ILPP2/443-354/13-3/AKr

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 16 kwietnia 2013 r. (data wpływu 22 kwietnia 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 5 czerwca 2013 r. (data wpływu 10 czerwca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na kurs wizażu – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 kwietnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na kurs wizażu. Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 10 czerwca 2013 r. o doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W roku 2012 wykonawca usługi Wnioskodawczyni – … – wystawiła Ośrodkowi Pomocy Społecznej w … fakturę VAT z rozliczeniem stawki 23% za wykonaną w ramach projektu systemowego pt. „Szansa na przyszłość” usługę, tj. kurs wizażu dla 5 beneficjentek ostatecznych. Powyższy kurs finansowany był w całości ze środków EFS (Program Operacyjny Kapitał Ludzki - Priorytet VII Promocja integracji społecznej finansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego). Obowiązująca od dnia 1 stycznia 2011 r. nowelizacja ustawy o VAT wprowadziła nowe zasady zwolnienia z podatku VAT. Ustawa i rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych jej przepisów zawierają kilka niezależnych tytułów zwolnienia z podatku usług edukacyjnych. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT, zwolnione z podatku są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego: prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub finansowane w całości ze środków publicznych. Wnioskodawczyni nie jest objęta systemem oświat, jest podmiotem działającym na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej - symbol 85.59.6 - Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niekwalifikowane. Zainteresowana nie jest zwolniona z podatku VAT, jest płatnikiem podatku VAT, a usługi przez nią świadczone są opodatkowane stawką 23%. Kurs wizażu przeprowadzony został w celu zdobycia wiedzy zawodowej na podstawie programu autorskiego. W opisanym powyżej stanie faktycznym efektem prowadzonych usług z zakresu kursu wizażu nie jest kształcenie zawodowe ani też przekwalifikowanie zawodowe. Ukończenie kursu wizażu przez 5 beneficjentek doprowadziło do wzrostu ich samooceny i autoprezentacji, jak również do zwiększenia wiedzy zawodowej. Wnioskodawczyni nie posiada akredytacji kuratorium oświaty, tzn. podmiot nie uzyskał akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT i zrealizowana usługa szkoleniowa, tj. kurs wizażu w ramach projektu pt. „Szansa (…)” będzie służyć Wnioskodawczyni do wykonywania czynności opodatkowanych. W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowana poinformowała, iż kurs wizażu dla beneficjentek Ośrodka Pomocy Społecznej … miał na celu tylko poprawę ich wizerunku oraz samooceny. Jedynym beneficjentem środków z projektu Kapitał Ludzki Unii Europejskiej był Ośrodek Pomocy Społecznej w (…). W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy dokonane przez Usługobiorcę - Wnioskodawczynię rozliczenie podatku VAT w wysokości 23% za wykonanie usługi kursu wizażu według programu autorskiego dla Zleceniodawcy, tj. Ośrodka Pomocy Społecznej w … jest w powyższym przypadku prawidłowe? Zdaniem Wnioskodawczyni, w niniejszej sprawie podatek VAT w wysokości 23% powinien zostać rozliczony, ponieważ wyżej wspomniany kurs wizażu nie przyczynił się do przystąpienia i zdania przez uczestniczki egzaminu zawodowego oraz uzyskania dyplomu w zawodzie, a jedynie do zdobycia wiedzy zawodowej na podstawie programu autorskiego Wnioskodawczyni oraz wzrostu samooceny i autoprezentacji. Ponadto Zainteresowana nie jest objęta systemem oświaty, jest podmiotem działającym na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej i nie jest zwolniona z podatku VAT, jest płatnikiem podatku VAT, a usługi przez nią świadczone są opodatkowane stawką 23%. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. z 2011 r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym w myśl art. 146a pkt 1 ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku. Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez: jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania, uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Zatem aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia, przewidzianego w powołanym przepisie ustawy, dany podmiot musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia. Natomiast jeśli chodzi o kwestię wychowania, należy wskazać, iż jest ona przypisana podmiotom, do których uczęszczanie jest obowiązkowe i regulowane przepisami. Zatem to szkoły obowiązkowe mają za zadanie realizować program wychowywania. Nie jest przy tym konieczne, by usługa w zakresie kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania. Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą natomiast korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia na poziomie wyższym. Na podstawie uregulowań zawartych w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26: prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub finansowane w całości ze środków publicznych - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane. W myśl § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r. poz. 247 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane. Zgodnie z § 13 ust. 8 rozporządzenia, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 19, 20, 24, 25 i 26, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe. Stosownie do § 13 ust. 9 rozporządzenia, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 19, 20, 24, 25 i 26, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli: nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 19, 20, 24 i 25 oraz art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy lub ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia. W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) środkami publicznymi są: dochody publiczne; środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA); środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2; przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące: ze sprzedaży papierów wartościowych, z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego, ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych, z otrzymanych pożyczek i kredytów, z innych operacji finansowych; przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł. Powołane przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości ze środków publicznych. Co więcej przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych. W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 77 str. 1). Rozporządzenie Rady nr 282/2011 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2011 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Przepis art. 44 ww. rozporządzenia nr 282/2011 wyjaśnia co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia. Ze złożonego wniosku wynika, iż w roku 2012 Wnioskodawczyni wystawiła Ośrodkowi Pomocy Społecznej w … fakturę VAT z rozliczeniem stawki 23% za wykonaną w ramach projektu systemowego pt. „Szansa na przyszłość” usługę, tj. kurs wizażu dla 5 beneficjentek ostatecznych. Kurs finansowany był w całości ze środków EFS (Program Operacyjny Kapitał Ludzki - Priorytet VII Promocja integracji społecznej finansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego). Wnioskodawczyni nie jest objęta systemem oświaty, jest podmiotem działającym na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej - symbol 85.59.6 – Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niekwalifikowane. Zainteresowana nie jest zwolniona z podatku VAT, jest płatnikiem podatku VAT, a usługi przez nią świadczone są opodatkowane stawką 23%. Efektem prowadzonych usług z zakresu kursu wizażu nie jest kształcenie zawodowe ani też przekwalifikowanie zawodowe. Ukończenie kursu wizażu przez 5 beneficjentek doprowadziło do wzrostu ich samooceny i autoprezentacji, jak również do zwiększenia wiedzy zawodowej. Wnioskodawczyni nie posiada akredytacji kuratorium oświaty, tzn. podmiot nie uzyskał akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Wnioskodawczyni ostatecznie oświadczyła, iż kurs wizażu dla beneficjentek Ośrodka Pomocy Społecznej miał na celu tylko poprawę ich wizerunku oraz samooceny. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w związku z tym, że Wnioskodawczyni nie jest jednostką działającą w ramach systemu oświaty ani uczelnią, jednostką naukową czy też badawczo rozwojową, usługi świadczone przez nią nie mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy. W związku z czym należy przeanalizować, czy spełnione zostaną przesłanki warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Aby przedmiotowe usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, muszą być uznane przede wszystkim za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a-c powyższego przepisu. Powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Zwolnieniu podlegają również usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, o czym stanowi § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni wskazała, iż przeprowadzony kurs miał na celu jedynie poprawę wizerunku i samooceny uczestników kursu. Nie pozostawał on w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników przedmiotowego kursu. Przyswojona wiedza przekazana na kursie nie doprowadziła do uzyskania konkretnego zawodu lub rozwinięcia merytorycznych kwalifikacji w posiadanym zawodzie przez uczestników. Tym samym świadczona usługa wizażu nie jest usługą kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Bez znaczenia zatem pozostaje fakt, iż przeprowadzony przez Zainteresowaną kurs finansowany był w całości ze środków publicznych, bowiem kurs ten nie spełniał warunku kursu kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Mając na uwadze przedstawiony stan sprawy oraz powołane przepisy stwierdzić należy, iż Wnioskodawczyni świadcząc przedmiotową usługę kursu wizażu nie może dla tej usługi zastosować zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 i pkt 29 ustawy. Zainteresowana nie może również skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia. W konsekwencji Wnioskodawczyni świadcząc usługę kursu wizażu dla Ośrodka Pomocy Społecznej w Dopiewie powinna zastosować 23% stawkę podatku. Należy zauważyć, iż stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, udzielona interpretacja traci swą aktualność. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.