ILPP2/443-1613/10-3/JKa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 września 2010 r. (data wpływu 30 września 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 26 listopada 2010 r. (data wpływu 2 grudnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego oraz wystawienia faktury – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 września 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie powstania obowiązku podatkowego oraz wystawienia faktury. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 26 listopada 2010 r. (data wpływu 2 grudnia 2010 r.) w którym uzupełniono opis stanu faktycznego oraz własne stanowisko w sprawie. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Zgodnie z umową sprzedaży marki spisanej w formie aktu notarialnego, Wnioskodawca prowadzący działalność gospodarczą wpisaną do ewidencji działalności gospodarczej, dokonał sprzedaży marki sieci gastronomicznej chronionej decyzjami Urzędu Patentowego. Wyceny marki dokonał rzeczoznawca zewnętrzny, który wycenił wszelkie prawa do tej marki na łączną wartość netto 2 050 000,00 zł. W miesiącu czerwcu została wystawiona faktura VAT na kwotę wykazaną w akcie notarialnym plus podatek od towarów i usług ze wskazaniem terminów płatności wynikających z umowy sprzedaży marki (cztery transze zapłaty). Zainteresowany wskazał, iż nabywcą znaku towarowego jest podmiot krajowy, a interpretacja indywidualna ma dotyczyć podatku od towarów i usług. W związku z powyższym zadano następujące pytania. W jakim terminie należy rozliczyć VAT należny? Czy należy wystawić jedną fakturę VAT wykazując podatek należny dotyczący wszystkich rat wykazanych w akcie notarialnym? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy powstaje w chwili wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. W danym przypadku obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru (art.19 ust. 4). Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty jednak nie później niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze z tytułu świadczenia na terytorium kraju usług o których mowa w art. 28l pkt 1 (art. 19 ust. 13 pkt 9 ustawy). W art. 28l pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług wymieniono między innymi sprzedaż patentów. W związku z powyższym, obowiązek podatkowy wynika z art. 19 ust. 13 pkt 9, gdzie moment powstania obowiązku rozliczenia podatku należnego został uzależniony od otrzymania całości lub części należności. W tym przypadku momentem granicznym powstania obowiązku podatkowego jest termin płatności należności określony w umowie lub fakturze. W związku z powyższym, Zainteresowany wystawił jedną fakturę VAT, w której kwota VAT należnego dotyczy wszystkich rat. W deklaracji podatkowej za dany miesiąc została rozliczona wartość VAT od tej raty, dla której w danym miesiącu powstał obowiązek podatkowy. Zgodnie z datą zapłaty wynikającą z § 2 pkt 2 umowy, o ile nastąpi wcześniejsza spłata raty Wnioskodawca ma obowiązek rozliczyć wcześniej otrzymaną całość lub część należności w dacie zapłaty. Zgodnie z art. 11 podatku dochodowego od osób fizycznych, obowiązek w podatku dochodowym od osób fizycznych w stosunku do transakcji sprzedaży praw, powstaje w momencie sprzedaży praw (podpisania umowy). Taka sprzedaż dla celów podatku PIT powinna być udokumentowana jedną fakturą. W ocenie Zainteresowanego, winna być wystawiona jedna faktura uwzględniająca VAT należny od wszystkich rat. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca dokonał sprzedaży marki sieci gastronomicznej chronionej decyzjami Urzędu Patentowego. Umowę sprzedaży marki sporządzono w formie aktu notarialnego, w którym określono terminy płatności (cztery transze zapłaty). W miesiącu czerwcu Zainteresowany wystawił fakturę VAT na kwotę wykazaną w akcie notarialnym plus podatek od towarów i usług, ze wskazaniem terminów płatności wynikających z umowy sprzedaży marki. Nabywcą znaku towarowego jest podmiot krajowy. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ustawy). W myśl art. 19 ust. 13 pkt 9 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze - z tytułu świadczenia na terytorium kraju usług, o których mowa w art. 28l pkt 1. W art. 28l pkt 1 ustawy zostały wymienione usługi sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych pokrewnych praw. Uwzględniając opis sprawy oraz powyższe regulacje stwierdzić należy, iż obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży marki powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie sprzedaży, sporządzonej przez Wnioskodawcę w formie aktu notarialnego, zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 9 ustawy. Reasumując, podatek VAT należny z tytułu sprzedaży marki sieci gastronomicznej należy rozliczyć z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie sprzedaży. Art. 106 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…). W oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza - na mocy ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez sprzedaż, w myśl art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W związku z powyższymi regulacjami, podatnicy podatku od towarów i usług, z tytułu sprzedaży zobowiązani są do wystawienia faktury VAT dokumentującej dokonaną czynność. Na mocy § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT”. Z kolei § 5 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej: imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy; numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11; numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”; dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury; nazwę (rodzaj) towaru lub usługi; miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług; cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto); wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); stawki podatku; sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu; kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku; kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem. Przedmiotem wniosku jest usługa polegająca na sprzedaży marki sieci gastronomicznej na rzecz podmiotu krajowego. Biorąc pod uwagę przytoczone regulacje oraz opis sprawy stwierdzić należy, iż transakcja sprzedaż marki sieci gastronomicznej na rzecz podmiotu krajowego winna być udokumentowana jedną fakturą VAT, zawierającą m.in. kwotę podatku od ceny jednostkowej netto usługi będącej przedmiotem pytania. Reasumując, Zainteresowany winien usługę polegającą na sprzedaży marki sieci gastronomicznej na rzecz podmiotu krajowego, udokumentować jedną fakturą VAT, wykazując w niej podatek należny dotyczący wszystkich rat wykazanych w akcie notarialnym. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.