ILPP1/443-755/10-4/NS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 9 lipca 2010 r. (data wpływu 12 lipca 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 sierpnia 2010 r. (data wpływu 30 sierpnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 27 sierpnia 2010 r. (data wpływu 30 sierpnia 2010 r.) o informacje doprecyzowujące opisane zdarzenie przyszłe. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W dniu 21 sierpnia 1985 r. Wnioskodawca wraz z żoną zakupił działkę gruntu rolnego o wielkości 0,23 ha o nr (…) we wsi X, gmina Y. Małżonkowie, będąc mieszkańcami miasta Y nabyli ww. działkę z ich majątku dorobkowego za kwotę 50.000,00 zł (pięćdziesiąt tysięcy zł) z zamiarem wybudowania dla nich z trójką dzieci domu z ogrodem działkowym. W roku 1989, Uchwałą Gminnej Rady Narodowej w Y, ww. działka przekwalifikowana została pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i częściowo pod projektowaną drogę. W oparciu o ww. uchwałę, Zainteresowany dokonał podziału działki na dwie mniejsze o pow. 1215 m2 i 1063 m2. Jak wskazał Wnioskodawca, plan wybudowania domu nie został zrealizowany z dwóch powodów: braku pieniędzy na inwestycję budowlaną oraz z powodu wyemigrowania z Y do Z. W związku z powyższym małżonkowie zamierzają sprzedać obie działki budowlane. Ze złożonego w dniu 30 sierpnia 2010 r. uzupełnienia do wniosku wynika, iż: Zainteresowany na działkach nie prowadził działalności gospodarczej, w tym również działalności rolniczej w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wnioskodawca nie był i nie jest rolnikiem. Z posiadanych działek Zainteresowany nie sprzedawał produktów rolnych. Działki nie były udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy dzierżawy lub najmu. W przeszłości Wnioskodawca nie dokonywał żadnych transakcji sprzedaży działek. Zainteresowany wraz z żoną posiada tylko te dwie działki wyszczególnione powyżej, tym samym nie będzie sprzedaży żadnych kolejnych działek. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy od sprzedaży działek Wnioskodawca i jego żona będą musieli zapłacić podatek VAT, jeżeli tak, to w jakiej wysokości? Zdaniem Wnioskodawcy, Zainteresowany i jego żona jako emeryci nie powinni płacić podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Z kolei art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika. Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zatem, w przedmiotowej sprawie podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie nieruchomości w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności handlowej. Podkreślić przy tym należy, że zwłaszcza w przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu, zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży. Nie można pominąć, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności i to bez względu na to, czy czynność tę wykonał jednorazowo ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy. Taka właśnie sytuacja występuje w przypadku sprzedaży przez osobę fizyczną majątku prywatnego. Sprzedaż majątku nabytego na własne potrzeby, a nie z przeznaczeniem do działalności handlowej, zarówno w całości, jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika VAT. Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż w dniu 21 sierpnia 1985 r. Wnioskodawca wraz z żoną zakupił działkę gruntu rolnego o wielkości 0,23 ha o nr (…) we wsi X, gmina Y. Małżonkowie, będąc mieszkańcami miasta Y nabyli ww. działkę z ich majątku dorobkowego za kwotę 50.000,00 zł (pięćdziesiąt tysięcy zł) z zamiarem wybudowania dla nich z trójką dzieci domu z ogrodem działkowym. W roku 1989 Uchwałą Gminnej Rady Narodowej w Y ww. działka przekwalifikowana została pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i częściowo pod projektowaną drogę. W oparciu o ww. uchwałę Zainteresowany dokonał podziału działki na dwie mniejsze o pow. 1215 m2 i 1063 m2. Plan wybudowania domu nie został zrealizowany z dwóch powodów: braku pieniędzy na inwestycję budowlaną oraz z powodu wyemigrowania z Y do Z. W związku z powyższym małżonkowie zamierzają sprzedać obie działki budowlane. Ponadto, Zainteresowany na działkach nie prowadził działalności gospodarczej, w tym również działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie był i nie jest rolnikiem. Z posiadanych działek Zainteresowany nie sprzedawał produktów rolnych. Działki nie były udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy dzierżawy lub najmu. W przeszłości Wnioskodawca nie dokonywał żadnych transakcji sprzedaży działek. Zainteresowany wraz z żoną posiada tylko te dwie działki wyszczególnione powyżej, tym samym nie będzie sprzedaży żadnych kolejnych działek. Grunt spełnia definicję towaru, wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawcy nie można jednak uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami, nie można stwierdzić bowiem, iż nabywając wraz z żoną grunt działał w charakterze handlowca. Mając na uwadze cel nabycia przedmiotowego gruntu – potrzeby własne (budowa domu), nie można uznać, że nieruchomość tą zakupiono na potrzeby dalszej odsprzedaży. Należy również zaznaczyć, iż w przypadku gdy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku prywatnego – nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod zabudowę jednorodzinną, a czynność tą wykona jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja ta nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cyt. wyżej art. 15 ust. 2 ustawy. Ponadto, Zainteresowany wskazał, iż nie wykorzystywał ww. gruntu do prowadzenia działalności gospodarczej w tym rolniczej, jak również nie był on przedmiotem umowy dzierżawy lub użyczenia. Powyższe dowodzi, iż wskazany grunt nie był wykorzystywany w celach zarobkowych. Reasumując, Wnioskodawca dokonując transakcji sprzedaży gruntu nabytego na cele budowy domu, nie wykorzystywanego w działalności gospodarczej, nie będzie działał w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej. Tym samym, dostawa przedmiotowego gruntu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie zdarzenia przyszłego dotyczącego opodatkowania sprzedaży gruntu. Natomiast w kwestii opodatkowania sprzedaży gruntu przez żonę Zainteresowanego wydano odrębne rozstrzygnięcie z dnia 24 września 2010 r. nr ILPP1/443-755/10-5/NS. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.