ILPP1/443-779/11-6/KG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni Mieszkaniowej przedstawione we wniosku z dnia 23 maja 2011 r. (data wpływu 24 maja 2011 r.), uzupełnionym pismami z dnia 19 lipca 2011 r. i 19 sierpnia 2011 r. (data wpływu 21 lipca 2011 r. i 22 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności polegającej na nieodpłatnym przekazaniu Gminie nakładów w postaci garaży – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24 maja 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności polegającej na nieodpłatnym przekazaniu Gminie nakładów w postaci garaży. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismami z dnia 19 lipca 2011 r. oraz 19 sierpnia 2011 r. o doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W roku 1979 Wnioskodawca - Spółdzielnia Mieszkaniowa (dalej: Spółdzielnia) podpisała ze swoimi członkami umowę na wykonanie garaży sposobem gospodarczym. Garaże zostały wybudowane na terenie, który był własnością Gminy, a Spółdzielnia Mieszkaniowa dzierżawiła ten teren na podstawie umowy dzierżawy. Członkowie Spółdzielni zobowiązali się do budowy garaży zgodnie z zatwierdzonym projektem technicznym pod kierunkiem inspektora nadzoru Spółdzielni z własnych materiałów. Zgodnie z umową po zakończeniu budowy garaże zostały zgłoszone do odbioru i przekazane na rzecz Spółdzielni co stanowiło podstawę do zawarcia umowy najmu. Spółdzielni nie przysługiwało prawo od odliczenia podatku naliczonego przy budowie ww. garaży. W dniu 6 maja 2011 r. zawarto porozumienie pomiędzy Spółdzielnią a Gminą odnośnie przekazania ww. garaży na rzecz Gminy. Na mocy zawartego porozumienia z dnia 6 maja 2011 r. w sprawie przekazania nakładów (w postaci wybudowanych garaży dla samochodów osobowych) poniesionych przez Spółdzielnię na nieruchomościach stanowiących własność Gminy strony ustaliły, że z dniem 1 maja 2011 r. nastąpi przekazanie nakładów poniesionych przez członków Spółdzielni na wybudowanie garaży na rzecz Gminy. W piśmie z dnia 19 lipca 2011 r. stanowiącym uzupełnienie do wniosku, Wnioskodawca wskazał co następuje: przedmiotem rozliczenia pomiędzy Gminą a Spółdzielnią zgodnie z porozumieniem jest „przekazanie nakładów (w postaci wybudowanych garaży dla samochodów osobowych) poniesionych przez Spółdzielnię Mieszkaniową na nieruchomościach stanowiących własność Gminy”; przekazanie nakładów (garaży) nastąpiło nieodpłatnie; dostawa przedmiotowych garaży została dokonana nie w ramach pierwszego zasiedlenia. Pierwsze zasiedlenie miało miejsce w roku 1979, a garaże zastały przekazane zgodnie z porozumieniem z dnia 6 maja 2011 r.; pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nieruchomości upłynął okres dłuższy niż 2 lata; Spółdzielnia nie ponosiła nakładów na ulepszenie przedmiotowych garaży. Ponadto, w piśmie z dnia 19 sierpnia 2011 r. stanowiącym następne uzupełnienie do wniosku, Wnioskodawca wskazał, iż: Przedmiotom działalności Spółdzielni zgodnie z § 6 Statutu jest: obsługa nieruchomości, na własny rachunek, zagospodarowanie i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, wynajem nieruchomości na własny rachunek, zarządzanie nieruchomościami, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. W celu realizacji przedmiotu swojej działalności Spółdzielnia może w szczególności: budować lub nabywać budynki w celu ustanowienia na rzecz członków spółdzielczych lokatorskich praw do znajdujących sie w tych budynkach lokali mieszkalnych, budować lub nabywać budynki w celu ustanowienia na rzecz członków odrębnej własności znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu, a także ułamkowego udziału we współwłasności w garażach, budować lub nabywać domy jednorodzinne w calu przeniesienia na rzecz członków własności tych domów, udzielać pomocy członkom w budowie przez nich budynków mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, budować lub nabywać budynki w celu wynajmowania znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu, zarządzać nieruchomościami, niestanowiącymi jej mienia lub mienia jej członków na podstawie umowy zawartej z właścicielami (współwłaścicielami) tej nieruchomości, zarządzać nieruchomościami stanowiącymi mienie członków Spółdzielni lub nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków, nabywać potrzebne jej tereny na własność lub użytkowanie wieczyste, budować lub nabywać domy mieszkalne, lokale użytkowe, urządzenia i budynki oraz budowle pomocnicze, gospodarcze i inne niezbędne dla realizacji tych celów, wydzierżawiać członkom i innym osobom grunty stanowiące jaj własność lub będące w jej użytkowaniu wieczystym, zaciągać kredyty, również w Krajowym Funduszu Mieszkaniowym na realizację przedsięwzięć inwestycyjno-budowlanych Spółdzielni, Spółdzielnia może prowadzić również inną działalność gospodarczą, jeżeli działalność ta związana jest bezpośrednio z realizacją celu, o którym mowa w § 5. Zgodnie z § 5 Statutu celem Spółdzielni jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom, samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu. Ponieważ celem Spółdzielni (zgodnie z § 5 Statutu Spółdzielni) jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu to zdaniem Wnioskodawcy przekazanie nakładów w postaci garaży będzie miało związek z działalnością gospodarczą Spółdzielni. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Spółdzielnia Mieszkaniowa postąpiła słusznie wystawiając fakturę wewnętrzną ze stawką zwolnioną na przekazane Gminie na mocy porozumienia garaże do samochodów osobowych? Zdaniem Wnioskodawcy, Spółdzielnia działa zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zgodnie z brzmieniem tego artykułu zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast, przez świadczenie usług rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. serii L Nr 347 str. 1 ze zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów. To pozwala stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie nie będące dostawą towarów. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne przekazanie towarów i nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 marca 2011 r., stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jako odpłatne świadczenie usług. Z powyższego wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług we wskazanym wyżej stanie prawnym muszą być spełnione łącznie dwa warunki, a mianowicie: brak związku świadczonych usług z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem, istnienie prawa podatnika do odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego związanego ze świadczonymi usługami. W celu zapewnienia pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, z dniem 1 kwietnia 2011 r. na podstawie art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo o miarach (Dz. U. Nr 64, poz. 332) zmieniono cyt. wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, który od dnia 1 kwietnia 2011 r. otrzymał brzmienie: Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów; nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Wprowadzona od dnia 1 kwietnia 2011 r. zmiana do art. 8 ust. 2 ustawy, stanowi ściślejsze odwzorowanie definicji odpłatnego świadczenia usług zawartej w art. 26 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE. Przez świadczenie usług nie związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności. Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca - Spółdzielnia Mieszkaniowa podpisała ze swoimi członkami umowę na wykonanie garaży sposobem gospodarczym. Garaże zostały wybudowane na terenie, który był własnością Gminy, a Spółdzielnia Mieszkaniowa dzierżawiła ten teren na podstawie umowy dzierżawy. Członkowie Spółdzielni zobowiązali się do budowy garaży zgodnie z zatwierdzonym projektem technicznym pod kierunkiem inspektora nadzoru Spółdzielni z własnych materiałów. Zgodnie z umową po zakończeniu budowy garaże zostały zgłoszone do odbioru i przekazane na rzecz Spółdzielni co stanowiło podstawę do zawarcia umowy najmu. Spółdzielni nie przysługiwało prawo od odliczenia podatku naliczonego przy budowie ww. garaży. W dniu 6 maja 2011 r. zawarto porozumienie pomiędzy Spółdzielnią a Gminą odnośnie przekazania ww. garaży na rzecz Gminy. Na mocy zawartego porozumienia w sprawie przekazania nakładów (w postaci wybudowanych garaży dla samochodów osobowych) poniesionych przez Spółdzielnię na nieruchomościach stanowiących własność Gminy. Strony ustaliły, że z dniem 1 maja 2011 r. nastąpi przekazanie nakładów poniesionych przez członków Spółdzielni na wybudowanie garaży na rzecz Gminy. Przedmiotem rozliczenia pomiędzy Gminą a Spółdzielnią zgodnie z porozumieniem jest „przekazanie nakładów (w postaci wybudowanych garaży dla samochodów osobowych) poniesionych przez Spółdzielnię Mieszkaniową na nieruchomościach stanowiących własność Gminy. Przekazanie nakładów (garaży) nastąpiło nieodpłatnie, dostawa przedmiotowych garaży została dokonana nie w ramach pierwszego zasiedlenia. Pierwsze zasiedlenie miało miejsce w roku 1979, a garaże zastały przekazane zgodnie z porozumieniem z dnia 6 maja 2011 r. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nieruchomości upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Spółdzielnia nie ponosiła nakładów na ulepszenie przedmiotowych garaży. Ponadto Spółdzielnia oświadczyła, iż zgodnie z § 6 Statutu przedmiotem jej działalności jest: obsługa nieruchomości, na własny rachunek, zagospodarowanie i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, wynajem nieruchomości na własny rachunek, zarządzanie nieruchomościami, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. W celu realizacji przedmiotu, swojej działalności Spółdzielnia może w szczególności: budować lub nabywać budynki w celu ustanowienia na rzecz członków spółdzielczych lokatorskich praw do znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych, budować lub nabywać budynki w celu ustanowienia na rzecz członków odrębnej własności znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu, a także ułamkowego udziału we współwłasności w garażach, budować lub nabywać domy jednorodzinne w calu przeniesienia na rzecz członków własności tych domów, udzielać pomocy członkom w budowie przez nich budynków mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, budować lub nabywać budynki w celu wynajmowania znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym przeznaczeniu, zarządzać nieruchomościami, niestanowiącymi jej mienia lub mienia jej członków na podstawie umowy zawartej z właścicielami (współwłaścicielami) tej nieruchomości, zarządzać nieruchomościami stanowiącymi mienie członków Spółdzielni lub nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków, nabywać potrzebne jej tereny na własność lub użytkowanie wieczyste, budować lub nabywać domy mieszkalne, lokale użytkowe, urządzenia i budynki oraz budowle pomocnicze, gospodarcze i inne niezbędne dla realizacji tych celów, wydzierżawiać członkom i innym osobom grunty stanowiące jaj własność lub będące w jej użytkowaniu wieczystym, zaciągać kredyty, również w Krajowym Funduszu Mieszkaniowym na realizację przedsięwzięć inwestycyjno-budowlanych Spółdzielni. Spółdzielnia może prowadzić również inną działalność gospodarczą, jeżeli działalność ta związana jest bezpośrednio z realizacją celu, o którym mowa w § 5. Zgodnie bowiem z § 5 Statutu celem Spółdzielni jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu. Ponieważ celem Spółdzielni (zgodnie z § 5 Statutu Spółdzielni) jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu to zdaniem Wnioskodawcy przekazanie nakładów w postaci garaży będzie miało związek z działalnością gospodarczą Spółdzielni. Reasumując, w oparciu o przedstawiony stan sprawy oraz o istniejące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, iż nieodpłatne przekazanie garaży na rzecz Gminy ma związek z działalnością Spółdzielni w związku z powyższym czynność ta niepodlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2, a zatem Spółdzielnia nie powinna wystawić faktury ze stawką zwolnioną. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.