na moment dokonywania rozliczeń ani Wnioskodawca, ani X nie będą czynnymi, zarejestrowanymi podatnikami VAT. W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że faktura nie jest właściwym dokumentem do rozliczania między Spółką, a X, zatem pozostaje rozliczanie za pomocą dokumentów wynikających z Ordynacji podatkowej lub ustawy o rachunkowości. W związku z powyższym, nota księgowa (obciążeniowa) będzie prawidłową formą udokumentowania ww. rozliczeń między Spółką a X. Niemniej jednak należy zauważyć, iż nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i jako taka nie jest objęta regulacją tych przepisów. W kwestii skutków prawnych jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Wnioskodawcy, stwierdzić należy, że w myśl art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Mając na uwadze, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez jednego ze współwłaścicieli przedmiotowych lokali mieszkalnych, zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla drugiego z nich, tj. dla X. Drugi współwłaściciel chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie. Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania rozliczeń między współwłaścicielami. Interpretacjami indywidualnymi z dnia 2 maja 2012 r. załatwiono kwestie dotyczące zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie: zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy o VAT dla dostawy lokali mieszkalnych, nr ILPP1/443-25/12-7/KG, stwierdzenia, czy Spółka będzie podatnikiem z tytułu sprzedaży lokali mieszkalnych, nr ILPP1/443-25/12-9/KG, sposobu dokumentowania nabycia towarów i usług, nr ILPP1/443-25/12-10/KG, prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z remontem i ulepszeniem lokali, nr ILPP1/443-25/12-12/KG, dostawy wyremontowanego mieszkania oraz mebli i ruchomego wyposażenia, nr ILPP1/443-25/12-13/KG. Interpretacją indywidualną z dnia 2 maja 2012 r. nr ILPP1/443-25/12-8/KG załatwiono wniosek w części dotyczącej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem lokali. Natomiast postanowieniami o odmowie wszczęcia postępowania z dnia 24 kwietnia 2012 r. załatwiono wniosek w części dotyczącej: sprzedaży wyremontowanych mieszkań przez X, nr ILPP1/443-25/12-3/KG, stwierdzenia: czy wydatki na remont w rozumieniu ustaw o podatkach dochodowych (nie chodzi tu o wydatki na ulepszenie) przedmiotowych lokali mieszkalnych, są w jakikolwiek sposób kwotowo ograniczone w kontekście zwolnienia od VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a, czy limit wartości początkowej wydatków na ulepszenie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 10a ustawy o VAT należy liczyć w kwocie brutto (z VAT), czy wydatki na ulepszenie w rozumieniu ustaw o podatkach dochodowych przedmiotowych lokali mieszkalnych, są w jakikolwiek sposób kwotowo ograniczone w kontekście zwolnienia od VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a, czy przy definiowaniu i obliczaniu „wartości początkowej”, o której mowa w art. 2 pkt 14 lit. b oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b ustawy o VAT w sytuacji, gdy lokale będą traktowane jako towar handlowy należy posiłkować się przepisami ustawy o podatku dochodowym, nr ILPP1/443-25/12-4/KG, stwierdzenia, czy dla zastosowania zwolnień od VAT z art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a muszą być spełnione obydwa warunki, wymienione w lit. a i b łącznie, nr ILPP1/443-25/12-5/KG. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.