ILPP2/443-251/12-3/MN

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 lutego 2012 r. (data wpływu 5 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku VAT z tytułu dostawy nieruchomości – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 5 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku VAT z tytułu dostawy nieruchomości. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W dniu 20 grudnia 2002 r. Wnioskodawczyni nabyła od (…) w X udział w wysokości 15/100 w nieruchomości rolnej bez zabudowań oznaczonej nr 260/19 o pow. 1,1741 ha, położonej w X, gmina X, objętej księgą wieczystą X za kwotę 31.700,70 zł. W ramach tej samej umowy udział w wysokości 15/100 w opisanej powyżej działce nabyli do majątku wspólnego rodzice Zainteresowanej. Na podstawie umowy sprzedaży z dnia 13 maja 2003 r. Wnioskodawczyni nabyła od (…) w X udział w wysokości 15/100 w nieruchomości rolnej bez zabudowań oznaczonej nr 260/180 o pow. 0,8214 ha położonej w X, gmina X, objętej księgą wieczystą X za kwotę 24.642 zł. W ramach tej samej umowy udział w wysokości 15/100 w opisanej powyżej działce nabyli do majątku wspólnego rodzice Zainteresowanej. Pozostałe udziały na podstawie rzeczonych umów nabyli X i X. Wnioskodawczyni nabyła swoją część nieruchomości w trakcie odbywania aplikacji sądowej, kiedy możliwym było podjęcie przez nią zatrudnienia także w innym ośrodku niż X, co skutkowałoby koniecznością zamieszkania w innym mieście. X stanowiła dla Zainteresowanej rozwiązanie z uwagi na możliwość rozwoju zawodowego. W czerwcu 2003 r. podjęta została uchwała nr (…) w przedmiocie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, mocą której zmienione zostało przeznaczenie nabytych gruntów z terenów przeznaczonych pod uprawy polowe na zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, przy czym żaden ze wspólników nie występował o zmianę przeznaczenia gruntów. W dniu 3 listopada 2006 r. zawarta została pomiędzy Wnioskodawczynią a jej rodzicami umowa częściowego zniesienia współwłasności i nabycia, mocą której Zainteresowana nabyła nieodpłatnie od jej rodziców udział w wysokości 15/100 w nieruchomościach niezabudowanych stanowiących działki gruntu nr 260/19 o pow. 1,1741 ha położonej w X, gmina X, objętej księgą wieczystą X oraz nr 260/18 o pow. 0,8214 ha położonej w X, gmina X, objętej księgą wieczystą X. Również w 2006 r. doszło do geodezyjnego podziału działki o nr 260/19 o pow. 1,1741 ha na działki: 260/27, 260/28, 260/29, 260/30, 260/31, 260/32, 260/33, 260/34 oraz działki o nr 260/18 o pow. 0,8214 ha na działki 260/21, 260/22, 260/23, 260/24, 260/25, 260/26. Podział dokonany został na wniosek wszystkich ówczesnych współwłaścicieli celem częściowego zniesienia współwłasności. W dniu 7 listopada 2007 r. zawarta została pomiędzy Wnioskodawczynią i pozostałymi współwłaścicielami działek, tj. X i X umowa zniesienia współwłasności, mocą której X stał się właścicielem działek gruntu o nr 260/21, 260/22, 260/23, 260/24, 260/25; X stał się współwłaścicielem w udziale wynoszącym 574/1000 i Zainteresowana stała się współwłaścicielem w udziale 426/1000 działek gruntu 260/27, 260/28, 260/29, 260/30, 260/31, 260/32, 260/33, 260/34 oraz 260/26. Zniesienie współwłasności nastąpiło tytułem nieodpłatnym. W dniu 5 września 2011 r. zawarta została umowa sprzedaży, na podstawie której małżonkowie X i X nabyli od Wnioskodawczyni i X udziały w niezabudowanej działce gruntu nr 260/33 o powierzchni 0,1472 ha za kwotę łącznie 153.897,60 zł. Działka nr 260/33 jest jedyną sprzedaną działką gruntu wydzieloną z działek o nr 260/19 i 260/18. Została sprzedana na wniosek X. Nie były podejmowane żadne działania zmierzające do zwiększenia atrakcyjności sprzedanej działki. Przed sprzedażą działki nr 260/33 została skoszona trawa w celu ustalenia znaków granicznych. Wnioskodawczyni nie zamieszczała ogłoszeń zmierzających do sprzedaży działek położonych w X. Wobec działek wydzielanych z działek o nr 260/19 i 260/18 nie były wydawane decyzje administracyjne o warunkach zabudowy. Zainteresowana nigdy nie prowadziła i z uwagi na ustawowy zakaz nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej związanej ze sprzedażą stanowiących jej majątek osobisty nieruchomości. Działek stanowiących przedmiot współwłasności nikomu nigdy nie udostępniano na podstawie umów najmu, dzierżawy czy użyczenia. Do wszystkich działek w X przeznaczonych pod zabudowę został doprowadzony prąd staraniem stowarzyszenia stworzonego przez osoby, które po zakupieniu działek w X rozpoczęły tam procesy budowlane, Zainteresowana nie jest członkiem przedmiotowego stowarzyszenia. W chwili obecnej nie zamierza sprzedawać żadnej innej z działek wydzielonych z nieruchomości o nr 260/19 i 260/18. Pozostałe działki Wnioskodawczyni zamierza podarować rodzicom. Przed sprzedażą działki 260/33 Zainteresowana nie sprzedawała innych gruntów. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy opisany stan faktyczny kwalifikuje Wnioskodawczynię jako płatnika podatku VAT? Czy w sytuacji przekazania należących do Zainteresowanej udziałów w pozostałych działkach gruntu w drodze umowy darowizny, w zakresie sprzedaży działki 260/33 należy traktować Wnioskodawczynię jako płatnika VAT? Czy gdyby ewentualnie doszło do sprzedaży jakiejkolwiek z działek wydzielonych z nieruchomości 260/19 i 260/18, np. 260/27 należałoby Wnioskodawczynię traktować jako płatnika VAT w zakresie sprzedaży działki 260/33, bądź czy też należałoby ją traktować jako płatnika VAT w zakresie sprzedaży działki 260/27? Zdaniem Wnioskodawczyni, niewątpliwie opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów. Dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Za „towary” ustawa o VAT uznaje również budynki i budowle lub ich części, a także grunty. Sprzedający nieruchomość zostaje opodatkowany podatkiem VAT dopiero po uznaniu, że działał w charakterze podatnika, a podatnikiem VAT jest osoba prowadząca działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”. Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż jako sprzedawca nie jest podatnikiem w rozumieniu ustawy o VAT. Przede wszystkim w przedmiotowym stanie faktycznym w dacie zakupu działek nie istniał zamiar ich podziału i odsprzedaży. Podkreślenia wymaga fakt, iż w dacie zakupu nawet plan zagospodarowania przestrzennego takich możliwości nie przewidywał z uwagi na rolne przeznaczenie nieruchomości. Z punktu widzenia Zainteresowanej, zakup działek stanowił zabezpieczenie ewentualnych potrzeb mieszkaniowych, albowiem w dacie zakupu nieruchomości jako aplikant sądowy nie miała ona gwarancji, w okręgu którego z sądów (...) apelacji będzie wykonywała zawód. Ponadto, istotnym jest fakt, iż do podziału doszło w związku z koniecznością zniesienia współwłasności z jednym ze wspólników. Nadto do sprzedaży działki nr 260/33 doszło z inicjatywy X, co oznacza, iż brak w niniejszym stanie faktycznym zamiaru wykonywania czynności stanowiącej postawę opodatkowania w przyszłości. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 października 2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07), podjętym w składzie siedmiu sędziów stwierdził, iż okazjonalna czynność podlega opodatkowaniu VAT, tylko wtedy gdy podmiot dokonujący dostawy gruntu działa w charakterze podatnika (producenta, handlowca, usługodawcy itp.). Sporadyczna wyprzedaż swojego prywatnego majątku nie może być zdaniem NSA uznana za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 6 września 2006 r. (sygn. akt. I SA/Wr 1254/05) gdzie WSA, tak samo jak NSA uznał, że nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży. Sprzedaż – nawet kilkakrotna – przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży nie ma charakteru handlowego podlegającego opodatkowaniu (por. J. Zubrzycki, Leksykon VAT 2006, Tom 1, Wrocław 2006, s. 349-350). Podatnikiem w obrocie nieruchomościami byłby podmiot, który jest handlowcem lub usługodawcą (to ostatnie przy zbyciu wieczystego użytkowania) i obraca częstotliwie budynkami, lokalami albo gruntami. Dodatkowym argumentem zdaje się być stanowisko TSUE, który stwierdza, iż czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej (zob. wyrok z dnia 20 czerwca 1996 r. w sprawie C-155/94 Wellcome Trust, Rec. s. I-3013, pkt 32). „Również okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego”. W niniejszym stanie faktycznym z uwagi na konieczność częściowego zniesienia współwłasności działki zostały podzielone, natomiast nie było mowy o żadnych innych działaniach w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności – art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego, własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Stosownie do art. 196 § 1 ww. Kodeksu, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości. Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 Kodeksu cywilnego). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. W świetle powyższych przepisów w przypadku zbycia udziału w nieruchomości, dotychczasowy współwłaściciel przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania tą nieruchomością jak właściciel, w zakresie w jakim uprawnia go do tego wysokość jego udziału. Reasumując, w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, zbycie nieruchomości, a także udziału we współwłasności nieruchomości należy traktować w kategorii sprzedaży towarów. Jednakże samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotnym jest, aby podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – mocą art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów (w tym przypadku gruntów oraz udziałów w gruntach) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Niezbędnym do uznania dostawy towarów za działalność gospodarczą jest, aby w momencie jej dokonania podatnik miał zamiar dokonywać czynności wielokrotnie. Jeżeli podmiot dokonuje sprzedaży gruntu przeznaczonego pod zabudowę, a okoliczności nie wskazują, że czynności te wykonywane są z zamiarem ich powtarzania (kontynuowania) i nie zmierzają do nadania im stałego (zorganizowanego) charakteru, to nie można stwierdzić, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu powołanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży. Z opisu sprawy wynika, iż w dniu 20 grudnia 2002 r. Wnioskodawczyni nabyła udział w wysokości 15/100 w nieruchomości rolnej bez zabudowań oznaczonej nr 260/19 o pow. 1,1741 ha. W ramach tej samej umowy udział w wysokości 15/100 w opisanej powyżej działce nabyli do majątku wspólnego rodzice Zainteresowanej. Na podstawie umowy sprzedaży z dnia 13 maja 2003 r. Wnioskodawczyni nabyła udział w wysokości 15/100 w nieruchomości rolnej bez zabudowań oznaczonej nr 260/180 o pow. 0,8214 ha. W ramach tej samej umowy udział w wysokości 15/100 w opisanej powyżej działce nabyli do majątku wspólnego rodzice Zainteresowanej. Pozostałe udziały na podstawie rzeczonych umów nabyły inne osoby. Wnioskodawczyni nabyła swoją część nieruchomości w trakcie odbywania aplikacji sądowej, kiedy możliwym było podjęcie przez nią zatrudnienia także w innym ośrodku niż X, co skutkowałoby koniecznością zamieszkania w innym mieście. X stanowiła dla Zainteresowanej rozwiązanie z uwagi na możliwość rozwoju zawodowego. W czerwcu 2003 r. podjęta została uchwała nr X w przedmiocie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, mocą której zmienione zostało przeznaczenie nabytych gruntów z terenów przeznaczonych pod uprawy polowe na zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, przy czym żaden ze wspólników nie występował o zmianę przeznaczenia gruntów. W dniu 3 listopada 2006 r. zawarta została pomiędzy Wnioskodawczynią a jej rodzicami umowa częściowego zniesienia współwłasności i nabycia, mocą której Zainteresowana nabyła nieodpłatnie od jej rodziców udział w wysokości 15/100 w nieruchomościach niezabudowanych stanowiących działki gruntu nr 260/19 o pow. 1,1741 ha oraz nr 260/18 o pow. 0,8214 ha. Również w 2006 r. doszło do geodezyjnego podziału działki o nr 260/19 o pow. 1,1741 ha na działki: 260/27, 260/28, 260/29, 260/30, 260/31, 260/32, 260/33, 260/34 oraz działki o nr 260/18 o pow. 0,8214 ha na działki 260/21, 260/22, 260/23, 260/24, 260/25, 260/26. Podział dokonany został na wniosek wszystkich ówczesnych współwłaścicieli celem częściowego zniesienia współwłasności. W dniu 7 listopada 2007 r. zawarta została pomiędzy Wnioskodawczynią i pozostałymi współwłaścicielami działek umowa zniesienia współwłasności, mocą której jedna z tych osób stała się właścicielem działek gruntu o nr 260/21, 260/22, 260/23, 260/24, 260/25; a druga stała się współwłaścicielem w udziale wynoszącym 574/1000 i Zainteresowana stała się współwłaścicielem w udziale 426/1000 działek gruntu 260/27, 260/28, 260/29, 260/30, 260/31, 260/32, 260/33, 260/34 oraz 260/26. Zniesienie współwłasności nastąpiło tytułem nieodpłatnym. W dniu 5 września 2011 r. zawarta została umowa sprzedaży, na podstawie której od Wnioskodawczyni i jednego ze współwłaścicieli zakupione zostały udziały w niezabudowanej działce gruntu nr 260/33 o powierzchni 0,1472 ha. Działka nr 260/33 jest jedyną sprzedaną działką gruntu wydzieloną z działek o nr 260/19 i 260/18. Została sprzedana na wniosek współwłaściciela. Nie były podejmowane żadne działania zmierzające do zwiększenia atrakcyjności sprzedanej działki. Przed sprzedażą działki nr 260/33 została skoszona trawa w celu ustalenia znaków granicznych. Wnioskodawczyni nie zamieszczała ogłoszeń zmierzających do sprzedaży działek położonych w X. Wobec działek wydzielanych z działek o nr 260/19 i 260/18 nie były wydawane decyzje administracyjne o warunkach zabudowy. Zainteresowana nigdy nie prowadziła i z uwagi na ustawowy zakaz nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej związanej ze sprzedażą stanowiących jej majątek osobisty nieruchomości. Działek stanowiących przedmiot współwłasności nikomu nigdy nie udostępniano na podstawie umów najmu, dzierżawy czy użyczenia. Do wszystkich działek w X przeznaczonych pod zabudowę został doprowadzony prąd staraniem stowarzyszenia stworzonego przez osoby, które po zakupieniu działek w X rozpoczęły tam procesy budowlane, Zainteresowana nie jest członkiem przedmiotowego stowarzyszenia. W chwili obecnej nie zamierza sprzedawać żadnej innej z działek wydzielonych z nieruchomości o nr 260/19 i 260/18. Pozostałe działki Wnioskodawczyni zamierza podarować rodzicom. Przed sprzedażą działki 260/33 Zainteresowana nie sprzedawała innych gruntów. Z treści wniosku wynika również, że w dacie zakupu działek nie istniał zamiar ich podziału i odsprzedaży. W dacie zakupu nawet plan zagospodarowania przestrzennego takich możliwości nie przewidywał z uwagi na rolne przeznaczenie nieruchomości. Z punktu widzenia Zainteresowanej, zakup działek stanowił zabezpieczenie ewentualnych potrzeb mieszkaniowych. W przedmiotowej sprawie uznać zatem należy, iż Zainteresowana dokonując sprzedaży przedmiotowych nieruchomości lub udziałów w tych nieruchomościach nie będzie działała w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Bowiem intencją Wnioskodawczyni (jak wskazała we wniosku) w momencie nabycia udziałów w nieruchomości nie był zamiar ich odsprzedaży. Ponadto, Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła i z uwagi na ustawowy zakaz nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej związanej ze sprzedażą stanowiących jej majątek osobisty nieruchomości. Na nieruchomości tej nie prowadziła działalności gospodarczej. Przedmiotowa działka nigdy nie była związana z działalnością gospodarczą, nabyta została do majątku osobistego. Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych działań zmierzających do zwiększenia atrakcyjności sprzedanej działki. Zatem, Zainteresowana dokonując sprzedaży przedmiotowych nieruchomości korzystać będzie z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a czynność ta nie będzie oznaczać wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Mając na uwadze treść powołanych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, iż Wnioskodawczyni z tytułu sprzedaży przedmiotowych nieruchomości lub udziałów w nieruchomościach o nr 260/19 i 260/18, nie stanie się podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT zobowiązanym do opodatkowania podatkiem od towarów i usług tych transakcji. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. W kwestii dotyczącej zaistniałego stanu faktycznego w zakresie uznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku VAT z tytułu dostawy nieruchomości, została wydana odrębna interpretacja indywidualna z dnia 25 maja 2012 r. Nr ILPP2/443-251/12-2/MN. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.