ILPP1/443-761/10-4/BD

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 24 czerwca 2010 r. (data wpływu do: Izby Skarbowej w Warszawie 5 lipca 2010 r., Biura KIP w Lesznie 12 lipca 2010 r.), uzupełnionym pismami z dnia: 2 września 2010 r. (data wpływu do: Izby Skarbowej w Warszawie 13 września 2010 r., Biura KIP w Lesznie: 24 września 2010 r.) oraz z dnia 14 września 2010 r. (data wpływu: 23 września 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla robót budowlanych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 5 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla robót budowlanych. Wniosek uzupełniono pismami z dnia: 2 września 2010 r. (data wpływu do: Izby Skarbowej w Warszawie 13 września 2010 r., Biura KIP w Lesznie: 24 września 2010 r.) oraz z dnia 14 września 2010 r. (data wpływu: 23 września 2010 r.) o prośbę dotyczącą przyśpieszenia rozpatrywania wniosku, doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego, a także dowód potwierdzający uiszczenie opłaty. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W dniu 9 marca 2010 r. Wnioskodawca rozpoczął budowę budynku wielofunkcyjnego: mieszkalno – usługowo – handlowego. Budowa jest prowadzona w ramach prowadzonej przez Zainteresowanego jednoosobowej działalności gospodarczej. Usytuowanie działki oraz przeznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego nakłada na Wnioskodawcę obowiązek wybudowania obiektu o określonym przeznaczeniu. Wzniesienie obiektu wielofunkcyjnego jest jedyną możliwością wybudowania w tym miejscu także części mieszkalnej. Ponadto na działce nie ma miejsca na wolnostojący budynek mieszkalny, więc część mieszkalna musiała zostać wydzielona w budowanym obiekcie wielofunkcyjnym. Dlatego wznoszony budynek będzie wykorzystywany zarówno do celów komercyjnych jak i do celów mieszkaniowych. Część mieszkalna będzie zamieszkiwana przez Wnioskodawcę osobiście i stanowi ok. 20% całej inwestycji. Powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m2. Taki układ pozwala również na stałe kontrolowanie obiektu i prowadzonej w nim działalności. W celu płynnego finansowania budowy i z zamiarem osobistego zamieszkiwania części wznoszonego budynku w najbliższym czasie Zainteresowany dokona sprzedaży nieruchomości, którą obecnie zamieszkuje. W piśmie uzupełniającym z dnia 14 września 2010 r. Wnioskodawca oświadczył, że budynek wielofunkcyjny: mieszkalno – usługowo – handlowy mieści się pod symbolem PKOB 1122. W budynku dopuszczono możliwość lokalizowania funkcji mieszkaniowej na kondygnacjach poniżej parteru. Plan zagospodarowania przestrzennego Gminy nakłada na Wnioskodawcę obowiązek wybudowania obiektu, w którym utrzymane będą również funkcje usługowe lub administracyjne. Niemniej jednak, budynek będzie wykorzystywany do celów mieszkaniowych (posiada odrębne mieszkania) i z takim zamysłem został zaprojektowany. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy w stosunku do wyodrębnionej w budowanym obiekcie wielofunkcyjnym części mieszkalnej, którą Wnioskodawca będzie użytkował prywatnie (nie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej), można zastosować obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 7%? Czy na tę właśnie część mieszkalną wykonawca robót budowlanych może wystawić Zainteresowanemu fakturę z podatkiem VAT - 7%? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisami obniżona stawka podatku VAT w wysokości 7% ma zastosowanie w stosunku do budowy obiektów budowlanych i ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowego (budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11) lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych. Obiekt został zaprojektowany w taki sposób, aby umożliwić jednoczesne prowadzenie w nim działalności komercyjnej oraz bezpośrednie zamieszkiwanie (własny użytek). Przedstawiony stan faktyczny oraz rzeczywiste przeznaczenie obiektu pozwala sklasyfikować część mieszkalną budynku według PKOB 11 i zastosować obniżoną 7%-ową stawkę VAT. Pozostała część budynku przeznaczona do działalności komercyjnej (lokale użytkowe) powinna być objęta 22% stawką podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. W myśl art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. Podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki. Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 12 ustawy, do dostawy, budowy, remontu i modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stosuje się 7% stawkę podatku. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, w myśl ust. 12a powołanego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Art. 41 ust. 12b ustawy stanowi natomiast, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2; lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. Zgodnie z ust. 12c cyt. artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 (7%), stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej. Ponadto zgodnie z treścią § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), obowiązującego od dnia 1 stycznia 2010 r. - w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do: robót budowlano-montażowych i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12    - w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy. Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika, że 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem. Przepis art. 2 pkt 12 ustawy, zawiera definicję obiektów budownictwa mieszkaniowego, zgodnie z którą obiektami takimi są budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Ponadto wskazać należy, iż klasyfikacji budynków dokonuje się na podstawie zapisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) – (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.). W dziale objaśnień wstępnych, rozporządzenie wyjaśnia, iż Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (PKOB) stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych, rozumianych jako produkty finalne działalności budowlanej. Odnosząc powyższe do powołanych wcześniej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług podkreślić należy, iż wykonywanie robót budowlanych korzystających z 7% stawki podatku VAT, odnosi się do prac wykonywanych w budynkach sklasyfikowanych do działu PKOB 11 oraz wybranych z działu 12. Wskazać należy, że nie zawsze budynki mają jednorodny charakter. W sytuacji, gdy część budynku wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, a pozostała część do innych celów, wówczas sposób zaklasyfikowania danego budynku znajduje się w przepisach powołanego wyżej rozporządzenia w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. W przepisach tych zdefiniowano m. in. pojęcia takie jak: obiekty budowlane – to konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych; budynki – to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne: budynki mieszkalne – to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem, budynki niemieszkalne – to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych. W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny. Należy zauważyć, iż status całego budynku (jako mieszkalnego) ma znaczenie w kontekście prac (remontów, konserwacji) go dotyczących. Prace dotyczące całego budynku (także w części użytkowej) będą mogły korzystać z niższej stawki podatkowej. Strony w umowach cywilnoprawnych określają co jest przedmiotem sprzedaży, np. w umowie strony mogą określić kompleksowe wykonanie budynku lub tylko jego poszczególnych części. Powołane wyżej rozporządzenie segreguje poszczególne budynki, a następnie przyporządkowuje je stosując sekcje, działy, grupy oraz klasy. W sekcji 1, dziale 11, grupie 112 sklasyfikowano „Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe”. W ramach tej grupy w klasie 1122 zamieszczono „Budynki o trzech i więcej mieszkaniach”. Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawca w dniu 9 marca 2010 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, rozpoczął budowę budynku wielofunkcyjnego: mieszkalno – usługowo – handlowego. Wznoszony budynek będzie wykorzystywany zarówno do celów komercyjnych jak i do celów mieszkaniowych. Część mieszkalna będzie zamieszkiwana przez Wnioskodawcę osobiście i stanowi ok. 20% całej inwestycji. Powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m2. Z oświadczenia zawartego w piśmie uzupełniającym wynika, że przedmiotowy budynek mieszkalno – usługowo – handlowy mieści się pod symbolem PKOB 1122. W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz w odpowiedzi na zadane we wniosku pytanie należy stwierdzić, że słuszne jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w stosunku do części mieszkalnej wyodrębnionej w budowanym obiekcie wielofunkcyjnym, sklasyfikowanym – jak wskazał Zainteresowany – pod symbolem PKOB 1122, którą Wnioskodawca będzie użytkował prywatnie (nie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej), należy zastosować obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 7%. Jednocześnie, odnosząc się do całości przedstawionego we wniosku stanowiska Wnioskodawcy należy zauważyć, że jeżeli z zawartej umowy będzie wynikało, że roboty budowlane dotyczą całego budynku wielofunkcyjnego: mieszkalno – usługowo – handlowego, sklasyfikowanego pod symbolem PKOB 1122, to możliwe będzie zastosowanie stawki podatku VAT w wysokości 7% do całości robót wykonywanych w tym obiekcie. Grupowanie to bowiem mieści się w dziale 11 PKOB i wypełnia definicję budownictwa mieszkaniowego wymienioną z art. 2 pkt 12 ustawy. Wskazuje się jednocześnie, iż w sytuacji gdyby umowa na wykonanie ww. robót dotyczyła wyłącznie poszczególnych lokali użytkowych znajdujących się w przedmiotowym budynku, to do tych robót – tak jak wskazał Zainteresowany – należałoby zastosować 22% stawkę VAT. Należy zaznaczyć, że niniejszej interpretacji przepisów prawa podatkowego dokonano w oparciu o klasyfikację statystyczną wskazaną przez Wnioskodawcę w opisie zdarzenia przyszłego i traci ona swą aktualność w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego zdarzenia przyszłego. Podkreślić bowiem należy, iż kwestie dotyczące klasyfikacji statystycznych, nie mieszczą się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska dotyczącego powołanej klasyfikacji statystycznej. Ponadto należy zaznaczyć, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 16 lipca 2010 r. (data wpływu: 23 lipca 2010 r.) zostanie rozpatrzony w terminie, o którym mowa w art. 14d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), tj. bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.