ILPP2/443-1362/10-5/ISN

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 18 sierpnia 2010 r. (data wpływu 23 sierpnia 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 2 listopada 2010 r. (data wpływu 5 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest: prawidłowe – w zakresie podstawy opodatkowania importu usługi reklamowej, nieprawidłowe – w zakresie rejestracji jako podatnika VAT UE z tytułu importu usługi reklamowej oraz momentu wykazania w deklaracji podatkowej wewnętrznej faktury korygującej. UZASADNIENIE W dniu 23 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania importu usługi reklamowej oraz rejestracji jako podatnika VAT UE z tytułu importu tej usługi i momentu wykazania w deklaracji podatkowej wewnętrznej faktury korygującej. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 listopada 2010 r. (data wpływu 5 listopada 2010 r.) o informacje doprecyzowujące opis sprawy oraz wskazanie, iż wolą Wnioskodawcy jest otrzymanie interpretacji indywidualnej zarówno w zaistniałym stanie faktycznym jak i w zdarzeniu przyszłym. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca zamówił u czeskiego wydawcy gazety, usługę reklamową (druk ogłoszenia reklamowego). Za ww. usługę wydawca czeski wystawił w dniu 26 lipca 2010 r. fakturę: netto 70 0000 koron czeskich, VAT (20%) 14 000 koron czeskich, brutto 84 000 koron czeskich. Zainteresowany zapłacił kwotę brutto z faktury, po czym okazało się, że to on jest zobowiązany do zapłaty podatku VAT i odprowadzenia go do urzędu skarbowego. w związku z powyższym, Wnioskodawca napisał pismo do czeskiego wydawcy o wystawienie faktury korygującej, tj. na 70 000 koron czeskich z informacją, że VAT będzie zapłacony w Polsce. Zainteresowany w dniu 31 lipca 2010 r wystawił fakturę wewnętrzną, na której naliczył VAT w wysokości 22% od kwoty 84 000 koron czeskich, przeliczonych na PLN wg kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego wystawienie czeskiej faktury. Naliczony VAT miał zostać odprowadzony do US do dnia 25 sierpnia 2010 r. w całości (Wnioskodawca nie korzysta z prawa do odliczenia VAT-u naliczonego – zdecydowana większość działalności jest zwolniona od VAT-u). Po otrzymaniu faktury korygującej Zainteresowany wystawi fakturę wewnętrzną korygującą i ujmie ją w deklaracji. Taka faktura jak do tej pory jest jedyną fakturą od kontrahenta zagranicznego. W uzupełnieniu do wniosku poinformowano, iż: Przedmiotem wniosku jest nabycie usługi od kontrahenta zagranicznego (Czechy), polegającej na opublikowaniu w gazetach czeskich stron reklamowych, dotyczących Wnioskodawcy, a w szczególności: informacji o naborze na studia, kierunkach studiów itd.; Miejsce opodatkowania usługi reklamowej ustala się zgodnie z art. 28b ustawy; Zainteresowany dokonał importu usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, nabywając usługę reklamową. Ponadto wskazano, że Wnioskodawca oczekuje interpretacji indywidualnej dotyczącej zdarzenia zaistniałego i przyszłego. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy Zainteresowany prawidłowo postępuje naliczając VAT od kwoty brutto z czeskiej faktury, tj. od 84 000 koron czeskich przeliczonych na PLN? Czy w związku z importem usług, Wnioskodawca powinien zgłosić ten fakt na deklaracji VAT-R i potem wyrejestrować się w związku z zaprzestaniem takiej działalności? Czy w przypadku otrzymania czeskiej faktury korygującej, np. dnia 20 września 2010 r., Zainteresowany może ująć ten fakt w deklaracji za miesiąc sierpień, czy za miesiąc wrzesień? Zdaniem Wnioskodawcy, postępuje on prawidłowo naliczając 22% VAT-u od kwoty brutto, tj. 84 000 koron czeskich przeliczonej na PLN. Zainteresowany uważa, że zgłoszenie rejestracyjne na VAT-R jest zbędne, a w przypadku otrzymania faktury korygującej dnia 20 września 2010 r. może ująć ten fakt w deklaracji za miesiąc sierpień. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe – w zakresie podstawy opodatkowania importu usługi reklamowej, a za nieprawidłowe – w zakresie rejestracji jako podatnika VAT UE z tytułu importu usługi reklamowej oraz momentu wykazania w deklaracji podatkowej wewnętrznej faktury korygującej. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…) – art. 8 ust. 1 ustawy. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie do przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy (…). Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, iż Zainteresowany zakupił od kontrahenta czeskiego usługę polegającą na opublikowaniu w gazetach czeskich jego stron reklamowych, a w szczególności: informacji o naborze na studia, kierunkach studiów itd. W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie. Stosownie do art. 28a ustawy, na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału: ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej; podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług. Powyższy artykuł wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji, jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej wynikającej z art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich. Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz brzmienie powołanych przepisów stwierdzić należy, iż Wnioskodawca wykonuje działalność gospodarczą zdefiniowaną w art. 15 ust. 2 ustawy oraz posiada status podatnika, w myśl art. 28a ustawy. Stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n. Ustawodawca wprowadzając wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy zastrzeżenia, wymienił przypadki, dla których występuje inne niż określone w tym artykule miejsce świadczenia usług. Dokonując analizy tego przepisu stwierdzić należy, że zawarte w nim wyłączenia nie będą miały zastosowania w niniejszej sprawie. Miejsce świadczenia usługi reklamowej należy ustalać więc na podstawie zasady ogólnej, wyrażonej w tym artykule. Zgodnie z tym przepisem, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika będzie miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, a więc w niniejszym przypadku miejscem opodatkowania usługi świadczonej przez kontrahenta czeskiego na rzecz Wnioskodawcy będzie terytorium Polski, tj. tam gdzie usługobiorca posiada swoją siedzibę. Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4. Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju (art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy). Przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 stosuje się również w przypadku, gdy usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności lub inne miejsce prowadzenia działalności usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach (art. 17 ust. 1a ustawy). W myśl art. 17 ust. 2 ustawy, przepisów w ust. 1 pkt 4 i 5 nie stosuje się w przypadku świadczenia usług i dostawy towarów, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę lub dokonującego dostawy towarów na terytorium kraju, z wyjątkiem świadczenia usług, do których stosuje się art. 28b, oraz dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca lub nabywca towarów. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b, również osoba prawna niebędąca takim podatnikiem, zarejestrowana jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97. W świetle powyższych przepisów przez import usług rozumie się zatem usługi, które spełniać będą łącznie następujące warunki: miejscem świadczenia (opodatkowania) usługi – zgodnie z przepisami ustawy – będzie terytorium Polski, usługodawcą będzie podatnik mający siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium Polski, niezależnie od tego czy na terenie Wspólnoty, czy też poza jej terytorium, usługobiorcą będzie osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, bądź osoba fizyczna, usługodawca nie rozliczy w Polsce podatku należnego z tytułu wykonanej usługi na rzecz polskiego usługobiorcy (z wyjątkiem świadczenia usług, do których stosuje się art. 28b, oraz dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca lub nabywca towarów). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż Zainteresowany zobowiązany będzie do opodatkowania importu usługi reklamowej, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego na terytorium Polski. Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż wydawca czeski za usługę reklamową wystawi fakturę na kwoty: netto 70 0000 koron czeskich, VAT (20%) 14 000 koron czeskich, brutto 84 000 koron czeskich. Na mocy art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Stosownie do art. 29 ust. 17 ustawy, podstawą opodatkowania w imporcie usług jest kwota, którą usługobiorca jest obowiązany zapłacić (…). Zatem podstawą opodatkowania w przedmiotowej sprawie będzie kwota 84 000 koron czeskich, czyli kwota, do zapłacenia której zobowiązany będzie Wnioskodawca. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż Zainteresowany będzie zobowiązany do naliczenia podatku VAT od kwoty brutto z czeskiej faktury, tj. od 84 000 koron czeskich przeliczonych na PLN. Tym samym, w powyższym zakresie stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe. Stosownie do art. 97 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności. Art. 97 ust. 3 ustawy stanowi, iż przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio również do podatników, o których mowa w art. 15, innych niż wymienieni w ust. 1 i 2, którzy: nabywają usługi, do których stosuje się art. 28b, jeżeli usługi te stanowiłyby u nich import usług; świadczą usługi, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4, dla podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej. Ponadto wskazać należy, iż na mocy art. 97 ust. 13 ustawy, w przypadku zaprzestania przez podmiot zarejestrowany jako podatnik VAT UE wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1 i 3, podmiot ten jest obowiązany na piśmie zgłosić ten fakt naczelnikowi urzędu skarbowego przez aktualizację zgłoszenia rejestracyjnego; zgłoszenie składa się w terminie 15 dni, licząc od dnia zaistnienia tej okoliczności. Biorąc pod uwagę brzmienie powołanych przepisów stwierdzić należy, iż w związku z tym, że Wnioskodawca dokona importu usługi do której zastosowanie będzie miał art. 28b ustawy, zobowiązany on będzie do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R, tj. zarejestrowania się jako podatnik VAT UE, stosownie do brzmienia art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy. Natomiast w przypadku zaprzestania wykonywania czynności, o których mowa w art. 97 ust. 3 ustawy, zobowiązany on będzie zgłosić ten fakt na piśmie naczelnikowi urzędu skarbowego przez aktualizację zgłoszenia rejestracyjnego w terminie, o którym mowa w cyt. powyżej art. 97 ust. 13 ustawy. Wobec powyższego stanowisko Zainteresowanego, zgodnie z którym w przedmiotowej sprawie zgłoszenie rejestracyjne na VAT-R będzie zbędne, należało uznać za nieprawidłowe. Art. 106 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…). W przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze (art. 106 ust. 7 ustawy). Z analizy przedmiotowej sprawy wynika, iż Wnioskodawca dokona importu usługi reklamowej, którą udokumentuje wystawiając fakturę wewnętrzną. Stosownie do § 23 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, przepisy § 5, 9-14, 16, 17 i 21 stosuje się odpowiednio do faktur wewnętrznych, o których mowa w art. 106 ust. 7 ustawy, w tym wystawianych w formie elektronicznej, z tym że w przypadku: czynności określonych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, gdy brak jest konkretnego nabywcy towaru lub usługi, faktura nie zawiera danych dotyczących tego nabywcy oraz kwoty należnej z tytułu wykonania tych czynności; dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz importu usług, faktury mogą nie zawierać numeru identyfikacji podatkowej kontrahenta. Faktury, o których mowa w ust. 1, można wystawić w 1 egzemplarzu i należy przechowywać wraz z całą dokumentacją dotyczącą podatku (§ 23 ust. 2 rozporządzenia). Z opisu sprawy wynika, iż Zainteresowany z tytułu nabytej usługi reklamowej zapłaci na podstawie wystawionej przez kontrahenta czeskiego faktury kwotę brutto tj. 84 000 koron czeskich. Na podstawie wystawionej przez kontrahenta czeskiego faktury dokumentującej wykonaną usługę, wystawi fakturę wewnętrzną, na której naliczy VAT w wysokości 22% od kwoty 84 000 koron czeskich. W związku z tym, iż to on będzie zobowiązany do zapłaty podatku VAT i odprowadzenia go do urzędu skarbowego, wystąpi z pismem do czeskiego wydawcy o wystawienie faktury korygującej z informacją, że VAT będzie zapłacony w Polsce. Zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą. Stosownie do § 13 ust. 2 rozporządzenia, faktura korygująca powinna zawierać co najmniej: numer kolejny oraz datę jej wystawienia; dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4, nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem; kwotę i rodzaj udzielonego rabatu; kwotę zmniejszenia podatku należnego. Przepisy ust. 1 i 2 – na mocy § 13 ust. 3 rozporządzenia – stosuje się odpowiednio w przypadku: zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy; zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu. Zgodnie z § 14 ust. 1 rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Faktura korygująca dotycząca podwyższenia ceny – w myśl ust. 2 powołanego wyżej przepisu – powinna zawierać co najmniej: numer kolejny oraz datę jej wystawienia; dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4, nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem; kwotę podwyższenia ceny bez podatku; kwotę podwyższenia podatku należnego. Jak wskazano w niniejszej interpretacji, powołane przepisy stosuje się odpowiednio do faktur wewnętrznych, co wynika z brzmienia § 23 ust. 1 rozporządzenia. Zatem, w przypadku otrzymania od kontrahenta czeskiego faktury korygującej Wnioskodawca zobowiązany będzie do wystawienia korekty faktury wewnętrznej. Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133. W niniejszej sprawie Zainteresowany ma wątpliwości, czy w przypadku otrzymania czeskiej faktury korygującej, fakt ten należy ująć w deklaracji podatkowej za miesiąc otrzymania tej faktury. Faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie obrotu i kwoty podatku należnego oraz te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość obrotu i kwoty podatku należnego ulega podwyższeniu. w ramach powyższego rozróżnienia można również dokonać podziału tychże faktur ze względu na powód ich wystawienia. Sposób rozliczenia wystawionych faktur korygujących, w sytuacji gdy korekta powoduje zmianę podstawy opodatkowania, uzależniony jest od przyczyn, które spowodowały konieczność wystawienia danej faktury. i tak, faktura korygująca zmieniająca podstawę opodatkowania w stosunku do faktury pierwotnej może być wystawiona: w celu naprawienia błędu, który spowodował zaniżenie bądź zawyżenie wartości obrotu wykazanego w pierwotnej fakturze (np.: błąd rachunkowy, zaniżenie wartości sprzedaży), lub z powodu innych przyczyn określonych w § 14 rozporządzenia, np. podwyższenia ceny sprzedaży. W pierwszym przypadku, który powoduje zaniżenie obrotu za dany okres rozliczeniowy, podatnik poprawiając swój błąd poprzez wystawienie faktury korygującej, winien rozliczyć tą fakturę korygującą tak jak fakturę pierwotną. W drugim zaś przypadku, gdy faktura korygująca wystawiana jest zasadniczo z powodu okoliczności, które zaistniały po dokonaniu pierwotnej sprzedaży, rozlicza się ją na bieżąco i ujmuje w deklaracji za bieżący okres rozliczeniowy. Mając na uwadze powołane regulacje przepisów prawa podatkowego, zdaniem tut. Organu, w przypadku otrzymania czeskiej faktury korygującej, Wnioskodawca winien będzie wykazać korektę importu usługi w deklaracji podatkowej składanej za miesiąc, w którym otrzyma fakturę korygującą, stanowiącą podstawę do skorygowania wcześniej wykazanej transakcji. Bowiem w przedmiotowej sprawie przyczyna korekty powstanie już po dacie wystawienia faktury dokumentującej wykonaną przez kontrahenta usługę reklamową. Tym samym stanowisko Zainteresowanego, zgodnie z którym w przypadku otrzymania faktury korygującej dnia 20 września 2010 r. może ująć ten fakt w deklaracji za miesiąc sierpień należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Ponadto, zwrócić należy uwagę, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Tut. Organ informuje, że w zakresie stanu faktycznego w podatku od towarów i usług dotyczącego podstawy opodatkowania importu usługi reklamowej, rejestracji jako podatnika VAT UE z tytułu importu usługi oraz momentu wykazania w deklaracji podatkowej wewnętrznej faktury korygującej w dniu 18 listopada 2010 r. wydana została odrębna interpretacja nr ILPP2/443-1362/10-4/ISN. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.