ILPP1/443-772/13-4/AWa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 23 sierpnia 2013 r. (data wpływu 27 sierpnia 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 listopada 2013 r. (data wpływu 22 listopada 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na wykonanie trwałej zabudowy kuchennej w obiektach budownictwa mieszkaniowego – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 27 sierpnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na wykonanie trwałej zabudowy kuchennej w obiektach budownictwa mieszkaniowego. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 20 listopada 2013 r. o doprecyzowanie opisu sprawy. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Działalność gospodarcza Wnioskodawcy polega na: Projektowaniu na indywidualne zamówienie szaf wnękowych, zabudów meblowych, mebli kuchennych dla odbiorców indywidualnych. Po uzgodnieniu indywidualnego projektu Zainteresowany przystępuje do realizacji zamówienia, na które składają się: zakup materiałów i elementów meblowych, dostawa do miejsca indywidualnego zamówienia, montaż, który polega na dopasowaniu elementów mebli do wnęki lub przeznaczonego do nich miejsca w pomieszczeniu mieszkalnym, trwałym ich związaniu z elementami budynku poprzez zakotwienie w ścianach i związaniu z podłogą oraz zamocowaniu wysłon maskujących, w wyniku czego zabudowy tworzą całość z elementami obiektu budowlanego zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Zainteresowany nadmienia, że koszt i funkcja każdej zabudowy jest wykonywana i przystosowana do konkretnego obiektu i jej ewentualny demontaż powoduje utratę pierwotnej funkcji. Pismem z dnia 20 listopada 2013 r. Wnioskodawca poinformował, że wykonanie zabudowy polega na: indywidualnym zaprojektowaniu zabudowy, jej dopasowaniu do warunków technicznych konkretnego pomieszczenia/wnęki; przygotowaniu pomieszczenia/wnęki tj. wykonaniu odpowiednich prac budowlanych np. zabudowy KG, ścianki działowe, gzymsy itp.; przygotowaniu instalacji wod-kan, elektrycznej (w tym oddzielnych obwodów i zabezpieczeń z uwzględnieniem poboru mocy przez poszczególne urządzenia); przygotowaniu (zakupie bądź wykonaniu) elementów meblowych ściśle wg wykonanego projektu; montażu elementów meblowych i ich wyposażenia (w tym zintegrowanego agd) w następujący sposób: szafki stojące: ustawienie, dopasowanie do krzywizny ściany (np. poprzez docięcie), wypoziomowanie, zespolenie korpusów szafek i innych elementów ze sobą poprzez skręcenie lub sklejenie i zakotwienie w ścianie przy pomocy kołków, lub listew montażowych w celu zabezpieczenia przed przesunięciem, przewróceniem, przeważeniem itp. np. po otwarciu drzwi, szuflady itd. Wykończenie szczelin między meblami a ścianą listwami wykończeniowymi lub fugami (np. silikonowymi). Ponadto w meblach (korpusach szafek) wykonane zostają otwory techniczne dla instalacji: wod-kan (zawory baterii, zmywarki, pralki itp. odpływy kanalizacyjne zlewozmywaka, zmywarki, pralki); elektrycznej/gazowej (płyta grzejna, piekarnik, zmywarka, chłodziarka, oświetlenie dekoracyjne szafek np. przeszklonych, oświetlenie robocze np. pod szafkami wiszącymi, gniazda robocze np. E. montowane w blacie itd.); wentylacyjnej (np. odprowadzenie spalin pochłaniacza oparów/okapu kuchennego, wentylacja urządzeń np. chłodziarko-zamrażarki, wentylacja grawitacyjna pomieszczenia, zapewnienie obsługi i cyrkulacji powietrza przy zabudowanych grzejnikach itp.); dopasowanie do zabudowy, dopasowanie do krzywizny ściany, ułożenie, zespolenie poszczególnych odcinków blatów ze sobą w całość poprzez sklejenie, skręcenie specjalnym złączem i uszczelnienie miejsc połączenia, zamocowanie blatów do szafek oraz w przeważającej liczbie wypadków zintegrowanie blatu / wcięcie we wnękę okienną tzn. blat jest jednocześnie elementem zintegrowanym ze ścianą pomieszczenia zastępującym parapet okna. Ponadto w blacie po wycięciu i zabezpieczeniu otworów w sposób trwały zostają zamontowane/osadzone urządzenia agd np. zlewozmywak, bateria, płyta grzejna, gniazda robocze np. E.. szafki wiszące: zawieszenie szafek na uprzednio zakotwionych w ścianach specjalnych listwach montażowych, wypoziomowanie, zespolenie korpusów szafek i innych elementów ze sobą poprzez skręcenie lub sklejenie. Wykończenie szczelin między meblami a ścianą listwami wykończeniowymi lub fugami (np. silikonowymi); pozostałe elementy (np. panele szklane, okładziny ścienne meblowe, listwy wykończeniowe itp.) zostają dopasowane do wymiarów lub krzywizn ścian/wnęk i trwale przytwierdzone do ścian kołkami lub klejem montażowym. Zabudowa kuchenna będzie wykonana z: korpusy szafek – płyta wiórowa melaminowa warstwowa lub/i płyta stolarska; blaty – płyta wiórowa laminowana lub/i kamień naturalny, kompozyty kwarcowe, mineralne, okładziny i wykończenia – płyta wiórowa warstwowa melaminowa lub/i laminowana lub/i tafle szklane, kamienne lub kompozytowe. Nie jest możliwym demontaż zabudowy bez uszkodzenia architektonicznych części budynku/lokalu, z którymi zabudowa zostaje trwale związana. W konsekwencji ewentualnego demontażu zabudowy zachodzi konieczność naprawy, uzupełnienia, likwidacji lub zabezpieczenia i zaślepienia następujących elementów budynku/lokalu: naprawa lub/i uzupełnienie ubytków tynku ścian i stropów oraz ich wykończenia w miejscach zakotwienia lub/i dopasowania zabudowy (np. otwory montażowe, wykucia), likwidacja lub zabezpieczenie instalacji elektrycznej i wod-kan wykonanej dla potrzeb zaprojektowanej zabudowy (np. dedykowanej dla agd), uzupełnienie parapetów i wykończenie węgarków okiennych po demontażu blatu wciętego we wnękę okien, zaślepienie otworów technicznych (np. kanału odprowadzenia spalin pochłaniacza/okapu, rewizji instalacji elektrycznych lub/i wod-kan), naprawa lub/i uzupełnienie lub/i likwidacja zabudów KG (np. ścianki działowe, gzymsy itp.). Demontaż zabudowy bez fachowej wiedzy i odpowiednich narzędzi nie jest możliwym, a konsekwencją demontażu (również fachowego) jest uszkodzenie i/lub zniszczenie większości elementów zabudowy uniemożliwiające jej ponowny montaż w tym samym lub w innym miejscu oraz utratę pierwotnej funkcji zabudowy. Zabudowa kuchenna zostaje zaprojektowana i w sposób trwały związana/zespolona z elementami konstrukcyjnymi budynku (np. ścianami konstrukcyjnymi, nadprożami, stropami, wieńcami) w sposób opisany powyżej niepowodując – zgodnie z prawem budowlanym – naruszenia ich statycznych właściwości i nie osłabiając konstrukcji. Po demontażu zabudowy koniecznym jest wykonanie prac naprawczych lub renowacyjnych wewnętrznych elementów architektonicznych budynku/lokalu wg opisu powyżej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym zabudowa kuchenna (montaż i wykonanie mebli kuchennych na indywidualne zamówienie, trwale związanych z elementami konstrukcyjnymi budynku) zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT opodatkowana jest preferencyjną stawką w wysokości 8%? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym wykonanie mebli na indywidualne zamówienie oraz ich montaż trwale powiązany z elementami konstrukcyjnymi budynku mieszkalnego na podstawie art. 146a pkt 1-2 w związku z art. 41 ust. 2 w związku z ust. 12-12c ustawy o VAT korzysta z preferencyjnej 8% stawki VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W świetle art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Zgodnie z brzmieniem art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku. I tak, w świetle art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Natomiast w myśl art. 146a pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%. Jak stanowi art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2, lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. Zgodnie z brzmieniem ust. 12c cyt. artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej. Powołany przepis (art. 41 ust. 12 ustawy) stanowi implementację art. 98 ust. 1 i ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.). Zgodnie z art. 98 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, państwa członkowskie mogą stosować jedną lub dwie stawki obniżone. W myśl art. 98 ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy 2006/112/WE, stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług, których kategorie są określone w załączniku III. W załączniku tym, zatytułowanym: „Wykaz dostaw towarów i świadczenia usług, do których można zastosować stawki obniżone, o których mowa w art. 98”, w poz. 10 wskazano na dostawę, budowę, remont i przebudowę budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej. Ponadto na podstawie § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 247 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla: towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia; robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym; robót konserwacyjnych dotyczących: obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 – w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2. Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont (§ 7 ust. 2 rozporządzenia). Przy czym, zgodnie z § 7 ust. 3 rozporządzenia, przepisu ust. 1 pkt 3 powołanego wyżej § 7 rozporządzenia, nie stosuje się, jeżeli wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych przekracza 50% tej podstawy. Przepis art. 2 pkt 12 ustawy określa, że przez obiekty budownictwa mieszkaniowego, rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Zatem w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. opodatkowaniu stawką w wysokości 8% podlega dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, z wyłączeniem lokali użytkowych, a więc m.in. do budynków mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, przy uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy oraz do lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12. W tym miejscu należy podkreślić, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, zatem winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie i w przepisach wykonawczych do ustawy. Preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do rozumienia tych terminów przyjętego w języku potocznym. Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły. Pojęcie „modernizacja” – według cytowanego Słownika języka polskiego (str. 474, kol. 2) – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś. Ponadto należy wskazać, że również w uchwale z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził że „czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w tym pojęcie modernizacji, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. W takim znaczeniu modernizacja oznacza unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części”. Natomiast „przebudowa” – zgodnie z ww. Słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) – to zmiana istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś. Budowa, modernizacja, przebudowa podobnie jak w przypadku innych wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy czynności, powinny zatem dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne. Zauważyć należy, że przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma fakt, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym). Świadczenie kompleksowe (złożone) to zgodnie z orzecznictwem TSUE szereg działań podejmowanych przez podatnika na rzecz konsumenta, które z gospodarczego punktu widzenia tworzy jedną całość i z podatkowego punktu widzenia nie powinno być w sposób sztuczny dzielone. Natomiast o tym, czy będziemy mieli do czynienia z dostawą towarów, czy świadczeniem usług powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV,OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług. Mając na uwadze powołaną wyżej uchwałę NSA z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 opisane w stanie faktycznym czynności składające się na świadczenie kompleksowe polegające na wykonaniu zabudowy meblowej z uprzednio nabytych komponentów należy uznać za świadczenie usług. Przechodząc do stawki podatku VAT – zgodnie z powołaną wyżej uchwałą NSA – „obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zatem zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). W omawianym wypadku nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Innymi słowy montaż komponentów meblowych niezależnie od stopnia ich przetworzenia, do którego nie zostaną wykorzystane w sposób istotny elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu) nie korzysta z obniżonej stawki przewidzianej w tym przepisie. Po trwałym połączeniu komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części komponenty te podnoszą standard takiego obiektu”. Z uzasadnienia ww. uchwały wynika, że zaprojektowanie, przygotowanie i montaż polegający na zwykłym przytwierdzeniu mebli do ściany (np. powieszenie za pomocą haków) nie jest objęte stawką obniżoną. Z opisu sprawy wynika, że działalność gospodarcza Wnioskodawcy polega na projektowaniu na indywidualne zamówienie szaf wnękowych, zabudów meblowych, mebli kuchennych dla odbiorców indywidualnych. Po uzgodnieniu indywidualnego projektu Zainteresowany przystępuje do realizacji zamówienia, na które składają się: zakup materiałów i elementów meblowych, dostawa do miejsca indywidualnego zamówienia, montaż, który polega na dopasowaniu elementów mebli do wnęki lub przeznaczonego do nich miejsca w pomieszczeniu mieszkalnym oraz trwałym ich związaniu z elementami budynku poprzez zakotwienie w ścianach i związaniu z podłogą oraz zamocowaniu wysłon maskujących, w wyniku czego zabudowy tworzą całość z elementami obiektu budowlanego zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Zainteresowany nadmienia, że koszt i funkcja każdej zabudowy jest wykonywana i przystosowana do konkretnego obiektu i jej ewentualny demontaż powoduje utratę pierwotnej funkcji. Wykonanie zabudowy polega na: indywidualnym zaprojektowaniu zabudowy, jej dopasowaniu do warunków technicznych konkretnego pomieszczenia/wnęki; przygotowaniu pomieszczenia/wnęki tj. wykonaniu odpowiednich prac budowlanych np. zabudowy KG, ścianki działowe, gzymsy itp.; przygotowaniu instalacji wod-kan, elektrycznej (w tym oddzielnych obwodów i zabezpieczeń z uwzględnieniem poboru mocy przez poszczególne urządzenia); przygotowaniu (zakupie bądź wykonaniu) elementów meblowych ściśle wg wykonanego projektu; montażu elementów meblowych i ich wyposażenia (w tym zintegrowanego agd): szafki stojące: ustawienie, dopasowanie do krzywizny ściany (np. poprzez docięcie), wypoziomowanie, zespolenie korpusów szafek i innych elementów ze sobą poprzez skręcenie lub sklejenie i zakotwienie w ścianie przy pomocy kołków, lub listew montażowych w celu zabezpieczenia przed przesunięciem, przewróceniem, przeważeniem itp. np. po otwarciu drzwi, szuflady itd. Wykończenie szczelin między meblami a ścianą listwami wykończeniowymi lub fugami (np. silikonowymi). Ponadto w meblach (korpusach szafek) wykonane zostają otwory techniczne dla instalacji: wod-kan, elektrycznej/gazowej, wentylacyjnej, dopasowanie do zabudowy, dopasowanie do krzywizny ściany, ułożenie, zespolenie poszczególnych odcinków blatów ze sobą w całość poprzez sklejenie, skręcenie specjalnym złączem i uszczelnienie miejsc połączenia, zamocowanie blatów do szafek oraz w przeważającej liczbie wypadków zintegrowanie blatu / wcięcie we wnękę okienną tzn. blat jest jednocześnie elementem zintegrowanym ze ścianą pomieszczenia zastępującym parapet okna. Ponadto w blacie po wycięciu i zabezpieczeniu otworów w sposób trwały zostają zamontowane/osadzone urządzenia agd np. zlewozmywak, bateria, płyta grzejna, gniazda robocze np. E.. szafki wiszące: zawieszenie szafek na uprzednio zakotwionych w ścianach specjalnych listwach montażowych, wypoziomowanie, zespolenie korpusów szafek i innych elementów ze sobą poprzez skręcenie lub sklejenie. Wykończenie szczelin między meblami a ścianą listwami wykończeniowymi lub fugami (np. silikonowymi); pozostałe elementy (np. panele szklane, okładziny ścienne meblowe, listwy wykończeniowe itp.) zostają dopasowane do wymiarów lub krzywizn ścian/wnęk i trwale przytwierdzone do ścian kołkami lub klejem montażowym. Zabudowa kuchenna będzie wykonana z: korpusy szafek – płyta wiórowa melaminowa warstwowa lub/i płyta stolarska; blaty – płyta wiórowa laminowana lub/i kamień naturalny, kompozyty kwarcowe, mineralne, okładziny i wykończenia – płyta wiórowa warstwowa melaminowa lub/i laminowana lub/i tafle szklane, kamienne lub kompozytowe. Nie jest możliwym demontaż zabudowy bez uszkodzenia architektonicznych części budynku/lokalu, z którymi zabudowa zostaje trwale związana. W konsekwencji ewentualnego demontażu zabudowy zachodzi konieczność naprawy, uzupełnienia, likwidacji lub zabezpieczenia i zaślepienia następujących elementów budynku/lokalu: naprawa lub/i uzupełnienie ubytków tynku ścian i stropów oraz ich wykończenia w miejscach zakotwienia lub/i dopasowania zabudowy (np. otwory montażowe, wykucia), likwidacja lub zabezpieczenie instalacji elektrycznej i wod-kan wykonanej dla potrzeb zaprojektowanej zabudowy (np. dedykowanej dla agd), uzupełnienie parapetów i wykończenie węgarków okiennych po demontażu blatu wciętego we wnękę okien, zaślepienie otworów technicznych (np. kanału odprowadzenia spalin pochłaniacza/okapu, rewizji instalacji elektrycznych lub/i wod-kan), naprawa lub/i uzupełnienie lub/i likwidacja zabudów KG (np. ścianki działowe, gzymsy itp.). Demontaż zabudowy bez fachowej wiedzy i odpowiednich narzędzi nie jest możliwym, a konsekwencją demontażu (również fachowego) jest uszkodzenie i/lub zniszczenie większości elementów zabudowy uniemożliwiające jej ponowny montaż w tym samym lub w innym miejscu oraz utratę pierwotnej funkcji zabudowy. Zabudowa kuchenna zostaje zaprojektowana i w sposób trwały związana/zespolona z elementami konstrukcyjnymi budynku (np. ścianami konstrukcyjnymi, nadprożami, stropami, wieńcami) w sposób opisany powyżej niepowodując – zgodnie z prawem budowlanym – naruszenia ich statycznych właściwości i nie osłabiając konstrukcji. W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zastosowania prawidłowej stawki podatku VAT na wykonanie trwałej zabudowy kuchennej w obiektach budownictwa mieszkaniowego. Ze stanu faktycznego wynika, że opisana we wniosku zabudowa kuchenna nie jest połączona w sposób trwały z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego (lokalu). Trudno uznać, że przytwierdzenie do ściany szaf za pomocą kołków lub listew montażowych oraz wykończenie listwami czy też fugami np. silikonowymi oznacza trwałe połączenie z elementami konstrukcyjnymi lokalu czy budynku. Jak wynika z internetowego Słownika języka polskiego (www.sjp.pl) słowo „trwały” oznacza niezmienny, nieulegający zmianom, ponadczasowy. W związku z powyższym należy stwierdzić, że przedstawiony sposób montażu elementów szaf kuchennych sprowadza się do prostego połączenia komponentów meblowych ze ścianami, obiektu budowlanego lub jego częściami. Nie są to również zabiegi nadmiernie skomplikowane technicznie oraz mają charakter odwracalny. Demontaż opisanej zabudowy kuchennej, jak wynika z opisu sprawy, może nastąpić bez uszkodzenia konstrukcji budynku/lokalu. Jak wskazał Zainteresowany we wniosku, demontaż zabudowy powoduje takie uszkodzenia jak między innymi otwory montażowe czy też wykucia, czyli nie dochodzi do uszkodzenia elementów konstrukcyjnych lokalu (budynku). Należy zatem zauważyć, że w przedmiotowej sprawie do montażu przedmiotowej zabudowy meblowej nie zostaną w sposób istotny wykorzystane elementy konstrukcyjne budynku/lokalu w taki sposób, aby ich demontaż spowodował uszkodzenie konstrukcji budynku. Co prawda zabudowa kuchenna wykorzystuje ściany konstrukcyjne, należy jednak podkreślić, że zaistniały związek nie jest na tyle istotny, aby uzasadniać stwierdzenie, że wykonywane prace mają charakter modernizacji obiektu budowlanego. Mając na uwadze przeprowadzoną analizę, tut. Organ stwierdza, że w rozpatrywanej sprawie usług świadczonych przez Wnioskodawcę polegających na montażu mebli kuchennych nie można traktować jako modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy. Opisanych we wniosku usług nie można również uznać za żadną inną czynność wskazaną w art. 41 ust. 12 ustawy, nie jest to bowiem w szczególności remont, termomodernizacja lub przebudowa. Podsumowując, opisaną we wniosku usługę wykonania i montażu zabudowy kuchennej nie można uznać za wymienioną w art. 41 ust. 12 ustawy, jak również w § 7 rozporządzenia, a w związku z tym nie jest ona opodatkowana stawką podatku w wysokości 8%, lecz zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy, stawką podatku w wysokości 23%. Nadmienia się, że w niniejszej interpretacji udzielono odpowiedzi w zakresie zadanego pytania. Inne kwestie nie objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności wykonywania na zamówienie szaf wnękowych oraz zabudów meblowych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.