IP-PP2-443-247/07-2/MS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Z 2007 r. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 04.09.2007r. (data wpływu 11.09.2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów z tytułu przemieszczania własnych towarów do magazynu w momencie dokonania przemieszczenia - jest prawidłowe. U Z A S A D N I E N I E W dniu 12.09.2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów z tytułu przemieszczania własnych towarów do magazynu w momencie dokonania przemieszczenia. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka należy do międzynarodowej grupy, w ramach której podmioty prowadzą działalność gospodarczą na zasadach określonych przez podmiot macierzysty. Strategia działania grupy jest określona przez podmiot macierzysty i spółka nie ma na nią wpływu. W konsekwencji, Spółka dokonuje dostaw towarów za pośrednictwem wynajmowanych magazynów typu ”call-off stock” na rzecz dwóch kontrahentów we Francji, jednego nabywcy na Słowacji oraz jednego w Holandii. Nabywcy Spółki są podatnikami VAT zarejestrowanymi w kraju, w którym kończy się transport towarów, tj. we Francji, na Słowacji oraz Holandii. Spółka w chwili obecnej nie jest zarejestrowana w powyższych państwach dla potrzeb VAT. Zgodnie ze stosownym przez Spółkę schematem transakcji, w przypadku dostaw do francuskich kontrahentów, towar przemieszczany jest przez Spółkę do magazynu we Francji, z którego jest później pobierany przez jednego z dwóch współpracujących nabywców w oparciu o dane dotyczące aktualnego zapotrzebowania. Dostawa towarów z magazynu do finalnego nabywcy odbywa się zawsze na terytorium Francji. Identyczny schemat funkcjonuje w przypadku dostaw realizowanych na Słowacji oraz Holandii, z tym że towar przemieszczany jest do magazynu na terytorium Słowacji lub Holandii i odpowiednio na Słowacji lub w Holandii ma miejsce dostawa towaru na rzecz finalnego nabywcy. W każdym ze schematów, towar w trakcie przechowywania w magazynie pozostaje własnością Spółki. W momencie przemieszczania towarów do magazynu Spółka wystawia na rzecz kontrahenta fakturę pro-forma oraz dokumentacje potwierdzającą wywóz towaru z terytorium Polski, w szczególności: (I) dokument transportowy CMR wystawiony przez przewoźnika, na którym podmioty prowadzące magazyn potwierdzają otrzymanie towaru na terytorium Francji, Słowacji lub Holandii, (II) dokument „waybill”, który pełni rolę wewnętrznego dokumentu transportowego, na którym pracownik Loparex Polska poświadcza wydanie towaru w momencie załadunku oraz (III) dokument „parking list”, który pełni rolę specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku. W momencie pobrania towaru z magazynu przez finalnego nabywcę, Spółka wystawia na rzecz nabywcy fakturę VAT dokumentującą dokonaną dostawę oraz dokument delivery note potwierdzający pobranie towaru z magazynu przez kontrahenta. Spółka uznaje, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (WDT) następuje w momencie pobrania towaru z magazynu przez kontrahenta. W konsekwencji, Spółka rozpoznaje obowiązek podatkowy z tytułu WDT w dacie wystawienia faktury VAT na rzecz nabywcy. Transakcja ta jako WDT jest deklarowana przez Spółkę w deklaracji VAT-7 oraz w informacji podsumowującej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, iż przemieszczenie własnych towarów do zagranicznego magazynu zlokalizowanego na Słowacji, we Francji oraz w Holandii oraz ich późniejsza dostawa z magazynu dokonywana w ramach przewidzianego we francuskich, słowackich oraz holenderskich przepisach VAT uproszczenia „call-off stock” (w wyniku którego nie powstanie obowiązek rejestracji Spółki dla potrzeb VAT w celu raportowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (WNT) z tytułu przemieszczenia własnych towarów do magazynów zlokalizowanych na terytorium ww. państw) stanowić będzie jedną transakcję WDT w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, dalej „ustawa o VAT”) dokonana na rzecz zagranicznego kontrahenta. Jednocześnie, Spółka wnosi o potwierdzenie, że w jej przypadku nie będzie mieć zastosowania przepis art. 13 ust. 3 ustawy o VAT i Spółka nie będzie zobligowana do raportowania WDT z tytułu przemieszczenia własnych towarów do magazynu w momencie dokonania przemieszczenia. Zakładając, że stanowisko Spółki przedstawione w pytaniu nr 1 jest zgodne z ustawą o VAT, czy prawidłowe jest postępowanie Spółki polegające na uznaniu, iż obowiązek podatkowy z tytułu WDT następuje w momencie pobrania towaru z magazynu przez finalnego klienta udokumentowanego fakturą VAT wystawioną przez Spółkę, a w konsekwencji momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu WDT na rzecz zagranicznego kontrahenta będzie 15. dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło pobranie towaru z magazynu przez zagranicznego kontrahenta, a w przypadku, gdy przed tym terminem wystawiona zostanie faktura – data wystawienia faktury VAT na kontrahenta. Zdaniem wnioskodawcy: 1) I. Klasyfikacja VAT transakcji. Działalność magazynu typu call-off. Magazyny typu call-off stock (pobieranie na żądanie) to struktura biznesowa powszechnie znana producentom na świecie. W magazynie typu „call-off” składane są surowce wykorzystywane do produkcji przez nabywcę. Jest on zlokalizowany na terenie fabryki należącej do nabywcy lub w jej pobliżu. Surowce w momencie wprowadzenia ich do magazynu, jak również podczas przechowywania pozostają własnością dostawcy. Jednak, co do zasady, już w momencie wprowadzania towarów do składu ich ostateczny odbiorca jest znany. Producent staje się ich właścicielem w znaczeniu cywilnoprawnym dopiero w chwili pobrania ich z magazynu koprodukcji. Celem wprowadzenia takiej struktury jest zapewnienie nabywcy ułatwionego dostępu do materiałów niezbędnych w procesie produkcji oraz zagwarantowanie ciągłości dostawy, przy jednoczesnym braku konieczności natychmiastowego ponoszenia przez nabywcę kosztu materiałów oraz kosztu magazynowania związanego z utrzymywaniem wysokich stanów magazynowych. Rozliczenie dostawy towaru za pośrednictwem magazynu – opodatkowanie na zasadach ogólnych. Zgodnie z brzmieniem art. 13 ust. 3 ustawy o VAT, przemieszczenie przez podatnika własnych towarów z terytorium kraju (tj. Polski) na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej (UE) inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć czynnością wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego uznawane jest za WDT. Miejsce dostawy towarów w przypadku przemieszczenia własnych towarów określone jest zgodnie z zasadą wynikającą z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w przypadku dostawy towarów, w ramach których towary są transportowane, za miejsce dostawy uznaje się miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu. W konsekwencji, przemieszczenie własnych towarów z Polski do magazynu na terenie innego kraju UE opodatkowane jest w Polsce. Biorąc pod uwagę ogólne zasady przewidziane w polskiej ustawie o VAT, transakcja realizowana zgodnie ze schematem opisanym przez spółkę w stanie faktycznym skutkować będzie obowiązkiem wykazania przez podmiot przemieszczający własne towary do magazynu zlokalizowanego na terytorium innego kraju UE WDT z tytułu przemieszczenia własnych towarów. Jednocześnie, z perspektywy polskiej ustawy o VAT, podmiot dokonujący przemieszczenia własnych towarów jest zobligowany do zarejestrowania dla potrzeb VAT na terytorium kraju, w którym towary znajdują się w momencie zakończenia transportu. Wynika to z faktu, iż spoczywać będzie na nim obowiązek rozliczenia podatku VAT w kraju zakończenia transportu, który zgodnie z zasadą przewidzianą w art. 25 ust. 1 ustawy o VAT przemieszczenie własnych towarów stanowić będzie WNT. Dostawa towaru umieszczonego w magazynie do finalnego nabywcy, która zgodnie z opisanym schematem następuje po przemieszczeniu własnych towarów, ze względu na fakt, iż dostawa następuje poza Polską nie będzie opodatkowana polskim podatkiem VAT. Z perspektywy polskich przepisów, dostawa taka stanowić będzie dostawę lokalną zrealizowaną w państwie, w którym znajdują się towary (przy założeniu, iż w ramach takiej dostawy towar pozostanie w kraju, w którym był przechowywany w magazynie) i dostawa opodatkowana będzie zgodnie z zasadami przewidzianymi w tym kraju. Rozliczenie dostawy towaru za pośrednictwem magazynu – zastosowanie uproszczenia „call-off stock”. Sposób rozliczenia dostaw realizowanych przez Spółkę będzie odmienny aniżeli opisany powyżej, w przypadku gdy przepisy dotyczące podatku VAT obowiązujące w kraju, na terytorium którego zlokalizowany jest magazyn oraz gdzie następuje późniejsza dostawa towaru przewidują możliwość stosowania procedury uproszczonej dotyczącej magazynu typu „call-off” („pobierania na żądanie”). Wprowadzenie ww. uproszczenia powoduje, iż w kraju zakończenia transportu transakcja będzie rozpatrywana całościowo (tj. przemieszczenie towarów oraz następująca po nim dostawa będą traktowane łącznie) i stanowić będzie WNT dokonane przez finalnego nabywcę towarów. Wszelkie obowiązki administracyjne w tym kraju spoczywać będą na nabywcy towarów, który będzie odpowiedzialny za rozliczenie podatku VAT z tytułu WNT oraz odpowiednie zadeklarowanie tej transakcji. Podmiot dokonujący przemieszczenia towaru do magazynu w celu jego dalszej sprzedaży w kraju w którym zlokalizowany jest magazyn, nie jest zobowiązany do zarejestrowania jako podatnik VAT w tym kraju w celu zadeklarowania WNT i rozliczenia VAT z tytułu przemieszczenia własnych towarów, jak również dostawy lokalnej, jakby to wynikało z zasad ogólnych opisanych powyżej. Opodatkowanie transakcji realizowanych przez Spółkę. Przepisy VAT we Francji, na Słowacji oraz Holandii przewidują możliwość stosowania procedury uproszczonej „call-off stock”. W konsekwencji, w ocenie Spółki transakcja opodatkowana będzie zgodnie z reżimem przedstawionym powyżej. W ocenie Spółki nie powstanie konieczność raportowania w polskiej deklaracji VAT WDT z tytułu przemieszczenia własnych towarów do zagranicznego magazynu. Cała transakcja z perspektywy polskich przepisów VAT stanowić będzie WDT dokonane na rzecz finalnego nabywcy, które korespondować będzie WNT dokonanych przez nabywcę w kraju zakończenia transportu. Za powyższym sposobem rozliczenia transakcji w Polsce, w przypadku możliwości zastosowania uproszczenia „call-off stock” w kraju zakończenia wysyłki transportu przemawiają w szczególności argumenty przedstawione poniżej: (I) brak możliwości uznania przemieszczenia własnych towarów za WDT. Jak wskazano powyżej, aby zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy o VAT przemieszczenie własnych towarów z Polski na terytorium innego państwa członkowskiego uznać za WDT konieczne jest łączne zaistnienie przesłanek przewidzianych w ustawie o VAT, w szczególności: - przemieszczone towary musiały zostać w ramach prowadzonego przez podatnika przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte na terytorium kraju, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów; - mają one służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium innego państwa członkowskiego UE, na terytorium którego są przemieszczone. W ocenie Spółki, ze względu na fakt, iż w opisanym stanie faktycznym nie zostanie spełniony drugi z ww. warunków nie będzie możliwe uznanie dokonanego przez Spółkę przemieszczenia własnych towarów jako WDT. Jak wykazano powyżej, dostawa towarów zrealizowana przez Spółkę za pośrednictwem magazynu w wyniku zastosowania uproszczenia „call-off stock” stanowić będzie w świetle francuskich, słowackich oraz holenderskich przepisów dotyczących podatku VAT WNT dokonane przez nabywcę. Zgodnie z zasadami systemu VAT to nabywca będzie odpowiedzialny za rozliczenie podatku VAT z tytułu WNT we Francji, na Słowacji lub w Holandii (w zależności od kraju, do którego następuje dostawa). W rezultacie, po stronie Spółki nie powstanie obowiązek raportowania żadnej transakcji na terytorium Francji, Słowacji lub Holandii. W związku z powyższym, w ocenie spółki brak będzie podstaw, aby twierdzić, iż towary przemieszczone przez Spółkę do magazynów we Francji, na Słowacji oraz w Holandii służyć będą jej do wykonywania w tych krajach czynności jako podatnika. Ze względu na zastosowanie uproszczenie „call-off stock” spółka nie będzie realizowała czynności jako podatnik na terytorium powyższych krajów. W rezultacie, zgodnie ze stanowiskiem Spółki, w opisanej sytuacji nie znajdzie zastosowania przepis art. 13 ust. 3 ustawy o VAT i dostawa towarów realizowana za pośrednictwem magazynu stanowić będzie WDT w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o VAT. II. Bezpośredni związek przemieszczenia własnych towarów z późniejszą dostawą. Zgodnie z brzmieniem art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, aby uznać transakcję za WDT towarów konieczne jest łączenie spełnienie dwóch przesłanek: - nastąpić musi wywóz towarów z terytorium kraju (tj. Polski) na terytorium państwa członkowskiego UE inne niż terytorium kraju; - powyższy wywóz nastąpić musi w ramach czynności określonych w art. 7 ustawy o VAT (tj. w ramach dostawy towarów). W ocenie Spółki, samo dokonanie przez Spółkę przemieszczenia własnego towaru z Polski do magazynu zlokalizowanego we Francji, na Słowacji lub w Holandii nie będzie w ocenie Spółki wystarczające, aby uznać transakcję za WDT. Zważywszy, iż dostawa towarów na rzecz nabywcy następuje w momencie pobrania towaru z magazynu przez klienta, dopiero w tym momencie spełnione zostaną zatem obydwa warunki wskazane w powyższym przepisie. W konsekwencji, zakwalifikowanie transakcji jako WDT będzie możliwe w momencie dokonania dostawy do nabywcy, tj. w chwili pobrania towaru z magazynu przez nabywcę. Zgodnie ze stanowiskiem Spółki, za powyższym stanowiskiem przemawia również bezpośredni związek łączący przemieszczenie własnych towarów do magazynu z późniejszymi dostawami towarów na rzecz finalnych nabywców. Fakt ten powoduje, iż w ocenie Spółki transakcja powinna być rozpatrywana w ujęciu całościowym i w rezultacie uznana za rozłożoną w czasie WDT. Argumentem za przyjęciem, takiego podejścia jest fakt, iż wyłącznym motywem przemieszczenia towaru do magazynu, znanym na etapie dokonania przemieszczenia, jest dokonanie późniejszej dostawy na rzecz finalnego nabywcy. Dostawa realizowana jest za pośrednictwem magazynu typu „call-off” wyłącznie ze względu na uwarunkowania biznesowe. W rezultacie, transakcja obejmująca transport towaru do magazynu oraz jego późniejsze wydanie powinna być rozpatrywana jako jedna rozłożona w czasie dostawa towarów. III. zapewnienie spójności systemów podatku VAT poszczególnych państw Wspólnoty. Rozliczenie całej transakcji jako jednej dostawy uznanej za WDT dokonane na rzecz zagranicznego kontrahenta pozwoli zapewnić spójne rozliczenie transakcji przez Spółkę oraz zagranicznych nabywców. Przyjęcie odmiennej metodologii rozliczenia transakcji w Polsce, przy jednoczesnym zastosowaniu uproszczenia „call-off stock” w kraju docelowym, z polskiej perspektywy transakcja powinna zostać rozliczona zgodnie z zasadami ogólnymi opisanymi powyżej. Zaistniała rozbieżność polegałaby na konieczności wykazania przez Spółkę WDT z tytułu przemieszczenia własnych towarów w Polsce, przy jednoczesnym wynikającym z obowiązujących w kraju docelowym, braku odpowiedniego rozpoznania WNT z tytułu przemieszczenia towarów w kraju zakończenia transportu. W ocenie Spółki, celem wprowadzenia harmonizacji przepisów VAT przez państwa członkowskie UE było zapewnienie jednolitego opodatkowania VAT w kraju konsumpcji towarów. Cel ten w przypadku transakcji wewnątrzwspólnotowych został osiągnięty poprzez opodatkowanie dostawy towarów powiązanej z ich transportem pomiędzy różnymi państwami UE w kraju zakończenia transportu towaru. Taka transakcja deklarowana jest jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów w kraju rozpoczęcia transportu (i co do zasady dostawa nie powinna zostać obciążona podatkiem VAT w tym kraju) oraz wewnątrzwspólnotowa nabycie towarów w kraju zakończenia transportu towarów (w tym kraju dostawa podlega opodatkowaniu VAT, a do jej rozliczenia zobowiązany jest nabywca). W konsekwencji, charakterystycznym i immanentnym elementem systemu VAT jest zagwarantowanie, aby WNT w kraju zakończenia transportu odpowiadała WDT wykazana w państwie, w którym wysyłka towaru została rozpoczęta. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie również w orzecznictwie ETS. Przyjęcie w przypadku opisanej transakcji ogólnych zasad przedstawionych powyżej skutkowały zatem naruszeniem podstawowej zasady systemu VAT tj. ,,lustrzanego’’ deklarowania WDT oraz WNT (ponieważ Spółka deklarowałaby WDT w momencie przemieszczenia towaru, a nabywca rozpoznawałby WNT w momencie pobrania towaru ze składu). Zdaniem wnioskodawcy: 2. Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu dostawy. Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o VAT obowiązek podatkowy z tytułu WDT powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu w przypadku, gdy przed upływem powyższego terminu podatnik wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury. Spółka za moment dokonania dostawy uznaje moment pobrania towaru z magazynu przez kontrahenta, które jest dokonywane fakturą VAT wystawiana przez Spółkę. Biorąc pod uwagę powyższy, fakt oraz brzmienie ww. przepisu. Spółka rozpoznaje obowiązek podatkowy z tytułu transakcji w dacie wystawienia faktury. Przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Biorąc pod uwagę powyższe, w celu ustalenia momentu dokonania WDT, a co za tym idzie momentu, w którym Spółka powinna rozpoznać obowiązku podatkowego z tytułu WDT, konieczne będzie określenie kiedy w przypadku realizowanych przez Spółkę transakcji następować będzie przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel na nabywcę. W tym celu konieczne jest odwołanie się do kryterium ekonomicznego, które jest podstawą stosowania wspólnego systemu VAT. Zgodnie ze stanowiskiem Spółki, zagraniczny kontrahent nabywa faktyczne władanie nad towarem w sensie ekonomicznym w momencie pobrania go z magazynu. Należy zatem uznać, iż dostawa na rzecz finalnego klienta następuje w momencie pobrania towaru przez nabywcę z magazynu. W ocenie Spółki, nie ma podstawy aby uznać, iż przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel następuje na wcześniejszym etapie transakcji (np. w momencie wprowadzenia towaru do magazynu lub przechowywania towaru w magazynie). Towar przechowywany jest przez Spółkę w wynajmowanym magazynie. Jednocześnie, w momencie wprowadzenia towaru do magazynu, jak również podczas jego przechowywania, towar pozostaje własnością Spółki. Nabywcy w trakcie przechowywania towaru przysługuje wyłącznie prawo do zgłaszania zapotrzebowania na towar znajdujący się w magazynie, jak również prawo do pobierania towaru na żądanie. Moment powstania wymagalności należności. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT podstawę opodatkowania z tytułu WDT stanowi kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. W konsekwencji za uznaniem, iż dostawa towaru następuje dopiero w momencie pobrania towaru z magazynu przez nabywcę przemawia również fakt, iż na etapie wprowadzenia towaru do magazynu, jak również podczas jego przechowywania, kontrahent nie jest zobligowany do zapłaty na rzecz Spółki jakiejkolwiek należności za towar. Należności z tytułu dostawy towarów jest kalkulowana w oparciu o dane dotyczące faktycznych ilości towaru pobranych z magazynu. W rezultacie, wynagrodzenie z tytułu dostawy towarów staje się wymagalne na etapie pobrania towaru z magazynu przez kontrahenta. Kwota tego wynagrodzenia zostaje określona na fakturze VAT wystawionej przez Spółkę na potwierdzenie dokonanej dostawy. Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka będzie zobowiązana do zadeklarowania WDT dopiero w momencie pobrania towaru z magazynu przez kontrahenta, gdyż wcześniej nie będzie można mówić o podstawie opodatkowania z tytułu WDT. Zapewnienie spójności pomiędzy rozliczeniami VAT kontrahentów. Potwierdzeniem prawidłowości przyjętej przez Spółkę metodologii rozpoznawania obowiązku podatkowego z tytułu WDT jest również fakt, iż wyłącznie powyższy sposób rozliczenia transakcji przez spółkę będzie spójny z wynikającym z francuskim, słowackim oraz holenderskich przepisów VAT sposobem rozliczenia VAT z tytułu WNT przez zagranicznego kontrahenta. Jedynie wskazana przez Spółkę metoda rozliczenia VAT z tytułu transakcji zapewnia całkowita tożsamość danych wykazanych w deklaracjach VAT oraz informacji podsumowującej po stronie Spółki oraz zagranicznych nabywców. Na podkreślenie zasługuje fakt, iż zapewnienie całkowitej spójności rozliczeń VAT z tytułu transakcji przez Spółkę oraz nabywców możliwe będzie wyłącznie w przypadku: - zbieżnej klasyfikacji transakcji przez dostawce oraz nabywcę tj. uznaniu jej za WDT dokonane przez Spółkę w Polsce oraz WNT dokonane przez nabywcę we Francji, na Słowacji lub w Holandii; - identycznym podejściu w zakresie momentu rozpoznania obowiązku podatkowego z tytułu transakcji. Kontynuując zdanie o regulacjach prawa podatkowego w ww krajach wspólnoty wnioskodawca, dokonuje wykładni powyższym temacie, przywołuje liczne orzeczenia sądowe, przykłady z literatury i interpretacje oraz pisma Komisji Europejskiej. Biorąc pod uwagę powyższe Spółka wnosi o potwierdzenie, iż prawidłowe jest podejście Spółki polegające na całkowitym rozpatrywaniu przemieszczenia towarów do magazynu we Francji, na Słowacji lub w Holandii oraz późniejszej dostawy realizowanej z magazynu do nabywcy na terytorium tych krajów, jak jednej transakcji stanowiącej z perspektywy polskiego podatku VAT WDT. Jednocześnie Spółka wnioskuje o potwierdzenie, iż zgodna z przepisami VAT jest stosowana przez Spółkę praktyka polegająca na rozpoznaniu obowiązku podatkowego z tytułu WDT w dacie wystawienia faktury potwierdzającej dostawę, która wystawiana jest wraz z pobraniem towaru z magazynu przez kontrahenta. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Ad 1 i 2 Procedura sprzedaży z wykorzystywaniem składów konsygnacyjnych oraz tzw. magazynów call off stock jest rodzajem uproszczenia i udogodnienia prowadzenia działalności gospodarczej. W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług nie znalazły się jednak żadne szczególne unormowania dotyczące rozliczania transakcji dokonywanych z wykorzystaniem składów konsygnacyjnych lub magazynu typu call off stock, w związku z czym należy odnieść się do zasad ogólnych. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8. Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest: podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju; osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju; podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe zharmonizowane które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą; podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu. W myśl art. 13 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego. Z wniosku wynika, że Spółka zamierza dokonać dostawy towarów z Polski do magazynu typu „call off stock" położonego we Francji, na Słowacji oraz Holandii. W ocenie Spółki nie powstanie konieczność raportowania w polskiej deklaracji VAT WDT z tytułu przemieszczenia własnych towarów do zagranicznego magazynu. Dostawa realizowana jest za pośrednictwem magazynu typu „call-off” wyłącznie ze względu na uwarunkowania biznesowe. W rezultacie, transakcja obejmująca transport towaru do magazynu oraz jego późniejsze wydanie powinna być rozpatrywana jako jedna rozłożona w czasie dostawa towarów. Natomiast prawo do dysponowania towarami jak właściciel towaru przechodziłoby na nabywcę z momentem pobrania towaru z magazynu i dopiero wówczas Spółka wystawiałaby faktury VAT rozpoznając WDT. W przedmiotowej sprawie nie będzie miał zastosowanie art. 13 ust. 3 ustawy o VAT, bowiem sprowadzane przez podatnika towary na terytorium innego państwa członkowskiego nie posłużą mu tam do czynności wykonywanym przez niego jako podatnika podatku od wartości dodanej zarejestrowanego dla celów tego podatku na terytorium tego innego państwa członkowskiego, gdyż nabycie towaru, jak podano dokonuje wnioskodawca nabycia prawa do dysponowania towarem jak właściciel z chwilą wprowadzenia towaru do wynajmowanego magazynu i kwituje odbiór towarów na dokumencie transportowym CMR. Jak scharakteryzowano we wniosku towary są wysyłane do składów ,,call-off stock”, znajdujących się w kraju Unii Europejskiej, w których przewidziano możliwość zastosowania rozliczeń w zakresie sprzedaży przez magazyny – w takiej sytuacji możliwe jest wystąpienie WDT dopiero w momencie odbioru towaru przez nabywcę z magazynu. Zgodnie z opisanym stanem faktycznym Spółka momencie wydania wyrobów z magazynu typu „call-off stock”, rozpoznaje wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. (WDT) następuje w momencie pobrania towaru z magazynu przez kontrahenta, dochodzi do ich dostawy, w związku z czym Spółka powinna wystawiać w tym momencie fakturę dokumentującą całą tą czynność. Wynika z tego, iż do przeniesienia prawa własności (prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel) powstaje w momencie wydania wyrobów z magazynu. Należy więc stwierdzić, iż są spełnione przesłanki, wymienione w art. 13 ust. 1 w/w ustawy, konieczne do uznania przedmiotowej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Natomiast zastosowania w przedmiotowej sprawie nie znajdzie przepis art. 13 ust. 3 w/w ustawy. Z uwagi na uregulowania kraju na terenie którego następuje dostawa, przeniesienie prawa do dysponowania towarem jak właściciel następuje bowiem z chwilą jego pobrania z magazynu przez nabywcę. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowy wniosek dotyczy indywidualnej sprawy podatnika w kwestii interpretacji czynności, do których polskie przepisy prawa podatkowego nie mają zastosowania (polskie organy podatkowe nie są uprawnione ani obowiązane do zajmowania stanowiska w sprawie poprawności rozliczeń VAT we Francji, Słowacji, Holandii). Zgodnie z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zgodnie z art.106 ust.1 podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury potwierdzającej np. sprzedaż towaru. Natomiast obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy powstaje, co do zasady, zgodnie z art. 20 ust.1 ustawy o VAT, 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów. Nie ma zatem przeszkód dla dokumentowania dostaw towarów wykonanych w danym m-cu jedną fakturą wystawioną np. 15 dnia następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa. W takim przypadku moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu WDT, określony na podstawie art. 20 ust.1 i 2 będzie taki sam. Z kolei zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT miejscem dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy. Dla towarów niewysyłanych ani nietransportowanych miejscem dostawy jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy (art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT). Przywołane uregulowania prowadzą do wniosku, że jeżeli wywóz towarów następuje w celu dokonania transakcji z ustalonym nabywcą (we Francji, na Słowacji lub w Holandii) przeniesienia na konkretny podmiot prawa do dysponowania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas WDT w sprzedaży (art. 13 ust. 1 ustawy o VAT), której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie, czyli „nabycie uprawnienia do rozporządzania jako właściciel ruchomymi rzeczami wysyłanymi lub transportowanymi do osoby nabywającej towary przez lub na rachunek sprzedawcy bądź osoby nabywającej towary w Państwie Członkowskim innym niż to, z którego towary są wysyłane lub transportowane” Spełnienie dwóch warunków łącznie jak w przedstawionej sytuacji tj. przemieszczenie towarów na terytorium Francji, Słowacji czy Holandii oraz przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel stanowić będzie wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Podatnik będzie miał prawo do zastosowania 0% stawki podatku VAT do tych transakcji, przy spełnieniu pozostałych, określonych przepisami art. 42 ustawy, warunków. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.