ILPP2/443-1078/13-7/AK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku sygnowanym datą 30 sierpnia 2013 r. (data wpływu 7 listopada 2013 r.) uzupełnionym pismami z 21 i 28 stycznia 2014 r. (data wpływu 29 i 30 stycznia 2014 r.) oraz pismem z 5 lutego 2014 r. (data wpływu 6 i 7 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 7 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismami z 21 i 28 stycznia 2014 r. w sprawie potwierdzenia dokonanych opłat za wydanie interpretacji indywidualnych oraz pismem z 5 lutego 2014 r. o doprecyzowanie opisu sprawy i własnego stanowiska w sprawie. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą X Przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę jest w szczególności transport drogowy towarów. Firma prowadzi transport drogowy towarów zarówno krajowy jak międzynarodowy. Działalność ta prowadzona jest w oparciu o licencję nr X dotyczącą międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy (wydana przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego – wydana (…).04.2012 r., ważna do (…).04.2017 r.) oraz licencję nr X dotyczącą krajowego transportu drogowego rzeczy (wydana przez Starostę (…), udzielona (…).08.2003 r., ważna do (…).08.2053 r.). Działalność gospodarcza prowadzona jest przy pomocy narzędzi stanowiących własność Wnioskodawcy. W szczególności do prowadzenia działalności gospodarczej służą pojazdy mechaniczne, naczepy i ciągniki. Składniki te zostały wyszczególnione w załączonej ewidencji środków trwałych w roku 2013 – o tam wskazanej wartości. W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca zatrudnia 26 pracowników. W związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawca zawarł umowę kredytu na kwotę 400.000,00 złotych, który przeznaczony został na sfinansowanie prowadzenia działalności gospodarczej. Działalność prowadzona jest w należącej do Wnioskodawcy nieruchomości – budynku garażowym na samochód ciężarowy wraz z zapleczem socjalnym (ewidencja środków trwałych, grupa 1, wartość aktualna 183.523,40 zł). Wszystkie wymienione wyżej składniki majątku objęte są jedną ewidencją. W ewidencji środków trwałych nie ma innych środków poza wyżej wskazanymi. W skład przedsiębiorstwa wchodzi ponadto zestaw komputerowy oraz program komputerowy do fakturowania MAGAZYN. Wnioskodawca zawarł umowę spółki jawnej, której wspólnikiem jest jedna osoba fizyczna poza Wnioskodawcą – żona Wnioskodawcy pozostająca z nim w ustroju ustawowej wspólności majątkowej. Wnioskodawca zamierza jako wkład do spółki jawnej wnieść wszystkie wyżej wymienione ruchomości oraz nieruchomość. Programy komputerowe nie zostaną wniesione do nowej spółki, gdyż nie zezwala na to umowa licencyjna – spółka zakupi nowe licencje na tożsame programy komputerowe. Spółka jawna przystąpi do umowy kredytu zawartej z bankiem. Spółka przejmie wszystkich 26 pracowników na podstawie porozumień pomiędzy Wnioskodawcą, Spółką a pracownikami. Spółka jawna przejmie umowy o media służące prowadzeniu działalności gospodarczej (prąd, woda) przez Wnioskodawcę w ten sposób, że umowy te zostaną rozwiązane z dostawcami mediów przez Wnioskodawcę i zawarte przez spółkę jawną. Do spółki jawnej zostaną nadto wniesione wierzytelności związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, a spółka jawna zobowiąże się zapłacić nieuiszczone jeszcze należności Wnioskodawcy z tytułu dostawy prądu i wody. Ponadto w uzupełnieniu Wnioskodawca podaje co następuje. Zespół składników majątkowych stanowiących zdaniem Wnioskodawcy zorganizowaną część przedsiębiorstwa, który Zainteresowany zamierza wnieść aportem do spółki jawnej jest wyodrębniony w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy na płaszczyźnie organizacyjnej, tj. stanowi wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadanie, jak również na płaszczyźnie finansowej, gdyż posiada samodzielność finansową – możliwe jest autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym, na podstawie ewidencji księgowej możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do wyodrębnionej działalności, przez co możliwe jest określenie wyniku finansowego, jak i na płaszczyźnie funkcjonalnej, gdyż stanowi on potencjale niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania. Do wszystkich zobowiązań przystąpi spółka jawna, a zatem zobowiązania te zostaną przeniesione na spółkę jawną. Przypisany do wyodrębnionej części przedsiębiorstwa zespół składników majątkowych będzie wystarczający do samodzielnego wykonywania zadań, a prowadzenie działalności przez wydzieloną część przedsiębiorstwa nie będzie wymagać udziału pozostałych struktur działalności Wnioskodawcy. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy opisane zdarzenie jest zgodnie z przepisami Ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej: „Ustawa”) transakcją zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, do której zgodnie z art. 6 pkt 1 Ustawy nie stosuje się jej przepisów, czy sprzedażą poszczególnych składników majątku, podlegającą opodatkowaniu podatkiem należnym od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, opisane zdarzenie przyszłe stanowi czynność zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nie podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Pojęcie towarów i usług zdefiniowane jest w przepisie art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, zgodnie z którym przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. W myśl przepisu art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Codo zasady zatem wniesienie towarów do spółki jako aportu podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Zgodnie z art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Rozumienie pojęć użytych w przepisie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, „transakcja zbycia” oraz w przepisie art. 7 ust. 1 o VAT „dostawa towarów” jest do siebie zbliżone, gdyż oba te pojęcia obejmują czynności, które prowadzą do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, a w szczególności sprzedaż, zamianę oraz darowiznę. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Zasadne jest zatem posłużenie się przy wykładni pojęcia „przedsiębiorstwa” na gruncie Ustawy o podatku od towarów i usług definicją sformułowaną w ustawia z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 r., Nr 16, poz. 9. ze. zm., dalej: kc”) Zgodnie bowiem z treścią art. 551 k.c. przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje on w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują każdorazowo okoliczności faktyczne, związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności. W myśl natomiast art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, ilekroć w przepisach Ustawy mowa jest o zorganizowanej części przedsiębiorstwa, rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. W świetle wyżej wskazanej definicji nie ulega wątpliwości, że zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań. Warunkiem traktowania zespołu składników materialnych niematerialnych jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to powinno zachodzić na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej. Wyodrębnienie organizacyjne oznaczą że zespół składników majątkowych i niemajątkowych, który składa się na zorganizowaną część przedsiębiorstwa, ma określone miejsce w strukturze organizacyjnej przedsiębiorcy jako dział, wydział lub oddział. Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której dzięki odpowiedniej ewidencji zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna stanowić także potencjalnie niezależne, samodzielne przedsiębiorstwo. Mając na uwadze powyższe uznać należy, że określony zespół składników majątkowych będzie mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy nie wówczas, gdy będzie to jakakolwiek zorganizowana masa majątkowa – masa majątkowa musi dodatkowo odznaczać się ona pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Składniki wchodzące w skład masy majątkowej, tworzącej zorganizowaną część przedsiębiorstwa, muszą zatem pozostawać we wzajemnych relacjach, takich by można mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest zatem sumą poszczególnych składników, dzięki którym potencjalnie będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników. W konsekwencji muszą zostać spełnione następujące przesłanki, aby mieć do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa: musi istnieć zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań; zespół ten powinien być organizacyjnie i finansowo wyodrębniony u istniejącym przedsiębiorstwie; składniki te powinny być przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych; zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące zadania gospodarcze. Mając na uwadze powyższe, wniesienie wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki jawnej wraz z dokonywanymi czynnościami przystąpienia do umowy kredytu, wstąpienia w miejsce usługobiorcy do umów o media, a nadto zobowiązanie do zapłacenia nieuiszczonych jeszcze należności Wnioskodawcy z tytułu dostawy prądu i wody, a nadto przejęcie pracowników oraz innych zobowiązań z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej kwalifikować należy jako transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Spełnione zostaną bowiem następują warunki: zespół zbywanych składników materialnych jest wyodrębniony organizacyjnie i finansowo w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, gdyż składniki te łącznie służą prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie transportu. Środki te objęte są ponadto jedną ewidencją środków trwałych; nabywca (spółka) przystąpi do zobowiązań kredytowych, spłaci należności z tytułu opłat za media i czynszu najmu lokalu, wstąpi w miejsce Wnioskodawcy w umowy o dostawę mediów (prądu, wody), a nadto przejmie pracowników oraz inne zobowiązania; przenoszone składniki majątku mogą stanowić samodzielne przedsiębiorstwo. Wobec powyższego przeznaczony do wniesienia do spółki aportem majątek wyszczególniony w przedstawionym stanie faktycznym, spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa, wskazaną w art. 2 pkt 27e Ustawy. Opisane zdarzenie przyszłe stanowi zatem czynność zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nie podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie można przy tym uznać, że opisana czynność stanowi czynność zbycia przedsiębiorstwa gdyż nie zostaną przeniesione księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, które stanowią składnik przedsiębiorstwa zgodnie z powołanym wyżej art. 551 k.c., a nadto ściśle powiązane z tymi księgami programy komputerowe służące prowadzeniu obsługi księgowej (program komputerowy do fakturowania MAGAZYN), które ze względu na postanowienia umów licencyjnych nie mogą być wniesione do Spółki, a nadto które są dostosowane do prowadzenia księgowości osoby fizycznej a nie księgowości spółki jawnej. Nabyte zostaną natomiast tożsame programy komputerowe, przystosowane do spółki jawnej. Powyższe programy nie są ściśle związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, która może być prowadzona samodzielnie bez zastosowania powyższych programów. Działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w oparciu o licencję nr ZX dotyczącą międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy (wydana przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego – wydana 12.04.2012 r., ważna do 11.04.2017 r.) oraz licencję nr X dotyczącą krajowego transportu drogowego rzeczy (wydana przez Starostę (...), udzielona 29.08.2003 r., ważna do 29.08.2053 r.). Licencje te również wchodzą w skład przedsiębiorstwa i nie mogą zostać przeniesione w drodze aportu czy w jakikolwiek inny sposób na inny podmiot, w tym w szczególności na spółkę jawną. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej. Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014, poz. 121). Zgodnie z tym przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Ponadto art. 552 K.c. stanowi, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. W myśl art. 2 pkt 27e ustawy – przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako: dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową. Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze. Zaznaczenia wymaga, iż definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. Przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę jest w szczególności transport drogowy towarów. Firma prowadzi transport drogowy towarów zarówno krajowy jak międzynarodowy. Działalność ta prowadzona jest w oparciu o licencję nr X dotyczącą międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy oraz licencję nr X dotyczącą krajowego transportu drogowego rzeczy. Działalność gospodarcza prowadzona jest przy pomocy narzędzi stanowiących własność Wnioskodawcy. W szczególności do prowadzenia działalności gospodarczej służą pojazdy mechaniczne, naczepy i ciągniki. Składniki te zostały wyszczególnione w załączonej ewidencji środków trwałych w roku 2013 – o tam wskazanej wartości. W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca zatrudnia 26 pracowników. W związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawca zawarł umowę kredytu na kwotę 400.000,00 złotych, który przeznaczony został na sfinansowanie prowadzenia działalności gospodarczej. Działalność prowadzona jest w należącej do Wnioskodawcy nieruchomości – budynku garażowym na samochód ciężarowy wraz z zapleczem socjalnym. Wszystkie wymienione wyżej składniki majątku objęte są jedną ewidencją. W ewidencji środków trwałych nie ma innych środków poza wyżej wskazanymi. W skład przedsiębiorstwa wchodzi ponadto zestaw komputerowy oraz program komputerowy do fakturowania MAGAZYN. Wnioskodawca zawarł umowę spółki jawnej, której wspólnikiem jest jedna osoba fizyczna poza Wnioskodawcą – żona Wnioskodawcy pozostająca z nim w ustroju ustawowej wspólności majątkowej. Wnioskodawca zamierza jako wkład do spółki jawnej wnieść wszystkie wyżej wymienione ruchomości oraz nieruchomość. Programy komputerowe nie zostaną wniesione do nowej spółki, gdyż nie zezwala na to umowa licencyjna – spółka zakupi nowe licencje na tożsame programy komputerowe. Spółka jawna przystąpi do umowy kredytu zawartej z bankiem. Spółka przejmie wszystkich 26 pracowników na podstawie porozumień pomiędzy Wnioskodawcą, Spółką a pracownikami. Spółka jawna przejmie umowy o media służące prowadzeniu działalności gospodarczej (prąd, woda) przez Wnioskodawcę w ten sposób, że umowy te zostaną rozwiązane z dostawcami mediów przez Wnioskodawcę i zawarte przez spółkę jawną. Do spółki jawnej zostaną nadto wniesione wierzytelności związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, a spółka jawna zobowiąże się zapłacić nieuiszczone jeszcze należności Wnioskodawcy z tytułu dostawy prądu i wody. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że opisana czynność nie stanowi czynność zbycia przedsiębiorstwa gdyż nie zostaną przeniesione księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, które stanowią składnik przedsiębiorstwa zgodnie z powołanym wyżej art. 551 k.c., a nadto ściśle powiązane z tymi księgami programy komputerowe służące prowadzeniu obsługi księgowej (program komputerowy do fakturowania MAGAZYN), które ze względu na postanowienia umów licencyjnych nie mogą być wniesione do Spółki. Jednocześnie Zainteresowany stwierdził, że zespół składników majątkowych stanowiących zdaniem Wnioskodawcy zorganizowaną część przedsiębiorstwa, który Zainteresowany zamierza wnieść aportem do spółki jawnej jest wyodrębniony w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy na płaszczyźnie organizacyjnej, tj. stanowi wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadanie, jak również na płaszczyźnie finansowej, gdyż posiada samodzielność finansową –możliwe jest autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym, na podstawie ewidencji księgowej możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do wyodrębnionej działalności, przez co możliwe jest określenie wyniku finansowego, jak i na płaszczyźnie funkcjonalnej, gdyż stanowi on potencjale niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania. Do wszystkich zobowiązań przystąpi spółka jawna, a zatem zobowiązania te zostaną przeniesione na spółkę jawną. Przypisany do wyodrębnionej części przedsiębiorstwa zespół składników majątkowych będzie wystarczający do samodzielnego wykonywania zadań, a prowadzenie działalności przez wydzieloną część przedsiębiorstwa nie będzie wymagać udziału pozostałych struktur działalności Wnioskodawcy. Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro jak wskazał Wnioskodawca – działalność transportowa będzie wyodrębniona organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w istniejącej Spółce i będzie stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, to wówczas będzie spełniała definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa stosownie do art. 2 pkt 27e ustawy. W konsekwencji, czynność przekazania do nowo zawiązanej spółki składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań przez Wnioskodawcę, będzie stanowiła zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. W kwestii interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od czynności cywilnoprawnych wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia w dniu 7 lutego 2014 r. nr ILPB1/415-1231/13-6/AP i ILPB2/436-297/13-6/MK. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.