ILPP4/4512-1-56/16-4/KM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 lutego 2016 r. (data wpływu 26 lutego 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 11 kwietnia 2016 r. (data wpływu 14 kwietnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 lutego 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 11 kwietnia 2016 r. (data wpływu 14 kwietnia 2016 r.) o informacje doprecyzowujące opis sprawy. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest właścicielem gruntów rolnych tworzących gospodarstwo rolne. Gospodarstwo to zostało nabyte w roku 1980 w drodze umowy dożywocia od ojca. W roku 1981 Wnioskodawca zakupił na powiększenie gospodarstwa rolnego działkę rolną o powierzchni 5,89 ha, a w roku 1982 drugą działkę rolną o powierzchni 2,83 ha. W momencie nabycia Wnioskodawca nie planował odsprzedaży ww. gruntów. Grunty te były i do chwili obecnej są wykorzystywane na cele rolnicze. Wnioskodawca na początku bieżącego roku podzielił (w trybie przewidzianym dla podziału działek rolnych) wyżej opisane dwie działki rolne na 16 działek rolnych o powierzchni ponad 3.000 m2 każda. Ze względu na przepisy dotyczące podziału gruntu, aby umożliwić dostęp do drogi publicznej, konieczne okazało się również wydzielenie drogi. Wnioskodawca nie zamierza podejmować dalszych działań w celu uatrakcyjnienia tych działek (takich jak odrolnienie gruntu czy uzbrojenie terenu), rozważa jednak możliwość sprzedaży w przyszłości części lub wszystkich działek. Wnioskodawca nie występował o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie handlu artykułami tapicerskimi. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Grunty będące przedmiotem niniejszego zapytania nie są ani nigdy nie były związane z ww. pozarolniczą działalnością gospodarczą, nie były w niej wykorzystywane ani nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Wnioskodawca oświadczył, iż nie jest rolnikiem ryczałtowym oraz, że nie prowadzi działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Na dzień złożenia wniosku dla terenu, na którym położone są ww. grunty, nie został wydany miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, plan taki jest dopiero przygotowywany. W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca poinformował, że działki będące przedmiotem sprzedaży są udostępnione nieodpłatnie na cele rolne, a dopłaty unijne otrzymuje rolnik, który te grunty uprawia. Wnioskodawca wyjaśnił, że oddanie działek w nieodpłatne używanie nastąpiło w celu wykonania obowiązków, o których mowa w ustawie z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. Nr 16, poz. 78, z późn. zm.). Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, właściciel gruntów stanowiących użytki rolne oraz gruntów zrekultywowanych na cele rolne obowiązany jest do przeciwdziałania degradacji gleb, w tym szczególnie erozji i ruchom masowym ziemi. Ustawa nakłada zatem na właścicieli gruntów rolnych obowiązek dbałości o właściwy stan użytków rolnych oraz przeciwdziałania ich degradacji (np. przez zachwaszczenie). Zgodnie z treścią art. 4 pkt 16 ww. ustawy za grunt zdegradowany należy uznać grunt, którego rolnicza lub leśna wartość użytkowa zmalała, w szczególności w wyniku pogarszania się warunków przyrodniczych albo wskutek zmian środowiska oraz działalności przemysłowej, a także wadliwej działalności rolniczej. Wnioskodawca wypełniając obowiązki nałożone ww. ustawą, chcąc uniknąć degradacji gruntów, których sam nie uprawia, oddał je w nieodpłatne używanie osobie trzeciej. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy prawidłowym jest stanowisko, zgodnie z którym sprzedaż należących do Wnioskodawcy działek w opisanym stanie faktycznym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym w stanie faktycznym sprzedaż należących do niego działek rolnych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwagi na to, że Wnioskodawca przy ich sprzedaży nie będzie występował w charakterze podatnika. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu tym podatkiem podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Pod pojęciem towarów rozumieć należy, zgodnie z definicją zawartą w przepisie art. 2 pkt 6 ww. ustawy, rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii. Dostawą towarów natomiast jest, w rozumieniu przepisu art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają jedynie te czynności spośród wymienionych w przepisie art. 5 ust. 1 ww. ustawy, które wykonane zostały przez podmioty działające w związku z ich wykonaniem w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. W związku z powyższym należy przeanalizować, czy w przypadku sprzedaży przedmiotowych działek Wnioskodawca będzie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ww. ustawy jest wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Rozważenia wymaga, czy w przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż gruntów należących do Wnioskodawcy należy uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W wyroku z dnia 15 września 2011 r. Trybunał Sprawiedliwości UE (sygn. sprawy C-180/10 i C-181/10) stwierdził, iż sam zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy 2006/112, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Dużych transakcji można dokonywać również jako czynności osobistych. O kwalifikacji takiej nie powinno również przesądzać, jeśli zainteresowany dokonałby podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej, gdyż to samo odnosi się do zarządzania majątkiem prywatnym. Dopiero kiedy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców, to wówczas jego aktywność może być uznana za działalność gospodarczą. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Ze względu na znaczną powierzchnię gruntu Wnioskodawca podzielił go na mniejsze działki rolne, nie planuje jednak podejmować dalszych działań celem uatrakcyjnienia działek (takich jak odrolnienie czy uzbrojenie terenu). Wnioskodawca nie występował do gminy o warunki zabudowy. Zdaniem Wnioskodawcy samego tylko podziału gruntu nie można uznać za angażowanie środków w sposób podobny do środków wykorzystywanych przez producentów, handlowców czy usługodawców. W wyroku z dnia 26 czerwca 2008 r. o sygn. I FSK 778/07 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż „Przyjęcie że dana osoba sprzedaje działki w charakterze podatnika tego podatku wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę profesjonalną. Jak przy tym trafnie podkreślono w orzecznictwie, zwłaszcza w przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia towaru a nie jego sprzedaży, gdyż pod pojęciem »handel« należy rozumieć dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2008 r., sygn. akt I FSK 474/07). Innymi słowy zatem, dokonując wykładni art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług należy wskazać, że istotą działalności gospodarczej handlowca jest to, że dokonuje on zakupu towarów handlowych i ich odsprzedaży (por. H. Dzwonkowski, Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług sprzedaży działek stanowiących własność osób fizycznych, Monitor Podatkowy 2008, nr 3, s. 16) (…) jeśli konkretna czynność (tu: sprzedaż działek) wykonana została poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód, to z tytułu wykonania takiej czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika VAT i to bez względu na to, czy czynność tę wykonał jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy, czy też wielokrotnie”. Objęte złożonym wnioskiem grunty zostały nabyte ponad trzydzieści lat temu w celu powiększenia gospodarstwa rolnego. Przy ich zakupie Wnioskodawca nie planował ich późniejszej odsprzedaży. Działania planowane przez Wnioskodawcę nie mają charakteru profesjonalnego i mieszczą się w zakresie zarządu majątkiem prywatnym, a tym samym nie można uznać ich za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż ww. działek w opisanym stanie faktycznym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy  przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Z powyższych unormowań wynika, że grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Zauważyć należy, że samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotnym jest, aby podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. W podobny sposób rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT. W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży działek podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn zm. – (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy), jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest właścicielem gruntów rolnych tworzących gospodarstwo rolne. Gospodarstwo to zostało nabyte w 1980 r. w drodze umowy dożywocia od ojca. Następnie Wnioskodawca zakupił na powiększenie gospodarstwa rolnego działkę rolną o powierzchni 5,89 ha (1981 r.) oraz drugą działkę rolną o powierzchni 2,83 ha (1982 r.). W momencie nabycia nie planował on odsprzedaży ww. gruntów. Grunty te były i do chwili obecnej są wykorzystywane na cele rolnicze. Wnioskodawca na początku bieżącego roku podzielił (w trybie przewidzianym dla podziału działek rolnych) wyżej opisane dwie działki rolne na 16 działek rolnych o powierzchni ponad 3.000 m2 każda. Ze względu na przepisy dotyczące podziału gruntu, aby umożliwić dostęp do drogi publicznej, konieczne okazało się również wydzielenie drogi. Wnioskodawca poinformował, że nie zamierza podejmować dalszych działań w celu uatrakcyjnienia tych działek (takich jak odrolnienie gruntu czy uzbrojenie terenu), rozważa jednak możliwość sprzedaży w przyszłości części lub wszystkich działek. Nie występował on również o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie handlu artykułami tapicerskimi. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą jest on zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Przedmiotowe grunty nie są ani nigdy nie były związane z ww. pozarolniczą działalnością gospodarczą, nie były w niej wykorzystywane ani nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Wnioskodawca oświadczył, że nie jest rolnikiem ryczałtowym oraz, że nie prowadzi działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Na dzień złożenia wniosku dla terenu, na którym położone są ww. grunty, nie został wydany miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, plan taki jest dopiero przygotowywany. Wnioskodawca wskazał, że działki będące przedmiotem sprzedaży są udostępnione nieodpłatnie na cele rolne, a dopłaty unijne otrzymuje rolnik, które te grunty uprawia. W związku z nieodpłatnym użyczeniem przez Wnioskodawcę powyższych działek należy wskazać na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 1 kwietnia 1982 r. w sprawie C-89/81 Staatssecretaris van Financiën v. Hong-Kong Trade Development Council, w którym wskazano, że podmiot prowadzący stale i wyłącznie działalność nieodpłatną nie może być uznany za podatnika z tytułu tej nieodpłatnej działalności. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie wynika taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawca nie podjął ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami (takich jak np.: wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, uzbrojenie terenu, ogrodzenie działek, ogłoszenie w prasie w poszukiwaniu nabywców itd.). W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak. Podsumowując, w związku z dostawą przedmiotowych działek, Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 ustawy i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług. Sprzedaż przez Wnioskodawcę działek nie będzie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym sprzedaż należących do niego działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.