ILPP1-3/4512-1-26/16-2/JN

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 lipca 2016 r. (data wpływu 25 lipca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia przy sprzedaży samochodów używanych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 25 lipca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia przy sprzedaży samochodów używanych. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca posiada w ewidencji środków trwałych samochody osobowe służbowe. Wartość początkowa samochodów została przyjęta na podstawie ceny zakupu brutto wynikającej z faktury zakupu. Wnioskodawca nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu samochodów, więc nie odliczał podatku VAT. Przedmiotowe samochody były i są wykorzystywane jedynie w celach służbowych, na potrzeby podstawowej działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę. Dokonywał i dokonuje on odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej samochodów. Czynności wykonywane w ramach podstawowej działalności gospodarczej to czynności zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38-41 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. U Wnioskodawcy występują również czynności opodatkowane, takie jak np. wynajem pokoi i lokali biurowych. Jest to działalność uboczna. Udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo, nie przekroczył w latach ubiegłych, ani nie przekracza 2%. Wnioskodawca uznaje więc, zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2, że proporcja ta wynosi 0%. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy w przypadku sprzedaży samochodów służbowych w opisywanej sytuacji, Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia tej transakcji od podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż samochodów służbowych w opisywanej sytuacji nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu ich nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W ocenie Wnioskodawcy w przypadku sprzedaży samochodów służbowych, które były wykorzystywane w celu prowadzenia działalności zwolnionej od podatku (czynności bankowe) i od których Wnioskodawcy przy zakupie nie przysługiwało odliczenie, czynności sprzedaży będą zwolnione z podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późń. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Według art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy ‒ ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży ‒ rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy. Art. 41 ust. 1 ustawy stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl art. 146a pkt 1 ustawy  w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy ‒ zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zatem zgodnie z regulacją zawartą w art. 43 ust. 1 pkt 2, zwolnienie od podatku przysługuje w przypadku łącznego spełnienia dwóch warunków: towar musiał być wykorzystywany wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku; z tytułu jego nabycia (importu lub wytworzenia) nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT. Spełnienie tylko jednego z ww. warunków oznacza, że sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca posiada w ewidencji środków trwałych samochody osobowe służbowe. Wartość początkowa samochodów została przyjęta na podstawie ceny zakupu brutto wynikającej z faktury zakupu. Wnioskodawca nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu samochodów, dlatego go nie odliczał. Przedmiotowe samochody były/są wykorzystywane jedynie w celach służbowych, na potrzeby podstawowej działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę. Czynności wykonywane w ramach podstawowej działalności gospodarczej to czynności zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38-41 ustawy. Wnioskodawca wykonuje również czynności opodatkowane (działalność uboczna), takie jak np. wynajem pokoi i lokali biurowych. Udział rocznego obrotu z tytułu tych czynności, nie przekroczył w latach ubiegłych, ani nie przekracza 2%. Wnioskodawca uznaje więc, zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2, że proporcja ta wynosi 0%. Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy ‒ w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Na mocy art. 90 ust. 2 ustawy ‒ jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo (art. 90 ust. 3 ustawy). Stosownie do zapisu art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy ‒ w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8 nie przekroczyła 2% ‒ podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%. W świetle powyższych przepisów do zakupów związanych z czynnościami zarówno opodatkowanymi, jak i zwolnionymi podatnik powinien ustalić właściwą proporcję jako udział rocznego obrotu z działalności opodatkowanej w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności opodatkowanych i zwolnionych. Jeżeli ustalona proporcja nie przekroczyła 2% to podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, których nie da się przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży. W okolicznościach niniejszej sprawy Wnioskodawca wskazał jednoznacznie, że przedmiotowe samochody były/są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności głównej (zwolnionej od podatku) oraz w związku z ich nabyciem nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zatem zostaną spełnione warunki umożliwiające Wnioskodawcy zastosowanie zwolnienia od podatku VAT. W związku z powyższym, w przypadku sprzedaży samochodów służbowych w opisanej sytuacji, Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia tej transakcji od podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Tut. Organ informuje, że granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez niego, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 Ordynacji podatkowej. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, tut. Organ dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy. W związku z powyższym należy zaznaczyć, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono w oparciu o wskazanie, że przedmiotowe samochody były/są wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie na cele działalności zwolnionej oraz w związku z ich nabyciem nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.