ILPP4/443-219/14-3/ISN

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 kwietnia 2014 r. (data wpływu 2 maja 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 19 maja 2014 r. (data wpływu 22 maja 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia usług – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 2 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia usług. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 19 maja 2014 r. (data wpływu 22 maja 2014 r.) o informacje doprecyzowujące opis sprawy oraz stanowisko własne. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, jest płatnikiem podatku VAT. W marcu 2013 r. Zainteresowana podpisała umowę ze spółką belgijską (prowadzącą działalność gospodarczą, płatnikiem podatku VAT) o świadczenie usług doradztwa technicznego dla klientów tej firmy. Zgodnie z zawartą umową, usługobiorcą jest spółka belgijska. Wszystkie rozliczenia następują z usługobiorcą, spółką belgijską. Usługobiorca zleca Wnioskodawczyni obsługę swoich klientów. Obecnie klientem tym jest polska spółka z siedzibą w Polsce. Usługa jest świadczona na terenie Polski. Świadczona usługa polega na doradzaniu i konsultacjach w zakresie kwestii technicznych związanych z realizacją nowego projektu inwestycyjnego w zakładzie produkcyjnym. Szczegółowy zakres usług obejmuje: współpracę w przygotowaniu koncepcji projektu obejmującej określenie zasobów, środków i terminów realizacji; współpracę w przygotowaniu rysunków oraz schematów usytuowania maszyn i urządzeń; współpracę w opracowaniu najlepszych rozwiązań technicznych dla technologii produkcji; współpracę w zakresie wyboru: maszyn i urządzeń, dostawców usług, rozwiązań technicznych; firm zewnętrznych; nadzór z ramienia inwestora nad firmami zewnętrznymi (powyższe prace nie obejmują nadzoru nad firmami budowlanymi); zatwierdzenie z ramienia inwestora zakresu rzeczowego, ilościowego i jakościowego realizowanych prac (prace te nie obejmują prac budowlanych ani architektonicznych); współpracę z instytucjami państwowymi: sanepid, straż pożarna, urząd dozoru technicznego. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy w związku z tym świadczone usługi podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce? Zdaniem Wnioskodawczyni, ponieważ miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę, obowiązek rozliczenia podatku VAT spoczywa na usługobiorcy (firmie belgijskiej), a podatek jest rozliczany przez nabywcę usługi w ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia (w Belgii). Świadczone przez Zainteresowaną usługi dla firmy belgijskiej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Z kolei na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni podpisała umowę o świadczenie usług ze spółką belgijską (prowadzącą działalność gospodarczą, podatnikiem podatku VAT) o świadczenie usług doradztwa technicznego dla klientów tej firmy. Zgodnie z zawartą umową, usługobiorcą jest spółka belgijska. Wszystkie rozliczenia następują z usługobiorcą – spółką belgijską. Usługobiorca zleca Zainteresowanej obsługę swoich klientów. Obecnie klientem tym jest polska spółka z siedzibą w Polsce. Usługi są świadczone na terenie Polski. Świadczone usługi polegają na doradzaniu i konsultacjach w zakresie kwestii technicznych związanych z realizacją nowego projektu inwestycyjnego w zakładzie produkcyjnym. Szczegółowy zakres usług obejmuje: współpracę w przygotowaniu koncepcji projektu obejmującej określenie zasobów, środków i terminów realizacji; współpracę w przygotowaniu rysunków oraz schematów usytuowania maszyn i urządzeń; współpracę w opracowaniu najlepszych rozwiązań technicznych dla technologii produkcji; współpracę w zakresie wyboru: maszyn i urządzeń, dostawców usług, rozwiązań technicznych; firm zewnętrznych; nadzór z ramienia inwestora nad firmami zewnętrznymi (powyższe prace nie obejmują nadzoru nad firmami budowlanymi); zatwierdzenie z ramienia inwestora zakresu rzeczowego, ilościowego i jakościowego realizowanych prac (prace te nie obejmują prac budowlanych ani architektonicznych); współpracę z instytucjami państwowymi: sanepid, straż pożarna, urząd dozoru technicznego. W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie. Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy. Stosownie do art. 28a ustawy – na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału: ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej; podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji, jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich. Z opisu sprawy wynika, że spółka belgijska (usługobiorca) prowadzi działalność gospodarczą, a zatem spełnia definicję podatnika, o której mowa w art. 28a ustawy. Ogólna zasada dotycząca określania miejsca świadczenia usług na rzecz podatników zawarta została w art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym – miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n. Od powyższej zasady ustawodawca przewidział szereg wyjątków, wskazując m.in. szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług związanych z nieruchomościami. I tak, zgodnie z art. 28e ustawy – miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości. Także Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347.1, ze zm.) w art. 47 przewiduje, że miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomością, w tym usług rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub w miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość. Przepis ten – jak wynika z jego brzmienia – stanowi wyjątek od zasady, przyjmując jako kryterium nie usytuowanie podmiotu, lecz przedmiotu którym jest nieruchomość. Usługi które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według jej miejsca położenia. Kryterium położenia nieruchomości jest tu zatem decydujące – determinuje ono docelowo miejsce opodatkowania usługi związanej z daną nieruchomością. Co istotne, zasada wyrażona w art. 28e ustawy – powtórzona za treścią art. 47 Dyrektywy – obejmuje jedynie usługi, które dotyczą konkretnej nieruchomości – jedynie wówczas można w praktyce zastosować opodatkowanie w miejscu położenia nieruchomości. Zatem usługi związane z nieruchomością obejmują jedynie usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z konkretną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością, gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym do świadczenia usług, a także gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości. Mając na uwadze przedstawiony stan sprawy należy stwierdzić, że w przypadku usług doradczych wykonywanych przez Wnioskodawczynię polegających na doradzaniu i konsultacjach w zakresie kwestii technicznych związanych z realizacją nowego projektu inwestycyjnego w zakładzie produkcyjnym, nie występują cechy istotne dla zakwalifikowania tych usług jako usług związanych z nieruchomością. Tym samym, miejsce ich opodatkowania należy określić na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy. Zatem miejscem świadczenia usług wykonywanych przez Zainteresowaną na rzecz podatnika belgijskiego jest terytorium Belgii. W konsekwencji, usługi te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.