ILPP2/443-1552/11-5/AKr

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Zakładu Komunikacji, przedstawione we wniosku z dnia 9 września 2011 r. (data wpływu 14 września 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 listopada 2011 r. (data wpływu 2 grudnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku sprzedaży biletów za pośrednictwem automatów biletowych – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku sprzedaży biletów za pośrednictwem automatów biletowych. Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 2 grudnia 2011 r. o dokument, z którego wynika prawo osoby podpisanej na wniosku do występowania w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca – Zakładu Komunikacji – zakupił automaty do sprzedaży biletów w autobusach i tramwajach. Automaty zawierają trzy pojemniki do gotówki: tuby załadowywane monetami przez Zakład przed rozpoczęciem pierwszej sprzedaży przez automat, hopper (pojemnik rezerwowy) załadowywany monetami przez Zakład przed rozpoczęciem pierwszej sprzedaży przez automat, kasetę na bilon ze sprzedaży. Automat działa według następujących zasad: pasażer wrzuca monetę do automatu, otrzymuje wydrukowany bilet oraz resztę, gdy nominał wrzuconej monety był wyższy niż cena biletu, automat przyjmuje gotówkę do tuby, z tuby dokonuje wydania reszty, pieniądz pozostaje w tubie lub jest wrzucany do kasety, jeżeli w tubie nie ma miejsca na monetę o określonym nominale wrzuconą przez pasażera, automat pobiera samoczynnie monety z hoppera, gdy brak jest monet do rozliczenia z klientem w tubach, automat nie przechowuje monet o nominale 5 zł i 0,05 zł (które pasażer ma prawo wrzucić do automatu) w tubie tylko od razu przekierowuje do kasety. Kasety z automatu są wyjmowane sukcesywnie w trakcie miesiąca po ich napełnieniu. W momencie wyjęcia kasety sporządzany jest raport z wyjęcia kasety. Kwota gotówki wykazana na raporcie z wyjęcia kasety jest niezgodna z rzeczywistą gotówka wyjętą z automatu. Przykład: raport z wyjęcia kasety z dnia 15 czerwca 2011 r. pokazuje monety w kasecie na kwotę 978,10 zł natomiast rzeczywista gotówka wyjęta z automatu i przeliczona przez bank wynosi 991 zł. Powstała nadwyżka 12,90 zł. Powstałą różnicę Zakład zalicza w zależności czy jest to nadwyżka gotówki czy niedobór na pozostałe przychody/koszty operacyjne. W przedstawionej sytuacji 12,90 zł zaksięgowano w pozostałe przychody operacyjne Zakładu. Natomiast nie są wyjmowane wszystkie kasety na ostatni dzień miesiąca, lecz sukcesywnie w miarę jak zostają zapełnione. Zakład w trakcie miesiąca przeprowadza wyrywkową inwentaryzację automatów poprzez całkowite ich opróżnienie z gotówki (w tubach, hopperach i kasecie). Dnia 21 lipca 2011 r. Zakład dokonał opróżnienia automatu i sporządził następujące raporty wydrukowane z automatu: Raport sprzedaży 1.962,40 zł Raport z opróżnienia tub na kwotę 245 zł Raport z opróżnienia hoppera na kwotę 60 zł Raport z wyjęcia kasety 1.935,60 zł Raport z ilości gotówki w automacie 2.240,60 zł. Rozliczenie inwentaryzacji ww. automatu: Gotówka w tubach i hopperach wrzucona do automatu przed rozpoczęciem pierwszej sprzedaży 288 zł Sprzedaż zarejestrowana w automacie od początku uruchomienia do dnia 21 lipca 2011 r. 1.962,40 zł (Raport z automatu) Gotówka rzeczywiście wyciągnięta z automatu i przeliczona 2.252,40 zł (wg. raportu z ilości gotówki w automacie 2.240,60zł) Różnica inwentaryzacyjna wynosi 2 zł i stanowi nadwyżkę. Ustalenie różnicy (poz. 1 + poz. 2 - poz.3) 288 zł + 1.962,40 zł - 2.252,40 zł.Różnica w kwocie 2 zł została zaewidencjonowana przez Zakład w pozostałe przychody operacyjne. Zakład sprzedaż w automatach dokumentuje w następujący sposób: za dany miesiąc w miesiącu następnym zakład sporządza (drukuje) z każdego automatu osobno raport „Sprzedaż z ubiegłego miesiąca” (MZK posiada X automatów), tj. za sprzedaż w miesiącu sierpniu raporty drukowane są w miesiącu wrześniu, na podstawie wydruków raportu „Sprzedaż z ubiegłego miesiąca” z X automatów Zakład sporządza zbiorcze zestawienie sprzedaży ze wszystkich automatów za dany miesiąc. Sporządzone zestawienie zbiorcze (na podstawie raportów z X automatów) ujmowane jest w rejestrze sprzedaży VAT. Zakład nie wystawia faktury wewnętrznej na sprzedaż w automatach biletowych. W trakcie użytkowania automatu występują usterki techniczne urządzenia – automatu, np. związane z wahaniami napięcia prądu zakleszczenia się monety skutkiem czego są nieprawidłowe rozliczenia z klientami. Pasażer otrzymuje resztę w kwocie zbyt dużej lub zbyt małej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Kiedy powstaje obowiązek podatkowy w przypadku sprzedaży biletów za pośrednictwem automatów biletowych? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 19 ust. 17 w przypadku dokonywania dostawy towarów za pośrednictwem automatów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wyjęcia pieniędzy lub żetonów z automatów, nie później jednak niż w ostatnim dniu miesiąca. Zakład wyciąga gotówkę z automatów sukcesywnie w trakcie miesiąca po całkowitym napełnieniu automatu, nie wyciąga natomiast gotówki z wszystkich automatów (X) w ostatnim dniu miesiąca bowiem ze względów technicznych jest to niemożliwe (autobusy zjeżdżają na teren zajezdni po godzinie 23). Zatem Zakład uważa, że obowiązek podatkowy w przypadku sprzedaży za pośrednictwem automatów biletowych powstaje w ostatnim dniu miesiąca, a wystarczającym sposobem udokumentowania sprzedaży dla potrzeb podatku od towarów i usług jest wydruk sporządzony z każdego automatu osobno ze sprzedaży za dany miesiąc, natomiast nie jest koniecznym wyjęcie gotówki z automatu na koniec każdego miesiąca (w ostatnim dniu). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. z 2011 r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. W myśl art. 19 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Natomiast w myśl art. 19 ust. 17 ustawy, w przypadku dokonywania dostawy towarów za pośrednictwem automatów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wyjęcia pieniędzy lub żetonów z automatów, nie później jednak niż w ostatnim dniu miesiąca. Należy zauważyć, iż szczególny moment powstania obowiązku podatkowego określony w wyżej cyt. art. 19 ust. 17 ustawy, odnosi się wyłącznie do dostawy towarów i nie ma zastosowania w odniesieniu do świadczenia usług. Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca zakupił automaty do sprzedaży biletów w autobusach i tramwajach. Automaty zawierają trzy pojemniki do gotówki: tuby załadowywane monetami przez Zakład przed rozpoczęciem pierwszej sprzedaży przez automat, hopper (pojemnik rezerwowy) załadowywany monetami przez Zakład przed rozpoczęciem pierwszej sprzedaży przez automat, kasetę na bilon ze sprzedaży. Automat działa według następujących zasad: pasażer wrzuca monetę do automatu, otrzymuje wydrukowany bilet oraz resztę, gdy nominał wrzuconej monety był wyższy niż cena biletu, automat przyjmuje gotówkę do tuby, z tuby dokonuje wydania reszty, pieniądz pozostaje w tubie lub jest wrzucany do kasety, jeżeli w tubie nie ma miejsca na monetę o określonym nominale wrzuconą przez pasażera, automat pobiera samoczynnie monety z hoppera, gdy brak jest monet do rozliczenia z klientem w tubach, automat nie przechowuje monet o nominale 5 zł i 0,05 zł (które pasażer ma prawo wrzucić do automatu) w tubie tylko od razu przekierowuje do kasety. Kasety z automatu są wyjmowane sukcesywnie w trakcie miesiąca po ich napełnieniu. Natomiast nie są wyjmowane wszystkie kasety na ostatni dzień miesiąca, lecz sukcesywnie w miarę jak zostają zapełnione. Zatem, w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca nie dokonuje dostawy towarów za pośrednictwem automatów. Zakupione przez Zakład urządzenia drukują jedynie bilety uprawniające pasażerów do przejazdów autobusami i tramwajami, tj. uprawniające do korzystania ze świadczonych przez Wnioskodawcę usług przewozowych – nie wydają żadnych towarów. Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, że usługa zostaje wykonana po wrzuceniu monety do automatu. W konsekwencji, analizując opisany stan faktyczny oraz brzmienie ww. przepisów stwierdzić należy, że obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług w opisanym stanie faktycznym powstaje każdorazowo z chwilą wrzucenia monety do automatu, na zasadach ogólnych wynikających z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Tut. Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku sprzedaży biletów za pośrednictwem automatów biletowych. Kwestia dotycząca podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia obrotu, korekty obrotu oraz sposobu dokumentowania sprzedaży za pośrednictwem automatów została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji nr ILPP2/443-1552/11-4/AKr z dnia 21 grudnia 2011 r. Tut. Organ informuje ponadto, iż w kwestii dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.