ILPP1/4512-1-616/15-5/UG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 sierpnia 2015 r. (data wpływu 13 sierpnia 2015 r.) uzupełnionym pismami: z dnia 17 września 2015 r. (data wpływu 21 września 2015 r.) oraz z dnia 3 listopada 2015 r. (data wpływu 3 listopada 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży wydzielonej części działki niezabudowanej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 13 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży wydzielonej części działki niezabudowanej. Wniosek uzupełniono w dniach 21 września 2015 r. i 3 listopada 2015 r. o doprecyzowanie opisu sprawy. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Dnia 7 maja 2015 r. Wnioskodawca (dalej: Zainteresowany), nabył od Spółki Skarbu Państwa nieruchomość zabudowaną (obiekt przemysłowy). Transakcja ta była zwolniona od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.). Nieruchomość Wnioskodawca nabył jako osoba fizyczna, płacąc podatek PCC, a następnie wprowadził jako inwestycję do jednoosobowej działalności gospodarczej, którą prowadzi nadal. Obecnie Zainteresowany jest w trakcie wydzielania część działki niezabudowanej jako osobnej działki, aby przygotować ją do sprzedaży dla Spółki z o.o. Wnioskodawca działkę zamierza sprzedać w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jest płatnikiem podatku VAT, jak również Spółka kupująca. W dniu 21 września 2015 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek o następujące informacje: 1. Działalność gospodarczą prowadzi w zakresie: 91.03. Z Działalność historycznych miejsc i budynków, 23.13. Z Produkcja szkła gospodarczego, 68.20. Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, 41.10. Z Realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków, 33.19. Z Naprawa i konserwacja pozostałego sprzętu i wyposażenia. Wnioskodawca nie wykorzystywał ww. działki do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. W stosunku do ww. działki nie został sporządzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Nie wydano również decyzji o warunkach zabudowy. Przyszły nabywca w części przedmiotowej działki wystąpił o decyzję w dniu 1 września 2015 r. Od momentu zakupu nieruchomość nie jest wykorzystywana do żadnej działalności. Wnioskodawca czyni starania o uzyskanie decyzji środowiskowej. Od miesiąca sierpnia zostało podnajęte jedno z pomieszczeń (ok. 5% powierzchni całkowitej) firmie będącej płatnikiem podatku VAT i taką też fakturę wystawia Wnioskodawca. W dniu 3 listopada 2015 r. Zainteresowany uzupełnił wniosek o informację, że w dniu 2 listopada 2015 r. została wydana decyzja o warunkach zabudowy. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawca powinien doliczyć podatek VAT do ceny sprzedaży wydzielonej części działki niezabudowanej? Zdaniem Wnioskodawcy, cena sprzedaży powinna być powiększona o podatek VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie sie przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Towarami, według art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zatem w świetle przytoczonych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza - na mocy art. 15 ust. 2 - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia sie od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Powyższe oznacza, ze zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym itp. Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy, przez tereny budowlane rozumie sie grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Należy ponadto zauważyć, ze w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199, z późn. zm.), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w myśl zapisów ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: lokalizacje inwestycji celu publicznego ustala sie w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego. W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym samym również w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę. Przepis art. 2 pkt 33 ustawy w zgodny sposób odpowiada zatem treści ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego. Z powyższych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości. Należy podkreślić, że zwolnione od podatku od towarów i usług, w oparciu o powołany wyżej art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, są dostawy nieruchomości spełniające łącznie 2 warunki, tj.: przedmiotem dostawy musi być teren niezabudowany; teren ten nie może spełniać definicji terenu budowlanego, zawartej w art. 2 pkt 33 ustawy. W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu towaru wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie opisanego zwolnienia od podatku od towarów i usług, to w przypadku nieruchomości gruntowych może znaleźć zastosowanie inne zwolnienie przewidziane w art. 43 ustawy, jeżeli zostaną spełnione warunki wskazane w tym przepisie. Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy - w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. - zwalnia sie od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, od dnia 1 stycznia 2014 r., dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Zaznacza się, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest konieczność wykorzystywania towarów, w tym również nieruchomości, będących przedmiotem dostawy wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług oraz brak prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że dnia 7 maja 2015 r. Wnioskodawca nabył od Spółki Skarbu Państwa nieruchomość zabudowaną (obiekt przemysłowy). Transakcja ta była zwolniona od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy podatku od towarów i usług. Nieruchomość Wnioskodawca nabył jako osoba fizyczna, płacąc podatek PCC, a następnie wprowadził jako inwestycję do jednoosobowej działalności gospodarczej, którą prowadzi nadal. Obecnie Zainteresowany jest w trakcie wydzielania część działki niezabudowanej jako osobnej działki, aby przygotować ją do sprzedaży dla Spółki z o.o. Wnioskodawca ww. działkę zamierza sprzedać w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jest płatnikiem podatku VAT, jak również Spółka kupująca. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m. in. w zakresie: 68.20. Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, 41.10. Z Realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków. Wnioskodawca nie wykorzystywał ww. działki do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. W stosunku do ww. działki nie został sporządzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W dniu 2 listopada 2015 r. została wydana decyzja o warunkach zabudowy. W analizowanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii wskazania, czy do dokonywanej przez Wnioskodawcę sprzedaży wydzielonej części działki niezabudowanej należy doliczyć podatek od towarów i usług. Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) innych niż tereny budowlane. Wobec powyższego wskazać należy, że sprzedaż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wydzielonej niezabudowanej część działki nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ ,w stosunku do tej działki została wydana decyzja o warunkach zabudowy w dniu 2 listopada 2015 r. Ponadto dostawa wskazanej wydzielonej niezabudowanej części działki nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ z opisu sprawy nie wynika, aby działka ta była wykorzystywana wyłącznie w działalności zwolnionej od podatku. W konsekwencji sprzedaż opisanej wydzielonej niezabudowanej część działki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podatku w wysokości 23%. Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że do dokonywanej przez Wnioskodawcę sprzedaży wydzielonej, niezabudowanej części działki należy doliczyć podatek VAT na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy. Nadto tut. Organ zauważa, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono w oparciu o przedstawiony stan sprawy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionych w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Stacyjna 10, 53-613 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.