ILPP2/443-822/11-2/KŁ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 12 maja 2011 r. (data wpływu 19 maja 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowych zabudowanych oraz nieruchomości gruntowej zabudowanej będącej w użytkowaniu wieczystym – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 19 maja 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowych zabudowanych oraz nieruchomości gruntowej zabudowanej będącej w użytkowaniu wieczystym. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka Cywilna (dalej „Spółka”) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W skład majątku Spółki wchodzą: prawo własności działki gruntu nr 25/10 o powierzchni 438 m2 (zabudowanej budynkiem administracyjno-biurowym), dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą, prawo własności działki gruntu nr 25/8 o powierzchni 2015 m2 (zabudowanej budynkami i budowlami, w tym budynkiem warsztatowo-magazynowym, zespołem garaży i portiernią), dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą, prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr 25/9 o powierzchni 6374 m2 oraz własność budynków w tym budynku warsztatowo-magazynowego jednokondygnacyjnego, budynku warsztatowo-magazynowego dwukondygnacyjnego, wiaty słupowo żelbetonowej, magazynu jednokondygnacyjnego, budynku drewnianego oraz budynku magazynowego, stanowiących odrębny przedmiot własności, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą. Ww. nieruchomości objęte są trzema księgami wieczystymi. W roku 1994 prawo użytkowania wieczystego działek gruntu numer 25/8 i 25/10 wraz z własnością budynków i budowli, położonych na tych gruntach zostało sprzedane osobom fizycznym. Współużytkownicy wieczyści byli jednocześnie wspólnikami Spółki. W roku 1995 współużytkownicy wieczyści ww. działek gruntu i współwłaściciele wyżej opisanych budynków i budowli sporządzili w formie aktu notarialnego oświadczenie o przeniesieniu prawa użytkowania wieczystego gruntu i własności budynków i budowli położonych na tych gruntach. Mocą złożonego oświadczenia współużytkownicy przenieśli przysługujące im udziały w ww. prawach do współwłasności łącznej jako wspólnicy Spółki. Dnia 24 października 2003 r. prawo użytkowania wieczystego działek gruntu nr 25/8 i 25/10 zostało przekształcone we własność nieruchomości mocą dwóch decyzji Dyrektora Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego (…). Ponadto, Wspólnicy Spółki kupili w roku 2004 do wspólności łącznej prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr 25/9 oraz prawo własności posadowionych na tym gruncie budynków i urządzeń. Spółka od roku 2000 wynajmuje ww. grunty wraz z położonymi na nich budynkami i urządzeniami, co dokumentuje wystawianymi fakturami VAT. Spółka nie dokonywała wydatków na ulepszanie tych budynków, w stosunku do których miałaby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Spółka zamierza dokonać sprzedaży prawa własności działek gruntu nr 25/8 i 25/10 oraz sprzedaży prawa użytkowania wieczystego działki gruntu nr 25/9 wraz z własnością położonych na niej budynków i budowli. Spółka dopuszcza możliwość sprzedaży tych praw w drodze odrębnych umów i sprzedaży. Nabywcami mogą być zarówno podmioty niezarejestorwane jak i zarejestrowane jako podatnicy VAT czynni. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy sprzedaż wskazanych w opisie sprawy praw własności działek gruntu nr 25/8 i 25/10 wraz ze znajdującymi się na nich budynkami i budowlami podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Gdyby uznać, że sprzedaż wskazanych w opisie sprawy praw własności gruntów nr 25/8 i 25/10 podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług to czy Spółka może zrezygnować ze zwolnienia od podatku od towarów i usług i wybrać opodatkowanie dostawy budynków i budowli trwałe z gruntem związanych zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług? Czy sprzedaż wskazanego w opisie sprawy prawa użytkowania wieczystego działki gruntu nr 25/9 i własności wzniesionych na nim budynków i urządzeń trwale z tym gruntem zwianych a stanowiących odrębny od niego przedmiot własności podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Gdyby uznać, że sprzedaż wskazanego w opisie sprawy prawa użytkowania wieczystego gruntu nr 25/9 i własności wzniesionych na nim budynków i urządzeń trwale z tym gruntem związanych a stanowiących odrębny od niego przedmiot własności podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług to czy Spółka może zrezygnować ze zwolnienia od podatku od towarów i usług i wybrać opodatkowanie dostawy budynków i budowli trwale z gruntem związanych zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy: Ad. 1 Spółka nabyła prawo własności gruntów nr 25/8 i 25/10 w roku 1995. Pierwsze zasiedlenie miało miejsce w momencie oddania budynków - znajdujących się na wskazanych nieruchomościach - najemcom do użytkowania. Umowy najmu zostały zawarte w latach od 2000 do 2011. Spółka nie ponosiła wydatków na ulepszenie tych budynków. Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535ze zm.), dalej „ustawa o podatku od towarów i usług”, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem zwianych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Zdaniem Spółki, w świetle całokształtu stanu faktycznego są spełnione warunki do skorzystania przy sprzedaży prawa własności działek gruntu nr 25/8 i 25/10 wraz z posadowionymi na nich budynkami i budowlami ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, ponieważ: planowane przyszłe dostawy nie będą dokonywane w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a planowanymi dostawami budynków upłynął okres dłuższy niż 2 lata, w stosunku do tych praw własności nie przysługiwało Spółce prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Powyższe oznacza, że Spółka może skorzystać ze wskazanego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Ad. 2 Zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku od towarów i usług pod warunkiem, spełnienia poniższych warunków: dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, złożą przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenia, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. W ocenie Spółki, w przypadku sprzedaży prawa własności działek gruntów nr 25/8 i 25/10 może ona zrezygnować ze zwolnienia od podatku od towarów i usług pod warunkiem, że spełni ww. przesłanki. Ad. 3 Spółka nabyła prawo użytkowania wieczystego gruntu nr 25/9 wraz z posadowionymi na nim budynkami i urządzeniami w roku 2004. Pierwsze zasiedlenie miało miejsce w momencie oddania budynków najemcom do użytkowania. Umowy najmu zostały zawarte w latach od 2000 do 2011. Spółka nie ponosiła wydatków na ulepszenie tych budynków. Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), dalej „Rozporządzenie”, zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku. Zdaniem Spółki, w świetle całokształtu stanu faktycznego są spełnione warunki do skorzystania przy sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu i własności wzniesionych na nim budynków i urządzeń trwale z tym gruntem związanych ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, ponieważ: planowane przyszłe dostawy nie będą dokonywane w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a planowanymi dostawami budynków upłynął okres dłuższy niż 2 lata, w stosunku do tego prawa użytkowania wieczystego gruntów i własności wzniesionych na nim budynków i urządzeń trwale z tym gruntem związanych nie przysługiwało Spółce prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Powyższe oznacza, że Spółka może skorzystać ze wskazanego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z § 13 ust. 1 pkt 11 Rozporządzenia. Ad. 4 Zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku od towarów i usług pod warunkiem, spełnienia poniższych warunków: dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, złożą przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenia, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. W ocenie Spółki, w przypadku sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu nr 25/9 i własności wzniesionych na nim budynków i urządzeń trwale z tym gruntem związanych może ona zrezygnować ze zwolnienia od podatku od towarów i usług pod warunkiem, że spełni ww. przesłanki. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie; wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione; wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej; wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta; ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego; oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność wykonywana jest przez podmiot, który jest podatnikiem VAT. Wskazać należy, iż prawo użytkowania wieczystego jest prawem rzeczowym, którego treść i granice określone zostały zasadniczo w przepisach Kodeksu cywilnego oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami. W myśl art. 233 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), użytkownik wieczysty dysponuje gruntem (będącym towarem) jak właściciel. Zgodnie z ww. artykułem, użytkownik wieczysty może w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w użytkowanie wieczyste, korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać. Ten przepis, a także przepisy art. 234, art. 235 oraz art. 237 Kodeksu cywilnego, kształtujące uprawnienia użytkownika wieczystego na wzór uprawnień właściciela, jak również długi czas trwania użytkowania wieczystego (art. 236 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego) wskazują, że oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi przeniesienie prawa do rozporządzania tym gruntem jak właściciel. Znajduje to wyraz zarówno w swobodzie korzystania z gruntu i czerpania z niego pożytków w sposób niemalże taki jak w przypadku właściciela tego gruntu, jak i w możliwości przeniesienia takiego władztwa na inny podmiot, jak przy dokonywaniu sprzedaży gruntu przez właściciela. Ponadto, na ekonomiczną tożsamość prawa własności oraz prawa wieczystego użytkowania wskazują także przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). W szczególności, w oparciu o art. 4 pkt 3b tej ustawy, zbywanie nieruchomości jest rozumiane jako dokonywanie czynności prawnych, na podstawie których następuje przeniesienie własności nieruchomości lub przeniesienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej albo oddanie jej w użytkowanie wieczyste. Jak wynika z powyższego, zarówno odpłatna dostawa nieruchomości zabudowanej (jako towaru) jak i sprzedaż prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z budynkami i budowlami na gruncie tym posadowionymi stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, przewidziane zostały zwolnienia od podatku oraz obniżone stawki. Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Ponadto, za oddanie do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, uznać należy nie tylko sprzedaż, ale również umowy najmu i dzierżawy. Zatem pierwszym zasiedleniem będzie także moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy). W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, iż jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne. Jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Wskazać również należy, iż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. Zgodnie zaś z art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; adres budynku, budowli lub ich części. Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków, możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Powyższe prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy, w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak dla dostawy budynków, budowli lub ich części na tym gruncie posadowionych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Analogiczna sytuacja ma miejsce, gdy wraz z dostawą budynków lub budowli następuje również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym budynki te są posadowione. Jak wskazuje przepis § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku. Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż w skład majątku Wnioskodawcy wchodzą: prawo własności działki gruntu nr 25/10 – zabudowanej budynkiem administracyjno-biurowym, prawo własności działki gruntu nr 25/8 – zabudowanej budynkami i budowlami, w tym budynkiem warsztatowo-magazynowym, zespołem garaży i portiernią, prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr 25/9 oraz własność budynków w tym budynku warsztatowo-magazynowego jednokondygnacyjnego, budynku warsztatowo-magazynowego dwukondygnacyjnego, wiaty słupowo żelbetonowej, magazynu jednokondygnacyjnego, budynku drewnianego oraz budynku magazynowego, stanowiących odrębny przedmiot własności. W roku 1994 prawo użytkowania wieczystego działek gruntu numer 25/8 i 25/10 wraz z własnością budynków i budowli, położonych na tych gruntach, zostało sprzedane osobom fizycznym. Współużytkownicy wieczyści byli jednocześnie wspólnikami Spółki. W roku 1995 współużytkownicy wieczyści ww. działek gruntu i współwłaściciele wyżej opisanych budynków i budowli sporządzili w formie aktu notarialnego oświadczenie o przeniesieniu prawa użytkowania wieczystego gruntu i własności budynków i budowli położonych na tych gruntach. Mocą złożonego oświadczenia współużytkownicy przenieśli przysługujące im udziały w ww. prawach do współwłasności łącznej jako wspólnicy Spółki. Dnia 24 października 2003 r. prawo użytkowania wieczystego działek gruntu nr 25/8 i 25/10 zostało przekształcone we własność nieruchomości mocą dwóch decyzji Dyrektora Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego. Ponadto, Wspólnicy Spółki kupili w roku 2004 do wspólności łącznej prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr 25/9 oraz prawo własności posadowionych na tym gruncie budynków i urządzeń. W stosunku do tego prawa użytkowania wieczystego gruntów i własności wzniesionych na nim budynków i urządzeń trwale z tym gruntem związanych nie przysługiwało Spółce prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku Spółka od roku 2000 wynajmuje ww. grunty wraz z położonymi na nich budynkami i urządzeniami, co dokumentuje wystawianymi fakturami VAT. Spółka nie dokonywała wydatków na ulepszanie tych budynków, w stosunku do których miałaby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Spółka zamierza dokonać sprzedaży prawa własności działek gruntu nr 25/8 i 25/10 oraz sprzedaży prawa użytkowania wieczystego działki gruntu nr 25/9 wraz z własnością położonych na niej budynków i budowli. Analizując powołaną wcześniej definicję pierwszego zasiedlenia stwierdzić należy, iż aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu obiekt musi zostać oddany do użytkowania, a ponadto czynność ta powinna podlegać opodatkowaniu. Z powyższej definicji wynika zatem, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką należy uznać umowę sprzedaży, najmu czy dzierżawy, pod warunkiem, że jest to czynność objęta zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, nawet jeśli na podstawie przepisów szczególnych korzysta ona ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Pierwsze zasiedlenie, w przypadku budynków i budowli znajdujących się na działkach gruntu nr 25/10 i 25/8, w związku z ich oddaniem w najem – jak wskazał Wnioskodawca w latach od 2000 do 2011 – już nastąpiło w roku 2000. Ponadto, od pierwszego zasiedlenia upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Wobec tego dostawa budynków i budowli znajdujących się na działkach gruntu nr 25/10 i 25/8 będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Wobec powyższego, na podstawie art. 29 ust. 5 ustawy, dostawa gruntów, na których są posadowione przedmiotowe budynki i budowle również będzie korzystała ze zwolnienia od tego podatku. Natomiast pierwsze zasiedlenie w odniesieniu do budynków i urządzeń trwale z gruntem związanych znajdujących się na działce nr 25/9, w związku z ich oddaniem w najem – jak wskazał Wnioskodawca w latach od 2000 do 2011 – już nastąpiło w roku 2004, kiedy Spółka zakupiła i oddała w najem przedmiotowe budynki i urządzenia. Ponadto, od pierwszego zasiedlenia upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Wobec tego dostawa przedmiotowych budynków i urządzeń trwale z gruntem związanych, będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Tym samym zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu – działki nr 25/9, również będzie zwolnione od podatku zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Z uwagi na fakt, iż dostawa przedmiotowych zabudowanych nieruchomości tj. działek nr 25/8, 25/9, 25/10, korzystać będzie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to po spełnieniu określonych warunków, Wnioskodawca ma możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Reasumując, sprzedaż działek nr 25/8 i 25/10 wraz ze znajdującymi się na nich budynkami i budowlami podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jednak będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 29 ust. 5 ustawy. Także sprzedaż prawa użytkowania wieczystego gruntu nr 25/9 i własności wzniesionych na nim budynków i urządzeń trwale z tym gruntem związanych, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia. Tym samym, po spełnieniu określonych warunków, Zainteresowany ma możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.