ILPP2/443-1148/12-4/MR

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia z dnia 13 listopada 2012 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Poznaniu 14 listopada 2012 r., data wpływu do Biura KIP w Lesznie 15 listopada 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 29 stycznia 2013 r. (data wpływu 31 stycznia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwrotu podatku VAT w związku z realizacją inwestycji budowlanej w ramach projektu pn. „Wzrost przedsiębiorczości w Gminie …” jest: prawidłowe – w części służącej czynnościom opodatkowanym, nieprawidłowe – w części służącej czynnościom zwolnionym od podatku VAT. UZASADNIENIE W dniu 14 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwrotu podatku VAT w związku z realizacją inwestycji budowlanej w ramach projektu pn. „Wzrost przedsiębiorczości w Gminie …”. Wniosek uzupełniono w dniu 31 stycznia 2013 r. o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego, sformułowanie pytania i własnego stanowiska w sprawie oraz o opłatę za wydanie interpretacji indywidualnej. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W dniu 11 sierpnia 2011 r. Wnioskodawczyni podpisała z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa umowę przyznania pomocy ze środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2007-2013, na realizację operacji, w wyniku której zostanie osiągnięty cel pn. „Wzrost przedsiębiorczości w gminie …”. W dniu 18 kwietnia 2011 r. Zainteresowana zarejestrowała w Urzędzie Gminy jednoosobową działalność gospodarczą (…), realizując tym samym jeden ze wskaźników związanych z ww. umową (wzrost przedsiębiorczości i zwiększenie zatrudnienia poprzez samozatrudnienie). W wyniku realizacji umowy z dnia 11 sierpnia 2011 r., Wnioskodawczyni zrealizowała inwestycję związaną z budową i uruchomieniem niepublicznego przedszkola. Wartość dofinansowania ze środków PROW na lata 2007-2013 na ww. projekt wynosi 275.469,18 zł (wg zaświadczenia de minimis z dnia 11 sierpnia 2011 r.). Natomiast wartość całej inwestycji związanej z budową przedszkola opiewa na kwotę ponad 2 mln złotych. Prace budowlano-wykończeniowe zostały częściowo sfinansowane z kredytu, zaciągniętego w 2011 r. przez Zainteresowaną w X – kredyt w wysokości 1,3 mln zł netto. Przedszkole rozpoczęło swą działalność od września 2012 r. (obecnie z edukacji przedszkolnej korzysta 62 dzieci z powiatu słupeckiego). Jak wynika z uzupełnienia do wniosku od września 2012 r. Wnioskodawczyni uruchomiła przedszkole, w którym prowadzona jest działalność opiekuńczo-wychowawcza i edukacyjna dla dzieci objętych edukacją przedszkolną oraz żłobek. Łącznie w placówce przebywa 62 dzieci w wieku 1,5-5 lat. Poza tym Zainteresowana prowadzi w budynku ww. przedszkola dodatkową działalność w formie: cateringu, wynajmu sal, organizacji imprez okolicznościowych, szkoły tańca. Działalność związana z edukacją przedszkolną, tj.: prowadzeniem przedszkola z działalnością opiekuńczo-pielęgnacyjną, tj. prowadzenie żłobka oraz z ww. działalnością dodatkową (catering, wynajem sal, organizacja imprez, szkoła tańca) ma charakter odpłatny. Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. W ramach ww. inwestycji wybudowano i wyposażono budynek przedszkola integracyjnego, utwardzono i ogrodzono teren, zbudowano plac zabaw. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawczyni może ubiegać się o zwrot podatku VAT od inwestycji budowlanej, tj. zbudowania i wyposażenia budynku przedszkola (wraz z infrastrukturą – plac zabaw, utwardzenie i ogrodzenie terenu)? Zdaniem Wnioskodawczyni, może ona ubiegać się o zwrot podatku VAT od zrealizowanej inwestycji budowlanej. Budynek przedszkola służy działalności zarówno zwolnionej od podatku VAT (edukacja przedszkolna), jak i opodatkowanej (catering, wynajem sal, organizacja imprez okolicznościowych). W budynku nie jest prowadzona wyłącznie działalność zwolniona, co uprawniać powinno Wnioskodawczynię do ubiegania się o zwrot podatku VAT od zrealizowanej inwestycji budowlanej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie zwrotu podatku VAT w związku z realizacją inwestycji budowlanej w ramach projektu pn. „Wzrost przedsiębiorczości w Gminie …” jest: prawidłowe – w części służącej czynnościom opodatkowanym, nieprawidłowe – w części służącej czynnościom zwolnionym od podatku VAT. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy). W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Należy również podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Wyrażoną wyżej generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają w sposób technicznoprawny regulacje zawarte w art. 90 ustawy. I tak, na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. W myśl art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. Art. 90 ust. 4 ustawy stanowi, iż proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności (art. 90 ust. 5 ustawy), a także obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 37-41, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie (art. 90 ust. 6 ustawy). Na podstawie art. 90 ust. 8 ustawy, podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30.000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu. Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna (art. 90 ust. 9 ustawy). Stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8: przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%, nie przekroczyła 2% – podatnik ma praw uznać, że proporcja ta wynosi 0%. Dokonując analizy cyt. wyżej przepisów stwierdzić należy, iż na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy. Ponadto należy podkreślić, iż przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ustawy o podatku VAT, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. A zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu. Natomiast nie dotyczą czynności, których wykonanie nie powoduje konsekwencji podatkowych, gdyż nie podlegają one przepisom ustawy. Tut. Organ zauważa również, iż w świetle przepisów art. 86 ust. 1 oraz art. 90 ust. 1 i 2 ustawy, czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie mogą wpłynąć na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu art. 90 ust 3 ustawy. Bowiem, zawarte w przepisach art. 90 ust. 1-3 ustawy sformułowanie „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia” należy rozumieć jako odnoszące się do czynności zwolnionych od podatku. Skoro bowiem rzecz dotyczy odliczenia podatku VAT, to pod uwagę można wziąć tylko takie transakcje, które w ogóle objęte są zakresem przedmiotowym ustawy. W tej części są to tylko czynności zwolnione od podatku, gdyż czynności niepodlegające w ogóle podatkowi nie są objęte zakresem przedmiotowym VAT. Sformułowanie „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku” należy zatem rozumieć jako „czynności zwolnione od podatku” oraz czynności opodatkowane na specjalnych zasadach, gdzie ustawa wprost stwierdzą że podatnik nie ma prawa do odliczenia. Z opisu sprawy wynika, iż w dniu 11 sierpnia 2011 r. Wnioskodawczyni podpisała z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa umowę przyznania pomocy ze środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2007-2013, na realizację operacji, w wyniku której zostanie osiągnięty cel pn. „Wzrost przedsiębiorczości w gminie …”. W wyniku realizacji w. umowy Wnioskodawczyni zrealizowała inwestycję związaną z budową i uruchomieniem niepublicznego przedszkola, w którym prowadzona jest działalność opiekuńczo-wychowawcza i edukacyjna dla dzieci objętych edukacją przedszkolną oraz żłobek. Łącznie w placówce przebywa 62 dzieci w wieku 1,5-5 lat. Poza tym Zainteresowana prowadzi w budynku ww. przedszkola dodatkową działalność w formie: cateringu, wynajmu sal, organizacji imprez okolicznościowych, szkoły tańca. Działalność związana z edukacją przedszkolną, tj.: prowadzeniem przedszkola z działalnością opiekuńczo-pielęgnacyjną (prowadzenie żłobka) oraz z ww. działalnością dodatkową (catering, wynajem sal, organizacja imprez, szkoła tańca) ma charakter odpłatny. Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. W ramach ww. inwestycji wybudowano i wyposażono budynek przedszkola integracyjnego, utwardzono i ogrodzono teren, zbudowano plac zabaw. Czynności edukacji przedszkolnej oraz działalności opiekuńczo-pielęgnacyjnej, jak wskazała sama Zainteresowana, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, natomiast świadczenie usług cateringu, wynajmu sal, organizacji imprez, szkoły tańca jest opodatkowane podatkiem VAT. Wnioskodawczyni poniosła koszty wybudowania i wyposażenia budynku przedszkola integracyjnego, utwardzenia i ogrodzenia terenu, zbudowania placu zabaw. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że w związku z realizacją inwestycji budowlanej, tj. zbudowanie i wyposażenie budynku przedszkola (wraz z infrastrukturą – plac zabaw, utwardzenie i ogrodzenie terenu), które jaka wskazała Wnioskodawczyni służy zarówno czynnościom opodatkowanym, jak i zwolnionym, a ponadto nie ma obiektywnej możliwości przyporządkowania dokonywanych zakupów w całości do jednego rodzaju działalności, albo w odpowiednich częściach do poszczególnych rodzajów prowadzonej działalności, Zainteresowanej przysługuje częściowe prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od poniesionych wydatków na zbudowanie i wyposażenie budynku przedszkola wraz z infrastrukturą, na podstawie art. 90 ust. 2 z uwzględnieniem proporcji wyliczonej zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy. Wnioskodawczyni ma wątpliwości w kwestii ubiegania się o zwrot podatku VAT od poniesionych wydatków związanych ze zbudowaniem i wyposażeniem budynku przedszkola (wraz z infrastrukturą – plac zabaw, utwardzenie i ogrodzenie terenu), które służy działalności zwolnionej od podatku VAT (edukacja przedszkolna), jak i opodatkowanej (catering, wynajem sal, organizacja imprez okolicznościowych). Stosownie do treści art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. W myśl art. 87 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r., zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. Zgodnie z art. 87 ust. 5a ustawy, w przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio. Natomiast stosownie do przepisu art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy, na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, w przypadku gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji podatkowej, wynikają z faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone, z uwzględnieniem art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 z późn. zm.). Należy również wyjaśnić, iż na mocy art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15 są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133. Jak stanowi art. 99 ust. 14 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3 i 8-11, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejsca ich składania, w celu umożliwienia rozliczenia podatku. Minister Finansów, rozporządzeniem z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 211, poz. 1333 ze zm.), określił m.in. wzór deklaracji podatkowej VAT-7, o której mowa w art. 99 ust. 1 ustawy, stanowiący załącznik nr 1 do tego rozporządzenia. W drodze rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 250, poz. 1681), wskazane zostały szczegółowe informacje dotyczące ww. deklaracji podatkowych i ich prawidłowego wypełniania. W załączniku nr 4 do ww. rozporządzenia (Objaśnienia do deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7, VAT-7K i VAT-7D), w części D (Rozliczenie podatku naliczonego) wykazuje się wyłącznie wartość towarów i usług oraz kwotę podatku naliczonego (z uwzględnieniem korekt) w takiej wysokości, w jakiej podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od należnego lub zwrot podatku naliczonego, na zasadach określonych w przepisach art. 86-92 ustawy, z uwzględnieniem przepisów wykonawczych, w okresie rozliczeniowym, za który składana jest deklaracja. W poz. 49 wykazuje się wartość netto nabytych przez podatnika towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych nabywcy. W poz. 50 wykazuje się kwotę podatku naliczonego od nabytych przez podatnika towarów i usług wymienionych w poz. 49. Natomiast w poz. 51 wykazuje się wartość netto nabytych przez podatnika towarów i usług pozostałych, a w poz. 52 - kwotę podatku naliczonego od nabytych przez podatnika towarów i usług wymienionych w poz. 51. Możliwość uzyskania zwrotu podatku istnieje również na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów przysługuje zarejestrowanym podatnikom podatku VAT i obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i ust. 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Uwzględniając powyższe, z uwagi na fakt, iż efekt przedmiotowej inwestycji, tj. przedszkole będzie służyło tylko w części czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT (catering, wynajem sal, organizacja imprez okolicznościowych, szkoła tańca), a ponadto nie ma obiektywnej możliwości przyporządkowania dokonywanych zakupów w całości do jednego rodzaju działalności, albo w odpowiednich częściach do poszczególnych rodzajów prowadzonej działalności, Zainteresowanej przysługuje w tej części prawo do odliczenia podatku naliczonego w myśl uregulowań art. 86 ust. 1 ustawy. Zatem, jeśli w opisanej sytuacji wystąpi nadwyżka podatku naliczonego (wynikającego również z faktur dokumentujących poniesione przez Zainteresowaną wydatki związane z inwestycją i obliczonego wg proporcji zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy) nad podatkiem należnym Zainteresowana ma prawo do zwrotu różnicy tego podatku lub do wystąpienia z wnioskiem o jej zwrot na rachunek bankowy. Wobec powyższego w powyższym zakresie stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe. Natomiast w części, w jakiej wydatki związane z budową przedszkola wraz z infrastrukturą wokół przedszkola oraz wyposażeniem mają związek z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT, Wnioskodawczyni w tej części nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT, ani do jego zwrotu. Wobec powyższego w powyższym zakresie stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe. Jednocześnie wskazać należy, iż ustawą z dnia 16 listopada 2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce (Dz. U. z 2012 r., poz. 1342) od dnia 1 stycznia 2013 r. przepis art. 87 ust. 2 ustawy otrzymał nowe brzmienie. Natomiast od dnia 1 stycznia 2013 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2012 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2012 r., poz. 1550). Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanej. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii zwolnienia lub opodatkowania świadczonych przez Zainteresowaną usług. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań w po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.