ILPP1/443-934/10-5/AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 18 sierpnia 2010 r. (data wpływu 23 sierpnia 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia – brak daty (data wpływu 28 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących premie pieniężne – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 23 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących premie pieniężne. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem w dniu 28 października 2010 r. o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka zajmuje się produkcją własną i handlem elementami służącymi do budowy kompletnych instalacji sanitarnych oraz gazowych, oraz jest podatnikiem podatku VAT w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W zakresie przedmiotowej działalności Spółka prowadzi działania mające na celu intensywne powiększanie wolumenu sprzedaży oferowanych produktów. Jednym z narzędzi służących do utrzymania stałych relacji z klientem oraz nagradzania jego lojalności wobec dostawcy, jest prowadzony przez Spółkę system gratyfikacji finansowych w formie wypłacania stałym kontrahentom premii pieniężnych. Premia pieniężna naliczana jest w oparciu o zawartą z kontrahentem umowę handlową. Precyzuje ona w dokładny sposób okres czasu oraz wolumen ilościowy lub wartościowy, który musi zostać zrealizowany aby kontrahentowi należała się premia pieniężna. Premia pieniężna nie jest przyporządkowana przez Spółkę do konkretnej transakcji z kontrahentem. W rozumieniu Spółki premia pieniężna nie jest również rabatem. Wszelkie rabaty udzielane przez Spółkę klientom są dokumentowane odpowiednim zapisem widniejącym na fakturze, który pomniejsza podstawę opodatkowania zgodnie z zapisem art. 29 ust. 4 ustawy o VAT. W przypadku udzielenia przez Spółkę rabatu po wystawieniu faktury zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, fakt ten Spółka dokumentuje fakturą korygującą, zawierającą wszystkie wymagane dane wymienione w rozporządzeniu. Polityka rabatowa firmy prowadzona jest na wielu obszarach relacji z klientami. Z uwagi na stałe zapotrzebowanie środków pieniężnych, Spółka przyznaje rabaty dla klientów w zamian za skrócenie zwyczajowych terminów płatności. W przypadku zapłaty przez klienta w terminie wcześniejszym niż termin wskazany na fakturze, Spółka przyznaje klientowi rabat na sprzedane towary w postaci skonta. Fakt naliczenia przez Spółkę skonta jest dokumentowany fakturą korygującą, wystawianą zgodnie z wymienionym wyżej rozporządzeniem. Wykładnia obowiązujących obecnie przepisów podatkowych w zakresie udzielanych i otrzymywanych premii pieniężnych nie jest jednolita. Potwierdzeniem tego stanu są liczne interpretacje indywidualne oraz wyroki sądów administracyjnych, które przedmiotową operację gospodarczą włączają lub wyłączają z systemu opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym w zależności od regionu kraju, kwalifikacja premii pieniężnych powoduje, że dokumentowane są fakturami VAT lub notami księgowymi. W uzupełnieniu przesłanym do tut. Organu w dniu 28 października 2010 r. Wnioskodawca stwierdził, iż w zamian za udzielenie premii pieniężnej nie nastąpiło świadczenie usług. Umowy handlowe zawierane z kontrahentami, w odrębny sposób precyzują warunki przyznawania premii pieniężnych oraz zasady na jakich spółka partycypuje w kosztach reklamy, promocji lub innych zachowań, mających na celu rozpowszechnianie informacji o walorach swoich produktów. W praktyce, przejawia się to poprzez zawarcie z kontrahentem dodatkowej tzw. umowy marketingowej, określającej budżet, w obrębie którego kontrahent może planować działania promocyjne. Jego wysokość obliczana jest w sposób podobny do premii pieniężnej – może on zostać określony, np. jako procent od zrealizowanego pomiędzy spółkami obrotu. W odróżnieniu od premii pieniężnej, budżet przewidziany na działania marketingowe, określa maksymalny poziom kosztów, w jakich Spółka skłonna jest partycypować przy reklamie swoich produktów. O fakcie jego wykorzystania lub nie, decyduje sam kontrahent, świadcząc na rzecz Spółki usługi udokumentowane wedle umowy odpowiednim dokumentem księgowym, czyli w tym przypadku fakturą VAT. Usługami, uznawanymi przez kontrahentów za marketing produktów Spółki są najczęściej szkolenia klientów, mające na celu zaznajomienie klientów z technologią zastosowania oraz poprawnego montażu produktów oraz zasad poprawnego użycia narzędzi koniecznych do zgodnego ze sztuką montażu wyrobów. Spółka chce jednak podkreślić, że jeżeli klient nie wyraża chęci podjęcia działań marketingowych, w żadnym wypadku nie traci prawa do uzyskania premii pieniężnej z tytułu zrealizowanego obrotu. W aspekcie przyznawanych premii pieniężnych Spółka nie obliguje klientów do dokonywania zakupów wyłącznie u niej – precyzując, Spółka nie uzależnia wypłacenia premii pieniężnej od dokonywania lub niedokonywania zakupów u konkurencji. Z praktycznego punktu widzenia jest to wręcz niemożliwe, aby kontrolować pochodzenie asortymentu klientów Spółki. Premia pieniężna przyznawana jest w oparciu o zapisy umów handlowych, które precyzują jedynie parametry procentowe i obroty. Ich akceptacja oraz późniejsza realizacja jest jedynie prawem lecz nie obowiązkiem klienta. Spółka nie zawierała żadnych umów obligujących jej do posiadania pełnego asortymentu towarów jej dostawców, jak również nie obliguje klientów do zakupów jej pełnego asortymentu (biorąc pod uwagę jego różnorodności, można uznać to za bardzo trudne – wręcz niewykonalne). Fakt zabezpieczenia przez Spółkę coraz większego katalogu oferowanych produktów, związany jest jedynie z chęcią maksymalizowania zysków. Możliwość kompleksowej obsługi potrzeb produktowych klienta, pozwala na nawiązanie z nim stałych relacji handlowych, zabezpieczając tym samych źródła przychodów z działalności operacyjnej Spółki. Podsumowując, w zamian za premie pieniężne nie są świadczone żadne usługi. Wszelkie usługi świadczone na rzecz Spółki, udokumentowane są odpowiednią umową i są niezależne od premii pieniężnych. Premie pieniężne przyznawane są za okresy przewidziane w umowach handlowych. Zazwyczaj są to okresy kwartalne, półroczne oraz roczne – jednak dodać należy, że okresy te są zawsze wynikiem negocjacji z klientami. Jeżeli leży to w interesie Spółki – jest ona otwarta na inne okresy naliczania premii. Umowa handlowa na podstawie której przyznawana jest premia pieniężna, określa ilościowy lub wartościowy próg zakupów, będący podstawą do naliczenia premii pieniężnej. Wysokość premii pieniężnej, określana jest jako procent od zrealizowanego obrotu – w przypadku niektórych kontrahentów umowa precyzuje dodatkowo, kwotowy poziom obrotów od jakiego premia pieniężna będzie naliczana (np. Spółka udziela 10% premii pieniężnej od momentu uzyskania obrotów wyższych niż 100.000 zł na określonej w umowie grupie produktów, w przypadku obrotów niższych niż wymienione – premia nie będzie naliczana). Umowy handlowe określające warunki przyznawania premii pieniężnych nie zobowiązują kontrahentów w swoich zapisach, do jakiegokolwiek świadczenia usług na rzecz Spółki, w tym w szczególności nie przewidują aby kontrahenci w jakikolwiek sposób byli zobligowani do reklamy lub odpowiedniego eksponowania produktów. Wszelkie działania klientów w zakresie marketingu produktów regulują osobne umowy i jak wykazane zostało na wstępie, są jedynie prawem a nie obowiązkiem klienta do podjęcia takich działań. Umowy nie uzależniają również premii pieniężnych od terminowego regulowania należności. W przypadku świadczenia na rzecz Spółki usług będących marketingiem, reklamą lub innych zachowań, służących zaznajomieniu klienta z wyrobami Spółki, wynagrodzenie ustalane jest w drodze negocjacji w odpowiedniej umowie marketingowej, zlecającej wykonanie tego typu usługi. Sposób, częstotliwość, a także forma przeprowadzania tych działań pozostawiony jest w gestii klienta – zgodnie z zasadami opisanymi powyżej, klient posiada limit kosztów do wysokości których, Spółka skłonna jest partycypować. Usługi świadczone na rzecz Spółki nie są w jakikolwiek sposób powiązane z premiami pieniężnymi wypłacanymi przez Spółkę. Premia pieniężna uzależniona jest od realizacji, np. określonego obrotu – stanowiąc np. jego procent. Możliwa jest więc sytuacja, w której klient nie będzie świadczył na rzecz Spółki żadnych usług, ale realizując obrót określony w umowie zostanie mu wypłacona premia pieniężna. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w przypadku otrzymania faktury VAT dokumentującej udzieloną premię pieniężną Spółka ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z tej faktury? Zdaniem Wnioskodawcy, po analizie wyjaśnienia Ministra Finansów z dnia 30 grudnia 2004 r. nr PP3-812-1222/2004/AP/4026 w sprawie premii pieniężnych wypłacanych nabywcom, Spółka jest przekonana, że posiada prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o wykazany na przedmiotowych fakturach podatek naliczony, jednak biorąc pod uwagę legislacyjną wagę wymienionego przepisu oraz mnogość interpretacji opisanego stanu faktycznego, fakt ten dla Spółki nie jest jednoznacznie oczywisty. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Uwzględniając powyższe, każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powołanej ustawy. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót z zastrzeżeniem ust. 2 -22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Stosownie do art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b. Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…). Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m. in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie, bądź też związane są ze świadczeniem dodatkowych usług na rzecz sprzedawcy itp. W sytuacji, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą (dostawami) i nie wiąże się z wykonywaniem na rzecz sprzedawcy dodatkowych czynności (zobowiązanie do prowadzenia akcji o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym etc.), to nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy. Rabat rozumieć należy, jako zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru lub usługi, wyrażoną procentowo lub kwotowo. Rozróżnia się rabaty na przyznane przed ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu. Rabat udzielony w momencie wystawienia faktury (rabat transakcyjny), nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota należna od nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdą swoje odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży. Rabat udzielony po sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia obrotu (rabat potransakcyjny), wymaga wystawienia faktury korygującej, zgodnie z uregulowaniami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Zgodnie z art. 88 ust. 3a ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy: sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi: wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących, w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii; transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku; wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż; wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne: stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności, podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością, potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności; faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego; zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym. Z powyższego przepisu wynika, iż w przypadku gdy wystawione faktury stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w nich zawartego. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka zajmuje się produkcją własną i handlem elementami służącymi do budowy kompletnych instalacji sanitarnych oraz gazowych. W zakresie przedmiotowej działalności Spółka prowadzi działania mające na celu intensywne powiększanie wolumenu sprzedaży oferowanych produktów. Jednym z narzędzi służących do utrzymania stałych relacji z klientem oraz nagradzania jego lojalności wobec dostawcy, jest wypłacanie stałym kontrahentom premii pieniężnych. Premia pieniężna naliczana jest w oparciu o zawartą z kontrahentem umowę handlową. Precyzuje ona w dokładny sposób okres czasu oraz wolumen ilościowy lub wartościowy, który musi zostać zrealizowany aby kontrahentowi należała się premia pieniężna. Premia pieniężna nie jest przyporządkowana przez Spółkę do konkretnej transakcji z kontrahentem. Ponadto, Wnioskodawca informuje, iż w zamian za udzielenie premii pieniężnej nie nastąpiło świadczenie usług. Wszelkie usługi świadczone na rzecz Spółki, udokumentowane są odpowiednią umową i są niezależne od premii pieniężnych. Usługi świadczone na rzecz Spółki nie są w jakikolwiek sposób powiązane z premiami pieniężnymi wypłacanymi przez Spółkę. Premia pieniężna uzależniona jest od realizacji, np. określonego obrotu – stanowiąc np. jego procent. Możliwa jest więc sytuacja, w której klient nie będzie świadczył na rzecz Spółki żadnych usług, ale realizując obrót określony w umowie zostanie mu wypłacona premia pieniężna. Premie pieniężne przyznawane są za okresy przewidziane w umowach handlowych. Zazwyczaj są to okresy kwartalne, półroczne oraz roczne – jednak dodać należy, że okresy te są zawsze wynikiem negocjacji z klientami. Umowa handlowa na podstawie której przyznawana jest premia pieniężna, określa ilościowy lub wartościowy próg zakupów, będący podstawą do naliczenia premii pieniężnej. Wysokość premii pieniężnej, określana jest jako procent od zrealizowanego obrotu – w przypadku niektórych kontrahentów umowa precyzuje dodatkowo, kwotowy poziom obrotów od jakiego premia pieniężna będzie naliczana (np. Spółka udziela 10% premii pieniężnej od momentu uzyskania obrotów wyższych niż 100.000 zł na określonej w umowie grupie produktów, w przypadku obrotów niższych niż wymienione – premia nie będzie naliczana). W tym miejscu wyjaśnić należy, iż w wydanej w dniu 19 listopada 2010 r. interpretacji indywidualnej nr ILPP1/443-934/10-4/AW dotyczącej opodatkowania premii pieniężnych wskazano, iż w przedmiotowej sprawie premie nie stanowią zapłaty za świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy. Tym samym, w związku z wypłacaną premią pieniężną nabywcy nie są w żaden sposób zobowiązani do świadczenia innych usług, w tym usług o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym itp., a więc otrzymana premia pieniężna nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług przez podmiot otrzymujący premię i u niego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Reasumując, faktury VAT wystawione przez kontrahentów Zainteresowanego, dokumentujące otrzymane wynagrodzenia, stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w nich wykazanego, bowiem wystawca faktur nie świadczył na rzecz Wnioskodawcy usług. Tut. Organ wskazuje, iż powołane we własnym stanowisku pismo Ministra Finansów, jest interpretacją ogólną, w której Minister wyjaśnił, iż skutki podatkowe w podatku od towarów i usług dotyczące wypłacanych nabywcom premii pieniężnych powinny być ustalane w odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego występującego u podatnika. Zatem każda sprawa podlega indywidualnemu rozpatrzeniu w oparciu o przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny czy zdarzenie przyszłe. Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących premie pieniężne. Natomiast, kwestia dotycząca stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania premii pieniężnych została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji z dnia 19 listopada 2010 r. nr ILPP1/443-934/10-4/AW. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.