ILPP2/443-950/12-5/AKr

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 12 września 2012 r. (data wpływu 14 września 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 listopada 2012 r. (data wpływu 27 listopada 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycia nieruchomości zabudowanej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 września 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycia nieruchomości zabudowanej. Przedmiotowy wniosek uzupełniono w dniu 27 listopada 2012 r. o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca – Bank – zamierza przystąpić do likwidacji zadłużenia dłużnika – Spółki Akcyjnej (czynnego podatnika VAT), poprzez przejecie od niej zabudowanej nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu, powstałego w wyniku zawartej umowy kredytowej. Przedmiotowa nieruchomość jest własnością dłużnika od ponad 2 lat, ponadto dłużnik nie poniósł kosztów związanych z ulepszeniem nieruchomości przekraczających 30% wartości początkowej. Wartość przejętej nieruchomości zabudowanej zostanie przez Bank zaliczona na spłatę zadłużenia. Przejęty majątek nie będzie podlegał amortyzacji, a jego wartość zostanie wprowadzona do ksiąg Banku jako aktywa trwałe przejęte za długi i przeznaczone do sprzedaży. Z uzupełnienia do wniosku wynika, iż: Bank jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, budynki posadowione na nieruchomości będącej przedmiotem zapytania są obiektami trwale związanymi z gruntem, dostawa przez Bank przedmiotowej nieruchomości zabudowanej nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nieruchomości upłynie okres dłuższy niż 2 lata, przy nabyciu nieruchomości Bankowi nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, Bank nie będzie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie budynków i budowli, Bank nie będzie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie budynków i budowli i nie będą one wykorzystywane przez Bank do działalności opodatkowanej, w pierwszej kolejności Bank zamierza sprzedać przejętą nieruchomość, jednak jeśli w dłuższym okresie Bank nie znajdzie nabywcy – rozważy możliwość płatnego udostępnienia nieruchomości zabudowanej osobom trzecim na podstawie umowy cywilnoprawnej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w związku z późniejszą sprzedażą zabudowanej nieruchomości przez Bank osobie trzeciej czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług czy też będzie podlegać zwolnieniu zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, transakcja sprzedaży nieruchomość przez Bank będzie podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Przy sprzedaży Bank wystawi fakturę ze stawką zwolnioną od podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednocześnie zaznacza się, że w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, z zastrzeżeniem art. 146f. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, przewidziane zostały zwolnienia od podatku oraz obniżone stawki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy. Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku (budowli) jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Ponadto, za oddanie do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, uznać należy nie tylko sprzedaż, ale również umowy najmu i dzierżawy. Zatem pierwszym zasiedleniem będzie także moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy). W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, iż jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne. Wskazać również należy, iż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy, w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. A zatem grunty zabudowane podlegają opodatkowaniu według stawki właściwej dla budynku lub budowli, które się na nim znajdują. Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku. Z wniosku wynika, iż Wnioskodawca – Bank – zamierza przystąpić do likwidacji zadłużenia dłużnika – Spółki Akcyjnej (czynnego podatnika VAT), poprzez przejecie od niej zabudowanej nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu, powstałego w wyniku zawartej umowy kredytowej. Przedmiotowa nieruchomość jest własnością dłużnika od ponad 2 lat, ponadto dłużnik nie poniósł kosztów związanych z ulepszeniem nieruchomości przekraczających 30% wartości początkowej. Wartość przejętej nieruchomości zabudowanej zostanie przez Bank zaliczona na spłatę zadłużenia. Bank jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Budynki posadowione na przedmiotowej nieruchomości są obiektami trwale związanymi z gruntem. Dostawa przez Bank przedmiotowej nieruchomości zabudowanej nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nieruchomości upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Przy nabyciu nieruchomości Bankowi nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Bank nie będzie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie budynków i budowli i nie będą one wykorzystywane przez Bank do działalności opodatkowanej. W pierwszej kolejności Bank zamierza sprzedać przejętą nieruchomość, jednak jeśli w dłuższym okresie Bank nie znajdzie nabywcy – rozważy możliwość płatnego udostępnienia nieruchomości zabudowanej osobom trzecim na podstawie umowy cywilnoprawnej. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że Wnioskodawca przy dostawie przedmiotowej nieruchomości zabudowanej, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, będzie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku, gdyż – jak wskazał we wniosku – dostawa tej nieruchomości nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem i dostawą upłynie okres dłuższy niż dwa lata. Stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. W kwestii dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług nabycia nieruchomości zabudowanej wydane zostało w dniu 16 listopada 2012 r. odrębne rozstrzygnięcie nr ILPP2/443-950/12-2/AKr. Natomiast w kwestii podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.