IP-PP2-443-260/07-4/IK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 07 września 2007 (data wpływu 13 września 2007r.) uzupełnionym pismem z dnia 29 listopada 2007r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usługi – zabezpieczenia łączności telefonicznej w ramach kontraktu z kanadyjską firmą - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 13 września 2007r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usługi - zabezpieczenia łączności telefonicznej w ramach kontraktu z kanadyjską firmą. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT prowadzącym działalność gospodarczą na początku, jako przedsiębiorstwo państwowe, później od 1991 roku jako spółka akcyjna. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzimy długoletni kontrakt na dostawę produktów z kanadyjską firmą. W ramach kontraktu mamy zabezpieczyć przedstawicielowi odbiorcy łączność telefoniczną w zryczałtowanej wysokości, która jest uwzględniona w cenie produktu, a w wysokości przekraczającej wysokość ryczałtu odpłatnie. Wysokość odpłatności ustalana jest w oparciu o rachunki od operatora przypisaną do numeru telefonu z którego korzysta przedstawiciel odbiorcy. Odbiorca firmy kanadyjskiej nie posiada w Polsce zarejestrowanego dla potrzeb podatkowych przedstawicielstwa. Spółka wystawiając fakturę obciążeniową na odbiorcę stosuje 22% VAT uznając, iż jest to usługa świadczona na terenie Polski. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy usługa ta podlega opodatkowaniu w kraju odbiorcy czy w Polsce? Zdaniem Wnioskodawcy jest to refakturowanie usług telekomunikacyjnych lecz w zmienionym kształcie, a zatem zgodnie z art. 27 ust. 1 miejscem świadczenia jest terytorium RP i podlega ona opodatkowaniu 22% stawką VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) nie definiują pojęcia „refakturowanie”. Należy więc w tej sytuacji odwołać się do zapisu zawartego w art. 6 ust. 4 VI Dyrektywy Rady UE z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG), zgodnie z którym w przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, lecz na rachunek innej osoby, uczestniczy w świadczeniu usług, uznaje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi. Zasada ta ma pełne zastosowanie w przypadku refakturowania, które polega na zafakturowaniu przez jeden podmiot innemu podmiotowi odsprzedaży usług bez doliczania marży, której celem jest przeniesienie kosztów przez podmiot refakturujący na podmiot, który z danych usług faktycznie korzysta. Refaktura jest więc „normalną” fakturą, tyle że wystawioną przez podmiot pośredniczący pomiędzy właściwym usługodawcą, a rzeczywistym nabywcą tej usługi. Powyższe stanowi warunek zastosowania przez refakturującego tej samej stawki, co stawka, wg której usługi zostały opodatkowane przez usługodawcę faktycznie świadczącego tę usługę. W sytuacji, gdy charakter usług zarówno nabywanych, jak i świadczonych przez Stronę jest tożsamy, usługi te powinny być zaliczane do tego samego ugrupowania w ramach klasyfikacji statystycznych. Stosownie zaś do art. 8 ust. 3 ww. ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych. W przypadku refakturowania usługi na rzecz kontrahenta zagranicznego co ma miejsce w przedmiotowej sprawie, dokonując tej czynności należy uwzględnić przepisy dotyczące miejsca świadczenia usługi. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28. W myśl art. 27 ust. 3 w powiązaniu z art. 27 ust. 4 pkt 7 ww. ustawy, w przypadku gdy usługi telekomunikacyjne, są świadczone na rzecz: osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania. Zatem, stosownie do wyżej powołanych przepisów, miejscem świadczenia refakturowanej usługi będzie terytorium kraju, gdzie przedstawiciel odbiorcy ma siedzibę i tam też wykonana usługa powinna być opodatkowana. W związku z powyższym odpowiedź na zadane we wniosku drugie pytanie jest zbędna. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja10, 09-402 Płock.