ILPP4/443-798/11-5/ISN

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 grudnia 2011 r. (data wpływu 8 grudnia 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 27 lutego 2012 r. (data wpływu 28 lutego 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania poniesionych opłat administracyjnych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 8 grudnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania poniesionych opłat administracyjnych. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 lutego 2012 r. (data wpływu 28 lutego 2012 r.) o informacje doprecyzowujące opis sprawy, wyjaśnienie, których kwestii dotyczy zadane pytanie oraz o brakującą opłatę. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Zainteresowana prowadzi działalność gospodarczą od dnia 5 stycznia 2011 r. Wnioskodawczyni od dnia 5 stycznia do dnia 31 lipca 2011 r. korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W tym okresie nie była ona zarejestrowanym podatnikiem dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Od dnia 1 sierpnia 2011 r. Zainteresowana jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT oraz zarejestrowanym podatnikiem dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych i posługuje się numerem NIP PL. Działalność Wnioskodawczyni (sklasyfikowana w PKD jako działalność pozostałych agencji transportowych – 52.29C oraz działalność usługowa związana z administracyjną obsługą biura – 82.11Z) polega na: uzyskiwaniu dla jej klientów pozwoleń i organizowaniu pilotażu dla wykonywanego przez nich transportu ponadgabarytowego na terenie Europy. W zakres działalności Zainteresowanej wchodzi: występowanie do Urzędów Państwowych Państw Unijnych (np. odpowiednik polskiej Krajowej Dyrekcji Dróg i Autostrad lub Starostwo) o wydanie zezwolenia na przejazd zestawu z ładunkiem nienormatywnym na konkretnej trasie w danym kraju lub sieci dróg w danym kraju. Wnioskodawcą we wniosku jest firma Wnioskodawczyni, podane jest też w czyim imieniu ona występuje – nazwa zleceniodawcy oraz dane pojazdu, którego zezwolenie dotyczy. Zezwolenie jest wydane z podaniem danych jw. (tj. nazwa wnioskodawcy, nazwa podmiotu na którego rzecz wydaje się zezwolenie i dane pojazdu, którego zezwolenie dotyczy, oraz wysokość opłaty, którą należy uiścić na wskazane konto za wydanie zezwolenia). Jest to opłata administracyjna za działania na drogach – opłata taryfowa (określona np. w przypadku Niemiec – w Federalnym Dzienniku Ustaw); w przypadku kiedy pojazdy (zestawy) przekraczają standardowo dopuszczone do ruchu wymiary wymagane jest specjalne dopuszczenie do ruchu pojazdu ponadnormatywnego, które wydaje (np. w Niemczech) Regionalny Urząd Komunikacyjny. Z tego tytułu Urząd pobiera opłatę administracyjną (dla uzyskania takiego dopuszczenia do ruchu pojazd musi przejść badania techniczne, które wykonuje stacja diagnostyczna Dekry i z tego tytułu wystawia fakturę); organizowanie eskorty cywilnej (pilotażu) lub policyjnej dla niektórych transportów. W przypadku eskorty cywilnej za wykonaną usługę jest wystawiana faktura na firmę Zainteresowanej przez firmę eskortującą, a w przypadku eskorty policyjnej naliczona jest opłata administracyjna (wg ustalonej taryfy), którą ona uiszcza; w przypadku niektórych krajów (np. Belgia, Francja) przy uzyskiwaniu zezwoleń opisanych w punktach 1, 2 i 3 Wnioskodawczyni korzysta z usług firmy na terenie innego kraju (np. Holandia), która załatwia komplet wymaganych zezwoleń dla danego zlecenia i po wykonaniu usługi wystawia dla niej fakturę, składającą się z dwóch pozycji: 1. opłata administracyjna, 2. wartość swojej usługi. Usługi, które wykonuje Zainteresowana są usługami pomocniczymi do usług transportowych. Odbiorcami jej usług są podatnicy, o których mowa w art. 28a ustawy: podatnicy VAT czynni, którzy mają siedzibę w Polsce i posługują się numerami NIP UE PL, podatnicy VAT unijni, którzy mają siedzibę w Austrii i posługują się numerami NIP UE AT. Wnioskodawczyni nie świadczy usług dla podmiotów, które nie są podatnikami, o których mowa w art. 28a ustawy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku). Czy opłata administracyjna ponoszona w związku z działaniem opisanym w pkt 1 i 2 stanowi u Zainteresowanej import usług? Zdaniem Wnioskodawczyni, opłaty administracyjne ponoszone w związku z działaniem opisanym w pkt 1 i pkt 2 nie stanowią dla niej importu usług, ponieważ wydana decyzja jest czynnością administracyjną, a nie usługą, wydaje ją organ administracyjny, a nie podatnik określony w art. 28a ustawy. Również w przypadku eksporty policji (np. niemieckiej) uiszczona opłata administracyjna nie stanowi dla Zainteresowanej importu usług, nie jest to usługa wykonana przez podatnika określonego w art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług). Czynności te nie mieszczą się w zakresie czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 ww. ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, iż nie każde działanie, powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę, w rozumieniu przepisów ustawy. Aby tak się stało muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki: w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia, świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie). Należy podkreślić, iż oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana usługa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni świadczy usługi pomocnicze do usług transportowych. Wykonywane przez nią usługi polegają na uzyskiwaniu dla jej klientów pozwoleń i organizowaniu pilotażu dla wykonywanego przez nich transportu ponadgabarytowego na terenie Europy. W związku z tym, ponosi ona na terytorium innych państw opłaty administracyjne: za występowanie do Urzędów Państwowych Państw Unijnych o wydanie zezwolenia na przejazd zestawu z ładunkiem nienormatywnym na konkretnej trasie w danym kraju lub sieci dróg w danym kraju. Jest to opłata administracyjna za działania na drogach – opłata taryfowa (określona np. w przypadku Niemiec – w Federalnym Dzienniku Ustaw); za dopuszczenie do ruchu pojazdów przekraczających standardowe wymiary wymagane jest specjalne dopuszczenie do ruchu pojazdu ponadnormatywnego, które wydaje (np. w Niemczech) Regionalny Urząd Komunikacyjny. Z tego tytułu Urząd pobiera opłatę administracyjną. Podkreślić należy, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji opłat administracyjnych. W Polsce opłaty administracyjne pobierane są za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji publicznej i stanowią klasyczny przykład podstawy do nałożenia opłaty. Jak wynika z opisu sprawy, Zainteresowana ponosi koszty opłat administracyjnych związanych z czynnościami administracyjnymi organów administracyjnych innych państw. Tym samym w zakresie przepisów prawa stwierdzić należy, iż ponoszone przez nią koszty opłat administracyjnych nie stanowią w rzeczywistości wynagrodzenia za świadczone usługi. Zatem czynność ta nie wypełni definicji usług, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy. Wnioskodawczyni ma wątpliwości, czy z tytułu opłat administracyjnych powinna rozpoznać u siebie import usług. Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4. Wobec faktu, iż jak wyjaśniono powyżej koszty ponoszone z tytułu opłat administracyjnych nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, nie dojdzie także w przedmiotowej sprawie do importu usług, rozumianego zgodnie z powołanym powyżej przepisem jako świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca. Zatem w przedmiotowej sprawie opłata administracyjna ponoszona w związku z działaniem opisanym w pkt 1 i 2, nie stanowi u Zainteresowanej importu usług. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Tut. Organ zwraca uwagę na fakt, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanej. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy oraz stanowiska własnego, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. W niniejszej interpretacji wniosek został rozpatrzony w części dotyczącej stanu faktycznego w zakresie opodatkowania poniesionych opłat administracyjnych. Natomiast pozostałe kwestie zostały rozstrzygnięte w odrębnych interpretacjach z dnia 13 marca 2012 r. nr ILPP4/443 -798/11-4/ISN, ILPP4/443-798/11-6/ISN, ILPP4/443-798/11-7/ISN i ILPP4/443-798/11-8/ISN. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.