ILPP2/443-1287/10-4/JKa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 29 lipca 2010 r. (data wpływu 9 sierpnia 2010 r.) uzupełnionym dnia 15 października 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 9 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego. Przedmiotowy wniosek uzupełniono dnia 15 października 2010 r. o aktualny odpis KRS. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca zawarł w dniu 12 maja 2010 r. z firmą ze Słowacji umowę dzierżawy. Przedmiotem dzierżawy jest specjalistyczna maszyna do obróbki metali – „A”. Strony uzgodniły okres dzierżawy na 6 miesięcy z mocą obowiązującą od dnia dostawy maszyny. Za dzierżawę Zainteresowany zapłaci 78 000,00 EUR według warunków płatności: 20 000,00 EUR w terminie 14 dni od dnia dostawy maszyny; 11 600,00 EUR za każdy miesiąc w pozostałym okresie (od czerwca do października 2010 r.). Umowa została zawarta na okres 6 miesięcy, z mocą obowiązującą od dnia podpisania umowy, z możliwością jej przedłużenia. Ostateczny termin przedłużenia czasu trwania umowy strony określiły na dzień 31 grudnia 2010 r. Strony postanowiły, że po zakończeniu czasu obowiązywania niniejszej umowy Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo pierwokupu przedmiotu umowy. Firma ze Słowacji dostarczyła maszynę w dniu 4 czerwca 2010 r. i w tym samym dniu wystawiła fakturę za opłatę wstępną (początkową) w wysokości 20 000,00 EUR z terminem zapłaty 18 czerwca 2010 r. W dniu 30 czerwca 2010 r. wystawiono fakturę za dzierżawę maszyny za miesiąc czerwiec 2010 r. w kwocie 11 600,00 EUR z terminem zapłaty 14 lipiec 2010 r. Zainteresowany zapłacił za dzierżawę, za miesiąc czerwiec kwotę 11 600,00 EUR w dniu 7 lipca 2010 r. Natomiast opłatę początkową wg faktury z dnia 4 czerwca 2010 r. w kwocie 20 000,00 EUR nie zapłacono do dnia dzisiejszego. Prawdopodobnie zapłata nastąpi w miesiącu sierpniu 2010 r. W związku z powyższym zadano następujące pytania. W którym miesiącu należy wykazać i rozliczyć otrzymaną fakturę za opłatę początkową od firmy ze Słowacji, która wydzierżawiła Wnioskodawcy maszynę jako import usług? W jakiej dacie powstanie obowiązek podatkowy w przypadku wystawionej za opłatę początkową faktury? Zdaniem Wnioskodawcy, faktura za opłatę początkową wystawiona w dniu 4 czerwca 2010 r. przez firmę ze Słowacji nie dotyczy konkretnego miesiąca tylko całego okresu umowy. Obowiązek podatkowy w imporcie usług powstaje z chwilą wykonania usługi, a gdy w związku ze świadczeniem usług ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, usługi te uznaje się za wykonane z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te rozliczenia – do momentu zakończenia świadczenia tych usług. W ocenie Zainteresowanego miesiąc czerwiec 2010 r. był miesiącem, w którym usługa została wykonana, obowiązek podatkowy za ten okres powstał 30 czerwca 2010 r. Fakturę za opłatę początkową podzielono na 5 miesięcy, tj. cały okres trwania umowy i rozliczono w deklaracji VAT za miesiąc czerwiec 2010 r. (kwotę 4 000,00 EUR jako import usług). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Na mocy postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zawarł z firmą ze Słowacji umowę dzierżawy, której przedmiotem jest specjalistyczna maszyna do obróbki metali. Strony uzgodniły okres dzierżawy na 6 miesięcy z mocą obowiązującą od dnia dostawy maszyny. Za dzierżawę ustalono warunki płatności, wg których Zainteresowany zobowiązany jest zapłacić: 20 000,00 EUR w terminie 14 dni od dnia dostawy maszyny; 11 600,00 EUR za każdy miesiąc w pozostałym okresie (od czerwca do października 2010 r.). Firma ze Słowacji dostarczyła maszynę w dniu 4 czerwca 2010 r. i w tym dniu wystawiła fakturę za opłatę wstępną (początkową) w wysokości 20 000,00 EUR z terminem zapłaty 18 czerwca 2010 r. Opłata początkowa wg faktury z dnia 4 czerwca 2010 r. w kwocie 20 000,00 EUR nie została przez Zainteresowanego zapłacona. Z powyższego wynika, iż opłata początkowa w wysokości 20 000,00 EUR, na którą w dniu 4 czerwca 2010 r. wystawiono fakturę zgodnie z warunkami umowy, jest zapłatą za świadczoną przez firmę ze Słowacji usługę dzierżawy. W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie. Stosownie do art. 28a ustawy, na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału: ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej; podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług. Powyższy artykuł wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich. Analizując opis sprawy tut. Organ stwierdza, że nabywcą świadczonej przez firmę ze Słowacji usługi dzierżawy jest Zainteresowany, który wykonuje działalność gospodarczą zdefiniowaną w art. 15 ust. 2 ustawy, posiadający status podatnika, w myśl art. 28a ustawy. Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n. Jednak po dokonaniu analizy informacji zawartych we wniosku stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie wskazane w powołanym artykule zastrzeżenia nie mają zastosowania, zatem miejsce świadczenia usługi nabywanej przez Wnioskodawcę ustalane jest na podstawie zasady ogólnej wyrażonej w art. 28b ust. 1 ustawy. Z powyższego przepisu wynika zatem, iż miejscem opodatkowania nabywanej przez Zainteresowanego usługi dzierżawy maszyny do obróbki metali jest terytorium kraju. Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4. Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju (art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy). Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, również osoba prawna niebędąca takim podatnikiem, zarejestrowana jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż Wnioskodawca zobowiązany jest do opodatkowania importu usługi dzierżawy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego na terytorium Polski. Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku nabycia usługi dzierżawy przez Spółkę, udokumentowanej przez firmę ze Słowacji fakturą wystawioną dnia 4 czerwca 2010 r. Jak wykazano powyżej, miejsce świadczenia tej usługi ustalane jest na podstawie art. 28b ustawy i znajduje się na terytorium kraju, a Zainteresowany z tytułu jej nabycia ma obowiązek wykazania importu usług. W myśl ogólnej zasady zawartej w art. 19 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Z powyższego wynika, że generalną zasadą obowiązującą w opodatkowaniu VAT jest powstanie obowiązku podatkowego w momencie wydania towaru lub wykonania usługi. Jest to najbardziej ogólna i powszechna zasada. Oznacza ona, że jeżeli dla danego zdarzenia, z którym ustawa wiąże powstanie obowiązku podatkowego, podatnik nie jest w stanie zastosować innej, szczególnej reguły, musi zastosować właśnie tą zasadę i rozpoznać obowiązek podatkowy w momencie wydania towaru lub wykonania usługi. Natomiast wielość szczególnych reguł (wyjątków) sprawia, że ta podstawowa zasada u niektórych podatników w ogóle się nie pojawia. Stosownie do treści art. 19 ust. 19 ustawy, przepisy ust. 1, 4, 5, 11, ust. 13 pkt 1 lit. b i c, pkt 2, 4 i 7-9 oraz ust. 14-16 stosuje się odpowiednio do importu usług, z zastrzeżeniem ust. 19a i 19b. Zgodnie z art. 19 ust. 19a ustawy, w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usług, z tym że: usługi, dla których, w związku z ich świadczeniem, ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonane z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te rozliczenia lub płatności, do momentu zakończenia świadczenia tych usług; usługi świadczone w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla których, w związku z ich świadczeniem, w danym roku nie upływają terminy rozliczeń lub płatności, uznaje się za wykonane z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tych usług. Do usług, o których mowa w ust. 19a, przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio (art. 19b ustawy). Należy zauważyć, że z dniem 1 stycznia 2010 r. wprowadzono w istocie nową regułę ogólną dotyczącą obowiązku podatkowego. Reguła ta ma zastosowanie w przypadku importu usług, dla których miejsce świadczenia ustalane jest na podstawie art. 28b ustawy. Jak wynika z powołanego art. 19 ust. 19a ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usługi. Jednocześnie w przepisie tym sprecyzowano, co należy rozumieć przez wykonanie usługi w odniesieniu do usług rozliczanych (opłacanych) w kolejnych okresach rozliczeniowych. Jeśli okres rozliczeniowy jest nie dłuższy niż rok, a usługi są świadczone w powtarzających się stale okresach rozliczeniowych, to wówczas usługa jest uznawana za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te rozliczenia lub płatności. Obowiązek podatkowy powstaje zatem w ostatnim dniu danego okresu rozliczeniowego. Nie ma znaczenia termin płatności ani moment dokonania zapłaty. Decyduje upływ okresu rozliczeniowego. Jeżeli natomiast okres rozliczeniowy jest dłuższy niż rok (usługa jest świadczona dłużej niż rok), to wówczas usługę uznaje się za wykonaną w ostatnim dniu roku kalendarzowego. Obowiązek podatkowy powstaje zatem w ostatnim dniu danego roku. Także w tym przypadku nie ma znaczenia termin płatności ani moment dokonania zapłaty. Zatem w sytuacji, gdy dla usług będących przedmiotem wniosku ustalane są następujące po sobie terminy rozliczeń, to w myśl powołanego art. 19 ust. 19a pkt 1 ustawy, uznaje się je za wykonane z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te rozliczenia. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż zgodnie z warunkami płatności wynikającymi z zawartej umowy, Zainteresowany zobowiązany był zapłacić 20 000,00 EUR za usługę dzierżawy udokumentowaną fakturą wystawioną dnia 4 czerwca 2010 r. w terminie 14 dni od dnia dostawy maszyny, tj. do dnia 18 czerwca 2010 r. Podstawą opodatkowania w imporcie usług jest kwota, którą usługobiorca jest obowiązany zapłacić (…) – art. 29 ust. 17 ustawy. Mając na uwadze opis sprawy oraz uwzględniając powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, iż obowiązek podatkowy z tytułu importu usługi dzierżawy, dla której w umowie określono termin i kwotę płatności w wysokości 20 000,00 EUR, powstał z chwilą upływu jej okresu płatności, czyli w przedmiotowej sprawie w dniu 18 czerwca 2010 r., gdyż w tym dniu upłynął okres płatności wynikający z zawartej umowy dzierżawy. Reasumując, Zainteresowany otrzymaną fakturę dokumentującą opłatę początkową od firmy ze Słowacji, będącą wynagrodzeniem za usługę dzierżawy maszyny do obróbki metali, winien rozliczyć w miesiącu czerwcu 2010 r. w kwocie 20 000,00 EUR, gdyż obowiązek podatkowy z tytułu importu usługi będącej przedmiotem pytań powstał w dniu 18 czerwca 2010 r., zgodnie z art. 19 ust. 19a pkt 1 ustawy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Ponadto, zwrócić należy uwagę, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytań) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.